Author

Magda Zindrou

Browsing

Βόλτα στην Καλαμάτα λοιπόν και ένα μέρος που πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείτε με τα παιδιά είναι το Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων. Η είσοδος του Πάρκου βρίσκεται στην οδό Μακεδονίας, μόλις μερικά λεπτά από την κεντρική πλατεία της Καλαμάτας στην οδό Αριστομένους με κατεύθυνση προς λιμάνι στην οδό Κρήτης. Καταλαμβάνει συνολικά μια έκταση 54 στρεμμάτων. Ο χώρος είναι διαμορφωμένος για να περπατήσετε, να απολαύσετε την σκιά κάτω από τα δέντρα, να παίξουν τα παιδιά στις ειδικά διαμορφωμένες παιδικές χαρές, να κάνετε μια βόλτα με ποδήλατα, να διαβάσετε το βιβλίο σας στην απόλυτη ησυχία… Θα συναντήσετε την πρώτη παιδική χαρά λίγα μόνο μέτρα μετά την είσοδο του Πάρκου. Και το παιχνίδι ξεκινά! Δεν έχει πολλά παιχνίδια στον χώρο, ούτε προστατευτικό δάπεδο, παρόλα αυτά τα παιδιά δεν σταματούσαν να παίζουν. Οι κούνιες είναι καθαρές και ο χώρος κλείνει με πόρτα. Υπάρχει πόσιμο νερό σε κοντινή απόσταση και παγκάκια για να ξεκουραστούν οι μεγαλύτεροι. Αισθητικά…

Όλα ξεκίνησαν από το πρωί…Αυτός ήθελε να παίξει super ήρωες με την θεία του, η θεία έπρεπε να πάει για ψώνια, ο αδερφός του βαριόταν, εγώ είχα δουλειές, η γιαγιά ζεσταινόταν… Άρης: Βαριέμαι μαμά! Δεν έχω τι να κάνω… Θα μείνω μέσα στο σπίτι… Βαριέμαι… Σερνόταν, γκρίνιαζε όταν δεν έβρισκε τα παιχνίδια του, μουρμούριζε… Και εγώ άρχισα το ψαλτήρι! «Βρε είμαστε στο χωριό! Βγείτε έξω να παίξετε. Μέσα στο σπίτι καθόμαστε και στην Αθήνα. Βγείτε έξω να απολαύσετε τον ήλιο, την αυλή. Εγώ δεν θα μείνω μέσα πάντως. Θα πάω κάτω στον κήπο να κάτσω να πιω τον καφέ μου.» Κατεβήκαμε τελικά όλοι μαζί, αλλά όπως θα έπρεπε να το περιμένω η ένταση δεν έφυγε έτσι εύκολα. Με την πρώτη ευκαιρία ο Άρης ξεκίνησε καυγά με τον αδερφό του, άρχισε να κλαίει, φώναζε… Η γιαγιά του προσπάθησε να μπει στην μέση και να βάλει μια τάξη λέγοντάς τους τι θα…

Είδαμε πρώτη φορά από μακριά το Κάστρο της Κυπαρισσίας ένα πρωινό καθώς πηγαίναμε για μπάνιο. Κυριολεκτικά δεσπόζει στο τοπίο και κεντρίζει αμέσως το βλέμμα του επισκέπτη. Φυσικά όταν ρωτήσαμε τα παιδιά αν θα θέλανε να πάμε μια βόλτα στο Κάστρο η απάντηση που πήραμε ήταν «ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!».Με το αυτοκίνητο λοιπόν κινηθήκαμε μέχρι την Άνω Πόλη της Κυπαρισσίας (έχει κηρυχθεί ιστορικός διατηρητέος οικισμός από το Υπουργείο Πολιτισμού το 1979). Κάπου εκεί παρκάραμε και ανηφορίσαμε με τα πόδια μέχρι το Κάστρο. Η θέα προς την πόλη αλλά και προς το Ιόνιο είναι απίστευτη, ανεπανάληπτη! Σαν να στέκεσαι σε ένα μπαλκόνι με θέα το απέραντο γαλάζιο. Το Κάστρο διατηρείται σε σχετικά καλή κατάσταση αν και δεν περπατήσαμε αρκετά, τουλάχιστον όχι όσο θα θέλαμε. Η αναστήλωσή του είναι ένα ζητούμενο τα τελευταία χρόνια, καθώς σε σημεία υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης τμημάτων του Κάστρου. Εμείς δυστυχώς κοντοσταθήκαμε σε ένα κανόνι και κάπου εκεί η επίσκεψή μας ολοκληρώθηκε.…

Δεύτερη εβδομάδα διακοπών, με καλή παρέα και κέφι για παιχνίδι! Αν και η βροχή δεν λέει ακόμη να μας αφήσει στην ησυχία μας, το πήραμε απόφαση και δεν της δίνουμε πλέον τόση σημασία. Πρέπει να φουλάρουμε μπαταρίες και δεν υπάρχουν περιθώρια για μίζερες και γκρινιάρικες μέρες. Άλλωστε η συγκεκριμένη εβδομάδα είναι εβδομάδα χαράς και γιορτής για την οικογένειά μας. Το μικρό μας αστεράκι, το παιδί με το πιο κελαρυστό γέλιο και το χαμόγελο που κάνει την μαμά να λιώνει γίνεται 4 χρονών. Θα βρω κάποια στιγμή τα λόγια να σας γράψω περισσότερα, αλλά τον κοιτάζω και νομίζω πως αν η ευτυχία είχε πρόσωπο του Άλκη θα είχε μια σίγουρη υποψηφιότητα! 218/365 – 6/8/2015 «Ένα πλυντήριο αυτοκινήτων στην αυλή μας» (πατήστε στον σύνδεσμο για περισσότερες λεπτομέρειες στην σχετική ανάρτηση) 219/365 – 7/8/2015 «Για μπανάκι και παιχνίδι» 220/365 – 8/8/2015 «Ώρα για παγωτό» 221/365 – 9/8/2015 «Βρήκαμε την Ντόλυ!» 222/365 – 10/8/2015 «Αυτή…

Είναι πρωί, τα παιδιά έχουν ξυπνήσει από νωρίς, είστε στο χωριό και θέλετε να περάσει η ώρα ευχάριστα; Το ζήσαμε κι εμείς πριν μερικές μέρες και αντί να κλειστούμε μέσα είπαμε να αξιοποιήσουμε το πρωινό μας και να στήσουμε παιχνίδι στην αυλή. Τα δύο υλικά που δεν μας έχουν ποτέ απογοητεύσει είναι το νερό και η σαπουνάδα. Και στην αυλή με λίγη φαντασία και με σύμμαχο την ζέστη αποφασίσαμε να στήσουμε το δικό μας πλυντήριο αυτοκινήτων! Σκαρφιστήκαμε μια ολόκληρη ιστορία. Πως ζούμε σε ένα απομακρυσμένο χωριό και είμαστε υπάλληλοι σε ένα πλυντήριο αυτοκινήτων. Κάθε μέρα δουλεύουμε σκληρά, αλλά μας αρέσει η δουλειά μας γιατί αγαπάμε πολύ το νερό. Έτσι δεν χάσαμε καιρό! Ήρθε ο πρώτος μας πελάτης, ο οποίος είχε και πολλά οχήματα, τα οποία παρατάχθηκαν στην σειρά και με το λάστιχο στο χέρι αρχίσαμε να τα καταβρέχουμε! Όπως θα είδατε απαραίτητο αξεσουάρ για τους υπαλλήλους του πλυντηρίου είναι το…

error: Content is protected !!