Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Μύθοι και αλήθειες για τα αγόρια

"Πωπω! Δύο αγόρια; Δεν πειράζει μωρέ...". Αυτή είναι συνήθως η πρώτη αντίδραση που εισπράττω όταν απαντώ ότι έχω δύο παιδιά και είναι και τα δύο αγόρια.

"Δεν πειράζει... Ωχ, ωχ... Υπομονή... Δεν έχεις τρελαθεί ακόμη;... Φαντάζομαι τι θα γίνεται στο σπίτι... Κουράγιο μάνα... Παίζουν ξύλο όλη την ώρα εεεε;..." και άλλα τέτοια. Και εσύ απαντάς "Μπα! Δεν κάνουν τίποτα μωρέ. Είναι παιδάκια, παίζουν, γελάνε, διαφωνούν, τα βρίσκουν, αλλά δεν με ενοχλούν, ούτε το ένα το άλλο, δεν κάνουν καμιά υπερβολή". 

Και κάπου εκεί διακρίνω και μια απολογητική διάθεση. Διακρίνω μια ανάγκη να προστατέψω τα αγόρια μου από αυτόν τον μύθο που τα θέλει να είναι κάτι σαν όρθια τερατάκια που έχουν έρθει στην ζωή μου για να με βασανίσουν. Σε αντίθεση φυσικά με τα κορίτσια που είναι όλα ήρεμα, δεν εκτονώνονται με τον ίδιο τρόπο, είναι πιο ευαίσθητα, καλλιεργημένα και παίζουν πιο ήρεμα παιχνίδια.

Και αναρωτιέμαι: τι κάνουμε λάθος;



Γιατί μόνο λάθος μπορεί να είναι. Αρνούμαι να πιστέψω πως τα παιδιά κρίνονται σήμερα από το φύλο, πως η ευφυΐα τους, η ζωντάνια τους, η δημιουργικότητά τους, η κοινωνικότητά τους, η ικανότητα να συνυπάρξουν και να μοιραστούν εξαρτάται από το φύλο τους. Είναι δηλαδή καλύτερο να έχεις κορίτσια παρά αγόρια; Είναι πιο εύκολο; Όχι φυσικά!

Κι όμως, κάποιοι γονείς πιστεύουν το αντίθετο! Θα σας πω την "συζήτηση" που έγινε χθες ανάμεσα σε δύο μαμάδες αγοριών και μια γιαγιά δύο αγοριών. Περιμέναμε τα παιδιά μας έξω από το ολοήμερο σχολείο. Εμφανώς κουρασμένα, τα πρωτάκια μας έπαιζαν, έτρεχαν και φυσικά δεν μπορούσαν να συμμετέχουν στο μάθημα παραδοσιακών χορών που προσπαθούσε να κάνει η γυμνάστρια.
Μαμά Νο1: Τα καλύτερα παιδιά είναι τα παιδιά μας! (ειρωνικό το σχόλιο φυσικά)
Εγώ: Γιατί το λες αυτό; Τι κάνουν δηλαδή που δεν σου αρέσει;
Μαμά Νο1: Είναι τώρα τα αγόρια για χορούς; Αυτά άστα να σπρώχνονται και όλα καλά. Δεν κάνουν και τίποτα άλλο όλη μέρα...
Τότε εμφανίζεται η γιαγιά και ρωτάει το κοριτσάκι που κρατούσε η Μαμά Νο1 από το χέρι:
Γιαγιά: Για πες μου; Εσύ τουλάχιστον είσαι καλό κορίτσι;
Και πριν προλάβει το παιδί να απαντήσει, πετάχτηκε η Μαμά Νο1
Μαμά Νο1: Φυσικά είναι καλό παιδί. Αφού είναι κορίτσι, δεν είναι σαν τον άλλο! Τα αγόρια είναι τρελά παιδιά, έτσι δεν είναι αγάπη μου;

Λοιπόοοοοοοον!

Τα αγόρια δεν είναι τέρατα! Είναι παιδιά και καλό θα ήταν, όπως θα έπρεπε να κάνουμε με όλα τα παιδιά, να τους δώσουμε μια ευκαιρία πριν τους κολλήσουμε την ταμπέλα του ζωηρού, του τεμπέλη, του χαζού, του υπερκινητικού κτλ κτλ. Δεν κάνουμε μόνο κακό στα αγόρια με αυτή την κατηγοριοποίηση. Κάνουμε κακό και στα κορίτσια!

'Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Τα αγόρια εκτιμούν τα απλά πράγματα. Ένα ξύλο, ένα τούβλο, μια πέτρα γίνονται το καλύτερο παιχνίδι στα χέρια τους. Η φαντασία τα κυριεύει και δημιουργούν μοναδικές ιστορίες που θα ζήλευαν και οι καλύτεροι παραμυθάδες. Και μη φοβάστε, όλα αυτά δεν θα γίνουν φονικά όπλα στα χέρια τους.

Βοηθούν σε όλες τις δουλειές του σπιτιού, ακόμη και τις "γυναικείες" με μεγάλη χαρά. Έχουν ταλέντο στην μαγειρική και κάποια αγόρια μάλιστα θέλουν να είναι τα πράγματά τους τακτοποιημένα και καθαρά (και χωρίς να το έχει επιβάλλει αυτό με υστερία η μαμά ή ο μπαμπάς). Διαβάστε εδώ την σχετική ανάρτηση.

Δεν αρέσουν σε όλα τα αγόρια τα αθλήματα. Κάποια έχουν έφεση προς την ζωγραφική, τον χορό, την κίνηση και καλό θα ήταν να τα βοηθήσουμε να ανακαλύψουν αυτά που ενδιαφέρον τα ίδια και όχι εμάς.


Τα αγόρια είναι ευαίσθητα, κλαίνε και πρέπει να κλαίνε, έχουν συναισθήματα, είναι ρομαντικά και τρυφερά. Καλό θα είναι να μην απορρίπτουμε αυτά τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις με φράσεις όπως "Οι άντρες δεν κλαίνε", "Τι άντρας είσαι εσύ τώρα;" και άλλα τέτοια. Αντίθετα πρέπει να ενθαρρύνουμε τα αγόρια να εκφράζουν τα συναισθήματά τους (τα οποία δεν είναι κοριτσίστικα, η ευαισθησία δεν είναι γυναικείο χάρισμα) και να τα αποδέχονται. 

Τα αγόρια δεν είναι άγριες καταστροφικές μηχανές που θέλουν να παίζουν μόνο πόλεμο και ξύλο. Κάποια μπορεί και να τρομάζουν από αυτό το παιχνίδι. Και δεν πειράζει! Σε κάποια παιδιά αρέσουν αυτά τα άγρια παιχνίδια, σε κάποια πάλι όχι. Ξέρω αρκετά κορίτσια που τρελαίνονται να παίξουν πόλεμο με τα αγόρια μου και που αρκετές φορές νίκησαν κιόλας σε αυτήν την μάχη!

Δεν αρέσει σε όλα τα αγόρια να λερώνονται. Η βρωμιά δεν είναι χαρακτηριστικό του φύλου. Είναι στιγμές που τα παιδιά μου κυλιούνται στις λάσπες ή στην μέση ενός πεζόδρομου παίζοντας με τα φιλαράκια τους. Άλλες φορές πάλι λερώνονται τα χέρια τους και αηδιάζουν, θέλουν να τα πλύνουν αμέσως. Προφανώς είναι κάτι αισθητηριακό, μια αντίδραση της στιγμής, που σίγουρα δεν σχετίζεται με το ότι είναι αγόρια.


Τα αγόρια είναι ντροπαλά! Κι όμως. Καμιά φορά απλά δεν θέλουν να μιλήσουν, προτιμούν να μείνουν σιωπηλά, δεν έχουν όρεξη βρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε;

Τα αγόρια είναι εκδηλωτικά! Αγκαλιάζουν, φιλάνε, χαιδεύουν... Την μαμά, τον μπαμπά, τα αδέρφια τους, τους φίλους τους... Και το κάνουν γιατί είναι και αυτά, όπως και τα κορίτσια, τρυφερά και γλυκά πλάσματα που δεν χάνουν ευκαιρία να δείχνουν την αγάπη τους.


Τα αγόρια παίζουν με κούκλες. Και τους αρέσει κιόλας, γιατί είναι και αυτό ένα χρήσιμο παιχνίδι ρόλων που πιθανότατα θα κληθούν να παίξουν στην μετέπειτα ζωή τους. Το να μάθουν να είναι τρυφερά και στοργικά παίζοντας με "κοριτσίστικα" παιχνίδια φυσικά δεν θα επηρεάσει καθόλου την σεξουαλική τους ταυτότητα. Ακόμη κι αν θέλουν να φορέσουν ένα φόρεμα ή τα παπούτσια σας και να παίξουν την μαμά, μην ανησυχείτε! Αγόρια είναι και θα παραμείνουν αγόρια. Απλώς παίζουν.


Τα αγόρια είναι έξυπνα, όπως και τα κορίτσια. Όσο περισσότερο ασχοληθούμε με τα παιδιά μας, όσο περισσότερα εφόδια τους προσφέρουμε, όσο περισσότερο τα αφήσουμε να παίξουν ελεύθερα, δίχως ταμπέλες και παρεμβάσεις, τόσο περισσότερα θα κερδίσουν τα παιδιά μας, είτε είναι αγόρια, είτε κορίτσια.

Τα αγόρια θα μας εγκαταλείψουν μια μέρα, γιατί κουμάντο κάνουν οι γυναίκες! Χμμμμ... Θέλω να πιστεύω πως είναι ένας ακόμη μύθος που προσπαθεί να με πείσει ότι μεγαλώνω δύο άβουλα, πειθήνια πλάσματα που θα τα σέρνουν από την μύτη και δεν θα έχουν την δυνατότητα να κρίνουν και να κρατούν τις δικές τους ισορροπίες. Ευτυχώς υπάρχουν αρκετά παραδείγματα που δεν το επιβεβαιώνουν αυτό.


Και τέλος, μη με λυπάστε σας παρακαλώ! Δεν αισθάνομαι λιγότερο μαμά επειδή δεν έκανα κορίτσι και ούτε θέλω να προσπαθήσω να κάνω τώρα για να ολοκληρωθώ.

Είμαι ήδη πλήρης και τρισευτυχισμένη ανάμεσα σε τρεις υπέροχους άντρες.


34 σχόλια:

  1. Εμένα πάλι που έχω κορίτσι με κοιτάνε με λύπηση και μου λένε "δεν πειράζει, άντε να κάνεις και το γιο". Οπότε μην ασχολείσαι. Τίποτα δεν κάνεις λάθος, μια χαρά τα βλέπω τα καμάρια σου. Οι άλλοι τώρα πάντα κάτι θα βρίσκουν..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σωστό κι αυτό! Πουθενά δεν τους πιάνεις τους ανθρώπους τελικά.

      Διαγραφή
  2. Έχεις πολύ δίκιο Μάγδα μου! κι εμένα ο γιος μου έχει πολλά χαρακτηριστικά που θεωρούνται "κοριτσίστικα" αλλά δεν με ανησυχεί καθόλου. Ίσα-ίσα η ευαισθησία του θα τον βοηθήσει πολύ στις σχέσεις τους με άλλους ανθρώπους, πόσο μάλλον με κορίτσια αργότερα... Και βλέπω δυστυχώς πως μέσα απ' το σχολείο εντάσσεται σιγά σιγά στα στερεότυπα, πχ ποιο χρώμα είναι κοριτσίστικο και ποιο αγορίστικο, ή ποιο παιχνίδι. Κρίνοντας από τις συμμαθήτριές του, προτείνει ας πούμε στην αδερφή του μόνο νεράιδες κλπ. Και προσπαθώ να του εξηγώ οτι δεν παιζουν μόνο με νεράιδες και αλλα παρόμοια τα κορίτσια... Εξάλλου η αδέρφη του είναι αρκετά αγοροκόριτσο! έπαιζε ανέκαθεν με μπάλες και αυτοκίνητα περισσότερο από αυτόν...
    Καλημέρα, σε φιλώ
    π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια από τα ίδια Παρασκευή. Έρχεται και το σχολείο τώρα και άντε εσύ να τα πείσεις για το αντίθετο. Δεν ανησυχώ να σου πω την αλήθεια, γιατί πιστεύω πως κάποια χαρακτηριστικά πλέον έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του χαρακτήρα του και μόνο καλό θα του κάνουν παρακάτω. Καλημέρα!

      Διαγραφή
  3. Πρόσφατο σχόλιο αγνώστου παππού ενώ τα αγόρια έτρεχαν και έπαιζαν: "Πάντρεψέ τα να ησυχάσεις". Τα μωρά! Πόσες γενιές πρέπει να αλλάξουν, πόσες συζητήσεις να γίνουν, πόσα βιβλία να διαβαστούν για να γίνει το απλούστερο των πραγμάτων;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είμαι σίγουρη πως θα αλλάξει αυτό εύκολα Μαρία μου! Είναι βαθιά ριζωμένη αυτή η αντίληψη σε τόσους ανθρώπους, οι οποίοι με την σειρά τους το μεταφέρουν στα δικά τους παιδιά. Και ξαφνικά είναι πρόβλημα να είσαι άντρας και ευαίσθητος, είναι πρόβλημα να προτιμάς την ζωγραφική από το ποδόσφαιρο... Φαύλος κύκλος!

      Διαγραφή
  4. Αχ ν' αγιάσει το στόμα σου αγαπημένη! Εδώ εγώ που έχω και κορίτσι κι αν με δουν κάπου με τα δυό αγόρια και πιάσουμε κουβέντα, στο άκουσμα ότι έχω τρια ή πρώτη ερώτηση είναι: "Αχ, τουλάχιστον το άλλο είναι κορίτσι;;;;;;" Λοιπόν θα τους δώσω την επόμενη φορά ένα ΣΚ τη Λένα, να δουν ότι και τα κορίτσια φωνάζουν, τρέχουν, παίζουν πόλεμο και όλα όσα σωστά λες κι εσύ και επιπλέον ότι δεν την πείθεις απλά και μόνο επειδή είναι κορίτσι να κάνει καμιά δουλειά και μετά να έρθουν να μου πουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι όμως η ανοησία δεν έχει τελειωμό! Χθες είχα αυτή την κουβέντα με την αδερφή μου, που έχει ένα κοριτσάκι περίπου δύο χρονών, η οποία ξεκίνησε να χτυπάει τώρα κτλ. Και μου λέει η Φωτεινή "Δεν θυμάμαι ρε συ τα δικά σου να κάνουν έτσι! Είναι που τα κορίτσια είναι πιο ήσυχα! Μη χ......!!!!!" Καταλαβαίνεις, μάνα παθούσα από κόρη. Χαχαχαχα!

      Διαγραφή
  5. Επειδή πλεον έχω και αγορι και κορίτσι, έχω να πω ότι όλα αυτά είναι απλά βλακείες! υπαρχουν στιγμές που είναι τόσο τρυφερός τόσο ναζιάρης όσο καιτο κορίτσι μου! απο ευφυια δε, αυτή και αν δεν κρίνεται απο το φύλο! μα τι αντιλήψεις είναι αυτες? επίσης είναι και πως τα μεγαλώνεις, στο σπίτι μας δεν υπαρχουν φυλετικα παιχνίδια, οσο ανετα θα παιξει η ταλιμπανουλα με τα αυτοκινητάκια τόσο ανετα θα παιξει και ο μαχαραγιος με τις κουκλες! αυτά ξεκινάνε απο τους γονεις! έχει υπάρξει περίπτωση που επισκέπτης την είπε στον μικρό μου γιατί έπαιζε με την κουζίνα της αδερφής του, περιττό να σου πω ότι έκοψα τον βήχα αμέσως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικά και φταίνε οι γονείς! Χτίζουν ένα ρόλο για το παιδί, του τον φοράνε με βάση το φύλο του και μετά αναρωτιούνται γιατί ο γιος τους δεν σηκώνεται ούτε για να πάει το πιάτο του στον νεροχύτη. Κι εγώ τον κόβω τον βήχα Μάχη, ακαριαία. Και πρέπει να σου πω ότι η κουζίνα του ΙΚΕΑ που είχα αγοράσει στον Άρη είναι το πιο πολυπαιγμένο και δημοφιλές παιχνίδι στο σπίτι μας!

      Διαγραφή
  6. Μάγδα, συμφωνώ τόσο πολύ μαζί σου! Τόσο πολύ!!!! Πού να δεις, τι κουλά ακούω εγώ, που το πιο ζωηρό παιδί είναι η κόρη μου. Πόσες φορές έχω αντιληφθεί αδιανόητες αντιδράσεις, που ο γιος μου δεν είναι κάτι κοντινό του Hulk. Πάντως, παρατηρώντας λεγόμενα και συμπεριφορές στο σχολείο (από ενήλικες πάντα), αντιλαμβάνομαι ότι αργεί ακόμη η αλλαγή νοοτροπίας. Ακούω από 30-40 χρονών ανθρώπους τρελά, αδιανόητα πράγματα. Όσο για το φύλο, δεν βγάζεις άκρη. Εμένα μου έχει πει και φίλη ότι δεν μου έκατσε καλά που έχω διαφορετικά φύλα, γιατί δε βολεύει στο δωμάτιο και στα ρούχα. Καταλαβαίνεις για πόση παράνοια μιλάμε;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από τα πρώτα που μου είπαν όταν ήμουν έγκυος στο δεύτερο παιδί ήταν "μη στεναχωριέσαι μωρέ που είναι κι αυτό αγόρι, τουλάχιστον θα έχεις ρούχα και παιχνίδια και για αυτό". Είχα μείνει! Δεν πειράζει; Γιατί τι είναι ρε παιδιά τα αγοράκια; Και συμφωνώ πως είμαστε ακόμη πολύ μακριά από μια διαφορετική νοοτροπία...

      Διαγραφή
  7. Μπορώ κι εγώ να δώσω το κορίτσι σε όποιον θέλει να δοκιμάσει κοριτσίστικη γλυκήτητα. Ελεύθερα! Είναι 14 μηνών και κλωτσάει φανατικά μπάλες και φωνάζει γκολ ενώ δε λέει μαμά ας πούμε, σου κοπανάει χαλαρά και με το χαμόγελο οτιδήποτε κρατάει στα χέρια στο κεφάλι, συμμετέχει με χαρά στις "ξιφομαχίες" των αγοριών οτιδήποτε κι αν αποτελεί το ενίοτε ξίφος και στο πάρκο ψάχνει να βρει κανένα φορτηγό για να παίξει. Όσο για τα αγόρια μου δεν ασχολούνται σχεδόν καθόλου με μπάλες και συνεχίζουν να φτιάχνουν φανατικά φωλιές με τα μαξιλάρια του καναπέ. Τα παιχνίδια που σκαρφίζονται και παίζουν είναι κυρίως ιστορίες με ρόλους και χρησιμοποιούν ως ήρωες οτιδήποτε πέσει στα χέρια τους. Ναι, θέλουν κίνηση αλλά κι εγώ την θέλω κι αν περάσει μια μέρα χωρίς να βγω από το σπίτι τρώγομαι με τα ρούχα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η σκατούλα! Τρελή νονά θα την βάφτισε παιδί μου... Χαχαχαχα! Είδαμε και την δικιά μας την τσαχπίνα τι ξύλο ρίχνει. Άσε... σε λίγο θα απαντώ κοίτα μας τα' παν κι άλλοι, άμε στο καλό!"

      Διαγραφή
  8. Τι υπεροχη αναρτηση και ποσο δικιο εχεις!!! Εγω κοριτσομανα και εχω ταλιμπαν αχαχχα . Να χαιρεσαιτην οικογενεια σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ Δέσποινα! Φαίνεται πως κορίτσια κι αγόρια τελικά στο ίδιο γήπεδο παίζουν.

      Διαγραφή
  9. πεστα ρε Μαρθα. Δύο αγόρια εχω και αν με ρωτήσεις θα ήθελα και τρίτο αγόρι. Έχουν ευαισθησίες και κάνουν τις πιο υπέροχες αγκαλιές. Τα υπόλοιπα τα ξεχνάς μέχρι το βράδυ. ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτές οι αγκαλιές τους και το "μαμά είσαι η καλύτερη!"... Λιώνω!!!

      Διαγραφή
  10. Αυτά τα στεροότυπα υπάρχουν μόνο στο μυαλό... Στην ουσία αυτός ο διαχωρισμός δεν υπάρχει.. ειδικά σε αυτές τις μκρές και τρυφερές ηλικίες.. τα παιδιά θέλουν να παίζουν με ότι τους αρέσει .. η επιθυμία τους και η συμπεριφορά τους δεν χαρακτηρίζεται από το φύλο τους.. αλλά από την ιδιοσυγκρασία τους.. και τέλος δεν χρειάζεται να απολογείσαι σε ΚΑΝΕΝΑ....για τα παιδιά σου!!!!! είτε είναι αγόρια είτε είναι κορίτσια.. είτε και τα 2.. τι είναι αυτό πάλι.. άντε μην συγχυστώ πρωί πρωί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δίκιο έχεις Έφη! Απλά είναι λυπηρό γιατί όσο αναπαράγονται αυτά τα στερεότυπα, είμαστε πολλά βήματα μακριά από την ελευθερία των παιδιών από τις διάφορες κοινωνικές συμβάσεις.

      Διαγραφή
  11. Μάγδα δεν έχω γνώμη ακόμα, αλλά θα σου πώ ότι τώρα που είμαι έγκυος άλλοι μου λένε άντε να κάνεις αγοράκι και άλλοι καλύτερα να ξανακάνω κοριτσάκι! Δεν τους πιάνεις πουθενά τους ανθρώπους μάγδα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήθελα να κάνω κορίτσι όταν έμεινα πρώτη φορά έγκυος γιατί νόμιζα πως θα ήμουν καλύτερη μαμά και θα καταλάβαινα καλύτερα το μωρό μου λόγω φύλου. Ήρθε ο Άρης και δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα να μην πω πως είναι το καλύτερο μωρό που θα μπορούσα να κάνω. Την δεύτερη φορά ήθελα κορίτσι, έτσι για να έχω ένα κι ένα που λένε. Και γεννήθηκε ο Άλκης και βρήκα αυτό που έλειπε από το οικογενειακό μας παζλ. Θα ήταν αλλιώς αν είχα και ένα κορίτσι; Ποιος το ξέρει; Δεν με ενδιαφέρει να μάθω κιόλας...

      Διαγραφή
  12. Εννοείται πως συμφωνώ μαζί σου. Εχω ακούσει και εγώ κουλά απο συγγενικά πρόσωπα, τύπου δεν παίζουνε με αυτά τα αγοράκια, καιι διαφορα τέτοια χαζά. Δυστυχώς είναι δυσκολο, μη σου πω ακατόρθωτο να αλλάξουν τα μυαλά αυτά. Οπότε δεν πολυασχολούμαι πλέον. Τα αγοράκια σου είναι φοβερά και ας τους να λένε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι Αθηνά! Οτι κι αν λένε, έχω κλείσει μάτια και αυτιά και δεν με νοιάζει τίποτα!!!

      Διαγραφή
  13. Πολύ καλά τα λες! Τα αγόρια μου σε και έχουμε ξύλο μεταξύ τους (με 1,5 χρόνο διαφορά τι περιμένεις ) δεν είναι των αθλητικών! Πολύ ζωγραφική, παιχνίδια και παραμύθια! Και από φιλιά, χορταίνω κάθε βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σαν να μιλάς για τα δικά μου Δέσποινα! Δεν είναι υπέροχα;

      Διαγραφή
  14. Ε ,μα!Και μετα αυτη η μαμα θα αναρωτιεται γιατι η μονακριβη κορη της δε μπορει να βρει ενα "καλο παιδι" να της κανει κανενα εγγονι.Γιατι ολοι της ξυνιζουν.Εμενα που οι γιαγιαδες μου βγαζουν θηριο τον δευτερο (1μιση) επειδη απο τοτε που περπατησε το παιδακι απλα εξερευνει?!Ειχαν βλεπεις παραδειγμα τον πρωτο που για να τον ξεκουνησεις χρειαζεσαι βιντσι.
    antonia απο topaiziko

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι ταμπέλες μας έχουν καταστρέψει όλους! Αντί να αφήσουν τα παιδιά να ανθίσουν, ορισμένοι έχουν βαλθεί να τα καλουπώσουν.

      Διαγραφή
  15. Μάρθα μου γλυκιά, σαν μαμά κόρης, θα σου πω πως πιο ζωηρό πλάσμα απ' το βλαστάρι μου στην παιδική ηλικία, δύσκολα έβρισκες! Μέχρι και τερματοφύλακας ήταν στην ομάδα της γειτονιάς, στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας...
    Είναι πραγματικά μύθος και κρίμα να θεωρούμε πως τα αγόρια είναι ζωηρά παραπάνω απ' όσο πρέπει κάτι σαν τερατάκια με πόδια, όπως λες κι εσύ! Είναι παιδάκια, γλυκά, χαριτωμένα και πρέπει να είναι και ζωηρά (κατά την ταπεινή μου γνώμη) αγόρια και κορίτσια!
    Σε φιλώ γλυκά
    Μαρίνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ βρε Μαρίνα! Δίκιο έχεις, αλλά αναρωτιέμαι τότε προς τι όλη αυτή η παραφιλολογία για τα καημένα τα αγοράκια; Γιατί συνεχίζεται αυτό; Γιατί επενδύουν οι άνθρωποι τόσο πολύ στο φύλο των παιδιών; Σκέψεις...

      Διαγραφή
  16. Μάγδα μας έχω γνωρίσει αγοράκια Παναγίτσες και έχω μια κόρη που μπροστά της ο Ντένης ο τρομερός είναι άγιος.....Ας είναι όλα τα παιδιά μας γερά και ευτιχισμένα, Αυτή η μαμά μπορεί να μην μπορεί να διαχειριστεί τα παιδιά της και να ρίχνει το φταίξιμο στο φύλο τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτή η μαμά έχει ένα παιδάκι με ΔΕΠΥ και νομίζει ότι το πρόβλημά του είναι το φύλο του... Μεγάλη ιστορία! Αλλά και άλλες, που είναι εννοείται πιο μορφωμένες, πιο διαβασμένες και ψαγμένες, λένε τις ίδιες κουτραμάρες. Εντυπωσιακό!

      Διαγραφή
  17. Περιττό να σου πω πόσο συμφωνώ... Και να τα ακούς αυτά από γιαγιάδες πάει στο καλό. Από μητέρες όμως με μικρά παιδιά; Πόση ανοησία υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο;
    Άσε αυτό το δεν πειράζει που σου λένε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαχαχαχα! Δεν πειράζει... Φυσικά δεν πειράζει; Τι είναι για να πειράξει; Για αυτό φοβάμαι πως αυτές οι νοοτροπίες δεν θα αλλάξουν εύκολα. Επειδή νέοι άνθρωποι, γονείς, επαναλαμβάνουν τις ίδιες σαχλαμάρες!

      Διαγραφή