Category

Η οικογένειά μου

Category

Μαθήματα ενσυναίσθησης από τον γιο μου…

Πρωί Πέμπτης 23 Οκτωβρίου. Ο Άρης έχει ξυπνήσει από νωρίς και με ακολουθεί σε όλο το σπίτι. Καθώς πλένομαι, καθώς ντύνομαι, καθώς ετοιμάζω την τσάντα του, καθώς φτιάχνω έναν γρήγορο καφέ… Έχω μόλις ξυπνήσει τον Άλκη. Προσπαθώ να τον πείσω να βάλουμε τα ρούχα μας, να του εξηγήσω γιατί δεν θα μπορεί για λίγες μέρες να πιει γάλα πριν μπει στο σχολικό. Κλαίει ασταμάτητα, με σπρώχνει με τα πόδια του, αρνείται να σηκωθεί από τον καναπέ, αρνείται να δεχθεί ότι σήμερα θα φάει ένα κουλουράκι πριν φύγουμε από το σπίτι, αρνείται, αρνείται… Και κλαίει! Και κάπου εκεί, φτάνω στα όριά μου. Δεν μπορώ να αργήσω, δεν μπορώ να κοιτάω το ρολόι και να βλέπω την ώρα να κυλάει ενώ εγώ μένω άπραγη. Θέλω απλά να βάλω τις φωνές. Κρατιέμαι και του λέω: «Αγάπη μου, δεν μπορώ να το κάνω άλλο αυτό. Καταλαβαίνω ότι θέλεις κάτι άλλο, αλλά η μαμά δεν…

Να σας γνωρίσω την Μάγδα

Αυτή η ανάρτηση γράφτηκε με αφορμή ένα πάρτι που οργάνωσε η Μάρθα. Τα γνωστά στην blogόσφαιρα Link Parties. Και μας ζητάει να περιγράψουμε τον άνθρωπο πίσω από το blog μας. Να πούμε λίγα πράγματα για τον εαυτό μας. Χμμμ… λίγα λόγια για μένα… από πού να ξεκινήσω και πού να τελειώσω… Καταρχήν πρέπει να πω ότι μάλλον θα χρειαστεί να περιγράψω δύο ανθρώπους: την Μάγδα και την μαμά Μάγδα. Δεν είναι τελείως διαφορετικές, απλώς η δεύτερη είναι μάλλον γεμάτη εκπλήξεις και φυσικά είναι είδος που εξελίσσεται με τον χρόνο… Η Μάγδα λοιπόν είναι ένα κορίτσι που γεννήθηκε στα Γιάννενα, το μεγαλύτερο από 4 αδέρφια. Οι γονείς μου ήταν συντηρητές έργων τέχνης και εγώ ένα παιδί που ώρες ώρες αισθάνομαι ότι μεγάλωσα μέσα σε ένα μουσείο και ένα εργαστήριο συντήρησης. Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, πολλοί αγαπημένοι φίλοι και υπέροχες αναμνήσεις σε μια πόλη που μέχρι σήμερα με πνίγει. Και έρχεται η ώρα…

Τι λέει το στόμα τους! – Σεπτέμβριος 2014

Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2014 Άρης: «Μαμά, όταν έρθει η ώρα που θα πεθάνεις, θέλω να μου πάρεις ένα δώρο.» Μαμά: «Να σου πάρω αγάπη μου. Τι το θέλεις το δώρο όμως;» Άρης: «Γιατί φοβάμαi πως θα μου λείπεις και θέλω να έχω κάτι για να σε θυμάμαι…» Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014 Τα παιδιά παίζουν στο σαλόνι. Προφανώς δίνεται μια μάχη, δεν ξέρω τους αντίπαλους, αλλά υπάρχει μεγάλη αγωνία και ένταση. Άρης: «Έλα, πάμε, θα γίνει μεγάλη καταστροφή, έβαλαν μπροστά τα κανόνια!» Αλκης: «Ναι τα κανόνια, θα ρίξουν βόμβες!» Άρης: «Προσοχή, τα κανόνια έρχονται, έλα πάμε να ξεφύγουμε…» Άλκης: «Προσοχή, ήρθαν τα κανόνια!!!!!!!!!!!!! Προσοχή, κανονισμοί!!!!!!!!!!!!!» και λίγο αργότερα Άρης: «Συνταχθείτε στρατιώτες, η μάχη δεν τελείωσε.» Άλκης: «Ναι αρχηγέ, ελάτε στρατιώτες!» Άρης: «Συνταχθείτε, θα ξεκινήσει η μάχη. Πάμε για ανασύνταξη. Έτοιμοι; Σύνταξη στρατιώτες! Σύνταξη σε όλους τους συνταξιούχους!!!!!!!!!!» Για τον Άρη αγαπημένα θέματα αυτού του μήνα ήταν η ομορφιά της μαμάς και…

Το Nemo-party του Άλκη!

Άλλο ένα μεγάλο event – party ολοκληρώθηκε με επιτυχία! Ο μικρούλης μου είναι πλέον 3 χρονών και το Σάββατο γιόρτασε για πρώτη φορά τα γενέθλιά του παρέα με τα ολόδικά του φιλαράκια. Η χαρά του; Τεράστια! Απερίγραπτη!! Αν και δεν είχαμε πολύ χρόνο να ετοιμαστούμε, καθώς η ημερομηνία του πάρτυ ήταν πολύ κοντά με την επιστροφή μας από τις καλοκαιρινές διακοπές, όλα κύλησαν τέλεια. Η τούρτα ξετρέλανε τα παιδιά, ο υπέροχος κήπος του Συλλόγου των Ελλήνων Αρχαιολόγων άρεσε σε μικρούς και μεγάλους, το φαγητό ήταν αρκετό και κυρίως καλό και η μουσική επιλέχθηκε για να ικανοποιήσει τις προτιμήσεις τόσο των μικρών όσο και των μεγάλων καλεσμένων μας. Οι προετοιμασίες ξεκίνησαν από τον Αύγουστο με την επιλογή της τούρτας. Το θέμα μας για φέτος ήταν ο Νέμο το ψαράκι. Για δεύτερη φορά εμπιστευτήκαμε την Έρικα, η οποία μπορεί να σας φτιάξει όποια τούρτα θέλετε! Της δίνετε το θέμα και το σχέδιο…

Αυγουστιάτικες ατάκες!

Τα μωρά μου γράφουν με τις ατάκες τους. Κλαίω, λιώνω, δεν χορταίνω!!! Απολαύστε τους… 11 Αυγούστου Άλκης: «Μαμά φοβάμαι τα αεροπλάνα» Μαμά: «Αλήθεια;» Άλκης: «Ναι, γιατί αν πέσουν δεν θα χάσω μόνο το σαλιγκάρι μου, θα χάσω κι εσένα, κι εσένα, κι εσένα!» (δείχνοντας την μαμά, τον μπαμπά και τον αδερφό του) 13 Αυγούστου Άρης: «Προσοχή, το αεροπλάνο πέφτει, συντριβήηηηηηη!!!!!» Άλκης: «Ναι θα πέσει κάτωωωωωωω!!!!!!!» Άρης: «Προσοχή, προσοχή, θα συντριβούμεεεεεεεεεε!!!!!!» Άλκης: «Ναι, συντριβάνιιιιιιι!!!!!!» 15 Αυγούστου Άρης: «Μαμά, εσύ κάθε μέρα χαμογελάς;» Μαμά: «Προσπαθώ…» Άρης: «Να χαμογελάς, γιατί το χαμόγελο είναι η μαγεία σου!» 17 ΑυγούστουΆρης: «Πιστεύω πως θα αρχίσω να αγαπώ κι αυτούς που είναι πολύ θυμωμένοι» Μαμά: «Ποιοί είναι αυτοί;» Άρης: «Αυτοί που φωνάζουν, που κορνάρουν, αυτοί που όλο κάνουν τους μουτρήδες…» Μαμά: «Και γιατί άλλαξες γνώμη;» Άρης: «Γιατί είδες τα σκυλάκια; Δεν αγαπούν όλους τους θυμωμένους, αυτούς που τα κλωτσάνε. Αγαπάνε εμάς που τα φροντίζουμε, που τα ταΐζουμε.…

error: Content is protected !!