Λίγα είναι τα ονόματα και τα θέατρα που όταν ανακοινώνουν την καινούρια τους παράσταση ξέρεις πως πρέπει να την δεις. Και σε αυτή την κατηγορία ανήκουν σίγουρα η Ξένια Καλογεροπούλου, ο Θωμάς Μοσχόπουλος και το Θέατρο ΠΟΡΤΑ.

Η καινούρια τους παράσταση για παιδιά «Ένας δράκος, μα ποιος δράκος«, βασισμένη στο έργο του Ρώσου θεατρικού συγγραφέα Γιεβγκένι Σβαρτς, είναι ένα πολιτικό έργο, για τα τρομακτικά πρόσωπα που παίρνει η εξουσία.

 

Κάπου μακριά, σε κάποια καστροπολιτεία, τότε που οι Δράκοι ζούσαν ανάμεσα στους ανθρώπους, ένας φοβερός Δράκος είχε εγκατασταθεί μόνιμα εδώ και χρόνια. Ήταν τρομακτικός, αλλά ήταν ο άρχοντας της πόλης, αυτός που όριζε τις τύχες και την ζωή των ανθρώπων της. Ο καιρός περνούσε και σιγά σιγά οι άνθρωποι της πολιτείας τον συνήθισαν, δεν τους φόβιζε όπως παλιά. Άλλωστε το μόνο που ήθελα ήταν να τρώει μια κοπέλα που οι κάτοικοι του πρόσφεραν σε αντάλλαγμα για την ασφάλεια και την προστασία που τους παρείχε από όλα όσα τους απειλούσαν και τους φόβιζαν. Μέχρι που μια μέρα, εμφανίστηκε στην μικρή καστροπολιτεία ο γενναίος ιππότης Λανσελότος, ο οποίος ερωτεύεται το επόμενο θύμα του δράκου και υπόσχεται να σταματήσει την αδικία εις βάρος των κατοίκων.

Το έργο του Γιεβγκένι Σβαρτς γράφτηκε το 1944 και όπως δήλωνε ο ίδιος είναι ένα σχόλιο στη χιτλερική εξουσία. Λογοκρίθηκε, απαγορεύτηκε, για να καταλήξει να είναι το πιο δημοφιλές έργο του συγγραφέα. Ο Δράκος συμβολίζει την εξουσία, αυταρχική και απόλυτη, σε όλες της τις μορφές. Είναι αυτός που αλλάζει συνεχώς μορφή κι άλλοτε είναι φιλικός κι ανθρώπινος άλλοτε αυταρχικός και δυνάστης. Είναι αυτός που θα καταφέρει να εισχωρήσει στην καρδιά των ανθρώπων, να τους διαφθείρει, να τους εξαθλιώσει, να τους κάνει υποχείρια του. Είναι αυτός που ακόμη κι αν τον εξολοθρεύσεις θα ξαναγεννηθεί, γιατί εξαιτίας του οι άνθρωποι οχυρώνονται στο εγώ τους, χάνουν την ανθρωπιά και την ευαισθησία τους, αδυνατούν να μπουν στη θέση του άλλου, για να καταλήξουν να είναι διχασμένοι και μόνοι.

Το έργο λειτουργεί σε πολλά επίπεδα. Γραμμένο για παιδιά, διατηρεί όλα τα στοιχεία του παραμυθιού, χωρίς όμως να αφήνει και τον ενήλικα θεατή ανικανοποίητο. Καυστικό, σατυρικό, σχολιάζει με μοναδικό τρόπο τις διακρίσεις, κοινωνικές και φυλετικές, τα στερεότυπα, την χειραγώγηση των ανθρώπων, την υποκρισία, την υποτέλεια, τα ολοκληρωτικά καθεστώτα και τους σωτήρες των λαών.

Το τέλος της παράστασης είναι διαφορετικό και προσωπικό. Ο καθένας μπορεί να δώσει με έναν τρόπο το δικό του τέλος. Γιατί ο Δράκος δεν σκοτώνεται.. Είναι συνέχεια εκεί, μέσα μας, δίπλα μας, αυτός που πιστεύουμε πως θα μας λυτρώσει από τον άλλο, τον κακό – άγνωστο Δράκο. Γιατί ο Δράκος μας έγινε συνήθεια, τόσο που πήρε μέχρι και ανθρώπινη μορφή. Και τελικά αναρωτιέσαι, ποιος είναι ο Δράκος; Τι είναι το κακό; Πόσο κοντά μας βρίσκεται; Αντιστεκόμαστε ή όπως σχολιάζει ο γάτος «καλύτερα να χουζουρεύεις και να μη λες πολλά»;

Οι ηθοποιοί της παράστασης είναι εξαιρετικοί! Τα κοστούμια μοναδικά, με ένα αισθητικό αποτέλεσμα που ξεχωρίζει. Σκηνικά όπως τα ξέρετε δεν υπάρχουν. Ένα αέρινο πανί καλύπτει την σκηνή από την μια άκρη έως την άλλη κι επιτρέπει στους ηθοποιούς-χαρακτήρες της παράστασης να κινούνται υπόγεια και να εμφανίζονται άλλοτε ολόκληροι, άλλοτε να φαίνεται μόνο το κεφάλι τους, στο πιο χαμηλό ή στο πιο ψηλό σημείο της σκηνής, ανάλογα με την κοινωνική τους θέση. Μια μικρή φίλη μου είπε πως δεν της άρεσε αυτό το στοιχείο, θα ήθελα να έχει σκηνικά. Ο Άλκης πάλι μου είπε πως το πανί ήταν σαν ιστός αράχνης και αυτό τον εντυπωσίασε. Και «με βοήθησε μαμά να δω πόσα άσχημα πράγματα και σχέδια έκαναν οι άνθρωποι κάτω από το πανί, όπως η αράχνη πλέκει τον ιστό της με σχέδιο να πιάσει το φαγητό της.«.

Υποκλίνομαι στο μυαλό των παιδιών!

Ακόμη και στο τέλος, όταν εμείς οι μεγάλοι μένουμε προβληματισμένοι από όσα είδαμε, ίσως και λίγο απογοητευμένοι με τον κόσμο μας, θυμωμένοι με τους ηγέτες και τους ανθρώπους, τα παιδιά γεμάτα αισιοδοξία και ελπίδα απαντούν πως η αγάπη θα τα κερδίσει όλα!

Μη χάσετε αυτή την παράσταση!!!

Και να σας πω πριν κλείσω πως το Θέατρο ΠΟΡΤΑ θεσπίζει για πρώτη φορά στην Αθήνα το «εισιτήριο σε αναμονή». Ο επισκέπτης μπορεί να προσφέρει σε ένα παιδί, δίχως αυτό να το ξέρει , την ευκαιρία να παρακολουθήσει μια παιδική παράσταση καλύπτοντας το κόστος του εισιτηρίου του. Το εισιτήριο, το οποίο διατίθεται από το ταμείο του θεάτρου σε ειδική μειωμένη τιμή (6€) κόβεται, τοποθετείται σε ξεχωριστό κουτί και προσφέρεται στο μικρό θεατή που θα το αναζητήσει. Για περισσότερες πληροφορίες για τη δράση «Σε Αναμονή» επισκεφθείτε την ιστοσελίδα http://seanamoni.gr/ ή την σελίδα Σε Αναμονή στο Facebook. Αφορά μόνο στη νέα παράσταση του ΠΟΡΤΑ με τίτλο «Ένας Δράκος, μα ποιος Δράκος;».

Μπορείτε να δείτε την παράσταση κάθε Σάββατο στις 17:00 και κάθε Κυριακή στις 11:00.
Διάρκεια: 90 λεπτά (με διάλειμμα)
Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό 10€, Ανέργων 8€, Ομαδικό 8€, Σε αναμονή 6€

Author

5 Σχόλια

  1. ημασταν και εμεις εκει και το λατρεψαμε!!!!! φοβερο εργο, απιστευτο μηνυμα στα παιδια και οχι μονο!

  2. Μάγδα μου ακούγεται υπέροχη η παράσταση και το σκηνικό υπέροχο! Να σε ρωτήσω όμως, για ποιες ηλικίες ενδείκνυται η παράσταση? ευχαριστώ

    • Αν θυμάμαι καλά Μαρία μου, το θέατρο λέει 6+. Προσωπικά δεν πιστεύω απόλυτα στις ηλικίες, γιατί η θεατρική εμπειρία αξίζει από μόνη της ανεξάρτητα από την ηλικία. Επίσης οι εξοικείωση του παιδιού με το θέατρο αλλάζει πολλά σε σχέση με αυτό. Και φυσικά σε κάθε ηλικία το παιδί προσλαμβάνει διαφορετικά πράγματα. Εμείς είχαμε πολλά παιδάκια μικρότερα των 6 που με συζήτηση μπορούσαν να καταλάβουν πολλά πράγματα, περισσότερα από όσα πίστευαν οι γονείς.

Write A Comment

error: Content is protected !!