Author

Magda Zindrou

Browsing

«Ρε μαμά, δεν παίξαμε καθόλου σήμερα!»

Πείτε μου πόσες φορές έχετε ακούσει εσείς αυτή τη φράση «Ρε μαμά, δεν παίξαμε καθόλου σήμερα!»… μετά από ένα ολόκληρο απόγευμα (δηλαδή 4 ώρες τουλάχιστον) που τα παιδιά έμειναν στο σπίτι και απλά έπαιζαν. Ακόμη και μετά από μια ολόκληρη μέρα στο σπίτι. Νομίζω πως την ακούω καθημερινά, ή τουλάχιστον μέρα παρά μέρα, ειδικά αυτή την περίοδο. Ζούμε σε μια χώρα όπου δυστυχώς τα παιδιά περνούν πολλές ώρες στο σχολείο, καθισμένα σε μια καρέκλα, με ελάχιστο χρόνο να παίξουν ακόμη και στα διαλείμματα. Το απόγευμα τρέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, εκπαιδευτικές κατά προτίμηση, που πολλές φορές δεν τις έχουν καν επιλέξει τα ίδια. Σαν να μην έφτανε αυτό, το καλοκαίρι έρχεται από τον Μάιο (η καλοκαιρινή διάθεση σίγουρα) κι έτσι έχεις δύο παιδιά κουρασμένα, φορτωμένα (ακόμη κι αν από επιλογή δεν τα έχεις γράψει σε πολλές δραστηριότητες), να διαμαρτύρονται πως δεν προλαβαίνουν να παίξουν. Νομίζω πως ως ενήλικες ξεχνάμε με πόση…

Είσαι αυτά που τρως!

Ένα από τα μικρά μου κατορθώματα είναι να κάνω πολύ συνειδητά, με αργά και σταθερά βήματα (κι ευτυχώς με επιτυχία) μια προσπάθεια να τρώω καλύτερα. Ο στόχος μου δεν είναι μόνο να χάσω κιλά. Ο στόχος είναι να αισθάνομαι καλύτερα για αυτά που τρώω, να μην αισθάνομαι πως το φαγητό που τρώω χαρακτηρίζει εμένα και την ζωή που θέλω να κάνω. «Είσαι αυτά που τρως» και το ξέρεις! Κι εγώ ήμουν ένας άνθρωπος που αντιμετώπιζε το φαγητό ως παρηγοριά στα δύσκολα, ως φάρμακο στα άσχημα, δεν έβαζα φρένο γιατί δεν έβλεπα το λόγο, λιγουρευόμουν ακόμη και τροφές που δεν τις ψώνιζα ποτέ για να υπάρχουν στο σπίτι μου. Ένα κλικ είναι. «Είσαι αυτά που τρως». Αυτό θέλεις; Όχι φίλοι μου! Δεν θέλω να είμαι αυτή που δεν μπορεί να αντισταθεί σε ένα επιπλέον κομμάτι πίτσα, ενώ αισθάνομαι πως έχω σκάσει. Δεν μπορώ να είμαι αυτή που δεν μπορεί να βλέπει μια σοκολάτα…

error: Content is protected !!