Author

Magda Zindrou

Browsing

«Μαμά, εσένα ποια είναι η δική σου μαμά;»

Έφτασε… Η ώρα που τόσο φοβόμουν έφτασε. Και δεν δόθηκε καμία απολύτως αφορμή… Μόλις είχαμε πάρει τον Άλκη από το σχολικό. Καθώς μπαίναμε στην είσοδο της πολυκατοικίας μας ο Άρης με ρώτησε «Μαμά, εσένα ποια είναι η δική σου μαμά;». Μέχρι σήμερα ο Άρης δεν είχε αναρωτηθεί πού είναι η μαμά μου, γιατί έχει μια γιαγιά ενώ έχει δύο παππούδες. Ίσως να με βόλευε κιόλας αυτή η έλλειψη ενδιαφέροντος από την πλευρά του, γιατί νόμιζα πως εγώ δεν θα ήμουν έτοιμη να απαντήσω. Το αστείο είναι ότι το σχολίαζα πρόσφατα σε μια φίλη… Μέχρι που η ερώτηση έσκασε σαν βόμβα! Η γη κάτω από τα πόδια μου εξαφανίστηκε. Αν και η αρχική μου αντίδραση ήταν να αλλάξω την κουβέντα (ήταν τόσο εύκολο να κάνω ακόμη και πως δεν άκουσα), συγκράτησα την τρεμάμενη φωνή και τα μάτια που ήταν έτοιμα να δακρύσουν και του απάντησα «Αγάπη μου, εμένα η μαμά μου δυστυχώς έχει…

100 τρόποι να είμαστε καλοί με τα παιδιά μας

Το είδα, μου άρεσε, έκανα την μετάφραση και σας το κοινοποιώ! Από το creativewithkids.com Πείτε 1. Σε αγαπώ. 2. Σε αγαπώ ότι κι αν γίνει. 3. Σε αγαπώ ακόμη κι όταν είσαι θυμωμένος/η μαζί μου. 4. Σε αγαπώ ακόμη κι όταν είμαι θυμωμένη μαζί σου. 5. Σε αγαπώ όταν είσαι μακριά μου. Η αγάπη μου για σένα μπορεί να σε αγγίξει οπουδήποτε κι αν βρίσκεσαι. 6. Αν μπορούσα να διαλέξω οποιοδήποτε παιδάκι στον κόσμο, θα διάλεγα εσένα. 7. Σε αγαπώ μέχρι το φεγγάρι και τα αστέρια και ξανά πίσω. 8. Ευχαριστώ. 9. Διασκέδασα πολύ που παίξαμε μαζί σήμερα. 10. Η καλύτερη ώρα σήμερα ήταν όταν είμασταν μαζί και … Μοιραστείτε 11. Την ιστορία της γέννησής ή της υιοθεσίας του/της. 12. Πώς το πέρνατε αγκαλιά όταν ήταν μωράκι. 13. Την ιστορία του ονόματός του/της. 14. Μια δική σας ιστορία από όταν είσασταν στην ηλικία του/της. 15. Πώς γνωρίστηκαν ο παππούς και…

Η καλύτερη μαμά του κόσμου!

Πόσες φορές σας έχουν πει τα μικρά σας πως είστε η καλύτερη μαμά του κόσμου;Πόσες φορές το έχετε πιστεψει;Πόσες φορές όμως έχετε σκεφτεί ότι τα κάνετε όλα λάθος;Πολλές, είναι η δική μου πρόχειρη απάντηση…Μέχρι πριν δύο εβδομάδες περίπου έκανα πολύ αυστηρή κριτική στον εαυτό μου και στις γονεϊκές μου ικανότητες. Ήθελα να τα κάνω όλα καλά και για κάποιο λόγο πίστευα ότι δεν τα κατάφερνα, αν και τα ίδια μου τα παιδιά, με την συμπεριφορά τους και τον χαρακτήρα τους με διαψεύδουν καθημερινά.Μέχρι που μας κάλεσαν στον σχολείο του μικρού μου για να γνωριστούμε και να μας ενημερώσουν για το πρόγραμμά τους. Πρέπει να σας πω πως η στάση τον εκπαιδευτικών ήταν για μένα σκέτη αποκάλυψη! Δεν μου είπαν κάτι που δεν το ήξερα, που δεν το είχα ήδη σκεφτεί, που δεν το έβλεπα σε άλλους γονείς, αλλά… δεν ξέρω γιατί… μάλλον είναι θέμα χαρακτήρα… δεν μπορούσα μέχρι τώρα να…

Πώς αντιδρούμε στα ριψοκίνδυνα παιχνίδια των παιδιών μας;

Και ότι σας συμβούλευα πριν μερικές μέρες να μην λέτε «το δικό μου το παιδί δεν…». Εεε λοιπόν, εγώ μέχρι τώρα έλεγα «Ο Άρης δεν σκαρφαλώνει, δεν κάνει ριψοκίνδυνα πράγματα, δεν είναι τολμηρός». Μέχρι που το καμάρι μου αποφάσισε να σκαρφαλώσει στην κουκέτα (δίχως η σκάλα να βρίσκεται στην θέση της), όπου είχα ακουμπήσει μια τεράστια κορνίζα με ένα πόστερ που είχα αγοράσει για το δωμάτιό τους. Φυσικά το τζάμι της κορνίζας έσπασε, ευτυχώς την ώρα που εντελώς τυχαία έμπαινα στο δωμάτιό τους. Τον βρήκα με την πατούσα του μέσα στα γυαλιά (ευτυχώς δεν είχε κοπεί), λίγο τρομαγμένο, γιατί δεν είχε καταλάβει ότι είχε πατήσει πάνω σε τζάμι, και φυσικά φοβισμένο. Του εξήγησα όσο πιο ήρεμα μπορούσα ότι δεν είναι σωστό να κάνουμε τόσο ριψοκίνδυνα παιχνίδια, ότι θα μπορούσε να κόψει το πόδι του και πως αν θέλει να ανέβει στο πάνω κρεβάτι αρκεί απλώς να μου το ζητήσει για…

Η αξία της τιμωρίας…

Θα μπορούσα να σας παραθέσω αρκετά link και τίτλους βιβλίων που υπερασπίζονται την αναγκαιότητα της τιμωρίας των παιδιών. Θα μπορούσα να σας αναφέρω και την γνωστή σε όλους μας τηλεοπτική εκπομπή με την σούπερ νταντά που υπερασπίζεται την τιμωρία, το καρεκλάκι της σκέψης και το time out ως το απόλυτο εργαλείο για να ηρεμήσουμετα παιδιά μας και να τα φέρουμε στα μέτρα μας. Δεν θα κάνω αυτό! Θα σας γράψω όμως για ένα περιστατικό που συνέβη σε δημόσιο παιδικό σταθμό, όπου η αδερφή μου επισκεπτόταν σε εβδομαδιαία βάση (ως κομμάτι των σπουδών της). Και κάπως έτσι θα καταλάβετε ποια είναι η αξία της τιμωρίας… Ένα από τα παιδάκια της τάξης ήταν άτακτο! Η δασκάλα του λοιπόν αποφάσισε πως του αξίζει η τιμωρία. Δεν τον έβαλε όμως στην «Σκεφτούλα» αλλά τον έβγαλε από την τάξη και του ζήτησε να κάτσει έξω. Το παιδί υπάκουσε!! Αρκετή ώρα μετά η αδερφή μου βγήκε…

error: Content is protected !!