Category

Σκέψεις

Category

«Μάθε παιδί μου να μοιράζεσαι!» ‘Η μήπως όχι; (Guest post)

Όταν πριν μερικές εβδομάδες μου ζήτησε η Ζωή να γράψω ένα κείμενο για το blog της Mama Petounia η χαρά μου δεν περιγράφεται! Φυσικά δέχτηκα με τεράστια χαρά. Την διαβάζω ανελλιπώς τα τελευταία χρόνια και είχα και την χαρά να την συναντήσω έστω και για λίγο, παρέα με την υπέροχη μικρή της. Έχω λατρέψει κάθε της φωτογραφία, έχω χαθεί σε κάθε της κείμενο και πραγματικά χαίρομαι που υπάρχουν τέτοιες μαμάδες στην blogόσφαιρα, που με τα κείμενά τους σε βάζουν σε σκέψη ενώ την ίδια ώρα σε χαλαρώνουν και σε ταξιδεύουν. Αποφάσισα λοιπόν να γράψω για μια αγωνία, ένα άγχος που έχουν αρκετοί γονείς που έχω γνωρίσει μέχρι σήμερα, άλλοι λιγότερο, άλλοι περισσότερο: την ικανότητα το παιδιού τους να μοιράζεται. Μη μου πείτε πως δεν το έχετε δει να γίνεται παντού, στις κούνιες, στα πάρτι, σε φιλικά σπίτια! Μη μου πείτε πως δεν το έχετε ξεστομίσει εσείς οι ίδιοι όταν το παιδί…

Εσένα τι σε χαλαρώνει;

Έχω γνωρίσει πολλές μαμάδες τα τελευταία χρόνια που διαμαρτύρονται πως δεν έχουν κάποιο χόμπι, έχουν χάσει τα ενδιαφέροντά τους και δεν έχουν ούτε μια στιγμή χαλάρωσης. Μήπως απλά δεν τα βλέπουμε; Μήπως καμιά φορά η κούραση δεν μας αφήνει να δούμε ότι ακόμη υπάρχουν μικρές απολαύσεις στην ζωή μας, δραστηριότητες που μας χαλαρώνουν και βοηθούν το μυαλό να ξεφύγει λιγουλάκι; Για σκεφτείτε το… Μουσική Ακόμη κι αν οι ίδιοι δεν παίζετε κάποιο μουσικό όργανο και μόνο το άκουσμά της σε καθημερινή βάση μέσα στο σπίτι έχει πολλά οφέλη για το ανθρώπινο μυαλό. Δοκιμάστε να ακούσετε το αγαπημένο σας τραγούδι ή να χορέψετε στους ρυθμούς μιας αγαπημένης μελωδίας και θα δείτε πως αμέσως θα αισθανθείτε διαφορετικά. Τα τραγούδια μας ταξιδεύουν, ξυπνούν αναμνήσεις, μας χαλαρώνουν, βοηθούν στην έκφραση των συναισθημάτων μας και δημιουργούν μια αίσθηση ευφορίας. Κινηματογράφος Βραδάκι, καθισμένοι στον καναπέ με ένα ποτηράκι κρασί και ένα ελαφρύ μεζεδάκι βλέπετε την αγαπημένη…

Και ξαφνικά είσαι μαμά!

Αφορμή για αυτή την ανάρτηση ήταν μια αγαπημένη φίλη που πολύ σύντομα θα γίνει μαμά. Μιλούσαμε πριν μερικές μέρες και ξαφνικά επέστρεψαν όλες εκείνες οι σκέψεις και οι αγωνίες που είχα όταν πλησίαζε η ώρα να γεννήσω τον Άρη. Δεν είναι εύκολο! Βουτάς σε πολύ βαθιά νερά, κανένας δεν σου λέει ότι θα ξενυχτήσεις, θα κλάψεις, θα αισθανθείς απελπισία, φόβο, ανασφάλεια. Κανένας δεν σου δείχνει από πριν πώς θα αλλάξεις αυτήν την πάνα ώστε να μην γεμίζει με τσισάκια (ή ακόμη χειρότερα με κακά) το κρεβατάκι του μωρού. Κανείς δεν σου λέει ότι θα πάρεις το μωρό στο σπίτι και θα τρέμεις να το πλύνεις επειδή «ο αφαλός του δεν έχει πέσει», ‘όπως δεν σου λένε ποια είναι η σωστή θερμοκρασία να το πλύνεις. Κανένας δεν μπορεί να εξηγήσει ακριβώς «γιατί κλαίει τώρα, αφού τα έχω κάνει όλα;». Και άλλα πολλά, που μάλλον όταν είμαστε ένα βήμα πριν το μαιευτήριο…

Καληνύχτα νηπιάκι μου…

Χθες βράδυ κοίμισα για τελευταία φορά τον Άρη ως νηπιάκι… Αύριο το πρωί θα ξυπνήσει και για λίγες ακόμη ώρες θα είναι νήπιο, μέχρι να δώσει την σκυτάλη στο πρωτάκι! «Έχω αγωνία μαμά… Πώς θα είναι τα παιδιά; Θα χτυπάνε; Εσύ ξέρεις ποια δασκάλα θα έχω;» Όχι αγαπημένο μου, τίποτα δεν ξέρω και φοβάμαι όσο φοβάσαι κι εσύ! Αυτό ήθελα να πω, αλλά δεν μπόρεσα. Είμαι μαμά πλέον και αισθάνομαι πως πρέπει πάντα να βρίσκω την δύναμη να λέω αυτό που έχεις ανάγκη κι ας μείνει πίσω η δική μου ανάγκη, οι δικοί μου φόβοι… «Αύριο θα είμαστε δίπλα σου αγάπη μου. Μαζί με τον μπαμπά θα είμαστε εκεί. Και ότι θέλεις μπορείς να το ζητήσεις. Αρκεί να γυρίσεις να μας κοιτάξεις και θα δεις πως θα είμαστε εκεί! Και να θυμάσαι πως αν θέλεις κάτι να μας πεις, αν κάτι σε απασχολεί, αν κάτι σε τρομάζει, είμαστε εδώ να…

Ο γονιός της παραλίας…

Υπάρχει ο γονιός σύμβουλος… ο αυταρχικός γονιός… ο παρεμβατικός γονιός… υπάρχει ο γονιός ξερόλας… υπάρχει ο γονιός ελικόπτερο… υπάρχουν κι άλλοι οργανωμένοι, αποδιοργανωμένοι, αγχωμένοι, χαλαροί, εκδηλωτικοί και άλλοι τόσοι… Και μετά υπάρχει και ο γονιός της παραλίας… Αυτός που μου προκαλεί αρκετές φορές σοκ και δέος! Αυτός που μπορεί να σου χαλάσει όλη την μέρα στην θάλασσα, γιατί απλά είναι ένα είδος που θα έπρεπε να εξαφανιστεί!!! Ήθελα να γράψω κάτι χιουμοριστικό, αρκετά σαρκαστικό, κάτι για να γελάσουμε μέσα από γλαφυρές περιγραφές και παραδείγματα (σήμερα ήταν μια μέρα στην παραλία που με τροφοδότησε αρκετά θα έλεγα), αλλά δεν ξέρω αν μπορώ, αν θα τα καταφέρω… Θα προσπαθήσω… Ανάμεσα στα κουβαδάκια, τα φτυαράκια, τα στρώματα, τα σωσίβια, τα μπρατσάκια, τις jumboσακούλες, τα 3-4 είδη αντηλιακών, τα ταπεράκια, τις ομπρέλες και τις ξαπλώστρες κρύβεται κάτι χειρότερο. Ένας άνθρωπος που έκανε παιδιά και τώρα βρίσκεται σε έναν δημόσιο, ανοικτό, ανεξέλεγκτο χώρο, ανάμεσα σε…

error: Content is protected !!