Category

Γονείς

Category
Όχι, όχι, όχι! Δεν πρέπει να τον χάσω κι αυτόν τον μήνα. Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές ήμουν γεμάτη ενέργεια και διάθεση για αλλαγές. Δεν πρέπει να αφήσω να περάσει ένας ακόμη μήνας χωρίς να βάλω στόχους! Τι να κάνω; Τέτοια είμαι! Πρέπει να εκτεθώ εδώ, μπροστά σε όλους, για να αισθάνομαι μεγαλύτερη πίεση, να αισθάνομαι ότι αν δεν τα καταφέρω θα πρέπει κάπου να με δικαιολογήσω… Ας είναι καλά λοιπόν η Mama Petounia και οι λίστες της. Από εκεί προήλθε και η έμπνευση – δέσμευση για τις δικές μου λίστες. Τον Σεπτέμβριο είχα γράψει την γενική ιδέα (μπορείτε να διαβάσετε το σχετικό κείμενο εδώ). Αν και δεν μπορώ να πω ότι έχει τεθεί σε εφαρμογή, η λίστα του Νοεμβρίου θα πρέπει να κάνει την αρχή! Για να δούμε λοιπόν…

31 Οκτωβρίου 2014. Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης και το παιδί μου για μια ακόμη χρονιά έφερε από το σχολείο στο σπίτι τον κουμπαρά του. Από πέρυσι που μας ήρθε από το σχολείο του με τον γνωστό κουμπαρά του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (είχα κι εγώ έναν όταν ήμουν παιδί, αλλά και ο μπαμπάς του!) μαζεύει με τον αδερφό του χρήματα (τα κέρματα που βρίσκει στον δρόμο, τα ρέστα από το ταξί, τους δίνω κι εγώ καμιά φορά για να τους ενισχύσω). Θέλουν να αγοράσουν το δικό τους παιχνίδι τα Χριστούγεννα. Περιμένουν λοιπόν πώς και πώς να δουν τι έχουν μαζέψει τον τελευταίο χρόνο και τι μπορούν να αγοράσουν με αυτά τα χρήματα. Ομολογώ ότι το περιμένω κι εγώ με πολύ ενδιαφέρον, γιατί όπως είναι φυσικό η σχέση τόσο μικρών παιδιών με το χρήμα και την αξία του είναι ανύπαρκτη! Την Πέμπτη το βράδυ λοιπόν, μου ανακοίνωσε ο Άρης ότι θα φέρει καινούριο κουμπαρά…

Μπορεί ο Οκτώβριος να μην ήταν όπως θα τον ήθελα, μπορεί να μην έβαλα στόχους και να μην έμεινα πιστή στις μετά-καλοκαιρινές μου αποφάσεις, ήταν όμως ο μήνας που ανακάλυψα, ή μάλλον ξαναθυμήθηκα, πράγματα για μένα…Η ζωή με τα παιδιά, η καθημερινότητα, η ρουτίνα, η οικονομική κρίση, οι ρυθμοί της μεγάλης πόλης και τόσα άλλα, προσπαθούν καθημερινά να μας καλουπώσουν. Προσπαθούν να μας κλείσουν στα σπίτια μας, απομονωμένους από τον διπλανό μας, από τους φίλους και την οικογένειά μας. Να μας πείσουν ότι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να κοιτάμε τον εαυτούλη μας, τον μικρόκοσμό μας, τα δικά μας προβλήματα. Άλλωστε αυτά δεν είναι τα πιο σημαντικά; Όχι, δεν είναι αυτά τα πιο σημαντικά! Τον τελευταίο μήνα αισθάνθηκα γύρω μου τόση αγωνία, θλίψη, άγχος, φόβο… Αγκάλιασα τα παιδιά μου περισσότερο, τα κοίταξα μέσα στα μάτια, κατάλαβα πόσες φορές θύμωσα μαζί τους δίχως λόγο… Είδα τον άνθρωπό μου,…

Πρωί Πέμπτης 23 Οκτωβρίου.Ο Άρης έχει ξυπνήσει από νωρίς και με ακολουθεί σε όλο το σπίτι. Καθώς πλένομαι, καθώς ντύνομαι, καθώς ετοιμάζω την τσάντα του, καθώς φτιάχνω έναν γρήγορο καφέ… Έχω μόλις ξυπνήσει τον Άλκη. Προσπαθώ να τον πείσω να βάλουμε τα ρούχα μας, να του εξηγήσω γιατί δεν θα μπορεί για λίγες μέρες να πιει γάλα πριν μπει στο σχολικό. Κλαίει ασταμάτητα, με σπρώχνει με τα πόδια του, αρνείται να σηκωθεί από τον καναπέ, αρνείται να δεχθεί ότι σήμερα θα φάει ένα κουλουράκι πριν φύγουμε από το σπίτι, αρνείται, αρνείται… Και κλαίει! Και κάπου εκεί, φτάνω στα όριά μου. Δεν μπορώ να αργήσω, δεν μπορώ να κοιτάω το ρολόι και να βλέπω την ώρα να κυλάει ενώ εγώ μένω άπραγη. Θέλω απλά να βάλω τις φωνές. Κρατιέμαι και του λέω: «Αγάπη μου, δεν μπορώ να το κάνω άλλο αυτό. Καταλαβαίνω ότι θέλεις κάτι άλλο, αλλά η μαμά δεν έχει…

Αυτή η ανάρτηση γράφτηκε με αφορμή ένα πάρτι που οργάνωσε η Μάρθα. Τα γνωστά στην blogόσφαιρα Link Parties. Και μας ζητάει να περιγράψουμε τον άνθρωπο πίσω από το blog μας. Να πούμε λίγα πράγματα για τον εαυτό μας.Χμμμ… λίγα λόγια για μένα… από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω… Καταρχήν πρέπει να πω ότι μάλλον θα χρειαστεί να περιγράψω δύο ανθρώπους: την Μάγδα και την μαμά Μάγδα. Δεν είναι τελείως διαφορετικές, απλώς η δεύτερη είναι μάλλον γεμάτη εκπλήξεις και φυσικά είναι είδος που εξελίσσεται με τον χρόνο… Η Μάγδα λοιπόν είναι ένα κορίτσι που γεννήθηκε στα Γιάννενα, το μεγαλύτερο από 4 αδέρφια. Οι γονείς μου ήταν συντηρητές έργων τέχνης και εγώ ένα παιδί που ώρες ώρες αισθάνομαι ότι μεγάλωσα μέσα σε ένα μουσείο και ένα εργαστήριο συντήρησης. Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, πολλοί αγαπημένοι φίλοι και υπέροχες αναμνήσεις σε μια πόλη που μέχρι σήμερα με πνίγει. Και έρχεται η ώρα να…

error: Content is protected !!