Category

Ελεύθερος Χρόνος

Category

Ο θάνατος είναι ίσως το πιο δύσκολο θέμα που καλούμαστε ως γονείς να συζητήσουμε με τα παιδιά μας. Γιατί όσο μεγαλώνουμε, τόσο περισσότερο τον φοβόμαστε. Πιθανότατα να έχουμε και οι ίδιοι βιώσει το πένθος και την απώλεια με έναν θάνατο στην οικογένεια ή το φιλικό μας περιβάλλον. Για ένα παιδί όμως, που ακόμη δεν κατανοεί τον κόσμο όπως εμείς, μπορεί κάποια πράγματα να είναι τελείως διαφορετικά. Τα βιβλία, για μια ακόμη φορά, είναι ένα χρήσιμο εργαλείο κατανόησης του κόσμου και της ζωής. Σήμερα σας παρουσιάζω δύο βιβλία από τις Εκδόσεις Ίκαρος, «Το νησί του παππού» του Benji Davies και το «Μέχρι τον ουρανό και πίσω» της Αλεξίας Βερνίκου, που κατά την άποψή μου διαχειρίζονται άψογα ένα θέμα που θέλει προσοχή, κατανόηση, αλλά πάνω από όλα θέλει αλήθεια.

Όταν γεννήθηκε το πρώτο μου παιδί άρχισα να διαβάζω για τους τρόπους που μπορώ να το βοηθήσω να αναπτυχθεί, ώστε να γίνει ένας άνθρωπος ελεύθερος κι ανεξάρτητος, με κριτική ματιά, άποψη και την ικανότητα να ανταποκρίνεται σε αυτά που θα συναντήσει στη ζωή του. Όλα έδειχναν έναν δρόμο: αφήστε το παιδί να παίξει. Γιατί ότι κι αν κάνει, σε όσες δραστηριότητες κι αν συμμετέχει, τίποτα δεν μπορεί να αναπληρώσει τον χρόνο όπου το παιδί, ελεύθερο και χωρίς την καθοδήγηση ενός ενήλικα, απλά παίζει. Ξέρουμε όμως τι σημαίνει ελεύθερο παιχνίδι;

Υπάρχουν ορισμένες θεατρικές παραστάσεις που δεν χρειάζεται να προσπαθήσουν πολύ για να σε πείσουν να τις δεις. Μια από αυτές είναι και η παράσταση «Ιστορίες Άνω Κάτω» που μπορείτε να απολαύσετε στο ιστορικό θέατρο Τζένη Καρέζη, σε διασκευή και σκηνοθεσία της Μαρίας Σαββίδου, η οποία βασίζεται στις πρωτότυπες ιστορίες του Γάλλου εκπαιδευτικού και συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας Μπερνάρ Φριό, για τις καθημερινές αγωνίες, σκέψεις, ανακαλύψεις και χαρές της παιδικής ηλικίας. Την μετάφραση, για όσες ιστορίες εμπεριέχονται στο βιβλίο «Ιστορίες στο Τάκα Τάκα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη, έχει κάνει η Ξένια Καλογεροπούλου.

Αναρωτιόμαστε συχνά ποια είναι η σωστή ηλικία να πάμε το παιδί μας στο θέατρο. Η δική μου απάντηση είναι να το πάμε από μικρή ηλικία, από βρέφος αν γίνεται. Θεωρώ πως όσο πιο νωρίς προσφέρουμε στο παιδί την εμπειρία μιας θεατρικής παράστασης, τόσο μεγαλύτερα τα οφέλη. Γιατί το θέατρο είναι μια βιωματική εμπειρία, ξυπνά όλες μας τις αισθήσεις, μας μαγεύει, ενίοτε μας απογοητεύει, αλλά σίγουρα ξυπνά συναισθήματα, αντιδράσεις και διεγείρει τη φαντασία του μικρού θεατή. Ευτυχώς πλέον κάποιες θεατρικές ομάδες επενδύουν σε αυτή την λογική κι έτσι μπορούμε να απολαμβάνουμε παραστάσεις, όπως το «Θα βγω από τ’ αυγό«, που επιστρέφει για τρίτη χρονιά στο θέατρο Άβατον

Όταν πριν από κάποιους μήνες η Μαριάννα Ψύχαλου, ο άνθρωπος πίσω από την Μικρή Σελήνη, μου είχε πει πως τον Δεκέμβριο του 2017 θα κυκλοφορήσει Το Μολυβένιο Στρατιωτάκι, τίποτα δεν με είχε προετοιμάσει για το βιβλίο που θα έφτανε στα χέρια μου! Σε απόδοση και εικονογράφηση της βραβευμένης Joohee Yoon, το κλασικό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν μεταμορφώνεται σε ένα σύγχρονο έργο τέχνης, ένα βιβλίο κόσμημα που μαγεύει μικρούς και μεγάλους.

error: Content is protected !!