Author

Magda Zindrou

Browsing

Στην κουζίνα για ριγκατόνι με κοτόπουλο, κολοκύθα και τυρί κρέμα

Για μια ακόμη χρονιά ήρθε στο σπίτι μας η κολοκύθα από το χωριό! Σας έδειξα την συνταγή που φτιάχνω για την γλυκιά κολοκυθόπιτα χωρίς φύλο και σήμερα θα σας δείξω πώς χρησιμοποίησα ότι περίσσεψε. Μια αλμυρή συνταγή αυτή την φορά: ριγκατόνι με κοτόπουλο, κολοκύθα και τυρί κρέμα. Γιαμ!!! Θα χρειαστείτε: 1 πακέτο ριγκατόνι 2 φιλέτα στήθος κοτόπουλο κομμένο σε μπουκίτσες 500 γραμμάρια τριμμένη κίτρινη κολοκύθα 300 γραμμάρια τυρί κρέμα (τύπου Philadelphia) 250 ml ζωμό κοτόπουλου 1 μικρό κρεμμύδι ψιλοκομμένο 1 ποτήρι λευκό κρασί Ελαιόλαδο Λίγο τριμμένο κίτρινο τυρί Λίγο μαϊντανό ψιλοκομμένο Εκτέλεση: Σε ένα τηγάνι βάζετε το λάδι (την ποσότητα θα την καθορίσετε εσείς ανάλογα με τις προτιμήσεις και την δίαιτά σας) και τσιγαρίζετε το κρεμμύδι. Στην συνέχεια ρίχνετε το κοτόπουλο. Θέλει περίπου 20 λεπτά για να μαγειρευτεί. Ρίχνετε την κολοκύθα και ανακατεύετε συχνά για να μην κολλήσει. Σβήνετε με το κρασί και αφήνετε μέχρι να φύγουν τα πολλά υγρά σε…

Ο αγαπημένος μου Oliver Jeffers και ένα υπέροχο δώρο! – Ο διαγωνισμός έχει κλείσει

Τον γνώρισα πρώτη φορά μέσα από τον αγαπημένο μου Φλόιντ και το ξεκαρδιστικά σουρεαλιστικό «Ουπς».Ακολούθησε η δήλωση του Γουίλι «Αυτό το ελάφι είναι δικό μου», το υπέροχο «Πώς να πιάσεις ένα αστέρι», το τρυφερό «Πιγκουίνος χάθηκε, πιγκουίνος βρέθηκε» και φυσικά το τελευταίο μας απόκτημα και η ερώτηση που μας απασχόλησε τις τελευταίες μέρες «Πετάνε οι πιγκουίνοι;». Όλα από τις Εκδόσεις Ίκαρος. Ο Oliver Jeffers, ένας υπέροχος παραμυθάς και καλλιτέχνης ανεβάζει τον πήχη στο παιδικό βιβλίο πολύ ψηλά. Και επιβεβαιώνει πως το παιδικό κοινό δεν είναι εύκολο. Πρέπει να το κερδίσεις! Να σας συστήσω τον αγαπημένο παραμυθά του σπιτιού μας. Και φυσικά σας έχω και μια έκπληξη!!!   Ο Oliver Jeffers γεννήθηκε στο Belfast, όμως ζει και εργάζεται στο Brooklyn. Είναι ζωγράφος αλλά εμείς τον γνωρίσαμε μέσα από τα πολυβραβευμένα του βιβλία. Του αρέσει να δημιουργεί εικόνες, άλλοτε φανταστικές και άλλοτε εμπνευσμένες από αληθινά περιστατικά. Τα σχέδιά του έχουν μια μοναδική…

Meliartos – Ένας χώρος για γονείς και παιδιά στο κέντρο της Αθήνας

Την πρώτη φορά που πήγα στον Meliartos, ήμουν μόνη. Απόλαυσα το καφεδάκι μου με θέα την κίνηση στην Ερμού και στην Αιόλου, κυριολεκτικά στην καρδιά της Αθήνας και δοκίμασα υπέροχη κοτόπιτα με καραμελωμένα κρεμμύδια, σε έναν μοντέρνο χώρο που συνδυάζει άψογα τα παραδοσιακά στοιχεία με τις λιτές σύγχρονες γραμμές.Η πρόκληση είναι να πας σε ένα τέτοιο μαγαζί με το παιδί σου! Και να περάσετε και οι δύο καλά!!!   Το κέντρο της Αθήνας έχει πολλά προβλήματα όταν έχεις παιδιά. Τι εννοώ; Εκτός του ότι δεν υπάρχουν πάρκα για να πας με το παιδί σου, δεν υπάρχουν και αρκετοί χώροι που να μπορείς να πιεις έναν καφέ ή να πας για φαγητό παρέα με το παιδί, χωρίς να σε κοιτάνε σαν να είσαι από κάποιον άγνωστο πλανήτη. Ειδικά όταν τα παιδιά είναι μικρά. Ο Meliartos μου κέντρισε την προσοχή καταρχήν για αυτόν τον λόγο. Βρεθήκαμε λοιπόν εκεί, παρέα με άλλες φίλες…

Να σας συστήσω την Μαλάλα (με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας)

Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/worldays/4#ixzz42IrYS7YvΣήμερα ο εορτασμός της για μεγάλη μερίδα του κόσμου και δυστυχώς μέσα σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται και αρκετές γυναίκες, έχει πάρει μια άλλη υπόσταση. Ας μην πω περισσότερα! Τα έγραψα όλα πέρυσι άλλωστε. Σήμερα ήθελα απλά να σας πω πώς εξήγησα στα αγόρια μου τι σημαίνει αγωνίζομαι για τα δικαιώματά μου. Τα δικαιώματα που είναι αυτονόητα σήμερα για τα αγόρια, δυστυχώς όμως δεν ισχύει το ίδιο για αρκετά κορίτσια. Και κάποια παιδιά αγωνίζονται για αυτά, κάθε μέρα, μακριά από Διεθνείς Ημέρες, Κέντρα Αισθητικής, βιτρίνες καταστημάτων και μεγάλες πίστες. Ενίοτε ο αγώνας τους μένει στην ιστορία… Να σας συστήσω την Μαλάλα! Αγόρασα το βιβλίο «Με λένε Μαλάλα» (Εκδόσεις Πατάκη) πέρυσι το καλοκαίρι. Στην κυριολεξία το ρούφηξα σε…

Η ανασκόπηση του 2015 ή Ένα χαστούκι…

Οι προκλήσεις μου αρέσουν! Ακόμη και αυτές από τις οποίες μπορεί να βγω, έστω και προσωρινά, χαμένη…Και από την ώρα που διάβασα την ανάρτηση της Μάχης του Momma’s Daily Life «Το black out της blogger και ένας καθυστερημένος απολογισμός!» ήξερα πως αυτή η πρόκληση θα ήταν δύσκολη, ριψοκίνδυνη, κάτι σαν χαστουκι στον ίδιο μου τον εαυτό… Μαζί με άλλες 9 blogger καλούμαστε να απαντήσουμε σε 21 ερωτήσεις. Ερωτήσεις που αφορούν την χρονιά που πέρασε. Κάτι σαν απολογισμός ή καλύτερα ένα παιχνίδι που στόχο έχει να μας βάλει σε σκέψεις. Για να δούμε… 1. Τι έκανες το 2015 που δεν είχες ξανακάνει ποτέ;Πήγα για έναν ολόκληρο μήνα στο γυμναστήριο! Μη με ρωτήσετε αν συνεχίζω να πηγαίνω… 2. Κράτησες τους στόχους που είχες βάλει πέρυσι ; Θα βάλεις καινούριους φέτος;  Δεν είχα βάλει κανέναν απολύτως στόχο. Δεν ξέρω α ήταν καλό ή κακό. Ίσως ήξερα πως δεν θα ήμουν έτοιμη να…

error: Content is protected !!