Author

Magda Zindrou

Browsing

Φτιάχνουμε μια κούκλα

Μια μέρα του Δεκέμβρη ο Άλκης επέστρεψε από το σχολείο στο σπίτι παρέα με μια κούκλα! Ναι, ναι, αυτή είναι μια κούκλα! Κομμάτια ύφασμα, δεμένα μεταξύ τους ώστε να σχηματιστεί το κεφάλι, το σώμα, τα χέρια και τα πόδια της. «Πρέπει να την ζωντανέψουμε», μου είπε «να την φτιάξουμε όπως μας αρέσει και να πάει πίσω στο σχολείο γιατί θα την χρειαστώ σύντομα!» . Ήρθε η ώρα λοιπόν να βγει το βαλιτσάκι της χειροτεχνίας! Θέλαμε μάτια, τουλάχιστον ένα στόμα, μαλλιά και ρούχα, για να αποκτήσει η κούκλα μας υπόσταση. Με το που της βάλαμε μάτια (αυτά τα τρομακτικά, που είναι και κίτρινα όπως το χρώμα της ΑΕΚ!), άλλαξε η όψη της. Στην συνέχεια κόψαμε κόκκινη τσόχα και της φτιάξαμε και στόμα. Βλέπετε θέλαμε να είναι τα χείλια της όμορφα όπως της μαμάς! Η κούκλα μας τώρα χρειαζόταν ρούχα. Είναι και χειμώνας, δεν θέλουμε να μας κρυώσει. Διαλέξαμε λοιπόν να της…

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 – Εβδομάδα #2

ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΧΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ. ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΙΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΟΙ. Συνεχίζεται λοιπόν το φωτογραφικό ημερολόγιό μου για το 2015. Εβδομάδα #2 και για να κινούμαι λίγο πιο στοχευμένα αποφάσισα να μου ορίσω και θέμα φωτογράφισης. Για 7 ημέρες λοιπόν φωτογραφίζω «το φαγητό». Αφορμή για την συγκεκριμένη θεματολογία είναι η απόφαση που πήρα (ναι, ναι και είναι οριστική). να ξεκινήσω δίαιτα! Η απόφαση είναι τελική και η προσπάθεια έχει ξεκινήσει και επίσημα! Μέχρι το φετινό καλοκαίρι πρέπει να έχω αδυνατίσει. 7 ημέρες, 7 φαγητά, λίγο πριν την μεγάλη απόφαση! 8/365 «Φάρμακο…» 9/365 «Indian chicken korma. Nothing compares to it!» 10/365 «Δεν ειναι κάθε μερα korma!» 11/365 «Μαριναρισμενα χοιρινά φιλετακια. Πρεπει να τα δοκιμασεις!» 12/365 «Ανατολιτικη διαθεση» 13/365 «Κοτομπουκιες για τους μικρούς μου πειρατές!» 14/365 «Ομελετα φούρνου με κολοκυθακια, λουκάνικο και τυρί» Και κάπως έτσι έκλεισε μια ακόμη φωτογραφική εβδομάδα. Με νόστιμο, σπιτικό φαγητό. Για να δώσει…

Η βιβλιοθήκη των παιδιών μου

Έφτασε και η ώρα να φτιάξουμε την παιδική μας βιβλιοθήκη! Εδώ λοιπόν θα βρίσκετε τις βιβλιοπροτάσεις μας. Η λίστα θα ανανεώνεται συχνά, οπότε μην ξεχνάτε να αποθηκεύσετε το link της ανάρτησης! Καλή ανάγνωση! Διάφορα αγαπημένα 4μιση φίλοι και οι άγρυπνοι νάνοι του κήπου – Γιόαχιμ Φρίντριχ (Εκδόσεις Μίνωας) 5 εβδομάδες με το αερόστατο – Αντώνης Παπαθεοδούλου (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) Άκουσέ με, Μαρία μου – Αντιγόνη Μεταξά (Εκδόσεις Πατάκη) Ανάποδα – Θοδωρής Παπαϊωάννου (Εκδόσεις Ίκαρος) Απέναντι – Θοδωρής Παπαϊωάννου (Εκδόσεις Ίκαρος) Από την Γη στη Σελήνη ή το κανόνι της ειρήνης – Αντώνης Παπαθεοδούλου (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) Αυτό το ελάφι είναι δικό μου – Oliver Jeffers (Εκδόσεις Ίκαρος) Γιατί δεν έχω κέφια; – Charlotte Zolotow (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) Γκρρρ! Μια ιστορία για τη φιλία – Rob Biddulph (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) Διπλό χτύπημα – Λίνα Λυχναρά (Εκδόσεις Πατάκη) Έι Ψιτ! – Ευτυχία Ηλιάδου (Suricata) Είναι καλό να έχεις ένα παπάκι – ISOL (Εκδόσεις Μάρτης) Ένα ΑΒ αλφάβητο ταξίδι…

Guest post – Μια υπερήφανη μαμά!

Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ να την πείσω να μου δώσει ένα κείμενο για την κατάσταση στους παιδικούς σταθμούς. Μήνες προσπαθώ να την σπρώξω να γράψει για την μέχρι τώρα εμπειρία της, λιγοστή αλλά σημαντική πιστεύω, δίπλα στα παιδιά με αναπηρία. Και χθες, εκεί που δεν το περίμενα, μου είπε πως μου έχει στείλει ένα κείμενο για το blog. Αναφέρομαι στην αδερφή μου, την Φωτεινή, τον άνθρωπο στον οποίο εμπιστεύτηκα το 9 μηνών παιδί μου όταν επέστρεψα στην δουλειά, μαμά εδώ και 11 μήνες, αρχαιολόγος, σήμερα φοιτήτρια στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Ίσως διανύει την πιο δύσκολη φάση της ζωής της ως μαμά μέχρι σήμερα. Και ΤΩΡΑ αποφάσισε να γράψει! Δεν λέω περισσότερα, θα βγάλετε μόνες/μόνοι τα συμπεράσματά σας. Την ευχαριστώ, μόνο αυτό! Στο τέλος του κειμένου η Φωτεινή έχει συγκεντρώσει και μερικούς πολύ χρήσιμους τίτλους βιβλίων, οι οποίοι φυσικά θα προστεθούν και στην δική μας βιβλιοθήκη. «Ένα μήνα προτού η…

Παίζουμε «τα συναισθήματα»…

Από τις χειρότερες στιγμές των παιδιών μου, είναι αυτά τα βασανιστικά λεπτά που πρέπει να περιμένουν για κάτι να συμβεί: άργησε το ταξί, το ραντεβού μας, περιμένουμε να ανοίξει ένα κατάστημα… Έχουμε τέλοσπάντων 5-10 λεπτά να «σκοτώσουμε», τα οποία μπορεί να μας φανούν ατελείωτα, γιατί τα παιδιά μπορεί να δυσκολευτούν ή απλά δεν θέλουν να περιμένουν…Παίζουμε λοιπόν ένα παιχνίδι που πάντα λειτουργεί με απόλυτη επιτυχία. Εγώ κάνω την αρχή και αυτά συνεχίζουν και συνεχίζουν…Λέγεται «Ας δείξουμε τα συναισθήματά». Τους λέω λοιπόν ένα συναίθημα, π.χ «είμαι θυμωμένος» και τα παιδιά πρέπει να κάνουν την φατσούλα του θυμωμένου. Και πάει λέγοντας… Φυσικά, όταν τα παιδιά παίρνουν το παιχνίδι στα χέρια τους, το παιχνίδι μπορεί να αλλάξει ελαφρώς…Κάπως έτσι περάσαμε πρόσφατα ένα πεντάλεπτο στην είσοδο της πολυκατοικίας μας περιμένοντας ένα ταξί. Το διασκέδασαν τόσο πολύ που συνεχίσαμε και μέσα στο αυτοκίνητο.Δοκιμάστε το! Θα περιμένω τις εντυπώσεις σας!!!Τι λέτε; Πάμε να παίξουμε «Ας δείξουμε…

error: Content is protected !!