Category

Σκέψεις

Category

«Μαμά ξέχασες να μου βάλεις πάνα και…»

Ήρθε το βράδυ και όπως κάθε βράδυ αφού κάναμε μπάνιο και πλύναμε δόντια, φορέσαμε το φανελάκι μας και βουτήξαμε στο κρεβάτι μας για το παραμύθι της καληνύχτας… μόνο που αυτό το βράδυ κάτι ξεχάσαμε… Ξεχάσαμε να βάλουμε πάνα. Και κανένας, ούτε η μαμά, ούτε ο Άρης το θυμήθηκαν. Για να πιάσουμε τα πράγματα από την αρχή, το θέμα πάνα ήταν για ανεξήγητο, τώρα που το σκέφτομαι, λόγο ένας φόβος. Φόβος ότι δεν θα τα καταφέρουμε, φόβος ότι αργήσαμε να την βγάλουμε (δεν βοηθούσαν και οι διάφορες φίλες που με κοιτούσαν όλο έκπληξη όταν τους έλεγα πως ο Άρης είναι 3 ετών και 7 μηνών και ακόμη φοράει πάνα, ενώ τα δικά τους την είχαν βγάλει με τεράστια ευκολία πολύ νωρίτερα). Όλα ξεκίνησαν πέρυσι το καλοκαίρι στην Χαλκιδική. Ο Άρης είχε σημαδέψει σαν σκυλάκι όλη την περιοχή. Αν τον έπιαναν και τα νεύρα του με τον αδερφό του ή μαζί μας,…

Τι μαμά θέλω να είμαι για τα παιδιά μου;

Πλησιάζουν τα δεύτερα γενέθλια του μικρού μου. Έφτασε αυτή η εποχή του χρόνου και για μια ακόμη φορά εγώ κάνω την αυτοκριτική μου… τι μαμά θέλω να είμαι για τα παιδιά μου; Θέλω να είμαι μια μαμά γεμάτη κατανόηση, υπομονή, επιμονή, κουράγιο και δύναμη. Θέλω να είμαι μια μαμά που δεν θα κουράζεται να εξηγεί και να συζητάει με τα παιδιά της όποτε αυτά το χρειάζονται. Θέλω να κάνω υπομονή μαζί τους, όλη την ώρα, όχι μόνο όταν οι άλλοι με κοιτούν. Θέλω να αντέχω τις παραξενιές τους, τις δύσκολες στιγμές τους, το πείσμα τους και την επιμονή τους. Θέλω να κατανοώ τα προβλήματά τους, να μην απορώ γιατί αισθάνονται έτσι, να προχωρώ μαζί τους, δίπλα τους, ακόμη κι αν οι εποχές αλλάζουν και εγώ δεν καταλαβαίνω πια γιατί τα πράγματα γίνονται με άλλον τρόπο από αυτόν που εγώ ήξερα. Θέλω να μαθαίνω από τις κακές μας στιγμές. Θέλω να…

Οι κανόνες του σπιτιού μας

Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε ένα χρόνο πριν. Σε μια πολύ περίεργη φάση για τα παιδιά μου και την κοινή τους ζωή. Κυρίως όμως σε μια φάση που εγώ ακόμη προσπαθούσα να μπω σε ένα καλούπι: τι γονιός είμαι, τα κάνω καλά, βάζω όρια, τι θα άλλαζα κτλ κτλ; Φαίνεται πως ακόμη πάλευα με το μοντέλο της τέλειας μητέρας…Εδώ και εβδομάδες το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και η πρώτη μου σκέψη είναι να την σβήσω. Είναι αστείο, έως ειρωνικό, ότι η ανάρτηση με τις περισσότερες επισκέψεις, είναι η μόνη που πλέον δεν με αγγίζει, δεν θέλω να με χαρακτηρίζει. Δεν συμφωνώ πλέον με αυτά που είχα γράψει τότε σε πολλά σημεία. Έχω αλλάξει, τα παιδιά μου έχουν αλλάξει, έχουν βρει τις ισορροπίες τους, επαναπροσδιορίζουν την σχέση τους μέρα με την μέρα…Είμαι πολύ τυχερή, γιατί τον τελευταίο χρόνο γνώρισα, έστω και διαδικτυακά, μερικούς ανθρώπους που άλλαξαν όλη μου την κοσμοθεωρία σε…

Χρόνια πολλά Κάθε μέρα γονείς!!!

Ένα χρόνο κλείνει αυτές τις μέρες η ομάδα «Κάθε μέρα γονείς!!!». Ξεκινήσαμε δειλά το Ιούλιο του 2012, μερικοί γονείς που ψάχναμε κάτι άλλο. Άνθρωποι που μέσα στην κρίση και την δύσκολη περίοδο που διανύουμε αναζητούμε ενημέρωση, απαντήσεις στα ερωτήματά μας, ποιοτική και φτηνή διασκέδαση για τα παιδιά μας και για εμάς. Άνθρωποι που θέλουν να συζητήσουν, να ακούσουν, να μην βάζουν ταμπέλες, να μην κρίνουν, να προβληματιστούν και να επιλέξουν. Σήμερα είμαστε 277, άλλοι πιο ενεργοί, άλλοι λιγότερο. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα λοιπόν, με μια ανάγκη, μια φίλη και το εργαλείο που φέρνει πολύ κόσμο «κοντά» τα τελευταία χρόνια… Κάθε μέρα γονείς!!! (η ομάδα) Στις 28 Δεκεμβρίου 2012 ήρθε και η πρώτη ανάρτηση στο blog. Για μένα είναι από τα πιο δημιουργικά και λυτρωτικά πράγματα που έχω κάνει τα τελευταία χρόνια. Μίλησα και πήρα δύναμη από ανθρώπους που δεν τους ξέρω καν, μου δόθηκε η ευκαιρία να γράψω τις…

Πίσω από τις λέξεις…

Καμιά φορά εμείς οι γονείς συζητάμε και πιστεύουμε ότι τα παιδιά δεν μας ακούν. Καμιά φορά εμείς οι γονείς παραπονιόμαστε και πιστεύουμε ότι τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν τι πραγματικά θα θέλαμε να πούμε. Καμιά φορά εμείς οι γονείς διαβάζουμε ένα παραμύθι στα παιδιά μας και δεν σκεφτόμαστε πώς το μικρό μας επεξεργάζεται τα όσα ακούει στο μυαλουδάκι του. Κακώς… Χθες βράδυ, λίγο πριν κοιμηθεί, διάβαζα στον μεγάλο μου για την Αλκυόνα (το ότι διαβάζουμε εγκυκλοπαίδειες για καληνύχτα θα σας το σχολιάσω κάποια άλλη στιγμή). Έλεγε λοιπόν πως οι γονείς Αλκυόνες για κάποιους μήνες εργάζονται πολύ σκληρά για να φροντίσουν τα παιδιά τους. Ασχολούνται αποκλειστικά με το φαγητό τους και την εκπαίδευση των νεογνών. Ώσπου μια μέρα είναι ικανά να τραφούν μόνα τους «και τότε η Αλκυόνα τα διώχνει από το σπίτι τους, για να ζήσουν μόνα τους». Κάπου εκεί ο Άρης χλώμιασε. Με έπιασε από το χέρι και μου είπε…

error: Content is protected !!