Category

Γονείς

Category

Καλοκαιρινές σκέψεις – Οι αποφάσεις…

Πριν λίγες μέρες σας έγραψα για όλα όσα σκεφτόμουν το καλοκαίρι. Και επειδή δεν έχει νόημα να σκέφτεσαι και απλώς να το φιλοσοφείς, πρέπει να ακολουθήσουν και οι αποφάσεις! Ο Σεπτέμβρης είναι μέχρι τώρα ένας δυσκολούτσικος μήνας θα έλεγα. Πολλές οι αλλαγές, τούμπα η καθημερινότητα, άλλες οι ανάγκες, μεγαλύτερα τα άγχη (όχι υποχρεωτικά δικαιολογημένα)… Απλώς όταν έχεις μαθει να το ελέγχεις, όταν έχεις συνηθίσει στην ρουτίνα σου, όταν έχεις βρει έναν ρυθμό, δεν σου αρέσουν και πολύ οι αλλαγές. Ειδικά αν είσαι σαν εμένα… Δεν γίνεται όμως να βγει άλλη μια χρονιά με άγχος, με γκρίνια, με νεύρα, με ένταση, με τρέξιμο και όλα αυτά άνευ λόγου στην πραγματικότητα. Απλώς επειδή παρασυρόμαστε από έναν ρυθμό (ποιός τον καθορίζει άραγε;), επειδή δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε, επειδή δεν μπορούμε να μην καταναλώσουμε… Μεταμορφώνω λοιπόν τον Σεπτέμβρη στην αρχή του «νέου έτους» και μαζί μου κουβαλώ το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι που είμαι χαλαρή,…

Καλοκαιρινές σκέψεις. Ο απόηχος…

Το φετινό καλοκαίρι μου έμαθε πολλά… Αν και πλέον μετράμε περίπου 15 μέρες που έχουμε επιστρέψει στην Αθήνα, η σκέψη μου συχνά πυκνά ταξιδεύει και ξαναζεί στιγμές του Αυγούστου. Η ανεμελιά, η χαλάρωση, η ξεγνοιασιά, η απλότητα, όλα γυρίζουν και ξαναγυρίζουν στο μυαλό μου και αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κάνει την ζωή μας ολη την χρονιά τόσο δύσκολη, τόσο κουραστική και ανυπόφορη κάποιες μέρες! Και ξέρετε πού καταλήγω; Ότι είναι θλιβερό να ζούμε για το καλοκαίρι. Μετράω ξαφνικά χαμένο χρόνο. Χρόνο που αναλώθηκε σε πράγματα που τελικά δεν έχουν καμία ουσία, γιατί δεν με αγγίζουν, δεν με ξεκουράζουν, δεν με χαλαρώνουν… Το φετινό καλοκαίρι με έκανε να αισθανθώ, να σκεφτώ, να αποφασίσω και ελπίζω να πράξω! Όσο πιο συνοπτικά γίνεται λοιπόν και με μια χιουμοριστική διάθεση, έχω να πω τα εξής: Όσες μέρες άδεια και να πάρουμε ποτέ δεν θα είναι αρκετές. Η εργασία μας, ειδικά αυτή που δεν…

Το Nemo-party του Άλκη!

Άλλο ένα μεγάλο event – party ολοκληρώθηκε με επιτυχία! Ο μικρούλης μου είναι πλέον 3 χρονών και το Σάββατο γιόρτασε για πρώτη φορά τα γενέθλιά του παρέα με τα ολόδικά του φιλαράκια. Η χαρά του; Τεράστια! Απερίγραπτη!! Αν και δεν είχαμε πολύ χρόνο να ετοιμαστούμε, καθώς η ημερομηνία του πάρτυ ήταν πολύ κοντά με την επιστροφή μας από τις καλοκαιρινές διακοπές, όλα κύλησαν τέλεια. Η τούρτα ξετρέλανε τα παιδιά, ο υπέροχος κήπος του Συλλόγου των Ελλήνων Αρχαιολόγων άρεσε σε μικρούς και μεγάλους, το φαγητό ήταν αρκετό και κυρίως καλό και η μουσική επιλέχθηκε για να ικανοποιήσει τις προτιμήσεις τόσο των μικρών όσο και των μεγάλων καλεσμένων μας. Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν από τον Αύγουστο με την επιλογή της τούρτας. Το θέμα μας για φέτος ήταν ο Νέμο το ψαράκι. Για δεύτερη φορά εμπιστευτήκαμε την Έρικα, η οποία μπορεί να σας φτιάξει όποια τούρτα θέλετε! Της δίνετε το θέμα και το σχέδιο…

Αυγουστιάτικες ατάκες!

Τα μωρά μου γράφουν με τις ατάκες τους. Κλαίω, λιώνω, δεν χορταίνω!!! Απολαύστε τους… 11 Αυγούστου Άλκης: «Μαμά φοβάμαι τα αεροπλάνα» Μαμά: «Αλήθεια;» Άλκης: «Ναι, γιατί αν πέσουν δεν θα χάσω μόνο το σαλιγκάρι μου, θα χάσω κι εσένα, κι εσένα, κι εσένα!» (δείχνοντας την μαμά, τον μπαμπά και τον αδερφό του) 13 Αυγούστου Άρης: «Προσοχή, το αεροπλάνο πέφτει, συντριβήηηηηηη!!!!!» Άλκης: «Ναι θα πέσει κάτωωωωωωω!!!!!!!» Άρης: «Προσοχή, προσοχή, θα συντριβούμεεεεεεεεεε!!!!!!» Άλκης: «Ναι, συντριβάνιιιιιιι!!!!!!» 15 Αυγούστου Άρης: «Μαμά, εσύ κάθε μέρα χαμογελάς;» Μαμά: «Προσπαθώ…» Άρης: «Να χαμογελάς, γιατί το χαμόγελο είναι η μαγεία σου!» 17 ΑυγούστουΆρης: «Πιστεύω πως θα αρχίσω να αγαπώ κι αυτούς που είναι πολύ θυμωμένοι» Μαμά: «Ποιοί είναι αυτοί;» Άρης: «Αυτοί που φωνάζουν, που κορνάρουν, αυτοί που όλο κάνουν τους μουτρήδες…» Μαμά: «Και γιατί άλλαξες γνώμη;» Άρης: «Γιατί είδες τα σκυλάκια; Δεν αγαπούν όλους τους θυμωμένους, αυτούς που τα κλωτσάνε. Αγαπάνε εμάς που τα φροντίζουμε, που τα ταΐζουμε.…

3 χρόνια μαζί!

Όταν έμαθα οτι ήμουν έγκυος στον Άλκη αναρωτιόμουν αν θα τον αγαπώ όσο αγαπώ τον Άρη. Όταν περίμενα να γεννήσω έκανα την ίδια σκέψη. Ακόμη και τις πρώτες μέρες στο σπίτι μαζί του αυτό σκεφτόμουν… Σημερα, 3 χρόνια μετά, δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή μου, την οικογένειά μου, χωρίς τον Άλκη. Δεν θέλω να σας πω τι υπέροχο παιδί είναι ο Άλκης, πόσο μοναδικός δείχνει στα μάτια μου. Άλλωστε ποιά μαμά δεν θεωρεί το παιδί της υπέροχο και μοναδικό. Θα σας πω μόνο πώς περάσαμε σήμερα τα γενέθλιά του, τα τρίτα του γενέθλια. Μαζί με τον Άρη πήγαμε και του αγοράσαμε πάστα ποντικάκι, η αγαπημένη του, μια για κάθε χρόνο της ζωής του και τρία κεράκια. Του διαλέξαμε τα δώρα του, δύο βιβλία με τον Έλμερ από την μαμά και τον μπαμπά και ένα μεγάλο φορτηγό από τον Άρη, γιατί «αγαπάει τα βιβλία, αλλά αγαπάει και τα αυτοκίνητα ο…

error: Content is protected !!