Category

Καλύτερη ζωή

Category

Σεπτέμβρης. Εποχή για δίαιτα!

1 Σεπτεμβρίου 2015, 6:15 π.μ. «Έλα Μάγδα, μια απόφαση είναι! Και εσύ όταν βάζεις κάτι στο μυαλό σου το καταφέρνεις! Πάντα!!!» Και αφού κοιτάχτηκα μια τελευταία φορά στον καθρέφτη, αποχαιρέτησα την Μάγδα που έχει πάνω της αρκετά παραπάνω κιλά, που πρέπει επιτέλους να αρχίσει γυμναστική, που πλέον πονάει παντού, γόνατα, πλάτη, μέση, ώμοι… Επόμενο βήμα η συνάντηση με τον μεγαλύτερο εχθρό μου τα τελευταία 7,5 χρόνια… την ζυγαριά! Δεν μπορείς να το αποφύγεις. Πρέπει να ξέρεις με τι έχεις να τα βάλεις. Πόσα χιλιόμετρα θα πρέπει να διανύσεις, πόσο μεγάλο είναι το τέρας που θα πρέπει να νικήσεις. Και αφού ανέβηκα δειλά δειλά, είδα το μαγικό νούμερο… Δεν θα πάω πολύ παλιά, στα εφηβικά μου, που πάντα θεωρούσα πως είχα περιττά κιλά, θα μείνω στα χρόνια λίγο πριν την πρώτη μου εγκυμοσύνη (με αυτό το σώμα πλέον μπορεί να συγκριθεί το σημερινό). Το 2008 λοιπόν ήμουν 60 κιλά… το 2015…

Κουνούπια. Πώς τα αντιμετωπίζουμε;

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δεινοπαθήσει με τα κουνούπια! Το δυσάρεστο είναι ότι δεν εμφανίζονται μόνο το καλοκαίρι αλλά δυστυχώς έχουν καθιερώσει την εμφάνισή τους όλο τον χρόνο. Και ενώ συνήθως αναζητούν τροφή την νύχτα, δεν είναι λίγες οι φορές που σε συγκεκριμένους χώρους (στο χωριό, σε μέρη όπου υπάρχουν νερά και πυκνή βλάστηση κ.α.) τα κουνούπια βασιλεύουν και μέσα στην ημέρα. Η κλασική και ευρέως διαδεδομένη μέθοδος για να τα αποφύγουμε είναι η χρήση αντικουνουπικών. Μπορείτε να βρείτε πολύ καλά σκευάσματα στο φαρμακείο, τα οποία είναι και φυτικά και πολύ αποτελεσματικά. Τα τελευταία χρόνια πολλοί προτιμούν, ειδικά για τα παιδιά, τα εντομοαπωθητικά βραχιόλια. Φοριούνται στο χέρι ή στο πόδι και αναδίδουν για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ένα άρωμα αιθέριων ελαίων το οποίο απωθεί τα κουνούπια, όπως η σιτρονέλα. Κατά τα άλλα μπορούμε να φοράμε ρούχα ανοιχτόχρωμα (τα σκούρα χρώματα προσελκύουν τα κουνούπια) και ανάλαφρα (η θερμότητα και ο ιδρώτας μας…

Μαμά μην ξεχνάς! Είσαι και γυναίκα…

Κοιτάζω το πρόσωπό μου στον καθρέφτη και αισθάνομαι πως κάτι δεν πάει και πολύ καλά… Όπως ήταν φυσικό δείχνω κουρασμένη, χλωμή, μουντή… Η γενικότερη διάθεση των ημερών, η κούραση όλης της χρονιάς, όπως είναι φυσικό δεν βοηθά ιδιαίτερα. Ήρθε η ώρα φίλοι μου! Πρέπει να μπουν κι άλλα πράγματα στο πρόγραμμα, συνήθειες, μια ρουτίνα, που αφορά και την δική μου φροντίδα. Η ομορφιά μπορεί να είναι εσωτερική υπόθεση, αλλά ποτέ δεν έβλαψε και λίγο beaute για την μαμά. Την μαμά που είναι εργαζόμενη, μητέρα, σύζυγος, νοικοκυρά, την μαμά που έχει τόσες ιδιότητες που πολλές φορές, αν όχι τις περισσότερες, ξεχνάει ότι είναι άνθρωπος, ότι είναι και γυναίκα! Έκανα λοιπόν μια μικρή διαδικτυακή έρευνα. Και συγκέντρωσα μικρά tips, που μπορεί να μην είναι πυρηνική φυσική, να μην μου λένε κάτι που δεν το ξέρω ήδη, αλλά αν είναι όλα μαζεμένα εδώ, είμαι σίγουρη πως θα μπορώ να τα εφαρμόσω με μεγαλύτερη…

Guest post – Μια υπερήφανη μαμά!

Εδώ και αρκετό καιρό προσπαθώ να την πείσω να μου δώσει ένα κείμενο για την κατάσταση στους παιδικούς σταθμούς. Μήνες προσπαθώ να την σπρώξω να γράψει για την μέχρι τώρα εμπειρία της, λιγοστή αλλά σημαντική πιστεύω, δίπλα στα παιδιά με αναπηρία. Και χθες, εκεί που δεν το περίμενα, μου είπε πως μου έχει στείλει ένα κείμενο για το blog. Αναφέρομαι στην αδερφή μου, την Φωτεινή, τον άνθρωπο στον οποίο εμπιστεύτηκα το 9 μηνών παιδί μου όταν επέστρεψα στην δουλειά, μαμά εδώ και 11 μήνες, αρχαιολόγος, σήμερα φοιτήτρια στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής. Ίσως διανύει την πιο δύσκολη φάση της ζωής της ως μαμά μέχρι σήμερα. Και ΤΩΡΑ αποφάσισε να γράψει! Δεν λέω περισσότερα, θα βγάλετε μόνες/μόνοι τα συμπεράσματά σας. Την ευχαριστώ, μόνο αυτό! Στο τέλος του κειμένου η Φωτεινή έχει συγκεντρώσει και μερικούς πολύ χρήσιμους τίτλους βιβλίων, οι οποίοι φυσικά θα προστεθούν και στην δική μας βιβλιοθήκη. «Ένα μήνα προτού η…

Bullying… Γιατί τώρα;

Γράφει η Ελένη Τσάκωνα, Ψυχολόγος Κέντρο Ψυχολογικής Παρέμβασης Θεραπεύω-Συν, Συν-Θεραπεύω Α’ Μέρος Τα τελευταία χρόνια ένα από τα πιο συχνά αιτήματα προς αντιμετώπιση που έρχεται από τον κλάδο των εκπαιδευτικών και των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, είναι το ζήτημα του σχολικού εκφοβισμού. Αυτό που αναρωτιέμαι είναι: γιατί τώρα; Γιατί τώρα δίνεται τόση έμφαση σε ένα ζήτημα που υπήρχε πάντοτε στα σχολεία, στις αλάνες, στον εργασιακό χώρο; Πάντα υπήρχε ένα ποσοστό ατόμων (θύματα) που υπέφερε από αυτό το πρόβλημα, το οποίο όχι μόνο δεν αντιμετωπιζόταν, αλλά πολλοί ήταν αυτοί που αντιμετώπιζαν τα θύματα ως αδύναμα ή περιθωριακά άτομα. Θα μοιραστώ μαζί σας κάποιες πληροφορίες και κάποιες σκέψεις, εμπλουτίστε κι εσείς με τις δικές σας σκέψεις, για να δούμε τι το φέρνει τώρα στην καθημερινότητα ως φλέγον ζήτημα. Το φαινόμενο του bullying (εκφοβισμός) εντάσσεται σε μία απ’τις μορφές της νεανικής παραβατικότητας, που σημαίνει πως είναι μία μη κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά και πολλές…

error: Content is protected !!