Tag

Η οικογένειά μου

Browsing

«Μαμά σήμερα ήταν η μέρα της αδικίας»

Το μυαλό μου αυτή την εβδομάδα πάει να σπάσει. Ήταν τόσο έντονη, έβγαλε τόσο θυμό, τέτοια απογοήτευση, αγωνία, φόβο, δάκρυα, επιθυμία να τα σπάσω όλα και να ουρλιάξω από τα βάθη του κορμιού μου «ΑΡΚΕΤΑ». Γιατί; Γιατί κάποιοι εκμεταλεύτηκαν ανθρώπινες αδυναμίες, τους φόβους μας και την ανασφάλεια που έχει γεννήσει αυτή η κρίση που όλοι βιώνουμε καθημερινά στο πετσί μας. Γιατί κάποιοι συνεχίζουν να μας αντιμετωπίζουν λες και είμαστε αχιβάδες, λες και η μνήμη μας είναι τόσο κοντή που δεν θυμόμαστε ούτε τι μας έλεγαν πριν μια βδομάδα. Γιατί κάποιοι στερούν την ελευθερία μας, τα αυτονόητα δικαιώματά μας, τα κεκτημένα ετών. Γιατί κάποιοι θέλουν να ακυρώσουν τους αγώνες και τις μάχες τόσων και τόσων ανθρώπων. Γιατί θέλουν να δουλεύουμε (όσοι μπορούμε και έχουμε ακόμη δουλειά) σαν σκλάβοι, να μην σηκώνουμε κεφάλι, να δεχόμαστε ότι είναι να μας έρθει χωρίς να ορθώσουμε κανένα ανάστημα. Γιατί δεν θέλουν να αισθανόμαστε ίχνος αξιοπρέπειας.…

Αξέχαστες ατάκες – «Ξέρεις τι σκέφτομαι;»

Τρίτη 17 Σεπτεμβρίου 2013 Ο Άρης έχει μόλις επιστρέψει από το σχολείο. Συνήθως δεν έχει όρεξη να πει τα νέα της ημέρας, θέλει πρώτα να τα επεξεργαστεί. Σήμερα όμως έχει μια σημαντική πληροφορία. Οι φίλοι του στο σχολείο του είπανε για έναν καινούριο υπερήρωα! Μαμά: «Τι έγινε Άρη; Γιατί είσαι τόσο σκεφτικός;» Άρης: «Μαμά ξέρεις ποιός είναι πολύ δυνατός; Έχει σούπερ δυνάμεις και κάνει φοβερά πράγματα…» Μαμά: «Μήπως είναι ο Μπάτμαν ή ο Σπάιντερμαν;» Άρης: «Όχι μαμά… Είναι καινούριος! Σήμερα μου τον έμαθε ο Βαγγέλης. Για αυτό είμαι σκεφτικός. Προσπαθώ να φανταστώ πόσο δυνατός είναι…» Μαμά: «Ποιός είναι αυτός ο σούπερ δυνατός ήρωας λοιπόν;» Άρης: «Είναι ο Κάπτεν Αμέρμυγκας!» (ο Βαγγέλης φυσικά του είπε για τον Κάπτεν Αμέρικα!) (Μερικές ώρες αργότερα την ίδια μέρα) Ετοιμαζόμαστε να κοιμηθούμε. Τα παιδιά ξαπλώνουν και προσπαθούν να διώξουν την ένταση της ημέρας. Δεν κατάλαβα τι ακριβώς έγινε, αλλά ο Άρης είχε μια μικρή διαφωνία…

Αξέχαστες ατάκες – Η υπομονή και η προστατεύτρια

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2013 Η μπανιέρα είναι γεμάτη. Ο Άρης και ο Άλκης πλατσουρίζουν, κάνουν φούσκες και μπουρμπουλήθρες, γεμίζουν το μπάνιο νερά. Η θεία τους και εγώ καθόμαστε δίπλα τους στα σκαμνάκια μας και συζητάμε. Η θεία μας ήταν τότε στην 12η εβδομάδα της εγκυμοσύνης της, είχε αναγούλες και ναυτία όλη μέρα. Αισθανόταν τόσο, μα τόσο εξαντλημένη. Μου έλεγε λοιπόν τα νέα της ημέρας της. Είδα με την άκρη του ματιού μου ότι ο Άρης μας κοίταζε αλλά δεν είχα ακόμη καταλάβει σε τι βαθμό παρακολουθούσε την συζήτησή μας. Θεία: «Νιώθω τέτοια κούραση. Δεν μπορώ να πάρω τα πόδια μου. Ξαπλώνω, ζαλίζομαι, σηκώνομαι, κάνω εμετό, χάλια σου λέω! Αν μου ξαναπεί κανένας για την ωραιότερη φάση της ζωής μου…» Άρης: «Θεία, αν δεν είσαι καλά, πρέπει να πας στον γιατρό! Δεν το ξέρεις αυτό;» Θεία: «Το ξέρω μωρό μου. Πήγα στον γιατρό μου.» Άρης: «Και τι σου είπε να κάνεις;»…

«Δεν με λένε κούκλο…»

Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013 Μπαμπάς: «Γειά σου κούκλε μου! Πώς τα πέρασες σήμερα στο σχολείο;» Άρης: «Καλά! Δεν με λένε κούκλο…» Μπαμπάς: «Και πώς σε λένε; Υπέροχο;» Άρης: «Όχι…» Ο μπαμπάς συνέχισε να κάνει υποθέσεις… δεν μπορούσε με τίποτα να το μαντέψει… Μπαμπάς: «Δεν μπορώ να το βρω! Πώς σε λένε τελικά;» Άρης: «Με λένε Άρη διασώστη, γιατί όταν μεγαλώσω θα γίνω ήρωας. Το είπα και στην μαμά σήμερα το πρωί. Δεν σου τα είπε ακόμη τα νέα;» Μέχρι σήμερα θέλει να γίνει τραγουδιστής και μουσικός (για να δουλεύει μαζί με τον φίλο μας τον Σπύρο). Από σήμερα και Άρης διασώστης! Για να δούμε…

Σε αγαπώ, το ξέρεις;

Άρης: «Άλκη σε αγαπώ, το ξέρεις;» Άλκης: «Ναι Λάη! Πάς πολύ! (Ναι Άρη! Με αγαπάς πολύ!) Ο Άρης σκύβει και τον φιλάει. Στην στιγμή ο Άλκης απλώνει το χεράκι του, του χαϊδεύει το μάγουλο και τραβάει το πρόσωπο του Άρη κοντά στο δικό του, δίνοντάς του το πιο τρυφερό φιλάκι. Άλκης: «Γιο πάω πολύ Λάη μου!! (Κι εγώ σε αγαπάω πολύ Άρη μου!!) Και η μαμά… τους κοιτάει και δακρύζει. Δεν πιστεύω πώς έχει εξελιχθεί αυτή η σχέση! Η υπομονή, η κατανόηση, η τρυφερότητα, η έγνοια… Ακόμη και στις διαφωνίες τους, ο Άρης θυμώνει με τον εαυτό του που δεν συγκράτησε τα νεύρα του και μάλωσε τον αδερφό του, ενώ ο Άλκης όταν βλέπει τον Άρη να κλαίει, ειδικά αν φταίει ο ίδιος και το ξέρει, του τραγουδάει το «Φεγγαράκι μου λαμπρό». Άρης: «Τι μου κάνεις βρε; Σου έλειψα; Για αυτό είσαι τόσο χαρούμενος;» ρωτάει τον αδερφό του, ο οποίος…

error: Content is protected !!