Category

Η οικογένειά μου

Category

Ιανουάριος με απολαυστικές ατάκες Άρη – Άλκη

Ο Ιανουάριος ήταν απολαυστικός! Οι ατάκες των αγοριών μου έχουν πια έχουν φτάσει σε άλλο επίπεδο και εμείς απλά δεν προλαβαίνουμε να τις σημειώνουμε. Έχω χάσει πολλές αυτόν τον μήνα, με κορυφαίες κάποιες που διατυπώθηκαν τις ημέρες των εκλογών. Τέλοσπάντων… Αφού επιστρέψαμε στην Αθήνα μετά από ένα σύντομο διάλειμμα στην Σελανοφίκη (Θεσσαλονίκη) όπως λέει και ο Άλκης, ξεκίνησαν οι απορίες για το σώμα του και τον εαυτό του γενικότερα. Την ημέρα των γενεθλίων του Άρη λοιπόν, κοιτάζαμε τις πρώτες του φωτογραφίες στο μαιευτήριο, σχολιάζαμε τι όμορφο μωρό που ήταν κτλ και ρωτάει ο Άλκης: Άλκης: Κι εγώ; Πού είμαι; Μπαμπάς: Εσύ δεν υπήρχες τότε ακόμη αγόρι μου. Άλκης: Ήμουν ακόμη σποράκι; Μπαμπάς: (χαμογελώντας) Ναι, ήσουν ακόμη σποράκι! Άλκης: Και εγώ, πότε έγινα άνθρωπος δηλαδή εγώ; Και φυσικά αναρωτιούνται σταθερά πού θα μείνουν όταν μεγαλώσουν (από πού προέκυψε τώρα αυτό, μη με ρωτήσετε, δεν έχω ιδέα!). Βρισκόμαστε λοιπόν στο κολυμβητήριο, μόλις…

Challenge #1 – Με κάνει να χαμογελώ…

Κάτι συμβαίνει με τις blogger τον τελευταίο καιρό. Κάνε κάτι για τον εαυτό σου, σκέψου αυτά που σε κάνουν χαρούμενο, δες το αλλιώς, τι σε κάνει να χαμογελάς; Σαν να έχουμε όλες φτάσει σε ένα σημείο όπου θέλουμε να φωνάξουμε αρκετά, να δώσουμε μια και να κάνουμε επανεκκίνηση. Τέτοια είναι και η πρόκληση της Τρελοτουρίστριας, η πρώτη για το 2015. Και πρέπει να σας πω πως την αποδέχθηκα με ιδιαίτερη χαρά και γιατί είναι φωτογραφική (αγαπημένη μου ασχολία τους τελευταίους μήνες), αλλά και γιατί όλο αυτό πιάνει! Ναι ναι, πραγματικά πιάνει!!! Με κάνει να κοιτάζω την κάθε μέρα αλλιώς, να βλέπω τις στιγμές και να τις εκτιμώ περισσότερο, να μην επικεντρώνομαι μόνο στα άσχημα ή τα δύσκολα, να ανακαλύπτω καινούρια πράγματα, να φορτώνω εικόνες, να συνεχίζω να αισθάνομαι τυχερή που είμαι καλά, που η οικογένειά μου είναι καλά… Με κάνει να χαμογελώ, λοιπόν, η πρώτη πρόκληση για τον μήνα που πέρασε!…

Χρόνια πολλά Αρούλη μου!

Πριν 6 χρόνια ήρθε στον κόσμο ο Αρούλης μου. Το πλάσμα που χέρι χέρι πλέον με τον αδερφό του διαμορφώνει όλο μας τον κόσμο, μας μαθαίνει να βλέπουμε τα πράγματα με άλλα μάτια, μας επιτρέπει να γινόμαστε παιδιά, να γελάμε αυθόρμητα, να διασκεδάζουμε δίχως ενοχές και κρατήματα, μας μαθαίνει να αγαπάμε ολοκληρωτικά, να συγχωρούμε, να χαμογελάμε, να θέλουμε το παραπάνω, να μην συμβιβαζόμαστε, να αγαπάμε τον εαυτό μας για αυτό που είναι -στα μάτια σου άλλωστε είμαστε τέλειοι. Κι ενώ ετοιμαζόμαστε για ένα superhero party, δεν μπορούσα να μην σκεφτώ όσα γενέθλια έχουμε γιορτάσει μέχρι σήμερα! Και σήμερα είσαι 6 χρονών! Απίστευτο μου φαίνεται, πώς κύλησε ο χρόνος δίπλα σου, τι υπέροχος άνθρωπος έχεις γίνει, πόσο με μαγεύει ο χαρακτήρας σου, οι ευαισθησίες σου, ο συναισθηματικός σου κόσμος, το χιούμορ σου, ο τρόπος που προσεγγίζεις τα πάντα… Χρόνια σου πολλά αγάπη μου! Μόνο χαμόγελα να σε συντροφεύουν στην ζωή…

Οι μέρες του Αλέξη…

6 Δεκεμβρίου 2008. Ένα μήνα και κάτι πριν γεννήσω το πρώτο μου παιδί, ήμουν στο σπίτι μόνη και έβλεπα τηλεόραση. 20 κιλά πάνω, είχα συσπάσεις, ήμουν βαριά και κουρασμένη και περνούσα αρκετές ώρες μπροστά στο χαζοκούτι… Και ξαφνικά σκάει η είδηση: στη συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου, ο νεαρός Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έπεσε νεκρός μετά από πυροβολισμό του ειδικού φρουρού της Ελληνικής Αστυνομίας Επαμεινώνδα Κορκονέα. Ο θάνατος ήταν ακαριαίος. Θυμάμαι να πιάνω την κοιλιά μου, να την χαϊδεύω και να ξεσπώ σε κλάμματα. Πήρα τον άντρα μου τηλέφωνο, να δω πού είναι, τι άκουσε, αν είναι αλήθεια… Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Επεισόδια, καταλήψεις, συγκεντρώσεις μαθητών, εργαζομένων, αντιεξουσιαστών, πετροπόλεμος, χημικά, φωτιές, ατμόσφαιρα αποπνικτική για μέρες. Από εκείνη την στιγμή ο Αλέξης μας στοιχειώνει. Σήμερα, 6 χρόνια μετά, ο φίλος του Αλέξη, το παιδί στα χέρια του οποίου ξεψύχησε ο φίλος του την ημέρα της γιορτής του, το παιδί που κουβάλησε στους…

Νοέμβριος και οι ατάκες καλά κρατούν!

Γράφω, γράφω, γράφω, δεν θέλω να ξεχάσω τίποτα από όσα λέει το στοματάκι τους!!! Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 2014 Άρης: Μαμά τα ξαδέρφια μπορούν να παντρευτούν μεταξύ τους; Μαμά: Τα κοντινά ξαδέρφια όχι, δεν μπορούν. Τα μακρινά ξαδέρφια θα μπορούσαν. Γίνεται σε κάποιες χώρες. Μόνο τα μακρινά όμως. Άρης: Αααα, έχω κι εγώ ένα μακρινό ξάδερφο, είναι στην Θεσσαλονίκη. Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2014 Άρης: Μαμά, είσαι ένας άγγελος Αλκης: Ναι μαμά, είσαι ένας άγγελος. Είσαι ένας άγγελος επειδή παντρεύτηκες τον μπαμπα! Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014 Είμαστε με τα αγόρια στο λεωφορείο. Ο Άρης κάθεται δίπλα μου και ο Άλκης απέναντί μου. Σε μια στάση μπαίνει μια νεαρή κοπέλα, σκέτη κούκλα, και κάθεται δύο θέσεις μετά τον Άρη. Φοράει στα αυτιά της μεγάλα ακουστικά. Κάπως έτσι τράβηξε και την προσοχή του Άλκη! Την γλυκοκοιτάζει, της κάνει νάζα και χαζογελά όλο χάζι… Άρης: Μαμά, ο Άλκης ερωτεύτηκε! (γελάει πονηρά) Μαμά: Λες; Ποιόν; Άρης:…

error: Content is protected !!