Tag

DIY

Browsing

Όταν κάνεις παιδιά δεν μπορείς να φανταστείς πώς θα είναι 4, 5 ή 6 χρόνια μετά. Αναλώνεσαι στα καθημερινά, αυτά τα βασανιστικά βράδια που δεν κοιμήθηκες, που κλαίγανε γιατί κάτι τα ενοχλούσε (τι να είναι πάλι αυτό αναρωτιέσαι), που δεν τους αρέσει το αυγό, που δεν πίνουν αρκετό νερό και γάλα… Αναρωτιέσαι γιατί δεν σου είπε κανείς τι θα κάνεις στα δύσκολα, στον πρώτο πυρετό, στο πρώτο χτύπημα, στον πρώτο καυγά, την πρώτη φορά που θα σου πουν «δε σε αγαπώ μαμά, δεν είσαι η μαμά μου!». Και ξαφνικά μεγαλώνουν… Και κοιμούνται τα βράδια σερί, βόμβα να πέσει δεν τα ξυπνάει, συνεχίζουν να κλαίνε αλλά τώρα μπορούν να σου πουν τι τα ενοχλεί, αν πονάνε, αν είδαν ένα άσχημο όνειρο, πίνουν αρκετό νερό και γάλα, τόσο που θέλεις να τους πεις «φτάνει παιδί μου, με γάλα θα ζεις μόνο;». Και είσαι έμπειρος γονιός και το έχεις στο σπίτι 3 μέρες με πυρετό…

Όσες φορές κι αν παίξουμε ορισμένα παιχνίδια, απλά δεν τα χορταίνουμε. Και τελευταία οτιδήποτε έχει να κάνει με κατασκευές, πειράματα, «βρωμιές» και νερό έρχεται πρώτο στην λίστα.Το τελευταίο μας project λοιπόν τα είχε όλα! Λερώσαμε τα χέρια μας, πειραματιστήκαμε και κατασκευάσαμε ένα ηφαίστειο μέσα στην αυλή μας.

Καιρό τώρα σκεφτόμουν να φτιάξουμε την δική μας πλαστελίνη και όλο το αφήναμε και αγοράζαμε την έτοιμη. Μέχρι που βρήκα αυτή την «συνταγή» για σπιτική, αρωματική και τόσο μαλακή πλαστελίνη, που ειλικρινά δεν μπόρεσα να αντισταθώ.Χρειαζόμαστε δύο μόνο υλικά και ένα ορεξάτο παιδάκι (στην πορεία γίνανε δύο). Νισεστέ (κορν φλάουρ) και το αγαπημένο σας μαλακτικό μαλλιών. Αυτά είναι τα βασικά μας υλικά. Εμείς προσθέσαμε χρυσόσκονη και νερομπογιές για να δώσουμε χρώμα, αλλά και το χρώμα ζαχαροπλαστικής θα κάνει την ίδια δουλειά. ΠΡΟΣΟΧΗ! Αυτή η πλαστελίνη δεν τρώγεται, οπότε θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τα μικρότερα παιδιά. Ξεκινάμε; Ανακατεύουμε το νισεστέ με το μαλακτικό. Όταν το ζυμάρι μας θα είναι έτοιμο, θα κρατάμε στα χέρια μας μια μπάλα, ιδιαίτερα αρωματική (τα χέρια μας θα μοσχομυρίζουν για αρκετή ώρα μετά). Όσο περισσότερο την πλάθουμε δεν θα κολλάει στο χέρι μας. Αυτή η πλαστελίνη έχει μια βελούδινη υφή και είναι πολύ…

Μια μέρα του Δεκέμβρη ο Άλκης επέστρεψε από το σχολείο στο σπίτι παρέα με μια κούκλα! Ναι, ναι, αυτή είναι μια κούκλα! Κομμάτια ύφασμα, δεμένα μεταξύ τους ώστε να σχηματιστεί το κεφάλι, το σώμα, τα χέρια και τα πόδια της. «Πρέπει να την ζωντανέψουμε», μου είπε «να την φτιάξουμε όπως μας αρέσει και να πάει πίσω στο σχολείο γιατί θα την χρειαστώ σύντομα!» . Ήρθε η ώρα λοιπόν να βγει το βαλιτσάκι της χειροτεχνίας! Θέλαμε μάτια, τουλάχιστον ένα στόμα, μαλλιά και ρούχα, για να αποκτήσει η κούκλα μας υπόσταση. Με το που της βάλαμε μάτια (αυτά τα τρομακτικά, που είναι και κίτρινα όπως το χρώμα της ΑΕΚ!), άλλαξε η όψη της. Στην συνέχεια κόψαμε κόκκινη τσόχα και της φτιάξαμε και στόμα. Βλέπετε θέλαμε να είναι τα χείλια της όμορφα όπως της μαμάς! Η κούκλα μας τώρα χρειαζόταν ρούχα. Είναι και χειμώνας, δεν θέλουμε να μας κρυώσει. Διαλέξαμε λοιπόν να της…

Για πρώτη χρονιά φέτος ετοιμάσαμε ένα ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης μέχρι τα Χριστούγεννα. Πρέπει να σας πω ότι τα παιδιά διασκέδασαν πάρα πολύ! Αν δεν το έχετε δοκιμάσει, σας το προτείνουμε ανεπιφύλακτα για την επόμενη χρονιά. Μικρά δωράκια, γλυκίσματα και δραστηριότητες γεμίσανε την καθημερινότητά μας μέχρι την χθεσινή μέρα! Για την ημέρα των Χριστουγέννων σκέφτηκα να τους φτιάξω ένα κουτί με δώρα! Η ιδέα φυσικά ήρθε από το Pinterest. Αγόρασα λοιπόν δύο κουτιά, στο μέγεθος περίπου ένός κουτιού παπουτσιών και αφού τα στόλισα λιγάκι, άρχισα να τα γεμίζω μα καλούδια. Η μεγάλη ώρα έφτασε! Νομίζω πως τα λόγια είναι περιττά! Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους. Το βραδάκι φορέσαμε τις πυτζάμες μας, βάλαμε την χριστουγεννιάτικη ταινία μας και βουτηχτήκαμε στην ζεστή μας σοκολάτα. «Πολύ όμορφο βράδυ μαμά», μου είπε ο Άρης… Όσο ξενόφερτο κι αν είναι το έθιμο του ημερολογίου, εμείς το απολαύσαμε, από την αρχή μέχρι την κορύφωσή του. Και του χρόνου…

error: Content is protected !!