Αν βρεθείτε στην πόλη μου, στα Γιάννενα, μια βόλτα που σίγουρα θα πρέπει να εντάξετε στο πρόγραμμά σας είναι μια εκδρομή στη λίμνη Παμβώτιδα και φυσικά μια επίσκεψη στο νησί χωρίς όνομα ή αλλιώς το Νησάκι των Ιωαννίνων.

Το Νησάκι έχει έκταση 200 στρέμματα, βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας και είναι ένα από τα δύο συνολικά στην Ελλάδα κατοικημένα νησιά σε λίμνη.  Στον παραδοσιακό οικισμό του νησιού, χτισμένος ακολουθώντας την παραδοσιακή ηπειρώτικη αρχιτεκτονική, κατοικούν περισσότερα από 200 άτομα. Ο οικισμός δημιουργήθηκε τον 17ο αιώνα.
Ότι κι αν επιλέξετε να κάνετε κατά την επίσκεψή σας, το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα βαρεθείτε!

Φτάνοντας στην λίμνη Παμβώτιδα στα Γιάννενα, βλέπεις τα μικρά πλοία δεμένα και έτοιμα να δεχθούν όσους θέλουν να επισκεφθούν το νησί. Τα δρομολόγια είναι συχνά, περίπου κάθε μισή ώρα και η διαδρομή προς το νησί, αυτά τα 10 λεπτά στο καραβάκι, είναι αγαπημένη μου. Θες η θέα προς το Κάστρο και το Τζαμί Ασλάν-πασά, ο αέρας της λίμνης και τα πουλιά που πετούν από πάνω μας… Την αγαπώ αυτή την διαδρομή!

Κοιτάζω προς το νησί, το κομμάτι του που είναι πράσινο και βραχώδες και κάπου εκεί ξεχωρίζω κάποια από τα μοναστήρια του νησιού. 7 στο σύνολο, βυζαντινά και μεταβυζαντινά, η τρίτη μεγαλύτερη μοναστική πολιτεία της χώρας μας. Με ένα όμως συνδέομαι και το αγαπώ ιδιαίτερα, την Μονή του Αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπινών.
Έχω περάσει πολλές ώρες μέσα στην Μονή ως παιδί, όταν οι γονείς μου δούλευαν εκεί ως συντηρητές των τοιχογραφιών του ναού. Δεν θα σας πω λεπτομέρειες, χρονολογίες, ιστορικά και επιστημονικά στοιχεία, τα οποία μπορείτε πολύ εύκολα να βρείτε πλέον στο διαδίκτυο. Θα σας πω μόνο πως είδα στο βλέμμα των παιδιών μου, αυτό που εγώ αισθανόμουν ως παιδί κάθε φορά που έμπαινα στην Μονή, αυτή την αίσθηση που κουβαλάω μέχρι σήμερα, φορτισμένη με τόσες ευχάριστες αναμνήσεις. Οι τοιχογραφίες, ζωγραφισμένες σαν κόμικς, γεμάτες πλούσια και έντονα χρώματα, ζωντανεύουν σκηνές που σίγουρα θα τραβήξουν το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων, αφηγούνται σύντομες ιστορίες, τρομάζουν ενώ την ίδια ώρα δεν μπορείς να πάρεις το βλέμμα σου από πάνω τους.

 

Από την προκυμαία ακόμη του νησιού οι ταβέρνες σου δίνουν μια μικρή ιδέα για τις ιδιαίτερες νοστιμιές του τόπου, χέλια, βατραχοπόδαρα και καραβίδες.

Περπατώντας προς τον οικισμό και την πλατεία Αλιέων και στο δρομάκι του Αγίου Παντελεήμονος προς το Μουσείο του Αλή πασά, τα μικρά λευκά σοκάκια, τα πετρόκτιστα σπίτια, τα μαγαζιά λαϊκής τέχνης και τοπικών εδεσμάτων, τα καφέ και οι ταβέρνες κυριαρχούν. Φυσικά στο Νησάκι θα βρείτε ασημικά, λικέρ, μπακλαβά, σπαθιά (βαδίζουμε άλλωστε προς το σπίτι του Αλή Πασά) και άλλα αναμνηστικά από την περιοχή.

Και φτάσαμε στο σπίτι του Αλή πασά, ένα από τα highlights της επίσκεψης στο νησί, καθώς η ιστορία, η ζωή και το τέλος του πασά έχουν όσο να πεις μια κινηματογραφική διάσταση. Είχα πάρα πολλά χρόνια να πάω στο Νησί και ομολογώ πως σήμερα το σπίτι του πασά έχει πλήρως ανανεωθεί!

Πλέον στον ίδιο χώρο μπορεί κανείς να επισκεφθεί το Μουσείο Επαναστατικής Περιόδου και το Λαογραφικό Μουσείο, με παραδοσιακές φορεσιές της περιοχής.

Το σπίτι του Αλή πασά, έχει γίνει Μουσείο Αλή πασά, εµπλουτισµένο µε σπάνια αντικείµενα από το ιδιωτικό αρχείο του συλλέκτη Φώτη Ραπακούση. Εντυπωσιάζει το αληθινό τσιμπούκι του πασά, μήκους 1,62 εκ., αλλά και άλλα σπάνια αντικείμενα που χρονολογούνται από το 1780-1820. Ο μύθος σίγουρα ζωντανεύει, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι οι ηχογραφημένες πληροφορίες που ακούγονται βοηθούν αρκετά στην ενημέρωση των επισκεπτών.

Για τα παιδιά όλο αυτό είναι ένα ακόμη ταξίδι σε έναν κόσμο φανταστικό, όπου τα ίδια διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο! Το Νησάκι φυσικά βοηθάει, καθώς τα παιδιά μπορούν να τρέξουν και να κινηθούν ελεύθερα. Δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και όλα δείχνουν να πηγαίνουν λίγο πιο αργά από ότι έχουμε συνηθίσει.

Αφού φάγαμε τα ιδιαίτερα (ναι, ναι για τα βατραχοπόδαρα ο λόγος!) αλλά πεντανόστιμα φαγητά του Νησιού σε ένα από τα ταβερνάκια της πλατείας πήραμε τον δρόμο της επιστροφής.

Κάθε φορά που φεύγω, υπόσχομαι πως θα γυρίσω πίσω. Δεν χόρτασα! Και η ματιά αυτή την φορά στάθηκε σε άλλα πράγματα. Και όπου κι αν γυρνούσα έβλεπα κάτι από το παρελθόν, από τα παιδικά και εφηβικά χρόνια μου στην πόλη. Και χαμογελούσα!

 
Μείνετε συντονισμένοι! Μετά το Νησάκι, βρεθήκαμε στο Ιτς Καλέ, στο Κάστρο των Ιωαννίνων.
Αλλά αυτό είναι μια άλλα ιστορία…
Author

3 Σχόλια

  1. Μας ταξιδέψες πάλι Μαγδα μου… υπέροχη πόλη… αγαπημένα Ιωαννινα… μιας κ κατά το ήμισυ είμαι κ εγώ ηπειρωτικά! Τα λατρεύω κ θα τα επισκεφτουμε πολύ σύντομα! Ή μαμά μου είναι από το Διστρατο Ιωαννινων! Αυτά! Τα φιλιά μου! Υπέροχη ταξιδιαρικη ανάρτηση μας εφτιαξες το κέφι…

  2. Με γύρισες σήμερα σχεδόν τριάντα χρόνια πίσω, όταν μας είχαν πάει οι γονείς μας βόλτα στο νησάκι, κι ο πατέρας μου μας περιέγραφε τα διάφορα που βλέπαμε. Πόσες φορές την ονειρεύτηκα αυτή τη βόλτα… Και σήμερα που βλέπω τις φωτογραφίες σου, ενώ δεν αναγνωρίζω αυτά που βλέπω, τα θυμάμαι με την καρδιά. Σου εύχομαι πάντα τέτοια ταξίδια, φιλιά!

  3. Λατρεμένα Γιάννενα (είναι ο άντρας μου από εκεί)! Πάντα περνάω υπέροχα όταν τα επισκέπτομαι! Θα κρατήσω την ανάρτηση σου να τη δείχνω σε μελλοντικούς επισκέπτες!

Write A Comment

error: Content is protected !!