Ήταν ένα μεσημέρι σαν όλα τα άλλα. Κρατιόμαστε χεράκι, τρέχουμε με τους φίλους μας, μιλάμε, γελάμε, ξαναπιάνουμε χεράκι… όλα αυτά επιστρέφοντας από τον σχολείο με τον Άρη.

Στην στροφή του δρόμου κοντοστεκόμαστε για να χαιρετήσουμε τον φίλο μας Γ. και τον αδερφό του τον Π. Ο μικρούλης Π. όμως έχει στρίψει στον κάθετο δρόμο και δεν τον βλέπουμε.

Άρης: Γ. πού είναι ο αδερφός σου; Δεν τον βλέπω; Μαμά του Π. το βλέπεις το παιδάκι σου;
Μαμά (εγώ): Μην ανησυχείς Άρη μου, τον βλέπει η μαμά του, ξέρει πού πηγαίνει Εδώ παραπάνω είναι το σπίτι τους.

Λέμε αντίο και συνεχίζουμε τον δρόμο μας.

Εγώ: Ανησύχησες για τον Π. Άρη μου;
Άρης: Ναι μαμά! Θέλω να είναι ασφαλή τα μικρά παιδάκια, γιατί όταν τρέχουν μπορεί ξέρεις να ξεχαστούν και είμαστε κοντά στον δρόμο και… Θέλω να είναι ασφαλή!
Εγώ: Ναι γλυκέ μου. Τον πρόσεχε η μαμά του. Δεν θέλω να ανησυχεί το κεφαλάκι σου, εντάξει;

Τον κοίταξα για μερικά δευτερόλεπτα και τότε το ξεστόμισα…

Εγώ: Τι παιδί είσαι εσύ μωρέ; Τι έχω κάνει και είναι τόσο καλούτσικο το παιδάκι μου, εεε;

Η απάντηση ήρθε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Άρης: Νομίζω πως είσαι εσύ καλή μαμά, καλός άνθρωπος, για αυτό είναι καλά και τα παιδιά σου… Μπορούν οι άνθρωποι που δεν είναι καλοί να κάνουν καλά παιδάκια; Δε νομίζω…

Χωράει μάλλον πολύ συζήτηση εδώ, για το καλό, το κακό, την αγωνία που αισθάνεται ένα παιδί, την ωριμότητα σε τόσο μικρή ηλικία, την συνείδηση και την αίσθηση ευθύνης… αλλά η καρδιά μου αισθάνθηκε ένα τσίμπημα… χαράς!

Το παιδί μου μεγαλώνει, το αγαπώ και το θαυμάζω για τον άνθρωπο στον οποίο βλέπω να εξελίσσεται. Και θα σας ακουστεί ίσως μελό, αλλά υπάρχει ένα μεγαλείο συναισθημάτων μέσα στα παιδιά και είμαστε τυχεροί που τα εισπράττουμε καθημερινά. Υπάρχει τόση αγάπη που ώρες ώρες φαντάζει τρομακτική…

…αλλά είναι υπέροχη!

Author

12 Σχόλια

  1. καλά θα τρελαθώ!!~τα παιδιά μας ξέρουν τι θέλουμε να ακούσουμε…χαίρονται να μας επιβεβαιώνουν…δεν εξηγείται αλλιώς..υπέροχος ο Άρης!!~υπέροχη και εσύ!!~

    • Νομίζω Εύη μυ πως ανταποδίδουν, ασυναίσθητα, καθώς δεν πιστεύω πως υπάρχει και σχέδιο, τα καλά λόγια που έχουν τα ίδια εισπράξει από εμάς. Σε ευχαριστώ καλή μου!!! Κι εσύ να χαίρεσαι τα υπέροχα μωρά σου!

    • Πραγματικά, τέτοιες στιγμές είναι πολύ δύσκολο να μην συγκινηθείς!

  2. Ααααχ! Νομίζω σε νιώθω…
    Πριν λίγο άφησα για πολύ λίγο το μπέμπη στο κρεβάτι κ άρχισε να κλαίει γιατί πεινούσε. Πάει ο μεγάλος, μην καις μπέμπη τώρα α σου δώσει μαμά μιαμ μιαμ κ τον χαϊδευε.

Reply To evi sachinidou Cancel Reply

error: Content is protected !!