Γιατί πρέπει τα πρωινά, το ξεκίνημα της μέρας, να είναι γεμάτο άγχος, βιασύνη, τρέξιμο; Πώς γίνεται με έναν μαγικό τρόπο, την μέρα ακριβώς που δεν πρέπει να αργήσεις, να ξυπνάς 10 κρίσιμα λεπτά αργότερα, να μην έχεις έτοιμες τις τσάντες των παιδιών, να είναι η μέρα που το μικρό θα ήθελε λίγο ύπνο παραπάνω…

Κάπως έτσι ξεκίνησε η μέρα μας. Η μαμά, εγώ δηλαδή, να τρέχω, να φτιάχνω γάλατα και πρωινά, να ντύνω τον εαυτό μου και δύο παιδιά, να ετοιμάζω τσάντες και εκείνη την ώρα που κλείνει η πόρτα του ασανσέρ για να πάω το πρώτο παιδί στο σχολικό, ακούω την κραυγή του άλλου στον διάδρομο της πολυκατοικίας (στις 7:30 το πρωί) «Μαμά μη φεύγεις, σ’ αγαπώ μαμά, μη φεύγεις»…

Και του φωνάζω: «Μην κλαις αγόρι μου, θα ανέβω ξανά πάνω για να σε πάω στο σχολείο, πήγαινε στον μπαμπά!»

3 λεπτά αργότερα μπαίνω στο σπίτι και το βρίσκω σα μαραζωμένο στην πολυθρόνα.

Μαμά: Τι έπαθες, βρε Άρη; Γιατί κάνεις έτσι μωρό μου; Θα έφευγα έτσι; Αφού είχαμε πει πως θα σε πήγαινα εγώ στο σχολείο σήμερα. Δεν μπορείς να φωνάζεις έτσι στον διάδρομο της πολυκατοικίας πρωί πρωί. Κάποιοι κοιμούνται ακόμη και μπορεί να τους ξυπνήσουμε, δεν μπορούμε να φωνάζουμε και να κλαίμε στον διάδρομο…
Άρης: Μαμά… είναι δύσκολο να έχεις παιδί τελικά μαμά, έτσι δεν είναι;

Έμεινα για μερικά δευτερόλεπτα σαστισμένη…

Και πώς να μην σαστίσεις με κάτι τέτοιο δηλαδή; Το παιδί μου με παρατηρεί καθημερινά, πώς κινούμαι, πώς σκέφτομαι, τι τους λέω, πώς εκφράζομαι και σε μια στιγμή σαν αυτή συμπεραίνει πως «είναι δύσκολο να έχεις παιδί τελικά…». Και αυτό τι σημαίνει; Ότι σκέφτεται πως δεν το αγαπώ; Με κρίνει; Με λυπάται; Το έκανα να αισθάνεται ότι μου είναι βάρος;

Μέσα σε δευτερόλεπτα τα πέρασα όλα: τύψεις, φόβο, ενοχές, άγχος, πανικό…

Τον πήρα αγκαλιά και του είπα:

Μαμά: Αγόρι μου γλυκό, υπέροχό μου πλάσμα! Αν είναι δύσκολο; Καμιά φορά μπορεί να είναι δύσκολο… Πολλά πράγματα είναι δύσκολα στην ζωή μας. Δεν έχει όμως να κάνει με σένα, ούτε με την αγάπη που αισθάνομαι εγώ για σένα. Το πιο όμορφο πράγμα που έκανα στην ζωή μου είναι που έχω εσάς για παιδάκια μου. Και ακόμη κι όταν διαφωνούμε, ακόμη κι όταν η μαμά αισθάνεται ότι κουράστηκε, ακόμη κι όταν βιαζόμαστε, η αγάπη μου για εσάς είναι εκεί και μεγαλώνει μαζί σας. Κάθε μέρα που περνάει! 

Άρης: Κι εγώ σε αγαπώ μαμά, ακόμη κι όταν σου θυμώνω…Πιο πολύ τότε!

Χρειάστηκαν 5 λεπτά. Πέντε πολύτιμα λεπτά! Για να καταλάβει το παιδί πως δε ήμουν θυμωμένη μαζί του, δεν έφταιγε αυτό… Μαζί χαλαρώσαμε, αγκαλιαστήκαμε, τα είπαμε… και έτσι απλά το υπόλοιπο της μέρας μας κύλησε καλύτερα!

Καμιά φορά χρειάζονται απλώς 5 λεπτά ηρεμίας!

Author

19 Σχόλια

  1. Χρειάζονται αυτά τα 5 λεπτά ηρεμίας, αλλά χρειάζεται και ένα έναυσμα -σαν τα λογάκια του γιου σου- για να το δούμε! Γιατί όλες και όλους μας παρασύρει η άτιμη η καθημερινότητα και χάνουμε τις στιγμές.

    Καλημέρα
    Ελένη
    https://myfortysomethingworld.wordpress.com

    • Ελένη θέλω αυτή η ηρεμία να έρχεται μόνη της, δεν θέλω να περιμένω από το παιδί να μου δώσει το έναυσμα… Εγώ είμαι ο ενήλικας! Σίγουρα βοηθάει, αλλά εγώ θα πρέπει να το βρίσκω αυτό το σημείο που θα λέω STOP, συγκρατήσου και μετά άνοιξε το στόμα σου. Καλημέρα!!!

  2. αχ βρε Μάγδα και εγω τα περνάω αυτά
    η μεγάλη -όσο μεγάλη μπορείς να την πεις στα 4 της χρόνια- όλο παράπονα και κλάμματα είναι
    στα δικά τους μάτια προφανώς και είμαστε υπερήρωες! υπομονή, δεν μπορώ να προτείνω κάτι άλλο

    • Σίγουρα! Υπομονή, κατανόηση και μια μεγάλη αγκαλιά. Εκεί καταλήγω πάντα Μάχη, για μένα, για τα παιδιά μου, νομίζω για όλους τους ανθρώπους…

  3. εγώ θα μείνω στο υπέροχο διάλογό σας…και στο πόσο όμορφα και ήρεμα κατάφερες να του το δώσεις να το καταλάβει..εγώ ίσως να το είχα προσπεράσει μέσα στη βιασύνη μου και να μην είχα καταλάβει την σοβαρότητα των λέξεων του παιδιού…σου το έχω ξαναπεί ίσως..μαθαίνω πολλά από σένα..από τον τρόπο που αντιμετωπίζεις τις καταστάσεις..και σε συγχαίρω που παρά το φόρτο της ημέρας και του να προλάβεις όλα τα υπόλοιπα που τρέχουν με μανία, εσύ πολύ απλά κάθισες, εξήγησες, ηρέμησες και έδωσες τόόση ασφάλεια στο παιδί σου που στο τέλος σου είπε ότι όταν σου θυμώνει σε αγαπάει ακόμα πιο πολύ..μου πήρε λίγα λεπτά παραπάνω να καταλάβω πόσο πολύ ώριμο και σημαντικό είναι αυτό που σου είπε ο Άρης!~..

    • Με συγκίνησες… Μακάρι να μαθαίνουμε η μια από την άλλη. Καμιά φορά αισθανόμαστε απειλή από την μαμά δίπλα μας, αλλά πραγματικά όλες λίγο πολύ δεν βιώνουμε παρόμοιες καθημερινότητες; Πραγματικά σε ευχαριστώ για αυτό που έγραψες, είναι πολύ σημαντικό για μένα!!!

  4. Την ίδια ακριβώς κουβέντα μου είχε πει η κόρη μου όταν ήταν 5 χρονών, ένα βράδυ που την έκανα μπάνιο και σερνόμουν από την κούραση της ημέρας. "Τελικά μαμά είναι δύσκολο να έχεις παιδιά ε;" θυμάμαι μου είπε και έμεινα να την κοιτάζω….. Την αγκάλιασα και της είπα πως ναι, είναι πολύ δύσκολο, αλλά είναι και το πιο όμορφο και υπέροχο πράγμα του κόσμου να γίνεσαι μαμά και ότι δεν θα το άλλαζα για τίποτα στον κόσμο! Και έτσι είναι! Να χαίρεσαι την υπέροχη οικογένειά σου κοριτσάκι μου!

    • Σε ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι όταν ακούω πόση ωριμότητα μπορεί να βγει από τόσο μικρούς ανθρώπους και από την άλλη στεναχωριέμαι μήπως τα βάζουμε άθελά μας πολλές φορές σε άλλες διαδικασίες, που δεν αντιστοιχούν στην ηλικία τους. Να το χαίρεσαι το κορίτσι σου! Πόσο συμφωνώ μαζί σου… η ζωή μου χωρίς αυτά… δεν την αλλάζω με όλα τα καλά του κόσμου!

  5. Μπράβο για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Μπράβο για την υπομονή που χρειάζεται και έχεις να εξηγείς στο παιδί. Είναι παράδειγμα η αντιμετώπισή σου.

    • Σε ευχαριστώ πολύ! Μακάρι να τα καταφέρνω πάντα αν και κάποιες φορές είναι απλά πολύ δύσκολο… Ειλικρινά σε ευχαριστώ Πωλίνα!!!

  6. Θα σε συγχαρώ κι εγώ Μάγδα μου… για την υπομονή να καθίσεις και να διώξεις την ένταση αυτού του πρωινού. Εγώ ορισμένες φορές αισθάνομαι να πνίγομαι σε αυτή με αποτέλεσμα να αδικώ τα παιδάκια μου και να το συνειδητοποιώ μόνο όταν πέφτει η ησυχία. Και με κατακλύζουν οι ενοχές. Νομίζω οτι πρέπει να δανειστώ ένα από τα βιβλία σου για γονείς που έχεις !
    Καλό ξημέρωμα!

    • Όποτε θέλεις! Δέσποινα καταλαβαίνω καθημερινά πως είναι στο χέρι μας να μην ξεσπάσουμε. Θέλει πρόγραμμα και μια βαθιά ανάσα πριν ανοίξουμε το στόμα μας. Και λίγη εξάσκηση! Δεν έρχεται από μόνο του. Πιστεύω ότι λίγοι άνθρωποι το έχουν αυτό από φυσικού τους και τους βοηθούν φυσικά και οι συνθήκες να είναι ήρεμοι. Δοκίμασέ το!!! Σε φιλώ!

  7. Διάβασα και πριν λίγες μέρες τα λόγια σου, αλλά δεν μπορούσα να σχολιάσω και επέστρεψα. Απλά και μόνο γιατί με έκανες να κλάψω. Κλαίω και τώρα!!! Για όλες αυτές τις φορές τις δικές σου, τις δικές μου…τις δικές μας

    • Αγαπημένη μου! Κλάψε, κλάψε ελεύθερα. Κι εγώ κλαίω, καμιά φορά αναρωτιέμαι μήπως παραπάνω από ότι χρειάζεται. Αλλά όπως λέει ο Άλκης "κλάψε, δεν πειράζει, το κλάμα κάνει καλό στα μάτια και στα νεύρα!".

  8. Και γω έχω συγκινηθεί με τα λόγια του Άρη. Πολύ! Από αυτό φαίνεται ποσο καλή δουλειά εχεις κάνει Μάγδα μου!

  9. 5 λεπτά μόνο αλλά τόσο πολύτιμα!
    Δύσκολο να μεγαλώνεις παιδί ναι… και γίνεται πιο δύσκολο όταν θες να μεγαλώσεις ανθρώπους γεμάτους συναισθήματα και όμορφες αναμνήσεις!
    Σε φιλώ Μαγδάκι μου!!!

Write A Comment

error: Content is protected !!