Όταν γεννήθηκε το πρώτο μου παιδί άρχισα να διαβάζω για τους τρόπους που μπορώ να το βοηθήσω να αναπτυχθεί, ώστε να γίνει ένας άνθρωπος ελεύθερος κι ανεξάρτητος, με κριτική ματιά, άποψη και την ικανότητα να ανταποκρίνεται σε αυτά που θα συναντήσει στη ζωή του. Όλα έδειχναν έναν δρόμο: αφήστε το παιδί να παίξει. Γιατί ότι κι αν κάνει, σε όσες δραστηριότητες κι αν συμμετέχει, τίποτα δεν μπορεί να αναπληρώσει τον χρόνο όπου το παιδί, ελεύθερο και χωρίς την καθοδήγηση ενός ενήλικα, απλά παίζει. Ξέρουμε όμως τι σημαίνει ελεύθερο παιχνίδι;

Ελεύθερο παιχνίδι σημαίνει αφήνω το παιδί να επιλέξει πώς και με τι θα παίξει. Ελεύθερο παιχνίδι σημαίνει πως το παιδί δεν παίζει υποχρεωτικά με ένα παιχνίδι που θα αγοράσουμε από το κατάστημα παιχνιδιών, αλλά του επιτρέπω να αφήσει την φαντασία του ελεύθερη και να χρησιμοποιήσει διάφορα αντικείμενα και υλικά, τα οποία μεταμορφώνονται σε κάτι άλλο. Μπορεί να παίξει με καφάσια, χαρτόκουτα, τούβλα, ξύλα, φύλλα, υφάσματα, κουτάλες, λάστιχα, καφάσια, άδεια μπουκάλια, καπάκια, φελλούς… ότι μπορεί να βρεθεί στα χέρια του. Νομίζω πως όλοι καταλάβαμε, ότι ελεύθερο παιχνίδι σημαίνει πως εμείς καθόμαστε στην άκρη και τους επιτρέπουμε να αφεθούν στη φαντασία και τους υπέροχους κόσμους που μπορούν να φτιάξουν.

Κι όλα αυτά γιατί το ελεύθερο παιχνίδι είναι βασικό για την ανάπτυξη ενός παιδιού. Του επιτρέπει να παίρνει ρίσκα, να αξιολογεί και να διαχειρίζεται καταστάσεις, να μαθαίνει να προφυλάσσει τον εαυτό του, να καλλιεργεί τις κοινωνικές του δεξιότητες, να εξερευνά και να ανακαλύπτει τα πράγματα που το ενδιαφέρουν, να διαχειρίζεται τον χρόνο του, να χαλαρώνει, να συνδέεται, να παίρνει αποφάσεις κτλ. Η λίστα είναι τεράστια. Όλες όμως οι έρευνες και μελέτες που δημοσιεύονται τα τελευταία χρόνια καταλήγουν πως τα παιδιά σήμερα έχουν τον μισό ελεύθερο χρόνο από αυτόν που είχαν πριν κάποια χρόνια. Φαίνεται πως στην προσπάθειά μας να προσφέρουμε στα παιδιά εφόδια για το μέλλον τους, τους στερούμε τα πιο σημαντικά: τον ελεύθερο χρόνο και το αδόμητο παιχνίδι. Δυστυχώς η απουσία τους αφήνει ένα τεράστιο κενό.

Ως γονείς οφείλουμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω. Πρέπει να αναγνωρίσουμε, πως παρά τις πιέσεις που δεχόμαστε σήμερα από το κοινωνικό μας περιβάλλον να εντάξουμε τα παιδιά μας σε όσο περισσότερες δομημένες δραστηριότητες μπορούμε, πάντα φυσικά με γνώμονα το καλό τους, ο ελεύθερος χρόνος των παιδιών είναι απαραίτητος! Βάλτε για μια ακόμη φορά τον εαυτό σας στη θέση τους και σκεφτείτε πόσο ανάγκη έχετε εσείς από ένα διάλειμμα, από μερικές στιγμές χαλάρωσης, μακριά από τρεξίματα και άγχη. Δεν είναι τόσο διαφορετικό για τα παιδιά, που πλέον τρέχουν μαζί μας για να προλάβουν να «απολαύσουν» και να μάθουν αυτά που πρέπει.

Μήπως τελικά τους στερούμε την χαρά και την παιδικότητα;

Μήπως τελικά τα απομακρύνουμε πολύ νωρίς από την παιδική τους ηλικία;


ΞΕΡΑΤΕ ΟΤΙ… έρευνες τα τελευταία χρόνια αποκαλύπτουν πως τα παιδιά παρουσιάζουν πλέον διαταραχές που εμφανίζονται σε ενήλικες που ζουν έναν γρήγορο και αγχώδη τρόπο ζωής, όπως σημάδια κατάθλιψης, άγχος, διαταραχές ύπνου, έλλειψη προσοχής, πονοκέφαλος και άλλα ψυχοσωματικά συμπτώματα.


ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ

Σε ένα φυσικό περιβάλλον, μπορεί κανείς να δει την δύναμη του ελεύθερου παιχνιδιού. Εκεί, τυχαία αντικείμενα, ασύνδετα μεταξύ τους, ίσως άχρηστα για κάποιους, μεταμορφώνονται. Θέλετε ένα παράδειγμα;

Ένα παλιό, ξύλινο παγκάκι, μια σπασμένη ρόδα, μια αιώρα, ξύλα και σπασμένα κομμάτια από τούβλα και πέτρες μεταμορφώθηκαν σε ένα καράβι.

Το εντυπωσιακό είναι πώς ακόμη και τα κατοικίδια ενσωματώνονται στο παιχνίδι των παιδιών και συμμετέχουν, γίνονται κομμάτι της ιστορίας!

Τα παιδιά έπαιξαν με το καράβι τους για πολλές ώρες. Η κατασκευή αυτή τους επέτρεψε να κάνουν υπολογισμούς, μετρώντας τις αποστάσεις, την χωρητικότητα και τη δύναμη του αέρα, να συνδυάσουν υλικά, να φτιάξουν τη δική τους ιστορία και να φανταστούν πώς μπορεί να εξελιχθεί, να κατασκευάσουν κάτι μοναδικό. Συνεργάστηκαν, ανέλαβαν ρόλους και σίγουρα διασκέδασαν με τον πιο δημιουργικό τρόπο. Κι όλα αυτά τα έκαναν μόνοι τους. Εγώ ήμουν απλώς ένας παρατηρητής. Όπως άλλωστε θα έπρεπε να είμαστε όλοι μας όταν τα παιδιά παίζουν.

Εσείς, έχετε να μου δείξετε κάτι αντίστοιχο που έχουν φτιάξει τα παιδιά σας;

Author

11 Σχόλια

  1. Πόσο δίκιο έχεις Μάγδα μου…Εμείς οι γονείς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το παιχνίδι είναι μία από τις βασικές ανάγκες των παιδιών μας. Χθες η κόρη μου , 5 χρονών, μ μου είπε: Μαμά όταν δεν έχουμε σχολείο θέλω να πηγαίνουμε στην παιδική χαρά να παίζω…
    Σε ευχαριστούμε που μας το θύμισες!

    • Θα μπορούσαν να παίζουν όλη μέρα και πάλι να μην είναι αρκετό. Δεν ξέρω πώς βρίσκεις το μέτρο σε αυτό, αλλά πρέπει να το ψάχνουμε κάθε μέρα. Σε ευχαριστώ Άννα!

  2. Πολλές φορές μου το έχει πει η μικρή μου και νιώθω ότι έχει δίκιο… σκέφτομαι και τρέμω για τις ισορροπίες που πρέπει του χρόνου 1η δημοτικού να κρατήσουμε

    • Μαρία μου μη σε τρομάζει η επόμενη χρονιά. Τελικά όλα έχουν να κάνουν με τον γονιό. Δώσε στο παιδί χώρο να βρει την ισορροπία του και όλα θα πάνε μια χαρά. Δεν θέλει υπερβολές! Σε φιλώ!!!

  3. Συμφωνώ πως τα παιδιά έχουν ανάγκη από παιχνίδι! και είναι εντυπωσιακό πόσα πολλά παιχνίδια μπορεί να σκαρφιστούν χωρίς υποδείξεις ενήλικα και χωρίς κανένα παιχνίδι που έχουν αγοράσει. ¨ολα τα σκέφτονται μόνα τους και τα υλοποιουν!!!
    Μακάρι να παίρναμε παραδείγματα από τα παιδιά μας!!!!

  4. Το παιχνίδι είναι ότι καλύτερο για τα παιδιά και ειδικά το ελεύθερο παιχνίδι χωρίς κανόνες, όρους και καθοδήγηση, που αφήνουν τη φαντασία τους ελεύθερη και το βιώνουν ή απλά βαριούνται και τελικά εφευρίσκουν τόσα πράγματα να κάνουν! Καλή εβδομάδα!

  5. καλε εδω το λεμε αυτο εμεις, δε θα το πουν τα παιδια???? ΔΙακοπες λεμε!

Write A Comment

error: Content is protected !!