Η οικονομική κρίση έχει πια γίνει κομμάτι της ζωής μας! Έτσι χτύπησε και τα φετινά μας δώρα. Εκεί που άλλες χρονιές βγαίναμε στα μαγαζιά και ψωνίζαμε για όλους (και αλίμονο φίλοι και συγγενείς είναι, θα πάρουμε κάτι καλό!), φέτος αποφασίσαμε να φτιάξουμε τα δώρα μας. Το χωριό μας σωτήριο! Μαζέψαμε πορτοκάλια και φτιάξαμε υπέροχη μαρμελάδα. Μαζέψαμε ελιές και τις φτιάξαμε, με πολύ κόπο πρέπει να σας πω, έτοιμες για φάγωμα! Φτιάξαμε κουλουράκια σε ό,τι σχήμα μπορεί κανείς να φανταστεί! Και cupcakes! Μέχρι και δικές μας χριστουγεννιάτικες κάρτες φτιάξαμε! Τι άλλο ήθελα; Η αγωνία μου είχε να κάνει με τους μικρούς παραλήπτες των δώρων. Πώς εξηγείς σε ένα μικρό παιδί ότι φέτος δεν έχει δώρο, αλλά ωραία μαρμελάδα; Και αν δεν τρώει ελιές; Πόσο στολισμένο πρέπει να είναι ένα κέικ για να γίνει εξίσου ελκυστικό με ένα Playmobil για παράδειγμα;   Και τότε κατάλαβα ότι έκανα ό,τι μισούσα, ό,τι κατηγορώ! Ζυγίζω…

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα… Μια ιδέα που βγήκε μέσα από την νέα μου ταυτότητα, αυτή της μαμάς, του γονιού… Μέσα από την ανάγκη να γνωρίσω και άλλους σαν και μένα, για να γίνουμε μια ομάδα που μοιράζεται πράγματα, συζητά, οργανώνεται, δημιουργεί! Οι καιροί είναι δύσκολοι και όσο ποτέ άλλοτε θέλω να πιστεύω στην δύναμη των ανθρώπων. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα λοιπόν, με μια ανάγκη, μια φίλη και το εργαλείο που φέρνει πολύ κόσμο «κοντά” τα τελευταία χρόνια… https://www.facebook.com/groups/267737159999714/

error: Content is protected !!