Category

Γονείς

Category
Με μεγάλη μου χαρά, αλλά και έκπληξη πρέπει να σας πω, είδα πως τρεις αγαπημένες blogger μου χάρισαν ένα ακόμη βραβείο! Το Νηπιαγωγείο… mou!, το Beauty harmony και το Cheap smart toys μου έκαναν την τιμή να μου χαρίσουν το βραβείο Liebster! Και σε ποιόν δεν αρέσουν τα βραβεία, έτσι δεν είναι;

Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ να την πείσω να μου δώσει ένα κείμενο για την κατάσταση στους παιδικούς σταθμούς. Μήνες προσπαθώ να την σπρώξω να γράψει για την μέχρι τώρα εμπειρία της, λιγοστή αλλά σημαντική πιστεύω, δίπλα στα παιδιά με αναπηρία. Και χθες, εκεί που δεν το περίμενα, μου είπε πως μου έχει στείλει ένα κείμενο για το blog.Αναφέρομαι στην αδερφή μου, την Φωτεινή, τον άνθρωπο στον οποίο εμπιστεύτηκα το 9 μηνών παιδί μου όταν επέστρεψα στην δουλειά, μαμά εδώ και 11 μήνες, αρχαιολόγος, σήμερα φοιτήτρια στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Ίσως διανύει την πιο δύσκολη φάση της ζωής της ως μαμά μέχρι σήμερα. Και ΤΩΡΑ αποφάσισε να γράψει! Δεν λέω περισσότερα, θα βγάλετε μόνες/μόνοι τα συμπεράσματά σας. Την ευχαριστώ, μόνο αυτό! Στο τέλος του κειμένου η Φωτεινή έχει συγκεντρώσει και μερικούς πολύ χρήσιμους τίτλους βιβλίων, οι οποίοι φυσικά θα προστεθούν και στην δική μας βιβλιοθήκη. «Ένα μήνα προτού η κόρη μας…

Καλή Χρονιά!!! Ευτυχισμένο το 2015!Να είμαστε όλοι καλά, να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον, να αγαπάμε και να σεβόμαστε τους ανθρώπους που μεγαλώνουμε, να συγχωρούμε τον εαυτό μας πού και πού και να μην γυρίζουμε το κεφάλι σε όσα μας στεναχωρούν και μας προκαλούν αμηχανία.Το 2014 ήταν αποκαλυπτικό, τρυφερό, διασκεδαστικό, γεμάτο συγκινήσεις, καινούριες ευκαιρίες, γεμάτο ζωή, δάκρυα, χαμόγελα, νέες γνωριμίες, καινούριες αγαπημένες φιλίες, λύπη για παλιές φιλίες που δοκιμάζονται, ελπίδα για αγαπημένα πρόσωπα που αγωνίζονται για την ζωή τους, θυμό για μια καθημερινοτητα που γίνεται όλο και δυσκολότερη, αγωνία για τα όνειρά μας και ελπίδα ότι μπορούμε και καλύτερα…Παρόλα αυτά στην αρχή κάθε χρονιάς σκέφτομαι ότι άλλη μια χρονιά έφυγε πάρα πολύ γρήγορα. Αισθάνομαι ότι δεν έκανα και τίποτα σπουδαίο. Αναρωτιέμαι πόσο γρήγορα κυλάει ο χρόνος. Και ξαφνικά, με αφορμή μια ανασκόπηση που αναλαμβάνει να κάνει για μένα το φατσοβιβλίο, κοιτάζω τις φωτογραφίες τις χρονιάς.Και ήταν πράγματι μια γεμάτη χρονιά…

Αν κάποιος μου έλεγε πριν δύο χρόνια ότι κάποια βράδια δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ γιατί θα σκεφτόμουν ποιά θα είναι η επόμενη ανάρτησή μου, μάλλον δεν θα το πίστευα. Κι όμως μου έχει τύχει και αυτό…Μετά από 2 χρόνια στην blogόσφαιρα έχω να πω μόνο τα καλύτερα! Για τους ανθρώπους που γνώρισα, τα σχόλια που έχω διαβάσει, την συμμετοχή στις δραστηριότητές μας, για αυτή την αίσθηση ότι σας ξέρω και με ξέρετε κι ας μην έχουμε γνωριστεί ποτέ…

Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και πολλοί από εμάς θα τρέχουν για τα δώρα της τελευταίας στιγμής. Για φίλους και τα παιδιά τους, για συγγενείς, ανιψάκια, ξαδερφάκια, αλλά και για τα δικά σας παιδιά.Πόσες φορές όμως δεν αναρωτηθήκατε αν τα παιδιά σας έχουν πολλά παιχνίδια; Ειδικά όταν έρχεται εκείνη η ώρα που τα παιχνίδια συνοδεύονται από ένα σωρό μικροσκοπικά εξαρτήματα, όταν οι διάφορες φιγούρες έχουν την τιμητική τους, όταν είναι πλέον αρκετά μεγάλα για να μπορούν να παίξουν με αυτά τα μικροσκοπικά, αλλά οφείλω να ομολογήσω υπέροχα, κομματάκια Lego! Οι περισσότεροι από εμάς έχουν αρκετά και όσο κι αν θεωρούμε ότι κρατάμε το μέτρο, φαίνεται πως τα παιχνίδια τω παιδιών μπορούν να κυριεύσουν σε έναν χώρο σε χρόνο ρεκόρ! ​ via http://www.pinterest.com/pin/210754457537894617/ Γιορτινές μέρες λοιπόν. Και πάνω που αναρωτιόμουν «Τι δώρα θα πάρουμε φέτος στους φίλους των παιδιών; Στα δικά μας; Πάλι παιχνίδια;» έπεσα πάνω σε ένα άρθρο της Huffington Post. 18 υπέροχα…

error: Content is protected !!