Tag

Σκέψεις

Browsing

Κάτι πρωινά…

Κι έρχονται κάτι πρωινά που αισθάνεσαι πως τα έχεις κάνει όλα λάθος… Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 6 και εσύ δεν σηκώθηκες αμέσως. Προτίμησες να κοιμηθείς 10 λεπτά ακόμη, αλλά τώρα ίσα που προλαβαίνεις να λούσεις τα μαλλιά σου και να αρχίσεις να ντύνεσαι, γιατί σε λίγο θα πρέπει να ξυπνήσεις τα παιδιά. Ωχ! Το ένα σηκώθηκε την ώρα που εσύ παριστάνεις ότι βάφεσαι, έτσι λιγουλάκι, ίσα για να κρύψεις τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια σου. Χθες βράδυ κοιμήθηκες αργά βλέπεις…Τώρα; Άντε να προλάβεις να το στεγνώσεις το μαλλί! Πάλι με το σκουφάκι θα βγεις έξω κι ας κάνει κρύο. Γιατί αν πιάσεις τώρα το πιστολάκι, δεν θα προλάβεις να ετοιμάσεις το πρωινό τους, δεν θα προλάβεις να ετοιμάσεις και το φαγητό του για το σχολείο. Έπρεπε να το είχες κάνει από το προηγούμενο βράδυ, αλλά δεν άντεξες, ήθελες να ξαπλώσεις στον καναπέ και απλά να μην κάνεις τίποτα……

Guest post – Μια υπερήφανη μαμά!

Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ να την πείσω να μου δώσει ένα κείμενο για την κατάσταση στους παιδικούς σταθμούς. Μήνες προσπαθώ να την σπρώξω να γράψει για την μέχρι τώρα εμπειρία της, λιγοστή αλλά σημαντική πιστεύω, δίπλα στα παιδιά με αναπηρία. Και χθες, εκεί που δεν το περίμενα, μου είπε πως μου έχει στείλει ένα κείμενο για το blog. Αναφέρομαι στην αδερφή μου, την Φωτεινή, τον άνθρωπο στον οποίο εμπιστεύτηκα το 9 μηνών παιδί μου όταν επέστρεψα στην δουλειά, μαμά εδώ και 11 μήνες, αρχαιολόγος, σήμερα φοιτήτρια στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Ίσως διανύει την πιο δύσκολη φάση της ζωής της ως μαμά μέχρι σήμερα. Και ΤΩΡΑ αποφάσισε να γράψει! Δεν λέω περισσότερα, θα βγάλετε μόνες/μόνοι τα συμπεράσματά σας. Την ευχαριστώ, μόνο αυτό! Στο τέλος του κειμένου η Φωτεινή έχει συγκεντρώσει και μερικούς πολύ χρήσιμους τίτλους βιβλίων, οι οποίοι φυσικά θα προστεθούν και στην δική μας βιβλιοθήκη. «Ένα μήνα προτού η…

Ήταν μια υπέροχη χρονιά!

Καλή Χρονιά!!! Ευτυχισμένο το 2015!Να είμαστε όλοι καλά, να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον, να αγαπάμε και να σεβόμαστε τους ανθρώπους που μεγαλώνουμε, να συγχωρούμε τον εαυτό μας πού και πού και να μην γυρίζουμε το κεφάλι σε όσα μας στεναχωρούν και μας προκαλούν αμηχανία.Το 2014 ήταν αποκαλυπτικό, τρυφερό, διασκεδαστικό, γεμάτο συγκινήσεις, καινούριες ευκαιρίες, γεμάτο ζωή, δάκρυα, χαμόγελα, νέες γνωριμίες, καινούριες αγαπημένες φιλίες, λύπη για παλιές φιλίες που δοκιμάζονται, ελπίδα για αγαπημένα πρόσωπα που αγωνίζονται για την ζωή τους, θυμό για μια καθημερινοτητα που γίνεται όλο και δυσκολότερη, αγωνία για τα όνειρά μας και ελπίδα ότι μπορούμε και καλύτερα…Παρόλα αυτά στην αρχή κάθε χρονιάς σκέφτομαι ότι άλλη μια χρονιά έφυγε πάρα πολύ γρήγορα. Αισθάνομαι ότι δεν έκανα και τίποτα σπουδαίο. Αναρωτιέμαι πόσο γρήγορα κυλάει ο χρόνος. Και ξαφνικά, με αφορμή μια ανασκόπηση που αναλαμβάνει να κάνει για μένα το φατσοβιβλίο, κοιτάζω τις φωτογραφίες τις χρονιάς.Και ήταν πράγματι μια γεμάτη χρονιά…

Προτάσεις για δώρα, που δεν είναι παιχνίδια!

Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και πολλοί από εμάς θα τρέχουν για τα δώρα της τελευταίας στιγμής. Για φίλους και τα παιδιά τους, για συγγενείς, ανιψάκια, ξαδερφάκια, αλλά και για τα δικά σας παιδιά. Πόσες φορές όμως δεν αναρωτηθήκατε αν τα παιδιά σας έχουν πολλά παιχνίδια; Ειδικά όταν έρχεται εκείνη η ώρα που τα παιχνίδια συνοδεύονται από ένα σωρό μικροσκοπικά εξαρτήματα, όταν οι διάφορες φιγούρες έχουν την τιμητική τους, όταν είναι πλέον αρκετά μεγάλα για να μπορούν να παίξουν με αυτά τα μικροσκοπικά, αλλά οφείλω να ομολογήσω υπέροχα, κομματάκια Lego! Οι περισσότεροι από εμάς έχουν αρκετά και όσο κι αν θεωρούμε ότι κρατάμε το μέτρο, φαίνεται πως τα παιχνίδια τω παιδιών μπορούν να κυριεύσουν σε έναν χώρο σε χρόνο ρεκόρ! via http://www.pinterest.com/pin/210754457537894617/ Γιορτινές μέρες λοιπόν. Και πάνω που αναρωτιόμουν «Τι δώρα θα πάρουμε φέτος στους φίλους των παιδιών; Στα δικά μας; Πάλι παιχνίδια;» έπεσα πάνω σε ένα άρθρο της Huffington Post. 18 υπέροχα…

Μέρος Δεύτερο – 5 μαμάδες γράφουν για τα Χριστούγεννα… τότε και τώρα

Να λοιπόν και η συνέχεια! Πριν μερικές μέρες η Μαρία, η Καίτη, η Σοφία, η Μένια και η Εύη μας περιέγραψαν τα Χριστούγεννα… τότε και τώρα. Σειρά έχουν η Αντωνία, η Ζωή, η Γιούλη, η Χριστίνα και… εγώ. Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα 5 ακόμη μαμάδες περιγράφουν τις γιορτινές μέρες πριν και μετά τα παιδιά τους. Αντωνία …Ήρθαν τα Χριστούγεννα… Ως παιδί, θυμάμαι, ανυπομονούσα να έρθουν οι μέρες των γιορτών. Όχι τόσο γιατί έκλειναν τα σχολεία, καλά και γι αυτό, ποιον κοροϊδεύω, αλλά κυρίως για όλη αυτή την αίσθηση ανεμελιάς και χαράς που επικρατούσε στο σπίτι. Θυμάμαι σαν τώρα να στολίζουμε του Αγίου Νικολάου το δεντράκι μας μπροστά στη μπαλκονόπορτα με τα φωτάκια να αναβοσβήνουν, και αργότερα τα δωράκια γύρω του να περιμένουν υπομονετικά την αλλαγή του χρόνου. Τη μυρωδιά από τα σπιτικά μελομακάρονα, με αλισίβα τα φτιάχναμε τότε, που γέμιζε το σπίτι. Εμένα ξαπλωμένη στο χαλί να παίζω ή…

error: Content is protected !!