Category

Σκέψεις

Category

Ναι, ναι! Καλά διαβάσατε. «Τα παιδιά δεν έχουν φιλότιμο!» Αυτό μου είπε πριν λίγες μέρες μια γιαγιά καθώς επιστρέφαμε με τον γιο μου από το σχολείο του. «Τα παιδιά δεν έχουν φιλότιμο…» Και το λέω και το ξαναλέω. Αυτή η φράση γυρίζει στο μυαλό μου εδώ και μέρες. Και αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν να το πιστεύει αυτό ένας άνθρωπος που έχει ο ίδιος παιδιά; Πώς μπορεί να το πιστεύει αυτό ένας άνθρωπος που έχει εγγόνια; Και σοκάρομαι! Εκεί έχω καταλήξει μετά από πολύ σκέψη. «Είναι γκρινιάρικα, είναι πονηρά, είναι ζωηρά, είναι εγωιστικά, είναι διεκδικητικά, είναι δειλά, είναι επιθετικά, είναι χειριστικά, είναι… είναι… είναι…» Πολλοί χαρακτηρισμοί, από πολλά στόματα, σε καθημερινή βάση. Αυτός όμως είναι ένας από τους πιο συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς που έχω ακούσει ποτέ για τα παιδιά. Και καθώς οι σκέψεις στροβιλίζονται στο μυαλό μου, αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι για τον τέλειο, σοφό, αψεγάδιαστο ενήλικα να σκεφτεί πως ακόμη κι αν πραγματικά «τα…

Έρχεται κι αυτή η εποχή του χρόνου που γιορτάζουμε την γυναίκα (8 Μαρτίου)… Όλες τις άλλες μέρες όμως τι γίνεται;Κακοποίηση, δολοφονίες, βιασμοί, ανεργία, περιθωριοποίηση, ανισότητα, ανορεξία – βουλιμία, λάθος πρότυπα… Τα ακούμε όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία. Στις ειδήσεις, στις εφημερίδες, από την φίλη, την γειτόνισσα, από την άγνωστη στο λεωφορείο… Γιατί; Δεν θα σας κάνω καμία φεμινιστική ανάλυση. Άλλωστε για μένα όταν μιλάμε για τα δικαιώματα των γυναικών, μιλάμε για ουσιαστικά, βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Για ζητήματα που αφορούν τον κάθε άνθρωπο, άντρα, γυναίκα, άσπρο, μαύρο, gay, straight…

Κι έρχονται κάτι πρωινά που αισθάνεσαι πως τα έχεις κάνει όλα λάθος… Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 6 και εσύ δεν σηκώθηκες αμέσως. Προτίμησες να κοιμηθείς 10 λεπτά ακόμη, αλλά τώρα ίσα που προλαβαίνεις να λούσεις τα μαλλιά σου και να αρχίσεις να ντύνεσαι, γιατί σε λίγο θα πρέπει να ξυπνήσεις τα παιδιά. Ωχ! Το ένα σηκώθηκε την ώρα που εσύ παριστάνεις ότι βάφεσαι, έτσι λιγουλάκι, ίσα για να κρύψεις τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια σου. Χθες βράδυ κοιμήθηκες αργά βλέπεις…Τώρα; Άντε να προλάβεις να το στεγνώσεις το μαλλί! Πάλι με το σκουφάκι θα βγεις έξω κι ας κάνει κρύο. Γιατί αν πιάσεις τώρα το πιστολάκι, δεν θα προλάβεις να ετοιμάσεις το πρωινό τους, δεν θα προλάβεις να ετοιμάσεις και το φαγητό του για το σχολείο. Έπρεπε να το είχες κάνει από το προηγούμενο βράδυ, αλλά δεν άντεξες, ήθελες να ξαπλώσεις στον καναπέ και απλά να μην κάνεις τίποτα… Πω πω,…

Με μεγάλη μου χαρά, αλλά και έκπληξη πρέπει να σας πω, είδα πως τρεις αγαπημένες blogger μου χάρισαν ένα ακόμη βραβείο! Το Νηπιαγωγείο… mou!, το Beauty harmony και το Cheap smart toys μου έκαναν την τιμή να μου χαρίσουν το βραβείο Liebster! Και σε ποιόν δεν αρέσουν τα βραβεία, έτσι δεν είναι;

Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ να την πείσω να μου δώσει ένα κείμενο για την κατάσταση στους παιδικούς σταθμούς. Μήνες προσπαθώ να την σπρώξω να γράψει για την μέχρι τώρα εμπειρία της, λιγοστή αλλά σημαντική πιστεύω, δίπλα στα παιδιά με αναπηρία. Και χθες, εκεί που δεν το περίμενα, μου είπε πως μου έχει στείλει ένα κείμενο για το blog.Αναφέρομαι στην αδερφή μου, την Φωτεινή, τον άνθρωπο στον οποίο εμπιστεύτηκα το 9 μηνών παιδί μου όταν επέστρεψα στην δουλειά, μαμά εδώ και 11 μήνες, αρχαιολόγος, σήμερα φοιτήτρια στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Ίσως διανύει την πιο δύσκολη φάση της ζωής της ως μαμά μέχρι σήμερα. Και ΤΩΡΑ αποφάσισε να γράψει! Δεν λέω περισσότερα, θα βγάλετε μόνες/μόνοι τα συμπεράσματά σας. Την ευχαριστώ, μόνο αυτό! Στο τέλος του κειμένου η Φωτεινή έχει συγκεντρώσει και μερικούς πολύ χρήσιμους τίτλους βιβλίων, οι οποίοι φυσικά θα προστεθούν και στην δική μας βιβλιοθήκη. «Ένα μήνα προτού η κόρη μας…

error: Content is protected !!