Category

Ελεύθερος Χρόνος

Category

Η βιβλιοθήκη μου

Τα τελευταία χρόνια διαβάζω καθημερινά. Όχι τόσα πολλά μυθιστορήματα, όπως συνήθιζα παλιότερα. Αλλά έχω επενδύσει πολύ χρόνο στο να βρω βιβλία που θα με βοηθήσουν στα θέματα ανατροφής των παιδιών μου, στην ψυχολογία παιδιού – γονέα, στα ζητήματα πειθαρχίας και ορίων (τεράστια κουβέντα), εκπαίδευσης, διαχείρισης του ελεύθερου χρόνου κτλ. Εδώ λοιπόν θα συγκεντρώσω όλους τους τίτλους των βιβλίων που έχω διαβάσει μέχρι σήμερα, ακόμη και αυτών που δεν με ικανοποίησαν, προς ενημέρωση και συζήτηση. Η λίστα θα ανανεώνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Θα περιμένω τα σχόλιά σας με αγωνία! Ναόμι Άλντορτ – Αναθρέφοντας τα παιδιά μας αναθρέφουμε τον εαυτό μας (Αλκυών) Ελίζαμπεθ Χάρτλεϊ-Μπρούερ – Ανατρέφοντας και επαινώντας τα αγόρια (Εκδόσεις Gema) Ιζαμπέλ Φιλιοζά – Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς (Εκδόσεις Ενάλιος) Παπαβέντσης Σ. – Επιστροφή στο Μητρικό θηλασμό, Αθήνα 2011, εκδ Πατάκη Ιζαμπέλ Φιλιοζά – Η νοημοσύνη της καρδιάς (Εκδόσεις Ενάλιος) Rudolf Dreikurs – Η πρόκληση να είμαστε γονείς (Θυμάρι) Ντέμπορα…

Disney on Ice… ήμασταν και εμείς εκεί!

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013, «Disney on Ice» Μέρες συζητούσαμε για αυτή την έξοδό μας. Δεν είναι και λίγο πράγμα να περιμένεις να δεις τους αγαπημένους σου ήρωες να ζωντανεύουν μπροστά σου. «Μα πώς θα κάνει πατινάζ ο MacQueen; Θα είναι και ο Buzz εκεί; Και οι νεράιδες θα πετάνε; Η κακιά μάγισσα της Ariel δεν θα μας πειράξει, έτσι μαμά;» ήταν οι ερωτήσεις της εβδομάδας. Όλα απέκτησαν ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν του ανακοίνωσα πως μαζί μας θα έρθει και ο φίλος του ο Βαγγέλης! Φτάσαμε νωρίς, από φόβο μήπως χαθούμε, μήπως υπάρχουν ουρές (5000 άτομα χωράει το Γήπεδο Tae Kwon Do στο Φάληρο!). Όλα όμως ήταν άψογα οργανωμένα! Υπήρχε πάρκινγκ για όλους και οι πόρτες άνοιξαν νωρίς για να μην υπάρχει αναμονή και εκνευρισμός κατά την είσοδό μας. Παντού, μα παντού, βέβαια υπήρχαν πειρασμοί για τα μικρά και τα μεγαλύτερα παιδιά: από ποπ κορν σε γιγάντιους κουβάδες, δροσιστικά ποτά σε…

Ας μιλήσουμε για συναισθήματα

Πάντα λέω στα παιδιά μου πως έχουν δικαίωμα να θυμώνουν, να νευριάζουν, να αισθάνονται θλίψη, ζήλεια, να έχουν απλώς κακή διάθεση. Αφού το παθαίνουν οι μεγάλοι, τότε μπορούν και οι μικροί! Σαν γονιός προσπαθώ να μην καταπιέσω αυτά τα συναισθήματα, ιδιάιτερα τα πιο έντονα, δύσκολα και αρνητικά. Προσπαθώ σκληρά να μην τα παίρνω προσωπικά. Αυτό έχει να κάνει με το πώς εγώ διαχειρίζομαι τις εντάσεις, όχι με το αν τα μικρά μου δικαιούνται να αισθάνονται όπως αισθάνονται. Επιπλέον για τα μικρά μας ανθρωπάκια υπάρχει και η απειρία, το άγνωστο, οι στιγμές που θυμώνουν γιατί απλώς δεν ξέρουν τι τους φταίει, τι είναι αυτό που τα έχει τόσο εξοργίσει! Προσπαθώ λοιπόν όταν βρίσκομαι αντιμέτωπη με μια τέτοια κατάσταση να τα βάλω να μου εξηγήσουν τι αισθάνονται, όχι υποχρεωτικά τι έγινε και ποιός φταίει (τις περισσότερες φορές άλλωστε είμαι παρούσα και ξέρω πως οι καυγάδες τους είναι αποτέλεσμα της συμπεριφοράς και των…

Πώς μπορεί ένα βιβλίο να αλλάξει την ζωή σας;

Αυτές τις μέρες ξεφύλισσα εφημερίδες, μπήκα σε διάφορα βιβλιοsite, μίλησα με φίλους, έκανα και εγώ την έρευνά μου για το τι θα διαβάσω στις διακοπές μου. Με μεγάλο ενθουσιασμό πρέπει να σας πω, γιατί είχα… πα πα πα (που λέει και ο μικρός μου)…πάνω από 5 χρόνια να διαβάσω ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Δεν μπορώ να πω, οι γνώσεις μου γύρω από τα θέματα εγκυμοσύνης, φροντίδας, ανατροφής και διαπαιδαγώγησης παιδιών, ομαλής συμβίωσης μεταξύ αδελφών, διαχείρισης κρίσεων και θυμού διευρύνθηκαν. Διάβασα επίσης πολλά για το πώς μπορούμε να παραμείνουμε γυναίκες ενώ είμαστε μητέρες, για το πώς θα τα φέρουμε βόλτα στο σπίτι προτού μας πνίξει ο όγκος των πραγμάτων που συσσωρεύονται, για το πώς θα κάνουμε την σχέση μας να διατηρήσει τη μαγεία και το πάθος της ενώ υπάρχουν τα παιδιά στο σπίτι κτλ κλτ. Νομίζω πως καταλαβαίνετε τι θέλω να πω… Η λογοτεχνία απουσίαζε… Αγόραζα κατά καιρούς τα βιβλία που θα…

Τρόποι να επανασυνδεθούμε με τα παιδιά μας

Αυτές τις μέρες αισθάνομαι ανικανοποίητη.Ένα «δεν» έρχεται σταθερά στο μυαλό μου κάθε φορά που σκέφτομαι τι θα ήθελα να κάνω και τι πραγματικά κάνω. Όχι, δεν είμαι δυστυχισμένη. Ίσα ίσα, αισθάνομαι ότι έχω όλα όσα ονειρευόμουν ότι θα είχα σε αυτή την ηλικία κι ακόμη παραπάνω. Θες η οικονομική κρίση, η κούραση της καθημερινότητας, η ζωή στην μεγάλη πόλη…Ιδιαίτερα τώρα σε σχέση με τα παιδιά μου, αισθάνομαι ότι δεν τους αφιερώνω αρκετό χρόνο, δεν κάνω αρκετά πράγματα μαζί τους, αλλά και με τον καθένα ξεχωριστά, δεν είμαι αρκετά δημιουργική… Από την ώρα κιόλας που γίνανε δύο, είναι ακόμη πιο δύσκολο. Άλλα τα ενδιαφέροντά τους (μέχρι τώρα τουλάχιστον), οι αντοχές τους, η αντίληψή τους, η διάθεσή τους και οι ικανότητές τους. Τώρα τελευταία βέβαια έχουν κατορθώσει και τα βρίσκουν περισσότερο, αλλά έχουν ακόμη λίγο δρόμο μπροστά τους. Με κουράζει η ευκολία με την οποία χάνω την υπομονή μου, η αίσθηση ότι…

error: Content is protected !!