Category

Σκέψεις

Category

Ήταν λίγο πριν χρονίσει ο Ορέστης όταν μαζί με τον μπαμπά του και τη φίλη μας την Νώρια κοιτούσαμε τα πόδια του….

Ρε, συ, κρίμα, έχει πάρει τα δικά σου πόδια

Όντως και όχι τίποτα άλλο και να θέλει να φορέσει γόβες δε θα μπορέσει.

Κλασικό αστείο μεταξύ μας, αφού τα πόδια μου είναι εντυπωσιακά ίδια με των μασκότ Φοίβος και Αθηνά.

Και το μωράκι μεγάλωνε, είχε καστανά μπουκλάκια, γλυκιά φατσούλα και όχι μεγάλα αυτιά, μαλλιά καρφάκια και  αυστηρό ύφος, που, όπως κατάλαβα από τους περαστικούς, είναι βασικά χαρακτηριστικά ενός αγοριού. Άσε που του φορούσαμε και χρωματιστά ρούχα…

Μια μικρή αναζήτηση στην Google είναι αρκετή για να μας πείσει πως το θέμα παιδί και ασφάλεια στο διαδίκτυο απασχολεί αρκετούς από εμάς. Οι ερωτήσεις είναι πολλές και οι απαντήσεις μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να είναι άγνωστες. Ακόμη κι αν γνωρίζεις τις απεριόριστες δυνατότητες του ψηφιακού κόσμου για γνώση και ψυχαγωγία, δεν γίνεται να μην ανησυχήσεις για το ποια είναι η σωστή ηλικία για ένα παιδί να χρησιμοποιεί το διαδίκτυο, ποιος είναι ο επιτρεπτός χρόνος online, πώς διασφαλίζεις την ασφαλή πλοήγηση, πώς καθοδηγείς και προστατεύεις τα παιδιά σου από ακατάλληλο περιεχόμενο κ.α.

Αυτή η ανάρτηση είναι μια μικρή υπενθύμιση, ένα καμπανάκι, πως τα παιδιά μας, ακόμη και τις πιο δύσκολες μέρες, ακόμη κι όταν όλα φαντάζουν δύσκολα και κουραστικά, έχουν ανάγκη να αισθανθούν την αγάπη και την ασφάλεια που μπορούμε να τους προσφέρουμε με τον πιο απλό τρόπο: τα λόγια μας. Σε όσες δραστηριότητες κι αν πάμε, όσα πράγματα κι αν κάνουμε μαζί τους, δεν μπορούν να καλύψουν το κενό που αφήνουν οι λέξεις που δεν ειπώθηκαν. Να βρίσκετε λοιπόν καθημερινά χρόνο και ευκαιρίες για να τους λέτε φράσεις και λέξεις που θα τα βοηθήσουν να αισθανθούν καλά και να συνδεθούν μαζί σας.

Πιάνω πολλές φορές τον εαυτό μου να λέω πράγματα στα παιδιά μου που αν τα έλεγαν και πολύ περισσότερο αν τα απαιτούσαν από μένα, δεν είμαι καθόλου σίγουρη πως θα συναινούσα. Κι ενώ καταλαβαίνω πως είμαστε οι γονείς τους και οφείλουμε να τους μάθουμε κάποια πράγματα, να τους γνωρίσουμε τον κόσμο και να τα αφήσουμε να τον ανακαλύψουν, να κάνουμε το καλύτερο για αυτά και να φροντίσουμε να είναι ασφαλή, μήπως καμιά φορά γινόμαστε λιγάκι… υποκριτές;

Ήμουν πάντα ένας άνθρωπος που αγαπούσε τα ζώα. Από παιδί τάιζα τα αδέσποτα της γειτονιάς, τα χάιδευα, πολλές φορές τα έφερνα στο σπίτι κρυφά από την μαμά μου κι ονειρευόμουν πως μια μέρα θα αποκτήσω το δικό μου κατοικίδιο. Με φανταζόμουν με ένα σκύλο. Πριν από 19 χρόνια όμως βρέθηκα με μια γάτα κι έμαθα να μοιράζομαι τη ζωή μου με αυτά τα υπέροχα πλάσματα. Η γενική αντίληψη θέλει την γάτα να είναι πιο εγωίστρια από ένα σκύλο, πιο ανεξάρτητη, αδιάφορη ακόμη και για το ποιος είναι ο ιδιοκτήτης της, αρκεί κάποιος να την ταΐζει. Αν πρόκειται να γίνετε γονείς, να είστε σίγουροι πως πολλοί θα σας συμβουλεύσουν, από την εγκυμοσύνη ακόμη, να την ξεφορτωθείτε και να μην την κρατήσετε στο σπίτι με ένα μωρό. Η προσωπική μου εμπειρία μου λέει πως όλα αυτές οι αντιλήψεις είναι λάθος! Για αυτό κι εγώ σήμερα σας δίνω 12 λόγους που ελπίζω να σας πείσουν να μοιραστείτε την ζωή σας με ένα υπέροχο γατόνι!

error: Content is protected !!