Category

Σκέψεις

Category

Κάτι πρωινά…

Κι έρχονται κάτι πρωινά που αισθάνεσαι πως τα έχεις κάνει όλα λάθος… Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 6 και εσύ δεν σηκώθηκες αμέσως. Προτίμησες να κοιμηθείς 10 λεπτά ακόμη, αλλά τώρα ίσα που προλαβαίνεις να λούσεις τα μαλλιά σου και να αρχίσεις να ντύνεσαι, γιατί σε λίγο θα πρέπει να ξυπνήσεις τα παιδιά. Ωχ! Το ένα σηκώθηκε την ώρα που εσύ παριστάνεις ότι βάφεσαι, έτσι λιγουλάκι, ίσα για να κρύψεις τους μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια σου. Χθες βράδυ κοιμήθηκες αργά βλέπεις…Τώρα; Άντε να προλάβεις να το στεγνώσεις το μαλλί! Πάλι με το σκουφάκι θα βγεις έξω κι ας κάνει κρύο. Γιατί αν πιάσεις τώρα το πιστολάκι, δεν θα προλάβεις να ετοιμάσεις το πρωινό τους, δεν θα προλάβεις να ετοιμάσεις και το φαγητό του για το σχολείο. Έπρεπε να το είχες κάνει από το προηγούμενο βράδυ, αλλά δεν άντεξες, ήθελες να ξαπλώσεις στον καναπέ και απλά να μην κάνεις τίποτα……

Μα πήρα κι άλλο βραβείο; Ευχαριστώ!!!

Με μεγάλη μου χαρά, αλλά και έκπληξη πρέπει να σας πω, είδα πως τρεις αγαπημένες blogger μου χάρισαν ένα ακόμη βραβείο! Το Νηπιαγωγείο… mou!, το Beauty harmony και το Cheap smart toys μου έκαναν την τιμή να μου χαρίσουν το βραβείο Liebster! Και σε ποιόν δεν αρέσουν τα βραβεία, έτσι δεν είναι; Το συγκεκριμένο βραβείο όμως είναι σημαντικό και για έναν ακόμη λόγο. Το «Liebster Award» είναι ένα εικονικό βραβείο που χρησιμεύει για να εξαπλωθούν αλυσιδωτά και να γίνουν γνωστά blogs με λιγότερους από 200-300 followers. Είναι ένα σημαντικό εργαλείο για να γίνουν ακόμα περισσότερα blogs ευρύτερα γνωστά στο διαδίκτυο! Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κορίτσια που με επιλέξατε και σας στέλνω όλη μου την αγάπη και την θετική ενέργεια! Οι κανόνες του βραβείου είναι οι εξής: 1) Ευχαριστείτε τον blogger που σας έχει προτείνει και θα αναρτάτε τη διεύθυνση του blog του. Συμπεριλάβετε στην ανάρτησή σας το εικονίδιο του Liebster award είτε με αντιγραφή και…

Guest post – Μια υπερήφανη μαμά!

Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ να την πείσω να μου δώσει ένα κείμενο για την κατάσταση στους παιδικούς σταθμούς. Μήνες προσπαθώ να την σπρώξω να γράψει για την μέχρι τώρα εμπειρία της, λιγοστή αλλά σημαντική πιστεύω, δίπλα στα παιδιά με αναπηρία. Και χθες, εκεί που δεν το περίμενα, μου είπε πως μου έχει στείλει ένα κείμενο για το blog. Αναφέρομαι στην αδερφή μου, την Φωτεινή, τον άνθρωπο στον οποίο εμπιστεύτηκα το 9 μηνών παιδί μου όταν επέστρεψα στην δουλειά, μαμά εδώ και 11 μήνες, αρχαιολόγος, σήμερα φοιτήτρια στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Ίσως διανύει την πιο δύσκολη φάση της ζωής της ως μαμά μέχρι σήμερα. Και ΤΩΡΑ αποφάσισε να γράψει! Δεν λέω περισσότερα, θα βγάλετε μόνες/μόνοι τα συμπεράσματά σας. Την ευχαριστώ, μόνο αυτό! Στο τέλος του κειμένου η Φωτεινή έχει συγκεντρώσει και μερικούς πολύ χρήσιμους τίτλους βιβλίων, οι οποίοι φυσικά θα προστεθούν και στην δική μας βιβλιοθήκη. «Ένα μήνα προτού η…

Ήταν μια υπέροχη χρονιά!

Καλή Χρονιά!!! Ευτυχισμένο το 2015!Να είμαστε όλοι καλά, να φροντίζουμε ο ένας τον άλλον, να αγαπάμε και να σεβόμαστε τους ανθρώπους που μεγαλώνουμε, να συγχωρούμε τον εαυτό μας πού και πού και να μην γυρίζουμε το κεφάλι σε όσα μας στεναχωρούν και μας προκαλούν αμηχανία.Το 2014 ήταν αποκαλυπτικό, τρυφερό, διασκεδαστικό, γεμάτο συγκινήσεις, καινούριες ευκαιρίες, γεμάτο ζωή, δάκρυα, χαμόγελα, νέες γνωριμίες, καινούριες αγαπημένες φιλίες, λύπη για παλιές φιλίες που δοκιμάζονται, ελπίδα για αγαπημένα πρόσωπα που αγωνίζονται για την ζωή τους, θυμό για μια καθημερινοτητα που γίνεται όλο και δυσκολότερη, αγωνία για τα όνειρά μας και ελπίδα ότι μπορούμε και καλύτερα…Παρόλα αυτά στην αρχή κάθε χρονιάς σκέφτομαι ότι άλλη μια χρονιά έφυγε πάρα πολύ γρήγορα. Αισθάνομαι ότι δεν έκανα και τίποτα σπουδαίο. Αναρωτιέμαι πόσο γρήγορα κυλάει ο χρόνος. Και ξαφνικά, με αφορμή μια ανασκόπηση που αναλαμβάνει να κάνει για μένα το φατσοβιβλίο, κοιτάζω τις φωτογραφίες τις χρονιάς.Και ήταν πράγματι μια γεμάτη χρονιά…

2 Χρόνια «Κάθε μέρα Γονείς»

Αν κάποιος μου έλεγε πριν δύο χρόνια ότι κάποια βράδια δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ γιατί θα σκεφτόμουν ποιά θα είναι η επόμενη ανάρτησή μου, μάλλον δεν θα το πίστευα. Κι όμως μου έχει τύχει και αυτό… Μετά από 2 χρόνια στην blogόσφαιρα έχω να πω μόνο τα καλύτερα! Για τους ανθρώπους που γνώρισα, τα σχόλια που έχω διαβάσει, την συμμετοχή στις δραστηριότητές μας, για αυτή την αίσθηση ότι σας ξέρω και με ξέρετε κι ας μην έχουμε γνωριστεί ποτέ… Είναι μια υπέροχη εμπειρια, λυτρωτική και απελευθερωτική. Δεν έχω λόγια να περιγράψω τι σημαίνει πια για μένα αυτή η μικρή γωνίτσα όπου ξεδιπλώνω τις σκέψεις μου και κομμάτια της καθημερινότητάς μου. Και σε αυτό έχετε συμβάλλει και όλοι εσείς! Πραγματικά σας ευχαριστώ! Εκτός από τις θεατρικές μας βόλτες και τα εικαστικά εργαστήρια που έχουμε οργανώσει κατά καιρούς, φέτος σε συνεργασία με τον φιλόξενο χώρο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, οργανώσαμε και…

error: Content is protected !!