Category

Ελεύθερος Χρόνος

Category

Ο απόηχος μιας συνάντησης μαμαδοbloggers

Όταν ξεκίνησα να γράφω δεν φανταζόμουν ποτέ πού θα με πάει… Δεν ήμουν σίγουρη ποιός με διαβάζει, αν έχω κάτι να πω, τι τέλοσπάντων θέλω να βγει μέσα από όλο αυτό. Διάβαζα άλλους blogger με θαυμασμό για τα υπέροχα κείμενά τους και τις πανέμορφες φωτογραφίες τους. Πρέπει να σας πω ότι είχα ξεχωρίσει καταρχήν το My lovable baby και το Kapa. Me without you… tea without a biscuit! «Τι ωράια που γράφουν!», σκεφτόμουν… «Ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι άραγε; Πώς θα ήταν αν τους γνώριζα; Θα ήταν αυτό που έχω μέσα στο μυαλό μου;». Και ξαφνικά μαθαίνω για τις Ψηφιακές Γειτονιές. «Εκεί θα πάω!», σκέφτηκα. «Να γνωρίσω ανθρώπους, να μιλήσουμε, να μάθω πράγματα, να λύσω απορίες, να μυηθώ σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο…». Και δείλιασα… Δεν πήγα. Είχα εγώ κάτι να πω; Ποιός θα ήθελε να μιλήσει με μια πρωτάρα blogger; Και δεν πήγα ούτε την δεύτερη χρονιά! Ξανά το ίδιο…

Φτιάχνουμε μια κούκλα

Μια μέρα του Δεκέμβρη ο Άλκης επέστρεψε από το σχολείο στο σπίτι παρέα με μια κούκλα! Ναι, ναι, αυτή είναι μια κούκλα! Κομμάτια ύφασμα, δεμένα μεταξύ τους ώστε να σχηματιστεί το κεφάλι, το σώμα, τα χέρια και τα πόδια της. «Πρέπει να την ζωντανέψουμε», μου είπε «να την φτιάξουμε όπως μας αρέσει και να πάει πίσω στο σχολείο γιατί θα την χρειαστώ σύντομα!» . Ήρθε η ώρα λοιπόν να βγει το βαλιτσάκι της χειροτεχνίας! Θέλαμε μάτια, τουλάχιστον ένα στόμα, μαλλιά και ρούχα, για να αποκτήσει η κούκλα μας υπόσταση. Με το που της βάλαμε μάτια (αυτά τα τρομακτικά, που είναι και κίτρινα όπως το χρώμα της ΑΕΚ!), άλλαξε η όψη της. Στην συνέχεια κόψαμε κόκκινη τσόχα και της φτιάξαμε και στόμα. Βλέπετε θέλαμε να είναι τα χείλια της όμορφα όπως της μαμάς! Η κούκλα μας τώρα χρειαζόταν ρούχα. Είναι και χειμώνας, δεν θέλουμε να μας κρυώσει. Διαλέξαμε λοιπόν να της…

Η βιβλιοθήκη των παιδιών μου

Έφτασε και η ώρα να φτιάξουμε την παιδική μας βιβλιοθήκη! Εδώ λοιπόν θα βρίσκετε τις βιβλιοπροτάσεις μας. Η λίστα θα ανανεώνεται συχνά, οπότε μην ξεχνάτε να αποθηκεύσετε το link της ανάρτησης! Καλή ανάγνωση! Διάφορα αγαπημένα 4μιση φίλοι και οι άγρυπνοι νάνοι του κήπου – Γιόαχιμ Φρίντριχ (Εκδόσεις Μίνωας) Άκουσέ με, Μαρία μου – Αντιγόνη Μεταξά (Εκδόσεις Πατάκη) Ανάποδα – Θοδωρής Παπαϊωάννου (Εκδόσεις Ίκαρος) Απέναντι – Θοδωρής Παπαϊωάννου (Εκδόσεις Ίκαρος) Από την Γη στη Σελήνη ή το κανόνι της ειρήνης – Αντώνης Παπαθεοδούλου (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) Αυτό το ελάφι είναι δικό μου – Oliver Jeffers (Εκδόσεις Ίκαρος) Γιατί δεν έχω κέφια; – Charlotte Zolotow (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) Γκρρρ! Μια ιστορία για τη φιλία – Rob Biddulph (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) Διπλό χτύπημα – Λίνα Λυχναρά (Εκδόσεις Πατάκη) Έι Ψιτ! – Ευτυχία Ηλιάδου (Suricata) Ένα ΑΒ αλφάβητο ταξίδι – Άγγελος Αγγέλου & Έμη Σίνη (Εκδόσεις Παπαδόπουλος) Ένα κίτρινο φύλλο – Μιχάλης Μουλάκης (Εκδόσεις Ίκαρος) Ένα παιδί από…

Παίζουμε «τα συναισθήματα»…

Από τις χειρότερες στιγμές των παιδιών μου, είναι αυτά τα βασανιστικά λεπτά που πρέπει να περιμένουν για κάτι να συμβεί: άργησε το ταξί, το ραντεβού μας, περιμένουμε να ανοίξει ένα κατάστημα… Έχουμε τέλοσπάντων 5-10 λεπτά να «σκοτώσουμε», τα οποία μπορεί να μας φανούν ατελείωτα, γιατί τα παιδιά μπορεί να δυσκολευτούν ή απλά δεν θέλουν να περιμένουν…Παίζουμε λοιπόν ένα παιχνίδι που πάντα λειτουργεί με απόλυτη επιτυχία. Εγώ κάνω την αρχή και αυτά συνεχίζουν και συνεχίζουν…Λέγεται «Ας δείξουμε τα συναισθήματά». Τους λέω λοιπόν ένα συναίθημα, π.χ «είμαι θυμωμένος» και τα παιδιά πρέπει να κάνουν την φατσούλα του θυμωμένου. Και πάει λέγοντας… Φυσικά, όταν τα παιδιά παίρνουν το παιχνίδι στα χέρια τους, το παιχνίδι μπορεί να αλλάξει ελαφρώς…Κάπως έτσι περάσαμε πρόσφατα ένα πεντάλεπτο στην είσοδο της πολυκατοικίας μας περιμένοντας ένα ταξί. Το διασκέδασαν τόσο πολύ που συνεχίσαμε και μέσα στο αυτοκίνητο.Δοκιμάστε το! Θα περιμένω τις εντυπώσεις σας!!!Τι λέτε; Πάμε να παίξουμε «Ας δείξουμε…

Πήγαμε στο Ίδρυμα Ευγενίδου – Η ζωή του κύριου Δεντρούλη

Δεν είχα ξαναπάει στο Πλανητάριο. Το ομολογώ! Τόσα χρόνια στην Αθήνα, δεν είχα πάει ποτέ. Να άλλο ένα καλό που έχουν τα παιδιά. Δεν σε αφήνουν ποτέ σε ησυχία! Πάντα ψάχνεις κάτι να κάνεις, κάπου να πας, μαθαίνεις συνέχεια για καινούρια μέρη και κάνεις πράγματα που δεν ήξερες καν ότι μπορούσες να τα κάνεις! Το Πλανητάριο λοιπόν είναι η τελευταία μας οικογενειακή ανακάλυψη. Οι παραστάσεις που μπορείτε να δείτε είναι πολλές και, από ότι μου λένε φίλοι που έχουν μεγαλύτερα παιδιά, όσες έχουν δει είναι εξαιρετικές. Για μικρά παιδάκια όμως, 3 έως 7 ετών, στο Πλανητάριο μπορείτε να δείτε τις παραστάσεις Η Ζωή του κύριου Δεντρούλη & Ο Μαγεμένος Ύφαλος. Η Ζωή του κύριου Δεντρούλη H Δανάη Πασχαλίτσα και ο Λάμπης Πυγολαμπίδας σε ρόλο δημοσιογράφων-ερευνητών, αναλαμβάνουν να ταξιδέψουν τους μικρούς τους φίλους στον υπέροχο κόσμο του κυρίου Δεντρούλη και να εξηγήσουν γιατί τα δέντρα είναι τόσο σημαντικά για την ύπαρξη όλων…

error: Content is protected !!