Category

Αυτοβελτίωση

Category

15 μικρές, προσωπικές στιγμές…

Όλο και πιο συχνά μπαίνουμε σε blogs και ιστοσελίδες και διαβάζουμε για το πόσο σημαντικό είναι να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Μα δεν το ξέρουμε; Φαίνεται πως η δύσκολη καθημερινότητα, οι γρήγοροι ρυθμοί και η ρουτίνα μας κάνουν να ξεχνάμε πως κάπου σε αυτήν τη ζωή υπάρχουμε κι εμείς. Κάπου εκεί υπάρχει μια γυναίκα, ένας άνθρωπος με ανάγκες, που δεν πρέπει να τον ξεχνάμε. Και τελικά δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα το ιδιαίτερο για να μας φροντίσουμε. Αρκεί να βλέπουμε την ομορφιά και την ηρεμία στα μικρά πράγματα που κάνουν ΕΜΑΣ – ΕΣΕΝΑ – ΕΜΕΝΑ πιο χαρούμενη και γεμάτη. Αυτές είναι οι δικές μου, μικρές, όμορφες στιγμές!

Μικρά πράγματα που μας κάνουν να χαμογελάμε

Όλη την χρονιά προσπαθώ να βλέπω και να αναγνωρίζω αυτά τα απλά πράγματα που με κάνουν να απολαμβάνω την καθημερινότητά μας. Όσο μικρά κι αν μας φαίνονται, είναι τα δικά μας μικρά κατορθώματα που κάνουν την κάθε μέρα ξεχωριστή, ευχάριστη και μοναδική.Και πολλά από αυτά προσφέρουν αυτό το χαμόγελο της απόλυτης χαράς! Κλείστε τα μάτια και φανταστείτε το. 1. Βάζεις μουσική και ακούς το αγαπημένο σου τραγούδι. Κάθε φορά μπορεί να αλλάζει. Εμείς αυτή την περίοδο αγαπάμε τον «Φάρο» του Κωστή Μαραβέγια. Χορεύουμε και τραγουδάμε όσο πιο δυνατά μπορούμε. 2. Τα παιδιά παίζουν κάπου δίπλα σου. Εσύ φτιάχνεις το αγαπημένο σου ζεστό ή κρύο ρόφημα, χαλαρώνεις και διαβάζεις το βιβλίο σου. 3. Πίνεις μπύρες σε μια ωραία αυλή, ή στο μπαλκόνι σου. Την συνοδεύεις με νόστιμους μεζέδες και καλή παρέα. Σκέφτεστε τίποτα καλύτερο; 4. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το πρώτο παγωτό και το πρώτο μπάνιο του καλοκαιριού! 5. Βγείτε…

Είσαι αυτά που τρως!

Ένα από τα μικρά μου κατορθώματα είναι να κάνω πολύ συνειδητά, με αργά και σταθερά βήματα (κι ευτυχώς με επιτυχία) μια προσπάθεια να τρώω καλύτερα. Ο στόχος μου δεν είναι μόνο να χάσω κιλά. Ο στόχος είναι να αισθάνομαι καλύτερα για αυτά που τρώω, να μην αισθάνομαι πως το φαγητό που τρώω χαρακτηρίζει εμένα και την ζωή που θέλω να κάνω. «Είσαι αυτά που τρως» και το ξέρεις! Κι εγώ ήμουν ένας άνθρωπος που αντιμετώπιζε το φαγητό ως παρηγοριά στα δύσκολα, ως φάρμακο στα άσχημα, δεν έβαζα φρένο γιατί δεν έβλεπα το λόγο, λιγουρευόμουν ακόμη και τροφές που δεν τις ψώνιζα ποτέ για να υπάρχουν στο σπίτι μου. Ένα κλικ είναι. «Είσαι αυτά που τρως». Αυτό θέλεις; Όχι φίλοι μου! Δεν θέλω να είμαι αυτή που δεν μπορεί να αντισταθεί σε ένα επιπλέον κομμάτι πίτσα, ενώ αισθάνομαι πως έχω σκάσει. Δεν μπορώ να είμαι αυτή που δεν μπορεί να βλέπει μια σοκολάτα…

3+1 Μικρά καθημερινά κατορθώματα

Έχετε αισθανθεί ποτέ ότι φτάσατε σε αυτό το σημείο που λέτε «Φτάνει πια!»; Έχετε φτάσει σε αυτή την φάση της ζωής σας που απλώς περνούν οι μέρες κι εσείς δεν είστε ευχαριστημένοι με τίποτα, αισθάνεστε αδύναμοι, κακόκεφοι και συνέχεια κουρασμένοι; Είμαι σίγουρη πως δεν χρειάζεται να πω περισσότερα.Τι κάνατε όμως για αυτό; Για μένα το πρώτο καμπανάκι χτύπησε όταν διάβασα ένα κείμενο της Χριστίνας στο blog e-mama.gr. Ακολούθησε η σύντομη νοσηλεία του άντρα μου στο νοσοκομείο. Κάπου εκεί οι σκόρπιες σκέψεις που μέχρι τότε έκανα, βρήκαν την θέση τους κι αποφάσισα πως χωρίς φανφάρες, μεγάλες ανακοινώσεις, δεσμεύσεις και τυμπανοκρουσίες, είχε έρθει η ώρα να κάνω μικρές καθημερινές αλλαγές, με στόχο αυτά τα απλά, καθημερινά κατορθώματα που δυστυχώς δεν εκτιμάμε όσο θα έπρεπε. Έχουν περάσει 4 μήνες από τότε κι ενώ πολλά από αυτά δεν τα έχω ακόμη πετύχει στο βαθμό που θα ήθελα, είμαι χαρούμενη γιατί οι μεγαλύτεροι προσωπικοί μου «στόχοι»,…

Αυτά τα καθημερινά μικρά κατορθώματα

Οι σκόρπιες σκέψεις παίρνουν σιγά σιγά υπόσταση. Γιατί αν κάτσεις κάτω, με χαρτί και με μολύβι, θα τα βρεις όλα εκεί. Τελικά αυτά που θέλουμε ή δεν θέλουμε να κάνουμε, αυτά που διαπιστώσαμε πως πρέπει ή δεν πρέπει να αποφεύγουμε, αυτά που διαπιστώσαμε πως τα έχουμε ανάγκη, είναι καλό να λέγονται και να γράφονται. Περισσότερο σαν υπενθύμιση, γιατί ορισμένα, κακά τα ψέματα, δεν θα αλλάξουν έτσι απλά. Και γιατί κάποια πράγματα δεν έρχονται, δεν φεύγουν και δεν σταματούν απλά γιατί τα γράψαμε σε μια λίστα. Εγώ όμως ήμουν πάντα το κορίτσι που έγραφα σκέψεις, ιδέες, λίστες, έβαζα στόχους στο χαρτί και τους έβλεπα να γίνονται. Η χρονιά μάλλον δεν σκοπεύει να μου χαριστεί φέτος.Έβγαλε τα δόντια της από νωρίς. Ούτε εγώ όμως σκοπεύω να συνεχίσω με το κεφάλι χαμηλά. Δειλιάζω να βάλω στόχους, δεν θέλω να γεμίσω προσδοκίες, θέλω όμως να αισθάνομαι ότι επιτρέπεται να θέλω, να μπορώ κι αν…

error: Content is protected !!