Tag

Ελεύθερος χρόνος

Browsing

Πήγαμε στην παράσταση «Ο Πέτρος και ο Λύκος… στο δάσος με τα σαξόφωνα…»

Κυριακή πρωί και για μια ακόμη φορά βρεθήκαμε στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, για να παρακολουθήσουμε την παράσταση «Ο Πέτρος και ο Λύκος… στο δάσος με τα σαξόφωνα». Καταρχήν να σας πω ότι το Θέατρο του Νέου Κόσμου με έχει μαγέψει! Ο χώρος, οι άνθρωποι, οι παραστάσεις του. Ως χώρος είναι ιδιαίτερα φιλικός για τα παιδιά, με το αίθριο του Θεάτρου να κλέβει την παράσταση. Πραγματικά αξίζει να το επισκεφθείτε με την πρώτη ευκαιρία. Μην ξεχάσετε πως στο συγκεκριμένο χώρο μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2015 μπορείτε να δείτε και την θεατρική παράσταση «Ξημερώνει». Διαβάστε εδώ την σχετική ανάρτηση. «Το διασημότερο μουσικό παραμύθι όλων των εποχών «Ο Πέτρος και ο Λύκος» πρωτοπαρουσιάστηκε στη Μόσχα το 1936, όταν ο διάσημος Ρώσος συνθέτης και πιανίστας έπειτα από μία μεγάλη περιπλάνηση σε χώρες της Δύσης επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση και επανασυνδέθηκε με την παράδοσή και τον μουσικό ρομαντισμό της.Έργο του αυτής της περιόδου είναι…

Χριστουγεννιάτικες βιβλιοπροτάσεις

Όπως είναι φυσικό αυτές τις μέρες διαβάζουμε και τα σχετικά βιβλία. Υπάρχουν τόσες επιλογές εκεί έξω, που μια μόνο βόλτα στο βιβλιοπωλείο είναι αρκετή για να αγοράσετε ένα βιβλίο για κάθε μέρα. Σας παρουσιάζω λοιπόν την γιορτινή μας βιβλιοθήκη: Η απίστευτη ιστορία του Αϊ – Βασίλη (Εκδόσεις Ψυχογιός) Γιατί ο Αϊ – Βασίλης φοράει κόκκινα; Γιατί περνάει μέσα από την καμινάδα; Γιατί αφήνει πάντα τα δώρα όταν τα παιδιά κοιμούνται; Ένα βιβλίο γεμάτο εκπλήξεις, pop up εικόνες και σύντομα κειμενάκια, για να μάθουν τα μικρά σας όλα τα μυστικά του Αϊ – Βασίλη. Μπορεί να σας φανεί απλό, αλλά τα παιδιά μου το αγαπούν ιδιαίτερα. Αν και ο εκδοτικός το δίνει για παιδιά ηλικίας 3-4 ετών, ο 6χρονος γιος μου θέλει να το διαβάζουμε όλη την ώρα. Η Νύχτα των Χριστουγέννων – Κλέμεντ Κλαρκ Μουρ (Εκδόσεις Πατάκη) Παραμονή Χριστουγέννων και όλοι κοιμούνται ήσυχα. Ένας απρόσμενος επισκέπτης όμως κουβαλάει μαζί του…

Πήγαμε στην θεατρική παράσταση «Ξημερώνει»

Θέατρο Αλληλεγγύης για παιδιά, με μουσική του αγαπημένου μου φίλου Σπύρου Γραμμένου. Γινόταν να μην πάμε; Όχι βέβαια!!! Καταρχήν να πω και στους 42 που ήταν εκεί από την ομάδα «Κάθε μέρα Γονείς», μικρούς και μεγάλους, ένα τεράστιο ευχαριστώ που συμμετέχουν τόσο ενεργά σε ότι οργανώνουμε. Ειδικά για την συγκεκριμένη παράσταση, αισθάνομαι χαρούμενη και για έναν ακόμη λόγο. Γιατί με τον δικό μας τρόπο έχουμε συνδράμει σε μια προσπάθεια που εδώ και 12 χρόνια στηρίζει το Θέατρο Νέου Κόσμου. Γιατί δίνοντας απλά 4 ευρώ για να δούμε την παράσταση «Ξημερώνει» στηρίζουμε έμπρακτα τον κοινωνικό ρόλο του θεάτρου. Ένας μικρός σκίουρος λοιπόν πέφτει για ύπνο. Μέσα στη νύχτα όμως ξυπνάει και καταλαβαίνει ότι βρίσκεται στην άλλη άκρη του δάσους. Με την βοήθεια όμως μιας πυγολαμπίδας θα επιστρέψει στο σπίτι του την ώρα που ξημερώνει! Ευρηματική, τρυφερή, γεμάτη μουσική (που μας άρεσε πολύ και την σιγοτραγουδούσαμε φεύγοντας), υπέροχα καπέλα – μάσκες ζώων…

Πήγαμε στην θεατρική παράσταση «Τομ Σόγιερ»

Κυριακή 2 Νοεμβρίου και η ομάδα «Κάθε μέρα Γονείς» μαζεύτηκε για την πρώτη θεατρική εξόρμηση της χρονιάς. 36 άτομα λοιπόν, ζωή να’ χουμε που λένε, βρεθήκαμε στο Θέατρον στον Ελληνικό Κόσμο για την παράσταση Τομ Σόγιερ. Ο Τομ Σόγιερ είναι ένας ήρωας γοητευτικός, σκανταλιάρης και ανέμελος, λέει ψέματα για να κουκουλώσει τις σκανταλιές του. Είναι όμως τίμιος, ευθύς και δεν διστάζει να πει την αλήθεια για να προστατεύσει τον φίλο του. Ο Τομ Σόγιερ, ο Χοκ Φιν, η θεία Πόλυ, η Μπέκυ είναι οι ήρωες μιας μικρής κοινωνίας με τις καθημερινές του σκοτούρες στις αρχές του 19ου αιώνα. Από την ζωή τους όμως, από την καθημερινότητά τους δεν λείπει η τρυφερότητα, η αγάπη, η διασκέδαση και το χιούμορ! Η παιδική κλασική λογοτεχνία συναντά το μιούζικαλ, σε μια παράσταση υπερπαραγωγή, που θυμίζει Broadway. Τα σκηνικά αλλάζουν συνεχώς και σε συνδυασμό με τα προσεγμένα κοστούμια ζωντανεύουν μπροστά μας μια άλλη κοινωνία με…

Εδώ Πολυτεχνείο!

Θυμάμαι πολύ έντονα μέχρι σήμερα πόσο μου άρεσαν οι σχολικές γιορτές για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το μυαλό ταξίδευε, θύμωνα, αισθανόμουν δέος και θαυμασμό… Ήταν η γιορτή που μας έφερε ακόμη πιο κοντά στο Λύκειο, η επέτειος που μας θύμιζε πως δεν πρέπει να σταματήσουμε να πιστεύουμε στο καλύτερο, δεν πρέπει ποτέ να πάψουμε να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Και μέχρι σήμερα κάποιες εικόνες συνεχίζουν να είναι δυνατές, συγκλονιστικές… Όταν το παιδί μου γύρισε πρώτη φορά από τον παιδικό σταθμό σιγοτραγουδώντας Λοΐζο, με πλημμύρισαν οι αναμνήσεις. Συγκινήθηκα… Και κάθε χρόνο έρχεται με περισσότερες εικόνες στο κεφάλι του, μας αφηγείται την ιστορία «των παιδιών που έδιωξαν τους κακούς ανθρώπους», ζητάει να τον πάμε να αφήσει ένα λουλούδι στο μνημείο του Πολυτεχνείου, τραγουδάει παρέα πλέον με τον αδερφό του τον «Δρόμο» και φωνάζουν με πάθος Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία! Από πέρυσι λοιπόν αγοράσαμε και τα…

error: Content is protected !!