Category

Γονείς

Category

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που δεν περιγράφονται με λόγια. Είναι απλά υπέροχες! Πρέπει να τις ζήσεις, να τις αισθανθείς, να τις αγγίξεις, να τις μυρίσεις… Ο άντρας μου και τα παιδιά μου μου έχουν προσφέρει αμέτρητες τέτοιες στιγμές! Τόσες που καμιά φορά φοβάμαι πως θα τις ξεχάσω…Κάπως έτσι ήταν όταν παντρευτήκαμε, ένα μεγάλο πάρτυ, το δικό μας. Κάναμε αυτό που θέλαμε, δεν συμβιβαστήκαμε, γελάσαμε, περάσαμε καλά…Όταν έμαθα ότι είμαι έγκυος… και στα δύο μου παιδάκια… η χαρά δεν χωράει σε λέξεις…Όταν γεννήθηκες Αρούλη μου, σε κοίταζα και απορούσα: «Θα σε αγαπήσω τώρα εσένα;»…Όταν γεννήθηκες Άλκη μου, σε κοιτούσα και απορούσα: «Γίνεται ποτέ να μοιραστεί η αγάπη μου στα δύο;»…Μπήκες στο νοσοκομείο Άρη μου όταν ήσουν 8 μηνών. Νόμιζα πως θα πεθάνω από την αγωνία και τον φόβο μου. Τότε αισθάνθηκα για πρώτη φορά πως είμαι πια μαμά…Μπήκες στο νοσοκμείο Άλκη μου όταν ήσουν 5 μηνών. Σε κοιτούσα να αναπνέεις με δυσκολία και μου κοβόταν…

Έφτασε… Η ώρα που τόσο φοβόμουν έφτασε. Και δεν δόθηκε καμία απολύτως αφορμή… Μόλις είχαμε πάρει τον Άλκη από το σχολικό. Καθώς μπαίναμε στην είσοδο της πολυκατοικίας μας ο Άρης με ρώτησε «Μαμά, εσένα ποια είναι η δική σου μαμά;». Μέχρι σήμερα ο Άρης δεν είχε αναρωτηθεί πού είναι η μαμά μου, γιατί έχει μια γιαγιά ενώ έχει δύο παππούδες. Ίσως να με βόλευε κιόλας αυτή η έλλειψη ενδιαφέροντος από την πλευρά του, γιατί νόμιζα πως εγώ δεν θα ήμουν έτοιμη να απαντήσω. Το αστείο είναι ότι το σχολίαζα πρόσφατα σε μια φίλη… Μέχρι που η ερώτηση έσκασε σαν βόμβα! Η γη κάτω από τα πόδια μου εξαφανίστηκε. Αν και η αρχική μου αντίδραση ήταν να αλλάξω την κουβέντα (ήταν τόσο εύκολο να κάνω ακόμη και πως δεν άκουσα), συγκράτησα την τρεμάμενη φωνή και τα μάτια που ήταν έτοιμα να δακρύσουν και του απάντησα «Αγάπη μου, εμένα η μαμά μου δυστυχώς έχει…

Το είδα, μου άρεσε, έκανα την μετάφραση και σας το κοινοποιώ! Από το creativewithkids.com Πείτε 1. Σε αγαπώ. 2. Σε αγαπώ ότι κι αν γίνει. 3. Σε αγαπώ ακόμη κι όταν είσαι θυμωμένος/η μαζί μου. 4. Σε αγαπώ ακόμη κι όταν είμαι θυμωμένη μαζί σου. 5. Σε αγαπώ όταν είσαι μακριά μου. Η αγάπη μου για σένα μπορεί να σε αγγίξει οπουδήποτε κι αν βρίσκεσαι. 6. Αν μπορούσα να διαλέξω οποιοδήποτε παιδάκι στον κόσμο, θα διάλεγα εσένα. 7. Σε αγαπώ μέχρι το φεγγάρι και τα αστέρια και ξανά πίσω. 8. Ευχαριστώ. 9. Διασκέδασα πολύ που παίξαμε μαζί σήμερα. 10. Η καλύτερη ώρα σήμερα ήταν όταν είμασταν μαζί και … Μοιραστείτε 11. Την ιστορία της γέννησής ή της υιοθεσίας του/της. 12. Πώς το πέρνατε αγκαλιά όταν ήταν μωράκι. 13. Την ιστορία του ονόματός του/της. 14. Μια δική σας ιστορία από όταν είσασταν στην ηλικία του/της. 15. Πώς γνωρίστηκαν ο παππούς και…

Πόσες φορές σας έχουν πει τα μικρά σας πως είστε η καλύτερη μαμά του κόσμου;Πόσες φορές το έχετε πιστεψει;Πόσες φορές όμως έχετε σκεφτεί ότι τα κάνετε όλα λάθος;Πολλές, είναι η δική μου πρόχειρη απάντηση…Μέχρι πριν δύο εβδομάδες περίπου έκανα πολύ αυστηρή κριτική στον εαυτό μου και στις γονεϊκές μου ικανότητες. Ήθελα να τα κάνω όλα καλά και για κάποιο λόγο πίστευα ότι δεν τα κατάφερνα, αν και τα ίδια μου τα παιδιά, με την συμπεριφορά τους και τον χαρακτήρα τους με διαψεύδουν καθημερινά.Μέχρι που μας κάλεσαν στον σχολείο του μικρού μου για να γνωριστούμε και να μας ενημερώσουν για το πρόγραμμά τους. Πρέπει να σας πω πως η στάση τον εκπαιδευτικών ήταν για μένα σκέτη αποκάλυψη! Δεν μου είπαν κάτι που δεν το ήξερα, που δεν το είχα ήδη σκεφτεί, που δεν το έβλεπα σε άλλους γονείς, αλλά… δεν ξέρω γιατί… μάλλον είναι θέμα χαρακτήρα… δεν μπορούσα μέχρι τώρα να…

Και ότι σας συμβούλευα πριν μερικές μέρες να μην λέτε «το δικό μου το παιδί δεν…». Εεε λοιπόν, εγώ μέχρι τώρα έλεγα «Ο Άρης δεν σκαρφαλώνει, δεν κάνει ριψοκίνδυνα πράγματα, δεν είναι τολμηρός». Μέχρι που το καμάρι μου αποφάσισε να σκαρφαλώσει στην κουκέτα (δίχως η σκάλα να βρίσκεται στην θέση της), όπου είχα ακουμπήσει μια τεράστια κορνίζα με ένα πόστερ που είχα αγοράσει για το δωμάτιό τους. Φυσικά το τζάμι της κορνίζας έσπασε, ευτυχώς την ώρα που εντελώς τυχαία έμπαινα στο δωμάτιό τους. Τον βρήκα με την πατούσα του μέσα στα γυαλιά (ευτυχώς δεν είχε κοπεί), λίγο τρομαγμένο, γιατί δεν είχε καταλάβει ότι είχε πατήσει πάνω σε τζάμι, και φυσικά φοβισμένο. Του εξήγησα όσο πιο ήρεμα μπορούσα ότι δεν είναι σωστό να κάνουμε τόσο ριψοκίνδυνα παιχνίδια, ότι θα μπορούσε να κόψει το πόδι του και πως αν θέλει να ανέβει στο πάνω κρεβάτι αρκεί απλώς να μου το ζητήσει για…

error: Content is protected !!