Category

Σκέψεις

Category

Καλοκαιρινές σκέψεις – Οι αποφάσεις…

Πριν λίγες μέρες σας έγραψα για όλα όσα σκεφτόμουν το καλοκαίρι. Και επειδή δεν έχει νόημα να σκέφτεσαι και απλώς να το φιλοσοφείς, πρέπει να ακολουθήσουν και οι αποφάσεις! Ο Σεπτέμβρης είναι μέχρι τώρα ένας δυσκολούτσικος μήνας θα έλεγα. Πολλές οι αλλαγές, τούμπα η καθημερινότητα, άλλες οι ανάγκες, μεγαλύτερα τα άγχη (όχι υποχρεωτικά δικαιολογημένα)… Απλώς όταν έχεις μαθει να το ελέγχεις, όταν έχεις συνηθίσει στην ρουτίνα σου, όταν έχεις βρει έναν ρυθμό, δεν σου αρέσουν και πολύ οι αλλαγές. Ειδικά αν είσαι σαν εμένα… Δεν γίνεται όμως να βγει άλλη μια χρονιά με άγχος, με γκρίνια, με νεύρα, με ένταση, με τρέξιμο και όλα αυτά άνευ λόγου στην πραγματικότητα. Απλώς επειδή παρασυρόμαστε από έναν ρυθμό (ποιός τον καθορίζει άραγε;), επειδή δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε, επειδή δεν μπορούμε να μην καταναλώσουμε… Μεταμορφώνω λοιπόν τον Σεπτέμβρη στην αρχή του «νέου έτους» και μαζί μου κουβαλώ το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι που είμαι χαλαρή,…

Καλοκαιρινές σκέψεις. Ο απόηχος…

Το φετινό καλοκαίρι μου έμαθε πολλά… Αν και πλέον μετράμε περίπου 15 μέρες που έχουμε επιστρέψει στην Αθήνα, η σκέψη μου συχνά πυκνά ταξιδεύει και ξαναζεί στιγμές του Αυγούστου. Η ανεμελιά, η χαλάρωση, η ξεγνοιασιά, η απλότητα, όλα γυρίζουν και ξαναγυρίζουν στο μυαλό μου και αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που κάνει την ζωή μας ολη την χρονιά τόσο δύσκολη, τόσο κουραστική και ανυπόφορη κάποιες μέρες! Και ξέρετε πού καταλήγω; Ότι είναι θλιβερό να ζούμε για το καλοκαίρι. Μετράω ξαφνικά χαμένο χρόνο. Χρόνο που αναλώθηκε σε πράγματα που τελικά δεν έχουν καμία ουσία, γιατί δεν με αγγίζουν, δεν με ξεκουράζουν, δεν με χαλαρώνουν… Το φετινό καλοκαίρι με έκανε να αισθανθώ, να σκεφτώ, να αποφασίσω και ελπίζω να πράξω! Όσο πιο συνοπτικά γίνεται λοιπόν και με μια χιουμοριστική διάθεση, έχω να πω τα εξής: Όσες μέρες άδεια και να πάρουμε ποτέ δεν θα είναι αρκετές. Η εργασία μας, ειδικά αυτή που δεν…

Εκρήξεις θυμού και πώς τις αντιμετωπίζουμε – 8 μαμάδες γράφουν και μας απαντούν

Ξεσπάσματα θυμού, νεύρα, πείσματα, φωνές, γκρίνιες, με μια λέξη, αγγλιστί tantrums… Υπάρχουν ή δεν υπάρχουν; Πώς τα αντιμετωπίζουμε; Υπάρχει τρόπος να ηρεμήσουμε ένα παιδί σε κρίση; Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Δεν είστε μόνοι σε αυτό. Οι περισσότεροι γονείς έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με τέτοιες καταστάσεις, μεγαλύτερης ή μικρότερης έντασης. Και ο κάθε ένας από εμάς με τον τρόπο του, προσπαθεί να σταθεί δίπλα στο παιδί και να δώσει μια λύση, να το βοηθήσει, ελπίζω με τον πιο ήπιο τρόπο. Ζητήσαμε από 8 μαμάδες να περιγράφουν την δική τους εμπειρία. Προσοχή! Αυτό το κείμενο δεν έχει γραφτεί με καμία επικριτική διάθεση. Δεν ψάχνουμε τον τέλειο και τον αλάνθαστο γονιό. Μοιραζόμαστε για να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο να κάνει το καλύτερο για το παιδί του. Ας τις διαβάσουμε! Άννα – karkinaki.gr Ξεσπάσματα θυμού, πείσμα, νεύρα, υπάρχουν πολλοί τρόποι να περιγράψει κανείς τις στιγμές αυτές που το παιδί χάνει τον έλεγχο και το…

Το πρώτο μου βραβείο!

Έχω κάνει πολλές βόλτες τα τελευταία χρόνια σε ελληνικά και ξένα blogs. Τα διαβάζω όλα με μια προσμονή και λαχτάρα, γιατί εκεί ο κάθε ένας από μας καταθέτει ένα κομμάτι του εαυτού του, κάνει την αυτοκριτική του, ξέροντας πως κινδυνεύει να κατακριθεί ή απλά να αγαπηθεί από γνωστούς αλλά και αγνώστους. Εεε λοιπόν ένα πράγμα που ζήλευα σε όλα αυτά τα blogs είναι τα βραβεία τους. Ναι το ομολογώ. Τα κοίταζα και έλεγα «Κοίτα! Κάποιος τον/την διαβάζει και του χάρισε και βραβείο. Μπράβο του/της». Και φυσικά αναρωτιόμουν «Εμένα γιατί δεν μου έχει δώσει κανένας ένα βραβειάκι; Έτσι ένα κάτι, να αισθανθώ κι εγώ ότι κάποιος με διαβάζει βρε παιδί μου…». Και ξαφνικά εμαφανίστηκε η ομάδα Μαμαδο-blogs. Και εκεί γνώρισα, διαδικτυακά, την Δέσποινα, γνωστή και ως Μαμά σε κρίση . Και κάπου εδώ ήρθε και το πρώτο μου βραβείο!!! Ναι, ναι, πολλά θαυμαστικά εδώ!!!!!!!!! Γιατί επιτέλους γνωρίστηκα με κάποιες από όλες αυτές τις…

Χαλάρωσε μαμά…

Το είδα σήμερα το πρωί στην σελίδα http://www.drmomma.org Σας το χαρίζω σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση: Χαλάρωσε μαμά, ηρέμησε, δεν υπάρχει λόγος να βιαζόμαστε. Χαλάρωσε, γιατί τόση φασαρία; Χαλάρωσε κι απόλαυσε ένα φλυτζάνι τσάι. Χαλάρωσε κι έλα να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Έλα να βάλουμε τις μπότες μας και να πάμε μια βόλτα, ας κλωτσήσουμε τα φύλλα, έλα να γελάσουμε, να μιλήσουμε. Μαμά χαλάρωσε, δείχνεις πάντα κουρασμένη, έλα να κάνουμε αγκαλίτσες, να κουλουριαστούμε κάτω από το πάπλωμα, να χαλαρώσουμε παρεούλα. Χαλάρωσε μαμά, τα πιάτα μπορούν να περιμένουν, έλα να περάσουμε καλά – να φτιάξουμε ένα κέικ! Χαλάρωσε μαμά, ξέρω πως δουλεύεις πολλές ώρες, αλλά μερικές φορές είναι καλό απλά να σταματάς. Κάτσε μαζί μας ένα λεπτό, άκου πώς περάσαμε την μέρα μας, αφιέρωσέ μας μια μοναδική, πολύτιμη στιγμούλα, γιατί η παιδική μας ηλικία δεν θα κρατήσει για πάντα! R. Knight Art: Monica Carretero slow…

error: Content is protected !!