Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Πήγαμε στην παράσταση "Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης"

Από τον Οκτώβριο έλεγα "Πρέπει να οργανώσω μια εξόρμηση στο Θέατρο Πορεία, για να δούμε αυτή την παράσταση 'Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και...' κάτι που δεν θυμάμαι!". Και ευτυχώς που βρήκα χρόνο τώρα, λίγο πριν το τέλος της φετινής θεατρικής σεζόν, γιατί η συγκεκριμένη παράσταση είναι από τις πιο ωραίες που έχουμε δει με τα παιδιά μέχρι σήμερα.

"Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης" λοιπόν και δεν νομίζω πως θα ξεχάσω πλέον τον τίτλο αυτής της παράστασης.


Βρισκόμαστε στην οδό Σκουπιδοπόλεως, όπου 4 παιδιά, 4 φίλοι προσπαθούν να παίξουν... Πού να παίξουν όμως; Δεν υπάρχουν ελεύθεροι χώροι, πάρκο, γήπεδο, παιδική χαρά πουθενά. Οι πλατείες γεμίσανε καφετέριες και οι ένοικοι των πολυκατοικιών απειλούν πως θα καλέσουν την αστυνομία με τον παραμικρό θόρυβο. Σε ένα αστικό τοπίο που χωράνε τόσα πράγματα, δεν υπάρχει πουθενά χώρος για το παιχνίδι και τις φωνές των παιδιών.

Χωρίς φανφάρες και βαρυσήμαντες κουβέντες, το έργο πραγματεύεται την ανακατάληψη του αστικού, δημόσιου χώρου, την μοναξιά και την απομόνωση της πόλης, την ανάγκη για κοινωνικότητα, το δικαίωμα των παιδιών στο παιχνίδι. Αν ψάχνετε συναισθηματικές εξάρσεις, την κορύφωση στην πλοκή όπως μας έχουν συνηθίσει οι άλλοι, τότε μην δείτε αυτό το θεατρικό έργο, το οποίο με μια απλότητα που μιλάει στον κάθε ένα από εμάς, χαρίζει απλόχερα γέλιο και χαρά!


Το έργο είναι του Volker Ludwig σε μετάφραση - διασκευή Βασίλη Κουκαλάνι και σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ - Βασίλη Κουκαλάνι. Η πρωτότυπη μουσική, την οποία σιγοτραγουδάμε εδώ και ώρες, αφού ακούσαμε και το CD της παράστασης 2-3 φορές, είναι του Φοίβου Δεληβοριά. Παίζουν οι πραγματικά εξαιρετικοί ηθοποιοί Πολυξένη Ακλίδη (Τζέλα), Νάνσυ Σιδέρη (Λέλα), Μιχάλης Τιτόπουλος (Κόρνας), Πέτρος Σπυρόπουλος (Κλεομένης), Δημήτρης Μυλωνάς (Τάκος) και Βασίλης Κουκαλάνι (Φίκος).

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να κάνω στα σκηνικά. Ευρηματικά, έξυπνα, φτιαγμένα από χαρτόκουτα, μου θύμισαν τις Βραζιλιάνικες φαβέλες, αλλά και τα στενά του Θησείου, "συνεργάστηκαν" άψογα με τους ηθοποιούς για να κινηθούν από την μια σκηνή στην άλλη, χωρίς να ενοχλήσουν καθόλου τον θεατή.


Θα σας πω τις αντιδράσεις όσων ήταν εκεί. Και δεν είμαστε και λίγοι, 67 στο σύνολο από την ομάδα "Κάθε μέρα Γονείς". Ποτέ δεν έχω δει τόσες χαμογελαστές φάτσες, μικρών αλλά και μεγάλων, να βγαίνουν από μια παιδική παράσταση. Τα παιδιά μου ποτέ δεν με είχαν ρωτήσει μέχρι σήμερα "Γιατί τέλειωσε το έργο μαμά;". Ποτέ δεν είχα ακούσει τόσα γέλια από το κοινό, κατά την διάρκεια μιας παράστασης. Ποτέ δεν είχα δει τέτοια αμεσότητα, τέτοια επαφή με το κοινό, χωρίς καν να γίνεται ιδιαίτερη προσπάθεια από τους ηθοποιούς. Ποτέ δεν είχα βγει από παιδική παράσταση με μια αίσθηση ευφορίας!

Η παράσταση αυτή δημιουργήθηκε χάρη στην ομάδα Νεανικού Θεάτρου «Συντεχνία του Γέλιου» που στεγάζεται στο Θέατρο Πορεία. Αξίζει να αναφέρω ότι η συγκεκριμένη ομάδα έχει ξεκινήσει ένα πιλοτικό πρόγραμμα με τον τίτλο «Δικαίωμα στο Θέατρο», όπου με την στήριξη χορηγών προσφέρει δωρεάν εισιτήρια σε σχολεία με άπορα παιδιά. Πρόκειται για μια ουσιαστική συνεργασία μεταξύ φορέων της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και του επιχειρηματικού κόσμου. Εάν θέλετε κι εσείς με το σχολείο σας να συμμετέχετε στο πρόγραμμα επικοινωνήστε με την κυρία Υρώ Μιχαλακάκου στα τηλέφωνα 2155503656, 6978068699.

Για το Θέατρο Πορεία και για τις υπόλοιπες παραστάσεις του θεάτρου μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα τους. Σας προτείνω ανεπιφύλακτα την "Μεγάλη Χίμαιρα"!!!




ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:

"Μου άρεσε πολύ. Και πιο πολύ η μουσική. Ο Δεληβοριάς δεν υπάρχει... Η πλοκή ήταν λίγη, αλλά δεν πειράζει."

"Είχαμε πολύ καιρό να δούμε παράσταση με τόσο έξυπνο και πραγματικό κείμενο. Δυστυχώς οι παραστάσεις που έχουμε δει τελευταία έπασχαν σε αυτό τον τομέα."

"Από τις καλύτερες παιδικές παραστάσεις θεάτρου που έχω δει. Και μάλλον και για τους περισσότερους μέσα στην αίθουσα, καθώς στο χειροκρότημα ακούγονταν ξέφρενα μπράβο και σφυρίγματα από παντού. Ένα έργο που μιλάει για το παιχνίδι, τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη, κοροϊδεύει τους ... θεσμούς και την εξουσία και διαθέτει και τον απαραίτητο ρομαντισμό μέσα από τον οποίο αναδύεται η ελπίδα, γιατί απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε παιδιά και την ελπίδα για έναν
καλύτερο κόσμο δεν μπορείς να τους την στερήσεις. Φοβερή μουσική και στίχοι από τον Φοίβο Δεληβοριά, ... με λίγα λόγια ιδανικό για όσους θέλουν παιδιά μαχητές, παιδιά ρομαντικά, με ευαισθησίες και αίσθημα συλλογικότητας, παιδιά που διεκδικούν και έχουν το θάρρος να αμφισβητήσουν βγάζοντας την γλώσσα στην όποια αρτηριοσκληρωτική μορφή εξουσίας."

"Σου αφήνει μια γλυκιά ανάμνηση από το σπίτι της γιαγιάς, από τα παιδικά μας χρόνια που όντως συχνάζαμε στο δρόμο και σκαρφιζόμασταν παιχνίδια με τη φαντασία μας χωρίς τη barbie και το τροχόσπιτο της και την πισίνα της και τους gormiti και ...και...και τελικά μου αρέσει που βρωμάς!"

"Περάσαμε πολύ όμορφα!!! Αλλά πιο όμορφα πέρασαν τα παιδιά ., γελούσαν σχεδόν σε όλη την παράσταση , δεν σταματούσα να τους ρίχνω κλεφτές ματιές και να χασκογελώ βλέποντας τους να γελάνε δυνατά... Ήμουν πολύ χαρούμενη που τα έβλεπα να παρακολουθούν και να γελούν !!!!! Ευχαριστούμε την φίλη μας που μας οργανώνει και κρίμα που δεν είμαστε πια κοντά για να λαμβάνουμε μέρος στις διοργανώσεις της."

"Ξεχωριστή παράσταση, για μικρούς και μεγάλους, για την αξία της φιλίας και της συλλογικότητας. Με ενδιαφέρουσες νύξεις για τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα δύο φύλα, τους φίλους, τους συναδέλφους στη δουλειά και με αναρχορομαντικές αναφορές στους παραλογισμούς της εξουσίας!

Δείτε τι έγραψε και η Παρασκευή, που ήταν μαζί μας, στο blog της Παρασκευή απόγευμα.

9 σχόλια:

  1. Πράγματι Μάγδα! Η παράσταση αυτή ηταν απο τις καλύτερες που έχουμε δει και σίγουρα τα τραγούδια της θα μας συντροφεύουν για πολύ καιρό. Θελω ομως με την ευκαιρια αυτη να σε ευχαριστήσω δημόσια για τη σκεψη, την οργάνωση και για το οτι νοιαζεσαι! Θα μπορούσες να είχες πάει μόνη σου με τα παιδιά σου. Αντιθέτως μπήκες στον κόπο να το επικοινωνήσεις, να κανεις άπειρα τηλέφωνα, να συγκεντρωσεις χρήματα, να μοιράσεις εισιτήρια και...και...και...χωρις ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΟΦΕΛΟΣ που πολλοι μπορει να πιστεύουν!
    Γιατί τελικά "Ένας ίσον κανένας".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Δεν έχω λόγια...

      Διαγραφή
    2. Δε χρειάζεται να εχεις. Κάνεις αυτό που κάνεις κι αυτό είναι πάνω απο λόγια. Όποιος είναι νοήμων καταλαβαίνει.

      Διαγραφή
  2. Παρά πολύ καλή παράσταση με υπέροχη μουσική. Ο Δ. πραγματικά την απόλαυσε! Μπορούν να την παρακολουθήσουν παιδιά άνω των 3 ετών αλλά για να καταλάβουν τα όμορφα μηνύματα που θέλει η παράσταση να μας περάσει ιδανική ηλικία από 5 ετών και άνω!! Μάγδα ευχαριστούμε που μέσα σε όλες σου τις υποχρεώσεις σκέπτεσαι κι εμάς <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να΄σαι καλά Ελένη μου! Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Πράγματι, τα μεγαλύτερα παιδιά θα κατανοήσουν πολύ περισσότερα από την συγκεκριμένη παράσταση. Βλέπω παρόλα αυτά, πόσες ερωτήσεις μου κάνει ο Άλκης μέχρι σήμερα για διάφορες σκηνές που του έκαναν εντύπωση. Κάτι μένει...

      Διαγραφή
  3. Hi! Stopping by from Mom Bloggers Club. Great blog!
    Have a nice day!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Hello Veronica! What an honour, my first english speaking visitor!!! Unfortunatly the blog is on;y in Greek and I don't know if Google translate does the work. But thanks for stopping by anyway!!!

      Διαγραφή
  4. Μπράβο Μάγδα μου για την οργάνωση! Τι να πω τώρα; Ότι μόνο από την περιγραφή σου ζήλεψα που δεν ήμουν εκεί με τα πιτσιρίκια μου να μοιραστούμε αυτήν την, από ότι φαίνεται θαυμάσια, παράσταση? Το θέατρο είναι η μεγάλη μου αδυναμία, δυστυχώς όμως εμείς δεν έχουμε πολλές ευκαιρίες να δούμε παραστάσεις. Είστε πολύ τυχεροί!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ πολύ Χριστίνα μου! Τα προβλήματα της επαρχίας έτσι; Μην παραπονιέσαι, έχει άλλα ωραία η πόλη σας! Τα έχουμε ξαναπεί αυτά. Αν πάντως έχετε ποτέ την ευκαιρία να δείτε την συγκεκριμένη παράσταση, μην την χάσετε! Είναι εξαιρετική!!!

      Διαγραφή