Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Η μάχη των φύλων ξεκινά από την κούνια...

"Δεν μπορώ να σας το εξηγήσω. Άμα κάνετε μια κόρη θα καταλάβετε τι πάει να πει χάδι, νάζι, τσαχπινιά, τρυφερότητα. Εσείς έχετε αγόρια, είναι αλλιώς."

Αυτά μου είπε ένας νέος πατέρας, μικρότερος από μένα, πριν μερικές μέρες. Ένας πατέρας που κατά τα άλλα, δεν διαφέρει ως γονιός σε πολλά πράγματα από μένα. Πότε βρε παιδιά κυριάρχησε αυτή η άποψη; Είμαστε στο 2017 κι ακόμη ακούμε και υποστηρίζουμε αυτά που έλεγαν οι παππούδες μας! Με τόσες έρευνες, τόσα δεδομένα, την επιστήμη να κάνει άλματα, εμείς ακόμη υποστηρίζουμε πόσο διαφορετικά είναι τα αγόρια από τα κορίτσια, λέγοντας πολλές φορές πόσο ανώτερα και πιο ικανά είναι τα θηλυκά σε σχέση με τα αρσενικά!!!

"Καλημέρα! Με λένε Μάγδα κι έχω δύο αγόρια. Σας παρακαλώ μη μου ευχηθείτε ξανά να κάνω μια κόρη. Είμαι πραγματικά ευτυχισμένη με τα δύο μου αγοράκια! Και σας παρακαλώ, για το καλό των παιδιών σας, για το καλό όλων των παιδιών, σταματήστε να τα σκέφτεστε με βάση το φύλο τους"


Αυτή ήταν η δική μου απάντηση στον νεαρό πατέρα. Γέλασε! Και τότε μπήκε στην κουβέντα η σύζυγός του, μια νεαρή κοπέλα, που αφού μου ορκίστηκε πως αυτή ποτέ δεν τα πίστευε αυτά, μου εξήγησε πως όλα άλλαξαν όταν έκανε τα δικά της παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι. Ορκίστηκε σε ότι έχει ιερό, μου έφερε παραδείγματα, μου ανέλυσε περιστατικά, καταστάσεις, μου περιέγραψε την καθημερινότητά τους, για να καταλήξει πως τα δύο της παιδιά διαφέρουν, απλά επειδή το ένα είναι κορίτσι και το άλλο αγόρι.

Εκεί πλέον αισθάνομαι πως θέλω να σηκώσω τα χέρια ψηλά...

Ας σκεφτούμε κάποια πράγματα για λίγο, ΟΚ;

* Ο εγκέφαλος των αγοριών συγκριτικά με των κοριτσιών παρουσιάζει ελάχιστες διαφορές, τόσες που δεν αρκούν για να τα χαρακτηρίσουν ως διαφορετικά. Δεν το λέω εγώ αυτό, το λένε οι επιστήμονες και οι έρευνες που κάνουν.
* Από τη στιγμή που ένα παιδί γεννιέται, το φύλο του καθορίζει την συμπεριφορά μας. Το κλάμα διαφέρει, η όρεξη για φαγητό, ο τρόπος που θα μπουσουλήσει, η ικανότητα και η προσπάθεια που θα καταβάλει, όλα καθορίζονται κατά την άποψη μερικών από το φύλο (όλοι μπορεί να πέσουμε στην παγίδα, ακόμη κι εγώ που γράφω αυτές τις λέξεις). Πολλές φορές μάλιστα τα κορίτσια θεωρούνται λιγότερο ικανά στην σωματική δραστηριότητα, απλά επειδή είναι κορίτσια. Δυστυχώς αυτό είναι η απόρροια ενός σεξιστικού κόσμου, που πιάνει δουλειά από πολύ νωρίς στην ζωή ενός ανθρώπου.
* Όλη η κοινωνία συμβάλει στην στερεοτυπική ανατροφή ενός παιδιού. Δεν τα μεγαλώνουμε μόνοι μας, γιατί δεν είμαστε μοναχικά πλάσματα. Έχουν φίλους, πηγαίνουν στα σπίτια τους, έχουν δασκάλους και πηγαίνουν στο σχολείο, διαβάζουν βιβλία, παίζουν με παιχνίδια που έχουν φτιαχτεί με βάση το φύλο. Παρά τις προσπάθειες σας, είναι σίγουρο ότι θα ακούσουν και θα αισθανθούν πολλές φορές από τον περίγυρο, πόσο διαφορετικά είναι τα αγόρια από τα κορίτσια. Σε περιπτώσεις θα τα επιβραβεύσουν για αυτή την διαφορά (μπράβο στο σκληρό αντράκι, δες τι ευαίσθητη που είναι η κόρη μου, κοίτα πόσο φροντίζει το αδερφάκι της η κόρη μου κτλ κτλ)
* Τα αγόρια και τα κορίτσια παίζουν διαφορετικά... Όχι, δεν παίζουν διαφορετικά κι αυτό θα το δει κανείς όταν αφήσει τα παιδιά να παίξουν ελεύθερα, χωρίς τα ερεθίσματα του δομημένου περιβάλλοντος, τα ερεθίσματα δηλαδή που τοποθετήσαμε εμείς στον χώρο τους.
* Όταν σχολιάζουμε μπροστά στα παιδιά πόσο ζωηρά είναι τα αγόρια και πόσο ήρεμα και φρόνιμα είναι τα κορίτσια, εκφράζουμε πεποίθηση και προσδοκία. Πιστέψτε με, οι λέξεις μας λειτουργούν σαν μοχλός, σαν μια υπόγεια δύναμη που σπρώχνει τα παιδιά προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση
* Ένα παιδί που δεν ταιριάζει στην παραπάνω άποψη (ζωηρό αγόρι - φρόνιμο κορίτσι) πώς πιστεύετε ότι θα αισθάνεται; Διαφορετικό, έξω από το "φυσιολογικό", μπορεί ακόμη και να επιχειρήσει να υιοθετήσει έναν ρόλο που δεν του ταιριάζει.
* Μη μου ξαναπείτε το επιχείρημα "τότε πώς εξηγείς ότι το αγόρι δεν διαλέγει κούκλες για να παίξει και το ότι η κόρη μου είναι τόσο κοκέτα;". Είναι κοκέτα γιατί πιθανότατα είσαι κι εσύ κοκέτα, γιατί η φίλη της είναι κοκέτα, γιατί όπου βρεθεί κι όπου σταθεί "οι γυναίκες πρέπει να ανταποκριθούν σε μια εικόνα που τις θέλει όμορφες, αδύνατες, φρόνιμες και συνεργάσιμες, παρά την πονηριά τους και την τσαχπινιά τους" (χρησιμοποιώ εισαγωγικά γιατί αυτά είναι λόγια άλλων που τα έχω ακούσει και φυσικά δεν τα υιοθετώ ως άποψη). Και όχι το αγόρι σου δεν θα διαλέξει κούκλα για να παίξει, γιατί μάλλον δεν του την αγόρασες ποτέ κι κατά πάσα πιθανότητα του έχεις "υποδείξει" τα "αγορίστικα παιχνίδια" ως τα κατάλληλα για το φύλο του.

Το ζήτημα του φύλου είναι λεπτό, ενώ είναι απολύτως σοβαρό και σημαντικό στην ανάπτυξη ενός παιδιού. Αφήστε τα παιδιά ελεύθερα να επιλέξουν τι θα φορέσουν, πώς και με ποιους θα παίξουν, πώς θα φερθούν, πώς θα σκαρφαλώσουν, πώς θα μάθουν, δώστε τους χρόνο να αναπτυχθούν με βάση τα χαρακτηριστικά που έχουν ως άνθρωποι και όχι ως φύλο. Αυτό είναι ένα μύθος που πρέπει να καταρριφθεί καταρχήν από εμάς τους γονείς!

Για αυτό κρατήστε τα σχόλιά σας για το φύλο των παιδιών μου και των παιδιών του διπλανού σας για τον εαυτό σας! Κάποιοι έχουν αναγνωρίσει ότι δυστυχώς ακόμη καλούμαστε να μεγαλώσουμε τους μικρούς μας ανθρώπους σε μια σεξιστική, πατριαρχική κοινωνία, όπου οι άνθρωποι περνούν όλη την ζωή τους με ταμπέλες και προσδοκίες.

Τα είπα και ξεθύμανα...

ΥΓ: Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε τους δικούς μας μύθους και αλήθειες για τα αγόρια

10 σχόλια:

  1. Δεν με ενδιαφέρει Μάγδα μου καμιά έρευνα... καμιά στατιστική και κανένας επιστήμονας... Δε με νοιάζει τι λένε οι ειδικοί και οι "ειδικοί".
    Με λένε Ελένη. Έχω 3 αγόρια και δε βρίσκω ούτε μισό λόγο για να μην είμαι ευτυχισμένη!
    Αφήνω τα παιδιά μου να παίξουν με όποιον θέλουν και όπως θέλουν. Κάνουν παρέα με πολλά κορίτσια κξαι περνάνε πολύ όμορφα μαζί τους! Δυστυχώς όμως, αυτό που λες το συναντώ συνέχεια... Οι διαφορές μεταξύ φύλων (κατά τους "ειδικούς" πάντα) δε θα πάψουν ποτέ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα δεν με ενδιαφέρει τι λέει η επιστήμη Ελένη μου. Γιατί αν δεν θεωρείς τα παιδιά διαφορετικά βάση του φύλου τους δεν χρειάζεται να σε πείσει κανένας για το αντίθετο. Ο κόσμος όμως είναι πολύ πίσω και η στερεοτυπική αντίληψη γύρω από το φύλο συναντάται σε όλους μας δυστυχώς. Γιατί έχει περάσει στο υποσυνείδητο, γιατί είναι παντού και προβάλλεται ως κανονικότητα. Έχουμε δρόμο μπροστά μας!

      Διαγραφή
  2. Αχ πόσο σε καταλαβαίνω...Εγώ έχω 2 κόρες και όλοι μου εύχονται να κάνω και ένα γιό.. Πειράζει πολύ που δεν θέλω;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καθόλου δεν πειράζει, εφόσον αυτό θέλεις. Αρκεί να μην αρνείσαι τον γιο γιατί φοβάσαι τι θα σου ξημερώσει λόγω του φύλου του. Χαχαχαχα! Κάνουμε και λίγο πλάκα με τα χάλια μας, έτσι;

      Διαγραφή
  3. Αυτό το στερεότυπο που περιγράφεις το έχω και εγώ στο μυαλό μου γιατί πολύ απλά έτσι μεγάλωσα! Έχω ένα γιο και ένα κορίτσι και έχω να δηλώσω πως το κορίτσι μου δεν είναι πιο φρόνιμο από το αγόρι μου! Ούτε λιγότερο δυνατό γιατί παρότι μικροκαμωμένη και αδύνατη την έχω δει να καταφέρνει απίστευτα πράγματα! Είναι κοκέτα σίγουρα της αρέσει να βάφεται να παρφουμαρίζεται να ντύνεται ωραία φορώντας φούστες και τα λοιπά!Ο γιος μου από την άλλη είναι και αυτός κοκέτα εντός εισαγωγικών γιατί του αρέσει αν φοράει πάντα καθαρά ρούχα και να φοράει άρωμα πριν πάει στο σχολείο όπως επίσης του αρέσει μετά το μπάνιο να του βάζω κρέμα στο πρόσωπο και στο σώμα? ΆρΑ ΕΊΝΑΙ και αυτός κοκέτα αλλά με τον δικό του τρόπο! Έχει τύχει να παίξει με τις κούκλες μαζί με την αδερφή του..Τι πρέπει να κάνω να πάω να του τις πάρω??..αφού παίζουν οικογένεια..χτίζουν δουλειές με γυναίκες που ψάχνουν για δουλειά..και μπλα μπλα μπλα..η κόρη μου από την άλλη λατρεύει τα αυτοκίνητα του αδερφού της γιατί πολύ απλά της αρέσει ο θόρυβος που κάνουν όταν τα παίζει στο πάτωμα..τι θα πει αυτό? πως το κορίτσι μου θα γίνει αγοροκόριτσο>>>??...τι θέλω να πω!! Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου σε όσα αναφέρεις!! Αν και ομολογώ πως και εμένα σίγουρα θα μου έχει ξεφύγει καμιά τέτοια ''βλακεία'' αφού έτσι μεγαλώσαμε.. θυμάμαι την θεία που είχε αντίρρηση όταν ξεκίνησα μπάσκετ στα 7 μου χρόνια! Δεν είχαν οι γονείς μου αντίρρηση και είχε η θεία μοΥ! Ακόμα την θυμάμαι να λέει είσαι αγοροκόριτσο σαν την τάδε του γείτονα!! Οκ!!...Και?? Και να ήμουν δηλαδή τι θα σήμαινε αυτό??..Ελπίζω να κατάλαβες το σκεπτικό μου..Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το κατάλαβα απόλυτα Εύη μου. Όπως είπες δυστυχώς το στερεότυπο είναι κάτι που το κουβαλάει ο καθένας μέσα του και δυστυχώς εφόσον το βλέπει γύρω του και τίποτα δεν το ανατρέπει, δεν το αφήνεις πίσω σου εύκολα. Το βασικό για μένα είναι να προσέξεις την καθημερινότητά σου και να αποδεχθείς τα παιδιά με βάση τα χαρακτηριστικά τους ως άνθρωποι. Και να καταλάβουμε όλοι πως εμείς είμαστε το παράδειγμα των παιδιών. Αν φροντίζω τον εαυτό μου, θα το κάνουν και τα παιδιά μου (αγόρια - κορίτσια), αν μιλάω άσχημα θα το κάνουν και τα παιδιά μου. Καμία σχέση δεν έχει το φύλο με την συμπεριφορά. Κι αν ένα κορίτσι είναι πιο ήσυχο από ένα αγόρι, καλό είναι να σκεφτούμε τι έχουμε κάνει εμείς προς αυτή την κατεύθυνση. Σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου!

      Διαγραφή
  4. Κάποιες φορές σκέφτομαι πόσο μεγάλο αγώνα κάνω εγώ και είμαι σίγουρη και πως κι εσύ και κάποιοι άλλοι γονείς ενάντια σε αυτές τις ταμπέλες και νευριάζω που τα αυτονόητα πρέπει να παλεύω για να τα αποδείξω στα παιδιά μου.
    Σήμερα μάλωσα με έναν "πατέρα" επειδή μου υπέδειξε να δίνω στα αγόρια μου να παίζουν με κούκλες όταν του είπα πως είναι παράνομο να οδηγεί ο 12χρονος γιος του. Τα στερεότυπα και η μάχη των φύλων δεν σκοτώνουν μόνο μεταφορικά, αλλά και κυριολεκτικά βλέπεις.
    Και δυστυχώς στην Ελλάδα η κοινωνία είναι βαθιά πουριτανική και σεξιστική, τόσο που αναρωτιέμαι αν τόσα χρόνια έχει γίνει έστω και το παραμικρό βήμα προόδου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω λόγια! Όταν μπαίνει στην ίδια ζυγαριά το παιχνίδι ενός αγοριού με κούκλες μαζί με τον ανήλικο οδηγό, τότε έχουμε βαθύτατο πρόβλημα ως κοινωνία! Και αυτή είναι και η περίτρανη απόδειξη ότι είμαστε πάρα πολύ πίσω και δυστυχώς το κοινωνικό πείραμα που ζούμε τα τελευταία χρόνια θα μας πάει ακόμη πιο πίσω...

      Διαγραφή
  5. μια χαρα τα ειπες! συμφωνω απολυτα μαζι σου. Ειμαι ευτυχισμενη οπως ειμαι και αυτο μου φτανει :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή