Category

Γονείς

Category

1800 χιλιόμετρα και άλλες τόσες σκέψεις…

2 πόλεις, 5 χωριά, 1800 χιλιόμετρα σε 9 μέρες, 1 αυτοκίνητο, 4 άνθρωποι… Κάπως έτσι θα μπορούσα να περιγράψω με λίγα, με ελάχιστα λόγια, όσα κάναμε τις τελευταίες μέρες. Είχα την αίσθηση ότι δεν πέρασα καλά, ότι δεν ξεκουράστηκα, ότι η διάθεση κάθε μέρα γινόταν και χειρότερη, ότι τα σχέδια μου ανατράπηκαν. Καθώς όμως ετοίμαζα τις φωτογραφίες για αυτή την ανάρτηση, στάθηκα για λίγο στο χαμόγελο και την ανεμελιά των παιδιών μου. Και δεν μου πήρε πολύ να κάνει το μυαλό μου ένα κλικ, ένα τόσο δα μικράκι, ένα τιποτάκι κλικ, για να συνειδητοποιήσω πως καμιά φορά η χαρά μας βρίσκεται εκεί ακριβώς που δεν κοιτάμε στις δύσκολες στιγμές. Οι τελευταίες μέρες είχαν έντονη συναισθηματική φόρτιση για όλους μας, βιώσαμε ικανοποίηση, αλλά και ήττα, απογοήτευση, φόβο, στεναχώρια, πίκρα… Δεν σας κρύβω πως ενώ είμαι από την φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος, τις τελευταίες μέρες τα πάντα είχαν απλά μαυρίσει. Ας τα…

Θέλω…

Πόσα «θέλω» γεννιούνται κάθε μέρα; Πολλά… Δυστυχώς πολλά από αυτά μένουν απλά στα «θέλω» μας, σε μια λίστα που ευχόμαστε πως μια μέρα στο μέλλον, σύντομα, θα καταφέρουμε να υλοποιήσουμε. Τι θέλω λοιπόν; Για μένα, για την οικογένειά μου… https://www.flickr.com/photos/jimenagamio/5380448528/ Θέλω να ταξιδέψω… Θέλω να μην φοβάμαι την καθημερινότητα… Θέλω να αισθανθώ το σώμα μου δυνατό, υγιές… Θέλω να επισκεφτώ ξαφνικά μια φίλη και να πάμε για καφέ… Θέλω να κάνω κάθε μέρα ένα μικρούλι κατιτίς για μένα… Θέλω να κάτσω στον καναπέ και να δω τις αγαπημένες μου σειρές, δίχως να σκέφτομαι τίποτε άλλο… Θέλω να φορέσω τα παλιά μου ρούχα δίχως να κρύβομαι… Θέλω να σκέφτομαι την ζωή χωρίς φόβους και ανασφάλειες… Θέλω να ξεφορτωθώ τις ενοχές μου… Θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος… Θέλω να αφιερώνω χρόνο στην οικογένειά μου δίχως να κοιτάζω το ρολόι… Θέλω να ακούω περισσότερο και να μιλάω λιγότερο… Θέλω να απολαμβάνω τις παύσεις…

Aνθρωποι και αναμνήσεις

Ήταν μια ακόμη διαδρομή στο μετρό, μια διαδρομή σαν όλες τις άλλες… Μέχρι που βρέθηκα στις κυλιόμενες σκάλες… Μπροστά μου ήταν μια μαμά με τα δύο παιδιά της, προφανώς φοιτητές τους οποίους είχε επισκεφθεί. Και όπως ακριβώς και η δική μου μαμά όταν με επισκέφθηκε στην Αγγλία και μπήκαμε στο μετρό για πρώτη φορά, έκανε το τραγικό λάθος να κάτσει στην αριστερή πλευρά της σκάλας και όχι στην δεξιά. Μέγα σφάλμα! Κόρη: Μαμά, δεξιά κάτσε! Δεξιά μαμά!!! Μαμά: Εντάξει παιδί μου. (ήρεμη δύναμη η μαμά) Κόρη: Στα δεξιά καθόμαστε στο μετρό μαμά, την αριστερή πλευρά την χρησιμοποιούν όσοι βιάζονται. Η μαμά, αλλά και ο γιος, αμίλητοι… Και ξαφνικά ο γιος, που βρισκόταν ακριβώς μπροστά της, της σκάει ένα τρυφερό φιλί στο μάγουλο και της χαμογελάει… Χωρίς να πει τίποτα… Και η μαμά ήρεμη δύναμη… Δύο σκαλοπάτια πίσω εγώ… και ένα δάκρυ που κύλησε χωρίς καλά καλά να το καταλάβω… Πόσες φορές δεν μάλωσα την…

Μα τι λέει αυτό το στόμα! – Ιούνιος

New kid on the block! Άλκης!!! Δίνει τα ρέστα του, που λένε, με τις ατάκες του. Έχει και τον μεγάλο του αδερφό, πώς να το κάνουμε; Υπάρχει καλύτερος δάσκαλος; Άλκης: Μαμάααααααα, έλα, έκαααναααα κακάαααα…. υγράαααα κακάαααα Μαμά: Ωχ, έκανες διάρροια παιδί μου; Άλκης: Ναι μαμά, έλα γιατί έκανα υγράρροια… (Χαχαχαχαχαχα!!!!! Τρελαίνομαι!) Άλκης: Κάντε άκρη!!!! Τρέχω σαν τον ύφουνααααα!!!!!!!! Άρης: Δεν μου αρέσει μαμά αυτό το φάρμακο. Είναι πικρό και θέλω να πιω δέκα ποτήρια νερό μετά για να φύγει η απαίσια γεύση. Μαμά: Το ξέρω αγόρι μου, αυτά τα φάρμακα είναι απαίσια, αλλά αυτή την φορά αρρωστήσαμε και δεν μπορεί να περάσει έτσι από μόνο του. Δυστυχώς πρέπει να πάρουμε φάρμακα για να μας βοηθήσουν να το ξεπεράσουμε. Είμαστε όμως μεγάλοι τώρα και μπορούμε να συζητάμε για αυτά που σκεφτόμαστε, που δεν μας αρέσουν και θα βρούμε ένα τρόπο να τα αντιμετωπίσουμε, σωστά; Άρχισε να κλαίει με μεγαλύτερο παράπονο… Άρης: Είναι…

Simplicity parenting ή Απλοποιήστε την καθημερινότητά σας με τα παιδιά

Τελευταία στροβιλίζονται τόσες σκέψεις σε αυτό το μυαλό που ειλικρινά πάει να σπάσει. Φταίει που ο χειμώνας ήταν δύσκολος; Φταίει που μετράω αντίστροφα μέχρι τον Αύγουστο; Που κουράστηκα; Που αισθάνομαι ανικανοποίητη; Σκέφτομαι την ζωή μου με τα παιδιά, τον χρόνο που τους αφιερώνω, πόση ποιότητα και πόση ποσότητα κρύβεται πίσω από την καθημερινότητά μας, τις ασχολίες μας, τα παιχνίδια τους, τις βόλτες μας, τα ρούχα μας, το σπίτι μας… Η αφορμή δόθηκε με αυτό εδώ το άρθρο της Joanna Goddard, ενώ την ίδια ώρα διάβαζα το βιβλίο Simplicity Parenting του Kim John Payne. Απλό, αλλά τόσο ευρηματικό! Απλοποιήστε την ζωή σας. Αφιερώστε περισσότερο χρόνο, απλά να ακούσετε, να παρατηρήσετε, να μην βιαστείτε, να σταθείτε δίπλα στα παιδιά σας την ώρα που κάνουν μπάνιο και απλά να τα κοιτάξετε πώς παίζουν, πώς πλατσουρίζουν, πώς μιλάνε και γελάνε… Ξέρω οι ρυθμοί είναι καμιά φορά τρελοί. Θέλει προσπάθεια και χρόνο, θέλει μάλλον να καθιερώσουμε μικρές, καθημερινές…

error: Content is protected !!