Category

Γονείς

Category

Χριστουγεννιάτικες διακοπές! Ποιός είπε ότι δεν μπορούμε να περάσουμε καλά παρέα με τα παιδιά μας;

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν! Μη μου πείτε πως δεν έχετε ήδη αρχίσει να μετράτε αντίστροφα. Η μόνη μου αγωνία κάθε χρόνο εκτός από τις όποιες ετοιμασίες, τα δώρα, τα ψώνια κτλ κτλ, είναι πώς θα τα απασχολήσω χωρίς σχολείο! Ειδικά φέτος που ο μεγάλος είναι στο νηπιαγωγείο. Εκτός λοιπόν από το advent calendar, που έφτιαξα φέτος για πρώτη χρονιά με δωράκια και δραστηριότητες για κάθε μέρα, επί δύο φυσικά, και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα (ακόμη και τώρα, δεν είναι αργά!) σας ετοίμασα μια λίστα με δραστηριότητες που σίγουρα θα τα απασχολήσουν για αρκετή ώρα. Και φυσικά θα περάσετε κι εσείς όμορφα! Αυτό άλλωστε δεν είναι το νόημα αυτών των ημερών; Όμορφος, ουσιαστικός χρόνος με τα αγαπημένα μας πρόσωπα! Πάμε λοιπόν: Τα μικρά χεράκια φτιάχνουν κουλουράκια. Κλασικό κι αγαπημένο! Δύο ταινίες στην σειρά, παρέα με την μαμά και τον μπαμπά. Χριστουγεννιάτικη διασκέδαση, ποπ κορν, ζεστή σοκολάτα και ξενύχτι (αφού δεν έχουμε…

Οι μέρες του Αλέξη…

6 Δεκεμβρίου 2008. Ένα μήνα και κάτι πριν γεννήσω το πρώτο μου παιδί, ήμουν στο σπίτι μόνη και έβλεπα τηλεόραση. 20 κιλά πάνω, είχα συσπάσεις, ήμουν βαριά και κουρασμένη και περνούσα αρκετές ώρες μπροστά στο χαζοκούτι… Και ξαφνικά σκάει η είδηση: στη συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου, ο νεαρός Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έπεσε νεκρός μετά από πυροβολισμό του ειδικού φρουρού της Ελληνικής Αστυνομίας Επαμεινώνδα Κορκονέα. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος. Θυμάμαι να πιάνω την κοιλιά μου, να την χαϊδεύω και να ξεσπώ σε κλάμματα. Πήρα τον άντρα μου τηλέφωνο, να δω πού είναι, τι άκουσε, αν είναι αλήθεια… Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Επεισόδια, καταλήψεις, συγκεντρώσεις μαθητών, εργαζομένων, αντιεξουσιαστών, πετροπόλεμος, χημικά, φωτιές, ατμόσφαιρα αποπνικτική για μέρες. Από εκείνη την στιγμή ο Αλέξης μας στοιχειώνει. Σήμερα, 6 χρόνια μετά, ο φίλος του Αλέξη, το παιδί στα χέρια του οποίου ξεψύχησε ο φίλος του την ημέρα της γιορτής του, το παιδί που κουβάλησε στους…

Νοέμβριος και οι ατάκες καλά κρατούν!

Γράφω, γράφω, γράφω, δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα από όσα λέει το στοματάκι τους!!! Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2014 Άρης: Μαμά τα ξαδέρφια μπορούν να παντρευτούν μεταξύ τους; Μαμά: Τα κοντινά ξαδέρφια όχι, δεν μπορούν. Τα μακρινά ξαδέρφια θα μπορούσαν. Γίνεται σε κάποιες χώρες. Μόνο τα μακρινά όμως. Άρης: Αααα, έχω κι εγώ ένα μακρινό ξάδερφο, είναι στην Θεσσαλονίκη. Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2014 Άρης: Μαμά, είσαι ένας άγγελος Αλκης: Ναι μαμά, είσαι ένας άγγελος. Είσαι ένας άγγελος επειδή παντρεύτηκες τον μπαμπα! Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014 Είμαστε με τα αγόρια στο λεωφορείο. Ο Άρης κάθεται δίπλα μου και ο Άλκης απέναντί μου. Σε μια στάση μπαίνει μια νεαρή κοπέλα, σκέτη κούκλα, και κάθεται δύο θέσεις μετά τον Άρη. Φοράει στα αυτιά της μεγάλα ακουστικά. Κάπως έτσι τράβηξε και την προσοχή του Άλκη! Την γλυκοκοιτάζει, της κάνει νάζα και χαζογελά όλο χάζι… Άρης: Μαμά, ο Άλκης ερωτεύτηκε! (γελάει πονηρά) Μαμά: Λες; Ποιόν; Άρης:…

Καλώς ήρθες Δεκέμβρη!

Το ξεκίνημα κάθε μήνα είναι μοναδικό! Είναι σαν να έχεις την ευκαιρία να πατήσεις ένα κουμπί, να πεις «Φτάνει!» και να ξεκινήσεις από την αρχή. Η μεγάλη επιτυχία βέβαια θα είναι να το καταφέρεις κιόλας… Ο Δεκέμβριος είναι από αυτή την άποψη ακόμη πιο μοναδικός. Είναι ο τελευταίος μήνας του χρόνου. Ώρα για απολογισμό, για αυτοκριτική, ώρα να προετοιμάσουμε το έδαφος για την χρονιά που έρχεται! Ανασυνταχθείτε λοιπόν φίλοι μου. Δώστε στον εαυτό σας μια ώθηση, γιατί ακόμη και στα δύσκολα έχουμε την δυνατότητα να βλέπουμε την ομορφιά, την ανθρωπιά, την χαρά. Είμαστε και τυχεροί ξέρετε, γιατί η παρουσία των παιδιών βοηθάει τόσο πολύ. Τα παιδιά ξέρουν να χαμογελούν, να διασκεδάζουν, να χαίρονται, να εκτιμούν ακόμη και τα πιο απλά. Ξέρουν να απολαμβάνουν τις στιγμές, κάτι που φαίνεται πως χάνεται όσο ο άνθρωπος μεγαλώνει… Αλλά ευτυχώς τα μικρά αυτά φατσόνια είναι εκεί για να μας το θυμίζουν! Καλό μήνα λοιπόν!…

Το πρώτο μας reunion!

Περιμέναμε την χθεσινή μέρα εδώ και 4 μήνες περίπου. Από την ώρα δηλαδή που ο Άρης τελείωσε τον παιδικό σταθμό. Είχαμε μόλις βγει από την πόρτα του σχολείου του, αφού χαιρετήσαμε όλο συγκίνηση τις δασκάλες του και τους φίλους του, και μου είπε «Θα κανονίζεις όμως να βλέπω τους φίλους μου, έτσι;». Και έδωσα την υπόσχεσή μου. Πώς θα μπορούσα άλλωστε να μην το κάνω; Είναι όλος του ο κόσμος από 1μιση έτους, όταν πρωτοπήγε στο σχολείο. Άλλωστε δεν ήταν μόνο ο Άρης τυχερός! Έχω πλέον και εγώ τους φίλους μου σε αυτή την παρέα. Μια το ένα, μια το άλλο λοιπόν, δεν είχαμε καταφέρει να συναντηθούμε, παρότι το αίτημα πρέπει να σας πω ήταν καθημερινό. Πριν δύο εβδομάδες λοιπόν ο Άρης ζητούσε την καλύτερή του φίλη, την Π., τον Α. που δεν τον έχει δει καθόλου, τον Β. που ακόμη να έρθει στο σπίτι μας… Χρειάστηκε ένα ομαδικό μήνυμα…

error: Content is protected !!