Category

Γονείς

Category

Ήρθε η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου…

Η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου…Εντάξει… την γιορτάσαμε, την κλάψαμε, δώσαμε δώρα γεμάτα νόημα, ουσία και όρκους αιώνιας αγάπης, πήραμε δώρα, κάποια τα κρατήσαμε και άλλα τα πετάξαμε μαζί με τις φωτογραφίες των πρώην, ακούσαμε λυπημένα τραγούδια, χορέψαμε ζεϊμπέκικα μέσα στον πόνο και στο δάκρυ, γελάσαμε, φάγαμε σε ρομαντικά εστιατόρια με χαμηλό φωτισμό… Για να μην τα πολυλογώ, τα κάναμε όλα! Και σήμερα είμαστε παντρεμένες με τον άντρα των ονείρων μας (το εύχομαι σε όλες ολόψυχα!). Έχουμε ένα, δύο, ίσως και τρία παιδιά, έχουμε δουλειά, μια καθημερινότητα γρήγορη, διαφορετική, για πολλούς ιδιαίτερα δύσκολη και έρχεται αυτή η μέρα για να μας θυμίσει πως μέσα σε όλα πρέπει να γιορτάσουμε τον έρωτα μας, να πάρουμε δώρα, να καταναλώσουμε, να δείξουμε πόσο αγαπιόμαστε, πόσο καλά περνάμε με την σχέση μας και να φωνάξουμε όλοι μαζί χέρι χέρι «Θα σ’ αγαπώ για πάντα». Κι όμως… Δεν είναι αυτό η αγάπη φίλοι μου. Η αγάπη…

Θέλω να θυμάμαι την κάθε τους λέξη!

Είχα καιρό να γράψω για τις ατάκες των αγοριών. Η αλήθεια είναι ότι πλέον ασχολούνται τόσο πολύ ο ένας με τον άλλο που πρέπει να στήσω αυτί για να ακούσω τις συζητήσεις του. Οι οποίες είναι τόσο απολαυστικές! Όμως αυτό δεν τους αρέσει πάντα… Δεν είναι λίγες οι φορές που με έχουν τσακώσει και με κοιτάζουν όλο απορία λέγοντας με μια φωνή «Τιιιιιιι;»Άντε τώρα να τους εξηγήσεις ότι αυτή η στιγμή, αυτή η συζήτηση δεν θα ξανάρθει. Την ζούμε τώρα! Και εγώ λαχταρώ τόσο πολύ να την κρατήσω ζωντανή, να θυμάμαι την κάθε λέξη, το κάθε χαμόγελο… Άντε να τους το εξηγήσεις… Μαμά: Έχω τρελαθεί μαζί σου μωρό μου! Έχω τρελαθεί Άρη μου, σε αγαπώ τόσο πολύ, μεγάλωσες, διαβάζεις, έχω τρελαθεί!!!!  Άρης: Κι εγώ έχω τρελαθεί με τον εαυτό μου ρε φίλε!!!! Άλκης: Η αγάπη είναι άχρηστη Άρη; Άρης: Ποτέ δεν είναι άχρηστη η αγάπη Άλκη! Όλα ξεκινάνε από εκεί.…

Ένα Star Wars Party για ένα υπέροχο αγόρι Jedi!

Άλλο ένα party μπαίνει στο βιογραφικό μου ως μαμά – party organiser! Το αγόρι μου, το μεγάλο μου μωρό είναι πλέον 7 χρονών!!! Και για αυτά τα γενέθλια τι άλλο θα μπορούσε να μου ζητήσει ως θέμα; Μα φυσικά Star Wars, επίκαιρο και in fashion!!! Η μανία Star Wars είναι σε έξαρση αυτές τις μέρες με αφορμή και την καινούρια ταινία που προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες. Και παρότι τα παιδιά μου δεν έχουν δει καμία από τις ταινίες, τους αγοράσαμε φέτος τα Χριστούγεννα δύο ταινίες Lego Star Wars. Τις λάτρεψαν! Πλέον ξέρουν όλους τους χαρακτήρες και ξαφνικά μιλούν μια γλώσσα που ώρες ώρες με δυσκολία την καταλαβαίνω… (καθώς δεν θυμάμαι και πολλά από τις ταινίες που έχω να τις δω πάνω από 20 χρόνια… γκουχ, γκουχ, γκουχ…) Λοιπόν! Όλα ξεκίνησαν με μια πρόσκληση. Ή μάλλον γράψτε λάθος. Όλα ξεκίνησαν με τις δικές μου προετοιμασίες για ένα party με θέμα τους…

Δεν πειράζει…

Έχει περάσει περίπου ένας μήνας από την αλλαγή του χρόνου. Αυτή την στιγμή της χρονιάς που όλοι, λιγότερο ή περισσότερο, κοιτάμε πίσω και πατάμε το restart για να ξεκινήσει μια πιο αισιόδοξη χρονιά, γεμάτη στόχους, χαμόγελα, υποσχέσεις, ελπίδες και προσδοκίες. Φέτος λοιπόν είπα όχι στο restart! Δεν θα γίνω κάποια άλλη. Δεν θα βάλω μεγαλεπίβολους στόχους και δεν θα πατήσω κανέναν κουμπί, απλά θα συνεχίσω να είμαι ο εαυτός μου. Αυτός ο εαυτός που καθημερινά προσπαθεί, αποτυγχάνει, πέφτει, ξανασηκώνεται, ξεχνάει, αμελεί, φορτσάρει, πιέζει… Αυτός ο εαυτός που έχει δικαίωμα στην αυτοβελτίωση, αλλά έχει δικαίωμα και στην αποτυχία. Έχει δικαίωμα στην κακοκεφιά, στις υποσχέσεις που δεν μπόρεσε να κρατήσει, στην δίαιτα που χάλασε αυτές τις μέρες και κάθε μπουκιά που έτρωγε τον έτρωγε, αυτός ο εαυτός που δεν κρατήθηκε και φώναξε στον Άλκη όταν εκείνος γκρίνιαζε για το παιχνίδι του… Αυτός ο εαυτόε που κοιτάει το παρακάτω με αισιοδοξία και δεν…

7 χρόνια μαζί!

Τι μπορώ να γράψω σήμερα που δεν το έχει πει και δεν το έχει ήδη αισθανθεί μια μαμά όταν έχει γενέθλια το παιδί της; Μάλλον τίποτα… Και πιθανότατα ότι και να γράψω θα ακουστεί μελό, κοινό, ίσως και υπερβολή σε κάποιους. Όμως σήμερα το μεγάλο μου αγόρι γίνεται 7! Και θα γίνω μελό, θα γίνω όσο πιο μαμά μπορώ να γίνω, θα κλάψω και θα γελάσω μαζί, χωρίς να πω πολλά λόγια. Για μένα η αναζήτηση και μόνο των φωτογραφιών που θα δείτε σε αυτή την ανάρτηση ήταν αρκετή για να μου θυμίσει πόσο άλλαξε η ζωή μου με τον ερχομό αυτού του παιδιού. Του γλυκού μου Άρη! Αυτού του τρυφερού πλάσματος που έχει τον τρόπο να με κάνει να λέω πως όλα θα πάνε καλά, γιατί έχουμε ο ένας τον άλλο! Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι! Υπήρχε μια τεράστια κοιλιά και 26 κιλά που με το ζόρι μπορούσα να κουμαντάρω.…

error: Content is protected !!