Category

Θέατρο

Category

Είδαμε την παράσταση «ΒατΡαπουνζέλ»

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016 Η παράσταση παρουσιάζεται και φέτος στο παιδικό κοινό, από τις 15 Οκτωβρίου 2016 και κάθε δεύτερο Σάββατο στις 18:00 στο «Σπίτι των Παραμυθιών – Το Μουσείο αλλιώς» (Ιωσήφ Των Ρωγών 11, Αθήνα). Για κρατήσεις καλέστε στα τηλέφωνα 211 01 04 750 & 6983 434 636. ———————————————————————————————————— «Τι θα μας δείξει δηλαδή μαμά; Την Ραπουνζέλ που έγινε βάτραχος; Ααααα, το βρήκα! Ένα βάτραχο που ήθελε να γίνει κορίτσι!!!!!». Κάπως έτσι ξεκινήσαμε με τον Άλκη και την φίλη μας ένα κυριακάτικο πρωινό για το Θέατρο ΠΟΛΗ (Φωκαίας 4 και Αριστοτέλους 87, Πλατεία Βικτωρίας, δίπλα στον ηλεκτρικό σταθμό), για να απολαύσουμε την παράσταση «ΒατΡαπουνζέλ» από την ομάδα Θέατρο ΡΕΤΡΟ. Μεγαλώνοντας σε ένα μικρό διαμέρισμα της Αθήνας δύο αδελφές, αφήνουν την φαντασία τους ελεύθερη και πιάνουν το παιχνίδι. Με αφορμή τα γνωστά παραμύθια ‘Βασιλιάς Βάτραχος’ και ‘Ραπουνζέλ’ και με υλικά την παιδικότητα τους αλλά και ό,τι μπορούν να ξετρυπώσουν από…

Είδαμε την παράσταση «Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες»

Τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε απολαύσει θέατρο. Και φυσικά είναι και μια ιδανική αφορμή για να κλείσω ένα τετ α τετ ραντεβουδάκι με τα αγόρια μου. Πριν λίγες μέρες βρεθήκαμε με τον Άλκη για πρώτη φορά στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ» για να απολαύσουμε την νέα θεατρική παράσταση της ομάδας Κοπέρνικος. Η εμπειρία μοναδική! Και η παράσταση ήταν όπως ακριβώς την περιμέναμε! Ένας πρίγκιπας σταματά ξαφνικά να μιλάει αλλά και να τρώει. Ο Βασιλιάς τότε αποφασίζει να φέρει τους δύο καλύτερους μάγειρες του βασιλείου του, με την διαταγή να μαγειρέψουν ένα θεσπέσιο γεύμα μόνο για τον πρίγκιπα. Η συνεργασία θα είναι δύσκολη, καθώς η ανατολή συγκρούεται με την δύση, το δοκιμασμένο με το φρέσκο. Όταν τα πράγματα δυσκολεύουν αναγκάζονται να ταξιδέψουν στη Χώρα των Σκέψεων, όπου οι σκέψεις όλων ακούγονται δυνατά. Το μόνο που χρειάζεται κανείς να κάνει είναι να ακούσει… Η διαδραστική θεατρική παράσταση «Δύο ξεροκέφαλες κουτάλες» απευθύνεται σε…

Είδαμε «Το μυστήριο της πολιτείας Χάμελιν» στο Θέατρο Πόρτα

Μια από τις πιο ωραίες παραστάσεις που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια, «Το Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν» παίζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Πόρτα και δεν πρέπει να την χάσετε! Ένα πρωινό του 1284, στην πολιτεία Χάμελιν, ένας παράξενος αυλητής που φορούσε περίεργα παρδαλά ρούχα, έκανε όλα τα παιδιά να τον ακολουθήσουν παίζοντας μια μαγική μελωδία στον αυλό του, όπως ακριβώς είχε κάνει λίγο καιρό πριν με τα χιλιάδες ποντίκια που είχαν κατακλύσει την πόλη. Τα ποντίκια έπεσαν έως το τελευταίο και πνίγηκαν στον ποταμό Βέζερ. Τα παιδιά; Η πομπή έφτασε ως ένα βουνό έξω από την πόλη και μετά εξαφανίστηκαν… όλα εκτός από τρία που η αναπηρία τους τα εμπόδισε να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα. Τι συνέβη ακριβώς; Τι σχέση έχει με την υπόθεση η «Σταυροφορία των παιδιών»; Μπορεί η ιστορία να είναι αληθινή, ή είναι απλώς ένας μύθος; Το θέμα που απασχόλησε τον Γκαίτε, τους αδερφούς Γκριμ, τον βρετανό…

Είδαμε την παράσταση «… μήπως ονειρεύομαι;»

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά η παράσταση «…μήπως ονειρεύομαι;» από την Ομάδα Τελίτσα Μπλε. Εμείς την είδαμε πέρυσι και σας την προτείνουμε ανεπιφύλαχτα! Από την πρώτη στιγμή που διάβασα για την παράσταση «… μήπως ονειρεύομαι;» στο Θέατρο Σταθμός, είχα αποφασίσει πως ήθελα να την δω παρέα με τον Άλκη μου. Καταρχήν είναι μια δουλειά γεννημένη (σύλληψη – κείμενο – σκηνογραφία – σκηνοθεσία) από την αγαπημένη μου Μαρία Παυλοπούλου και την μουσική έχει γράψει ο λατρεμένος Χρήστος Θηβαίος. Μετά και από την χριστουγεννιάτικη γιορτή μας (δείτε εδώ όλες τις λεπτομέρειες), όπου είχα την ευκαιρία να γνωρίσω την Μιράντα Βατικιώτη, η οποία μαζί με την Κατερίνα Χολή παίζουν στην παράσταση, ήμουν πλέον σίγουρη ότι αυτή η δουλειά αν μη τι άλλο έχει γίνει με πολύ αγάπη από μια ομάδα εξαιρετικών ανθρώπων, με κύριο γνώμονα την αγάπη και τον σεβασμό για τα παιδιά. Η ομάδα Τελίτσα λοιπόν αναρωτιέται «… μήπως ονειρεύομαι;» και κρύβεται πίσω από…

Είδαμε την παράσταση «Κατερίνα» του Αύγουστου Κορτώ

Διάβασα «Το βιβλίο της Κατερίνας» του Αύγουστου Κορτώ πριν ένα χρόνο. Σε 2-3 μέρες το είχα τελειώσει, αν και είναι από αυτά τα βιβλία που διαβάζονται μονορούφι! Το έκλεισα, πήρα μια βαθιά ανάσα, κοίταξα το εξώφυλλο και άρχισα να το ξαναδιαβάζω! Δεν είχα ξαναδιαβάσει Κορτώ και χαίρομαι που η πρώτη μας επαφή ήταν η «Κατερίνα». Άκρως βιωματικό, γραμμένο με απίστευτο χιούμορ και αυτό το χαρακτηριστικό στυλ του συγγραφέα, το βιβλίο μας γνωρίζει την Κατερίνα, την διπολική μητέρα του Κορτώ, με την ίδια να μας περιγράφει με λεπτομέρεια την απόφασή της να αυτοκτονήσει και στη συνέχεια να διηγείται, να μοιράζεται με τον αναγνώστη όλα τα κεφάλαια της ζωής της από την αρχή μέχρι το τραγικό τέλος. Όταν λοιπόν διάβασα στην αρχή της θεατρικής χρονιάς πως η Κατερίνα μεταφέρεται στο Θέατρο Θησείον, σε διασκευή και σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη, ενθουσιάστηκα… αλλά κάθε φορά που επιχειρούσα να κλείσω εισιτήρια η παράσταση ήταν sold…

error: Content is protected !!