Φανταστείτε ότι είχατε μια απαίσια μέρα και τίποτα από ότι είχατε προγραμματίσει δεν εξελίχθηκε όπως το περιμένατε. Θέλετε απλά να γυρίσετε στο σπίτι και να μιλήσετε στον σύντροφό σας, να τα πείτε κάπου για να ξεθυμάνετε, ακόμη κι αν σας βγει και λίγη παραπάνω ένταση. Και τότε, ο άνθρωπός σας, το στήριγμά σας, αυτός που εμπιστεύεστε και σας κάνει να αισθάνεστε ασφαλείς σας λέει «Εεεεε καλά τώρα, μην κάνεις έτσι. Δεν έγινε και τίποτα!». Πώς θα νιώθατε; Το ίδιο ακριβώς συναίσθημα έχει και το παιδί κάθε φορά που κλαίει και η δική μας αντίδραση στο κλάμα του είναι «Έλα, μη κλαις. Δεν έγινε και τίποτα.». Αν μάλιστα ένα παιδί είναι αγόρι, σίγουρα θα ακούσει κάποια φορά στην ζωή του «Έλα τώρα! Οι άντρες δεν κλαίνε!!».

Το έχω κάνει κι εγώ, όπως είμαι σίγουρη ότι το έχετε κάνει κι εσείς. Είναι πολύ πιθανό πως θα το ξανακάνουμε, ειδικά όταν η στιγμή που το παιδί μας κλαίει, μπορεί να μην είναι η κατάλληλη για εμάς. Τις περισσότερες φορές η καθημερινή κούραση, η δουλειά, το άγχος, η έλλειψη χρόνου και χίλιοι δύο διαφορετικοί λόγοι δεν μας επιτρέπουν να σταθούμε δίπλα στο παιδί που κλαίει, να το αγκαλιάσουμε, να το ακούσουμε και να αποδεχθούμε το συναίσθημά του.

Αρκετές φορές μπορεί να σκεφτούμε πως ο λόγος για τον οποίο κλαίει δεν είναι καν αρκετά σοβαρός. Το παιδί όμως δεν σκέφτεται όπως εμείς, δεν βιώνει τις καταστάσεις και τα διαφορετικά συναισθήματα με την ίδια ένταση, ούτε έχει την ικανότητα να τα διαχειριστεί όπως ένας ενήλικας.

Αν καταφέρναμε να μπούμε έστω για λίγο στην θέση τους, θα βλέπαμε την κατάσταση διαφορετικά. Θα νιώθαμε ματαίωση, απογοήτευση, μοναξιά, αδικία… Κάπως έτσι αισθάνεται κι ένα παιδί κάθε φορά που κλαίει κι εμείς του λέμε «Έλα, μη κλαις. Δεν έγινε και τίποτα!».

Τι μπορούμε όμως να πούμε εναλλακτικά εκείνη την ώρα που το παιδί μας κλαίει και μας έχει τόσο πολύ ανάγκη;

  • Δεν πειράζει που αισθάνεσαι λυπημένος.
  • Αυτό πρέπει να είναι πάρα πολύ δύσκολο για σένα.
  • Είμαι εδώ μαζί σου.
  • Μπορείς να μου μιλήσεις για ότι έγινε.
  • Καταλαβαίνω τι αισθάνεσαι.
  • Αυτό ήταν πολύ τρομακτικό, θλιβερό κτλ
  • Θα σε βοηθήσω να βρεις μια λύση.
  • Σε ακούω.
  • Καταλαβαίνω πως χρειάζεσαι χώρο. Θέλω όμως να είμαι εδώ για σένα. Θα κάτσω εδώ κοντά, ώστε να με φωνάξεις όταν θα είσαι έτοιμος.
  • Δεν μου φαίνεται πως αυτό είναι δίκαιο…

Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες φράσεις που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την στιγμή που ένα παιδί κλαίει. Φράσεις που κάνουν το παιδί να αισθάνεται ασφάλεια, αποδοχή του συναισθήματος, κατανόηση και απεριόριστη αγάπη. Φράσεις που θα θέλαμε κι εμείς να ακούσουμε από ένα αγαπημένο μας πρόσωπο όταν αισθανόμαστε πως θέλουμε να κλάψουμε.


Έγραψα αυτό το κείμενο με αφορμή μια φωτογραφία που κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες στα social media από το hapinessishereblog.com. Ήταν μια μέρα που το μεγάλο μου παιδί έκλαιγε κι εγώ μέσα μου σκεφτόμουν «Μα γιατί κλαίει τώρα; Δεν έγινε και τίποτα…». Ευτυχώς δεν το είπα στον ίδιο. Θέλει προσπάθεια κι εκπαίδευση να μην ξεστομίσεις αυτό που εσύ έχεις ακούσει τόσες φορές σαν παιδί. Ακόμη προσπαθώ, ακόμη κάνω λάθη, κάθε μέρα μαθαίνω!


Με την ευκαιρία μπορείτε να διαβάσετε κι ένα παλιότερο κείμενο για τους μύθους και τις αλήθειες για τα αγορια.

Author

4 Σχόλια

  1. σωστο! ειμαι και εγω πολλές φορες οριακα να πω την κουβεντα αυτη, ειδικα αν οντως μου φαινεται πολυ απλο να λυθει. Αλλα εχεις δικιο… θελουν συμπαρασταση και οχι κριτικη!

    • Magda Zindrou Reply

      Νομίζω πως κάθε φορά στα μάτια τα δικά μας απλό φαίνεται μωρέ. Σκέψου όμως πόσα έχουν αυτά ακόμη να ανακαλύψουν σε τόσα διαφορετικά επίπεδα.

  2. Εχεις απόλυτο δίκαιο Μάγδα μου. Εγώ το έχω καθιερώσει αν μπορούμε να το πούμε έτσι γιατί «αναγκάστηκα» με τις δυσκολίες που περνούσε σε κάθε επικοινωνία με τον πατέρα του όταν ήταν πιο μικρός. Αυτός το μόνο που ήξερε να του πει καθώς το παιδί πλάνταζε στο κλάμα ήταν αυτο: Σταμάτα να κλαίεις.
    Εγώ πρόσπαθούσα πάντα μπροστά του (μπας και καταλάβει αλλά τίποτα) να λέω του παιδιού: Καταλαβαίνω τον λόγο που κλαις και έχεις κάθε δικαίωμα να είσαι θυμωμένος γιατί απλά δεν θέλεις να κάνεις κάτι με το ζόρι. Όταν και εαν αλλάξεις γνώμη μπορείς να πάτε βόλτα, αν όχι βγάλε το απο μέσα σου και εγώ είμαι εδώ δίπλα σου. Με στραβωκοιτούσε ο «πατέρας» του και μερικές φορές κίολας με έβριζε μπροστά στο παιδί επειδή του έλεγα τέτοια. Αλλά εγώ δεν το σταμάτησα και μέχρι σήμερα του λέω ότι αν θέλει να κλάψει μπορεί να το κάνει και αν θέλει να το συζητήσουμε μπορεί να έρθει να μου μιλήσει.

    • Magda Zindrou Reply

      Μπράβο σου Μαρίνα! Πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο όλο αυτό για το παιδί.

Write A Comment

error: Content is protected !!