Category

Σκέψεις

Category

Η τελευταία αγκαλιά της μέρας

Τα τελευταία χρόνια έχω ακούσει πολλά για τα παιδιά, την μητρότητα και ότι άλλο περιέχει αυτή η σχέση και ο ρόλος. Θέματα για το φαγητό, την πειθαρχία, την συμπεριφορά, το σχολείο, τα παιχνίδια και φυσικά τις συνήθειες, ο λόγος άλλωστε για τον οποίο αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο σήμερα. Μια δικιά μας αγαπημένη συνήθεια, που μέχρι σήμερα γίνεται στόχος κυρίως αρνητικής κριτικής είναι η διαδικασία που ακολουθούμε πριν τον βραδινό ύπνο. Εκείνη την δύσκολη ώρα, που όλη η κούραση και η ένταση της ημέρας είναι χαραγμένη σε κάθε κόκαλο και μυ του κορμιού μας. Εκείνη η ώρα που θες να κατεβάσεις τα ρολά σου, να πέσεις στον καναπέ και να χαλαρώσεις με ένα ποτήρι κρασί, χωρίς να πρέπει να σκεφτείς απολύτως τίποτα! Από την πρώτη μέρα που το μεγάλο μου παιδί ξάπλωσε στο κρεβάτι του, έξω από την καλαθούνα του, κάνουμε μια τεράστια αγκαλιά και διαβάζουμε ένα παραμύθι. Στην…

Οι αναρτήσεις που διαβάσατε περισσότερο το 2016

Μια ακόμη χρονιά συμπληρώθηκε! Το blogοσπιτάκι έγινε τεσσάρων και λέω να κάνουμε μια βόλτα στην χρονιά που πέρασε και να δούμε τι σας άρεσε περισσότερο, τι διαβάσατε περισσότερο, τι θα θυμόμαστε περισσότερο από τις αναρτήσεις της περσινής χρονιάς. Έρχονται κι άλλα! Και τα περιμένω κι εγώ μαζί σας με αγωνία. Γιατί εσείς οι αναγνώστες είναι που δίνετε τον ρυθμό, τον παλμό, την ζωή, την συνέχεια κάθε blog. Καλή χρονιά να έχουμε!!! Πάμε να δούμε τις 5 αναρτήσεις που διαβάσατε περισσότερο το 2016; Νούμερο #5 Μια ανάρτηση αφιερωμένη στις παραστάσεις που απολαύσαμε και θα απολαύσουμε δεν μπορούσε να λείπει από αυτήν εδώ τη λίστα. Είμαστε άλλωστε γνωστοί θεατρόφιλοι! Και ακολουθεί και η επόμενη δεκάδα. Οπότε μείνετε συντονισμένοι!!! Νούμερο #4 Μη μου πείτε πως το θέμα τουαλέτα και πάνα δεν σας έχει απασχολήσει. Ειδικά στο πρώτο σας παιδί. Όλες μου οι σκέψεις και η δική μας εμπειρία είναι καταγεγραμμένη σε αυτήν την…

Μερικές σκόρπιες σκέψεις και… καλή χρονιά!

Τα τελευταία χρόνια αποφεύγω πολύ συνειδητά να γράφω αναρτήσεις γεμάτες προσδοκίες για την χρονιά που ξεκινά. New Year’s resolutions που λένε και οι φίλοι μου οι Άγγλοι. Και η αλήθεια είναι πως ως άνθρωποι ψάχνουμε την αρχή για να κάνουμε κι εμείς ένα νέο ξεκίνημα. Η αρχή του χρόνου, η αρχή του καλοκαιριού, η αρχή της σχολικής χρονιάς, η αρχή της εβδομάδας, η πρώτη μέρα μετά τα γενέθλιά μας… Και κάνουμε σχέδια και σκέψεις. Η περσινή χρονιά ήταν δύσκολη. Για πολλούς ανθρώπους όλη τους η ζωή πήρε εντελώς διαφορετική τροπή. Θες η οικονομική κρίση, ο πόλεμος, ο θάνατος, η κατάθλιψη, η επίδραση της καθημερινότητας στις σχέσεις,  η ρουτίνα… Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά είσαι κι εσύ και ψάχνεις την θέση σου στον χάρτη. Μέσα μου την έχω βρει, αισθάνομαι πως ξέρω τι έκανα, τι δεν έκανα, τι είπα, τι δεν είπα, τι άλλαξα, τι δεν άλλαξα, τι ονειρεύτηκα και…

«Μαμά υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;»

Καθώς μετράμε αντίστροφα για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά η ερώτηση «Μαμά υπάρχει ο Άγιος Βασίλης;» έχει την τιμητική της για πολλούς από εμάς. Πέρυσι με ρώτησε πρώτη φορά το μεγάλο μου παιδί και φέτος με ρώτησαν και οι δύο. Κι εγώ απαντώ «Εσύ τι πιστεύεις;». Θα σας πω μια ιστορία. Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια μαμά κι ένας μπαμπάς. Είχαν 4 παιδιά και το μικρότερό της οικογένειας, πίστευε με πάθος στον Άγιο Βασίλη. Κάθε χρόνο έστηναν μια ολόκληρη παράσταση για να την πείσουν ότι ο Άγιος έρχεται στο σπίτι τους. Πολλές φορές η μικρούλα δεν τον προλάβαινε, γιατί ενώ έτρεχε στο μπαλκόνι για να δει το έλκηθρο αυτός είχε ήδη διαβεί την πόρτα του σπιτιού και είχε φύγει βιαστικός. Άλλες φορές ένας φίλος της οικογένειας φορούσε την κόκκινη στολή για να πάρει η μικρή τα δώρα της από τον ίδιο τον Άγιο Βασίλη. Μέχρι που μια…

Η λέξη που δεν λες… Αυτισμός

Να σας συστήσω την Μαρία. Η Μαρία είναι η μαμά του Χρήστου και του Αλέξανδρου. Η Μαρία είναι μαμά δύο παιδιών στο φάσμα του αυτισμού…Αυτισμός… Η λέξη που δεν λες. Αυτό που φοβάσαι από την πρώτη στιγμή που μαθαίνεις ότι θα γίνεις γονιός. Αυτό που φοβάσαι, χωρίς να γνωρίζεις στην πραγματικότητα τι είναι. Κι όμως το φοβάσαι… Και μια μέρα γνωρίζεις την Μαρία, έναν αγαπημένο άνθρωπο που στα δικά μου μάτια συμβολίζει την ανθρώπινη δύναμη, σωματική και ψυχική. Μου είπε πως είναι φασματομανούλα. Και εγώ δεν κατάλαβα στην αρχή. Γιατί εγώ δεν είμαι εκεί, δεν έχω ζήσει αυτό που έζησε η Μαρία ως μαμά. Το καλοκαίρι της ζήτησα να μου γράψει ένα κείμενο για την ζωή της με δύο παιδιά στο φάσμα. «Να είσαι ελεύθερη και να γράψεις ότι θέλεις», της είπα. Πρόσφατα ξαναμιλήσαμε. «Θέλω να μου γράψεις ένα κείμενο για την λέξη που δεν λες…» Αυτό είναι το κείμενο…

error: Content is protected !!