Category

Γονείς

Category

Καληνύχτα νηπιάκι μου…

Χθες βράδυ κοίμισα για τελευταία φορά τον Άρη ως νηπιάκι… Αύριο το πρωί θα ξυπνήσει και για λίγες ακόμη ώρες θα είναι νήπιο, μέχρι να δώσει την σκυτάλη στο πρωτάκι! «Έχω αγωνία μαμά… Πώς θα είναι τα παιδιά; Θα χτυπάνε; Εσύ ξέρεις ποια δασκάλα θα έχω;» Όχι αγαπημένο μου, τίποτα δεν ξέρω και φοβάμαι όσο φοβάσαι κι εσύ! Αυτό ήθελα να πω, αλλά δεν μπόρεσα. Είμαι μαμά πλέον και αισθάνομαι πως πρέπει πάντα να βρίσκω την δύναμη να λέω αυτό που έχεις ανάγκη κι ας μείνει πίσω η δική μου ανάγκη, οι δικοί μου φόβοι… «Αύριο θα είμαστε δίπλα σου αγάπη μου. Μαζί με τον μπαμπά θα είμαστε εκεί. Και ότι θέλεις μπορείς να το ζητήσεις. Αρκεί να γυρίσεις να μας κοιτάξεις και θα δεις πως θα είμαστε εκεί! Και να θυμάσαι πως αν θέλεις κάτι να μας πεις, αν κάτι σε απασχολεί, αν κάτι σε τρομάζει, είμαστε εδώ να…

Ο γονιός της παραλίας…

Υπάρχει ο γονιός σύμβουλος… ο αυταρχικός γονιός… ο παρεμβατικός γονιός… υπάρχει ο γονιός ξερόλας… υπάρχει ο γονιός ελικόπτερο… υπάρχουν κι άλλοι οργανωμένοι, αποδιοργανωμένοι, αγχωμένοι, χαλαροί, εκδηλωτικοί και άλλοι τόσοι… Και μετά υπάρχει και ο γονιός της παραλίας… Αυτός που μου προκαλεί αρκετές φορές σοκ και δέος! Αυτός που μπορεί να σου χαλάσει όλη την μέρα στην θάλασσα, γιατί απλά είναι ένα είδος που θα έπρεπε να εξαφανιστεί!!! Ήθελα να γράψω κάτι χιουμοριστικό, αρκετά σαρκαστικό, κάτι για να γελάσουμε μέσα από γλαφυρές περιγραφές και παραδείγματα (σήμερα ήταν μια μέρα στην παραλία που με τροφοδότησε αρκετά θα έλεγα), αλλά δεν ξέρω αν μπορώ, αν θα τα καταφέρω… Θα προσπαθήσω… Ανάμεσα στα κουβαδάκια, τα φτυαράκια, τα στρώματα, τα σωσίβια, τα μπρατσάκια, τις jumboσακούλες, τα 3-4 είδη αντηλιακών, τα ταπεράκια, τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες κρύβεται κάτι χειρότερο. Ένας άνθρωπος που έκανε παιδιά και τώρα βρίσκεται σε έναν δημόσιο, ανοικτό, ανεξέλεγκτο χώρο, ανάμεσα σε…

Our #duckface selfie holiday challenge!

Όπως μπορεί να έχετε καταλάβει με την φωτογραφία έχουμε ένα πάθος! Ψάχνουμε αφορμές για να βγάζουμε φωτογραφίες και συνήθως τα καταφέρνουμε. Για αυτόν τον μήνα λοιπόν αποφασίσαμε να πάμε με την μόδα, με το πείσμα των καιρών που θέλει τα social media γεμάτα selfies, duckface και γενικώς φωτογραφίες ανθρώπων που περνάνε καλά (και ενίοτε δημιουργούν και εντυπώσεις) . Εμείς με μια δόση αυτοσαρκασμού, πολύ πολύ χιούμορ και, πιστέψτε με, καμία διάθεση να κοροϊδέψουμε, απλά να περάσουμε καλά, μπήκαμε στην #duckface challenge και σας χαρίζουμε μια selfie κάθε μέρα, για δέκα μέρες! Για να ξορκίσουμε μια από τις χειρότερες χρονιές που έχουμε περάσει τα τελευταία χρόνια, για να γιορτάσουμε την τρέλα μας, για να πούμε «άντε στο καλό» σε ότι μας πληγώνει… Για να γελάσουμε!!! Μέχρι του χρόνου λοιπόν…

«Μαμά θέλω σεβασμό και κατανόηση…»

Όλα ξεκίνησαν από το πρωί… Αυτός ήθελε να παίξει super ήρωες με την θεία του, η θεία έπρεπε να πάει για ψώνια, ο αδερφός του βαριόταν, εγώ είχα δουλειές, η γιαγιά ζεσταινόταν… Άρης: Βαριέμαι μαμά! Δεν έχω τι να κάνω… Θα μείνω μέσα στο σπίτι… Βαριέμαι… Σερνόταν, γκρίνιαζε όταν δεν έβρισκε τα παιχνίδια του, μουρμούριζε… Και εγώ άρχισα το ψαλτήρι! «Βρε είμαστε στο χωριό! Βγείτε έξω να παίξετε. Μέσα στο σπίτι καθόμαστε και στην Αθήνα. Βγείτε έξω να απολαύσετε τον ήλιο, την αυλή. Εγώ δεν θα μείνω μέσα πάντως. Θα πάω κάτω στον κήπο να κάτσω να πιω τον καφέ μου.» Κατεβήκαμε τελικά όλοι μαζί, αλλά όπως θα έπρεπε να το περιμένω η ένταση δεν έφυγε έτσι εύκολα. Με την πρώτη ευκαιρία ο Άρης ξεκίνησε καυγά με τον αδερφό του, άρχισε να κλαίει, φώναζε… Η γιαγιά του προσπάθησε να μπει στην μέση και να βάλει μια τάξη λέγοντάς τους τι…

Μα τι λέει αυτό το στόμα – Ιούλιος

Δεν τους χορταίνω! Παίζουν και μιλάνε ασταμάτητα και τα διαμάντια που βγαίνουν από το στόμα τους είναι ανεκτίμητης αξίας. Δεν τους προλαβαίνω!!! Μπαμπάς: Άλκη είσαι έτοιμος να ξεκινήσουμε; Άλκης: Όχι, δεν έχω ντυθεί. Δε μπορώ μόνος μου, είμαι μικρός. Μπαμπάς: Πότε θα μπορείς; Άλκης: Όταν μεγαλώσω και γίνω σαν τον Άρη. Μπαμπάς: Πώς θα γίνει αυτό; Άλκης: Θα τρώω το φαγητό μου και θα γίνω σαν τον Άρη. Και μετά θα φάω και άλλο και θα γίνω σαν εσένα και τη μαμά. Μπαμπάς: Α, εντάξει λοιπόν. Άλκης: Και όταν γίνω μεγάλος και εσύ και η μαμά πεθάνετε, εγώ και ο Άρης θα πάρουμε άλλες γυναίκες. Μπαμπάς: Τι εννοείς «άλλες»; Τώρα έχετε; Άλκης: Ναι. Τη μαμά! Πήγαμε με τον Άρη το αυτοκίνητο στο συνεργείο για service και ρωτάω τον υπάλληλο πόσο θα στοιχίσουν οι υαλοκαθαριστήρες για να τους αλλάξω επειδή τρίζουν… Υπάλληλος: Είναι λίγο ακριβοί. Μαμά: Μπορείτε να μου πείτε τιμή…

error: Content is protected !!