Category

Γονείς

Category

«Όλο κανόνες είναι η ζωή μαμά…»

Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι… Μαμά: Τελείωσες με το πρωινό σου Άρη μου; Να ντυθούμε τώρα για να φύγουμε για το σχολείο; Άρης: Μα δεν έπαιξα καθόλου! Μαμά: Εντάξει, ας παίξεις για 5 λεπτά και μετά φεύγουμε εντάξει; Τα 5 λεπτά φυσικά πέρασαν πολύ γρήγορα… Μαμά: Λοιπόν; Φεύγουμε; Πάμε για παπουτσάκια, έλα. Άρης: Ουφ! Όλο πάμε, πάμε, πάμε, πρέπει, πρέπει, πρέπει… Πάμε να ντυθείς, πάμε να κάνεις μπάνιο, πάμε να φας, πάμε σχολείο… Δεν είναι δίκαιο να μην σε ρωτάει κανένας τι θέλεις και να κάνεις μόνο ότι σου λένε! Καθόλου δίκαιο δεν είναι αυτό! Μαμά: Πράγματι αγάπη μου, δεν είναι δίκαιο. Αλλά είπαμε πως πηγαίνουμε στο σχολείο για να μάθουμε πράγματα, να γνωρίσουμε καινούριους φίλους και να παίξουμε φυσικά. Άρης: Ναι αλλά οι δασκάλες όλο πρέπει, πρέπει, εργασίες, λίγο παιχνίδι… Κι όταν θέλω μόνο μια μπουκιά από το φαγητό μου με πιέζουν και μου λένε να φάω κι άλλο και…

«Είναι δύσκολο να έχεις παιδί τελικά μαμά…»

Γιατί πρέπει τα πρωινά, το ξεκίνημα της μέρας, να είναι γεμάτο άγχος, βιασύνη, τρέξιμο; Πώς γίνεται με έναν μαγικό τρόπο, την μέρα ακριβώς που δεν πρέπει να αργήσεις, να ξυπνάς 10 κρίσιμα λεπτά αργότερα, να μην έχεις έτοιμες τις τσάντες των παιδιών, να είναι η μέρα που το μικρό θα ήθελε λίγο ύπνο παραπάνω… Κάπως έτσι ξεκίνησε η μέρα μας. Η μαμά, εγώ δηλαδή, να τρέχω, να φτιάχνω γάλατα και πρωινά, να ντύνω τον εαυτό μου και δύο παιδιά, να ετοιμάζω τσάντες και εκείνη την ώρα που κλείνει η πόρτα του ασανσέρ για να πάω το πρώτο παιδί στο σχολικό, ακούω την κραυγή του άλλου στον διάδρομο της πολυκατοικίας (στις 7:30 το πρωί) «Μαμά μη φεύγεις, σ’ αγαπώ μαμά, μη φεύγεις»… Και του φωνάζω: «Μην κλαις αγόρι μου, θα ανέβω ξανά πάνω για να σε πάω στο σχολείο, πήγαινε στον μπαμπά!» 3 λεπτά αργότερα μπαίνω στο σπίτι και το βρίσκω…

«Τα παιδιά δεν έχουν φιλότιμο»

Ναι, ναι! Καλά διαβάσατε. «Τα παιδιά δεν έχουν φιλότιμο!» Αυτό μου είπε πριν λίγες μέρες μια γιαγιά καθώς επιστρέφαμε με τον γιο μου από το σχολείο του. «Τα παιδιά δεν έχουν φιλότιμο…» Και το λέω και το ξαναλέω. Αυτή η φράση γυρίζει στο μυαλό μου εδώ και μέρες. Και αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν να το πιστεύει αυτό ένας άνθρωπος που έχει ο ίδιος παιδιά; Πώς μπορεί να το πιστεύει αυτό ένας άνθρωπος που έχει εγγόνια; Και σοκάρομαι! Εκεί έχω καταλήξει μετά από πολύ σκέψη. «Είναι γκρινιάρικα, είναι πονηρά, είναι ζωηρά, είναι εγωιστικά, είναι διεκδικητικά, είναι δειλά, είναι επιθετικά, είναι χειριστικά, είναι… είναι… είναι…» Πολλοί χαρακτηρισμοί, από πολλά στόματα, σε καθημερινή βάση. Αυτός όμως είναι ένας από τους πιο συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς που έχω ακούσει ποτέ για τα παιδιά. Και καθώς οι σκέψεις στροβιλίζονται στο μυαλό μου, αναρωτιέμαι πόσο δύσκολο είναι για τον τέλειο, σοφό, αψεγάδιαστο ενήλικα να σκεφτεί πως ακόμη κι…

Μάρτιος ή το ξεκίνημα του Άλκη στις ατάκες!

Νομίζω πως αυτός ο μήνας ήταν η επίσημη εκκίνηση του Άλκη στις ατάκες! Το μικρό μου μεγαλώνει και έχοντας τον καλύτερο δάσκαλο, όπως μου λένε όλοι, ξεφουρνίζει σκέψεις, συναισθήματα και αναγραμματισμούς που με ξετρελαίνουν. Κυρίαρχες ατάκες αυτόν τον μήνα: «Μαμά καλαταβαίνεις ή όχι;» και «Μαμά, είσαι η καλύτερη!!!» Και μερικές ακόμη: 5 Μαρτίου Άρης: Μαμά δεν θα ήταν πολύ ωραία να είχαμε στο μπαλκόνι μας τα λουλούδια όλου του κόσμου, για να ξυπνάμε το πρωί και να τα βλέπουμε γύρω μας όλα όμορφα και μυρωδάτα; Τέτοια ομορφιά θέλω για την μαμά μου! 7 Μαρτίου Άλκης: Όταν μεγαλώσω θέλω να μου πάρεις ένα άλογο. Κανονικό. Μαμά: Και πού θα το βάλεις, Δε χωράει στο σπίτι. Άλκης: Καλά, πάρε μου τότε ένα γουρούνι. 15 Μαρτίου Άλκης: Μαμά όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω Batman, παλαιολόγος (παλαιοντολόγος θέλει να πει), αυτός που πιάνει τούβλα και καλός άνθρωπος. 22 Μαρτίου Επιστρέφοντας από επίσκεψη σε μια…

Ο Αρούλης μου έγινε 6 χρονών

Φέτος τα γενέθλιά μας τα γιορτάσαμε και με το παραπάνω! Διπλοί εορτασμοί, διπλά γλυκά, διπλή χαρά!!! Οι εθνικές εκλογές μας ανάγκασαν να ακυρώσουμε τα αρχικά μας σχέδια. Παρόλα αυτά οργανώσαμε καταρχήν μια μίνι γιορτούλα στο σπίτι μας με cupcakes ζωάκια αντί για τούρτα και μερικές σοκολατένιες λιχουδιές για τους μεγαλύτερους… … και ξεκινήσαμε τις προετοιμασίες για την μεγάλη μέρα του Άρη! Το party μας μεταφέρθηκε για τον Φεβρουάριο και μάλιστα, για πρώτη φορά, αποφασίσαμε να κάνουμε party μασκέ, με θέμα Superheroes! Φέτος ο Άρης είχε τεράστια διάθεση να βοηθήσει στις προσκλήσεις, τον στολισμό και την μαγειρική. Και φυσικά συνεργαστήκαμε άψογα! Ζωγραφίσαμε ιστούς αράχνης για να χρησιμοποιηθούν ως διακοσμητικά στοιχεία. Τυπώσαμε και κόψαμε διάφορα banner με θέμα τον Spiderman και τον Batman. Και έγραψε με τα χεράκια του «Χρόνια Πολλά Άρη»! Και η μεγάλη μέρα έφτασε! Αν και δεν ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, καθώς ο μπαμπάς μας ήταν άρρωστος και…

error: Content is protected !!