Τα μεσημέρια της Κυριακής, ο Γιώργος Τζαβάρας μας ταξιδεύει σε τόπους μακρινούς, με αφορμή τις περιπέτειες και τις ιστορίες του Σεβάχ του θαλασσινού.
Με αφορμή την παράσταση, συζητήσαμε με τον σκηνοθέτη για την έμπνευση και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε, για τη δύναμη της μουσικής στη σκηνή και τι μπορεί να σημαίνει ο Σεβάχ για τα παιδιά του 2025.
Τι σας ενέπνευσε να ανεβάσετε τον «Σεβάχ τον θαλασσινό» και ποιο ήταν το μεγαλύτερο στοίχημα αυτής της παράστασης;
Σίγουρα ήταν η εικόνα του Σεβάχ που έχει αποτυπωθεί μέσα μου από τις μνήμες της δικής μου παιδικής ηλικίας. Με γοήτευε πάντα αυτή η εικόνα του ανθρώπου που παλεύει με τα κύματα για να γνωρίσει κόσμους μακρινούς και άγνωστους. Το στοίχημα, αν υπάρχει τέτοιο, είναι να καταφέρει κανείς να μετακινήσει και γιατί όχι να συγκινήσει την προσοχή και την φαντασία των θεατών και ενδεχομένως να δημιουργήσει έναν προβληματισμό όσον αφορά στο τι σημαίνει τελικά ταξίδι, εξωτερικό αλλά και εσωτερικό, ας μου επιτραπεί να πω.
Η ιστορία του Σεβάχ έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές παιδιών. Πώς μιλάει μια ιστορία κλασική, μια ιστορία μιας άλλης εποχής, στα σημερινά παιδιά;
Καίριο ερώτημα και γόνιμο συνάμα. Είναι πάντα κάτι που με απασχολεί αλλά και μας απασχολεί στο θίασο όταν φτιάχνουμε παραστάσεις. Οι ιστορίες λοιπόν, κατ’ εμέ πάντα, που ορίζουμε ή έχουν περάσει στη συνείδησή μας ως κλασικές έχουν κάτι το διαχρονικό και όχι εφήμερο ή απαραίτητα επίκαιρο. Άρα, πάντα χρειάζεται να εντοπίζουμε όσο καλύτερα γίνεται το τι είναι αυτό που τις κάνει κλασικές. Από κει και πέρα πολύ σωστά λέτε πως το διακύβευμα είναι το πως μιλάει λοιπόν η παλιά και κλασική ιστορία στα παιδιά. Η απάντηση μου σε αυτό είναι ξεκάθαρα πως οφείλει να μιλάει στη γλώσσα τους. Αυτό πιστεύω είναι το κλειδί της επικοινωνίας για τη συγκεκριμένη συνθήκη αλλά και για άλλες είναι η αλήθεια.
Το μουσικό στοιχείο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παράστασης, καθώς τα τραγούδια ερμηνεύονται και ζωντανά επί σκηνής. Πόσο σημαντική είναι η μουσική στις παραστάσεις σας;
Η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι του τρόπου που μου αρέσει να προσεγγίζω το θέατρο για παιδιά είναι η αλήθεια. Λειτουργεί βεβαίως και ως δραματουργικός μηχανισμός αντιστικτικά ή και προωθητικά σε σχέση με τη δράση επί σκηνής. Είναι όμως και ένας τρόπος να πει κανείς πράγματα χωρίς να χρειάζεται απαραίτητα να τα εξηγήσει. Το έχει αυτό η μουσική. Αν σε συνεπάρει, σε συνεπήρε, έχει μια λειτουργία αναπόδραστη, δεν χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις. Άρα ναι, είναι εξαιρετικά σημαντική η μουσική. Και στις παραστάσεις μας αλλά και γενικά.
Κλείστε τα εισιτήριά σας για την παράσταση
Ο Σεβάχ είναι ένας ήρωας που ταξιδεύει, γνωρίζει τόπους μακρινούς και μέσα από τις περιπέτειές του ανακαλύπτει και τον εαυτό του. Εσείς τι ανακαλύψατε κατά τη διαδικασία δημιουργίας της συγκεκριμένης παράστασης και τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε;
Ανακάλυψα πόσο σημαντικά είναι τα ταξίδια. Όλων των ειδών. Ανακάλυψα και πάλι πόσο με γοητεύει η διαδρομή περισσότερο από τον προορισμό. Με συγκίνησε και πάλι η συνθήκη του τι σημαίνει να επιστρέφεις σπίτι αλλά και τι σημαίνει να βρίσκεσαι μακριά απ’ αυτό. Με έκανε να σκεφτώ πόσο σημαντική είναι τελικά η μετακίνηση, φυσική αλλά και πνευματική για τον άνθρωπο και πόσα οφέλη και ανοιχτωσιά μπορεί να μας προσφέρει τελικά. Δυσκολίες αντιμετώπισα αλλά δεν τις θυμάμαι πια.
Αν ο Σεβάχ μπορούσε να δώσει μια συμβουλή στα σημερινά παιδιά, ποια θα ήταν αυτή;
Προχώρα μπροστά, εκεί που βρίσκεται το τέλος του ορίζοντα, σε περιμένουν μέρη μακρινά, αληθινοφανταστικά. Ζήσε, γνώρισε ανθρώπους διαφορετικούς, μάθε απ’ αυτούς κι όταν θα επιστρέψεις πια στο σπίτι όλα θα είναι πιο γλυκά, ζεστά και διαφορετικά.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
NO COMMENT