Category

DIY

Category

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης

31 Οκτωβρίου 2014. Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης και το παιδί μου για μια ακόμη χρονιά έφερε από το σχολείο στο σπίτι τον κουμπαρά του. Από πέρυσι που μας ήρθε από το σχολείο του με τον γνωστό κουμπαρά του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (είχα κι εγώ έναν όταν ήμουν παιδί, αλλά και ο μπαμπάς του!) μαζεύει με τον αδερφό του χρήματα (τα κέρματα που βρίσκει στον δρόμο, τα ρέστα από το ταξί, τους δίνω κι εγώ καμιά φορά για να τους ενισχύσω). Θέλουν να αγοράσουν το δικό τους παιχνίδι τα Χριστούγεννα. Περιμένουν λοιπόν πώς και πώς να δουν τι έχουν μαζέψει τον τελευταίο χρόνο και τι μπορούν να αγοράσουν με αυτά τα χρήματα. Ομολογώ ότι το περιμένω κι εγώ με πολύ ενδιαφέρον, γιατί όπως είναι φυσικό η σχέση τόσο μικρών παιδιών με το χρήμα και την αξία του είναι ανύπαρκτη! Την Πέμπτη το βράδυ λοιπόν, μου ανακοίνωσε ο Άρης ότι θα φέρει καινούριο κουμπαρά…

Φτιάχνουμε μαράκες

Για να φτιάξουμε τις δικές μαράκες δεν χρειάζεται να πάμε σε κανένα κατάστημα παιχνιδιών. Με υλικά που σίγουρα έχουμε στο σπίτι, μπορούμε να περάσουμε ένα δημιουργικό απόγευμα παρέα με το παιδί μας, να λερωθούμε, να δημιουργήσουμε, να διασκεδάσουμε και να φτιάξουμε το ολόδικό μας παιχνίδι.. Να πω κάπου εδώ ότι την ιδέα την έκλεψα από την δασκάλα του Άρη στον παιδικό σταθμό. Πάντα δημιουργική και ορεξάτη! Ευχαριστούμε Δήμητρα! Θα χρειαστείτε: δύο μικρά χάρτινα κυπελάκια μιας χρήσης φασόλια ένα ξυλάκι κόλλα χειροτεχνίας χρώματα Με τα χρώματά μας ζωγραφίζουμε το ποτήρι και το ξυλάκι. Αν έχουμε χρησιμοποιήσει νερομπογιές τα αφήνουμε πρώτα να στεγνώσουν. Παίρνουμε το ξυλάκι και χρησιμοποιώντας την κόλλα το κολλάμε πάνω στο ποτήρι (όπως βλέπετε στην φωτογραφία). Ρίχνουμε μέσα στο ποτήρι τα φασόλια. Βάζουμε κόλλα στο χείλος του ποτηριού μας και στο ξυλάκι και κολλάμε από πάνω το δεύτερο ποτηρι. Τα κρατάμε καλά ενωμένα και τα αφήνουμε να στεγνώσουν. Εγώ…

Φτιάχνουμε το δικό μας επιτραπέζιο παιχνίδι

Ο τίτλος μου είναι λίγο παραπλανητικός, γιατί δεν το έφτιαξα εγώ το συγκεκριμένο παιχνίδι, αλλά οι δασκάλες μας στην Dorothy Snot. Και από την ώρα που το πήραμε δεν έχουμε σταματήσει να το παίζουμε. Αν λοιπόν είστε από 3 έως 103 ετών ετοιμαστείτε! Το μόνο που θα xχρειαστείτε είναι 2 με 3 φελλούς, χρώματα, χαρτί και ένα ζάρι. Βάφετε τους φελλούς στα χρώματα της προτίμησής σας. Και σχεδιάζετε – ζωγραφίζετε το παιχνίδι όπως φαίνεται στις φωτογραφίες. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερο ταλέντο όπως βλέπετε. Ακόμη και οι πιο μικροί μπορούν να βοηθήσουν στην σχεδίαση. Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι απλοί: Εμείς όπως βλέπετε του δίνουμε και καταλαβαίνει! Βέβαια οφείλω να ομολογήσω πως ο καημένος ο Άλκης παρά την θέλησή του να συμμετέχει, έχει ακόμη μια αδυναμία να καταλάβει τους κανόνες (μετράει πάντα μέχρι το 3, άσχετα τι έχει φέρει το ζάρι, πηγαίνει προς όποια κατεύθυνση θέλει χωρίς να τηρεί καμία σειρά,…

Ένα δώρο για τις δασκάλες μας!

Σε λίγες μέρες θα πούμε αντίο στις δασκάλες μας. Στις υπέροχες αυτές γυναίκες που με τόση αγάπη φροντίζουν τα παιδιά μας από το 2011. Σκεφτείτε, για τα μικρά μας ανθρωπάκια, αυτό είναι πάνω από την μισή τους ζωούλα! Οι δασκάλες τους είναι μια σταθερή αξία, είναι κομμάτι της καθημερινότητας που βιώνουν τα τελευταία χρόνια. Τις αγαπούν, τις θαυμάζουν, τις εμπιστεύονται, τις εκτιμούν, τις σέβονται… Ο Άρης μου είναι σε αυτό το σχολείο από 1,5 έτους! Και μαζί με τις δασκάλες του, γνώρισε και τους πρώτους του φίλους. Είναι μαζί από το 2010, φιλαράκια αχώριστα στα καλά και στα κακά. Τσακώνονται, μαλώνουν, πικραίνονται, αλλά αγαπιούνται και τους δένει μια απίστευτη σχέση φιλίας. 6 αγοράκια λοιπόν κάνανε μια παρέα. Μια παρέα που δεν θα είναι πια καθημερινά μαζί. Το παρεάκι αυτό λοιπόν (εεε, με λίγη βοήθεια από τις μαμάδες) αποφάσισε να προσφέρει ένα ομαδικό δώρο στις δασκάλες. Το διαδίκτυο μας έδωσε άπειρες…

Χρόνια πολλά μαμά!!

Πριν ακόμη γίνεις μαμά, αυτή τη μέρα είναι για σένα ξεχωριστή. Μέρες πριν μπορεί να σκέφτεσαι τι δώρο θα της κάνεις, τι θα την κάνει πιο χαρούμενη. Όλο αγωνία της δίνεις το δώρο της και περιμένεις αυτό το γλυκό χαμόγελο που κάθε μαμά προσφέρει τόσο απλόχερα εκείνη την ώρα. Δεν είσαι βέβαια ακόμη ο αποδέκτης του δώρου. Δεν έχειςς αισθανθεί αυτή την γλυκιά αίσθηση, την τρυφερότητα, την αγάπη άνευ όρων που σου προσφέρει το παιδάκι σου μέσα από μια τόσο απλή χειρονομία. Τι κι αν σου δώσει απλώς μια ζωγραφιά! Τι κι αν γράψει το όνομά του για πρώτη φορά στην καρτούλα σου, με γραμματάκια που θυμίζουν ορνιθοσκαλίσματα! Εκείνη την ώρα αισθάνεσαι ότι είσαι ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου. Ότι δεν θα ήθελεες τίποτα παραπάνω. Όλη η κούραση, οι αγωνίες, τα νεύρα, αυτή η αίσθηση ότι τις μισές φορές δεν ξέρεις τι σου γίνεται, απλά εξαφανίζεται. Σήμερα λοιπόν, για…

error: Content is protected !!