Author

Magda Zindrou

Browsing

10 λόγοι για να ξεκινήσετε την anti-stress ζωγραφική

Τα anti-stress books, είναι βιβλία ζωγραφικής για μικρούς και μεγάλους που μπορούν πραγματικά να μας βοηθήσουν να χαλαρώσουμε και να ξεφύγουμε από όσα μας απασχολούν. Τα ανακάλυψα πέρυσι τα Χριστούγεννα, όταν πήραμε το βιβλίο της Rebecca Jones «Χρωματίζω κάρτες και φακέλους. Χριστούγεννα», που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος. Αυτή την περίοδο, μια ανάσα πριν το καλοκαίρι και παρά τις αντιξοότητες του καιρού που προσπαθεί να μας χαλάσει την διάθεση, εμείς ζωγραφίζουμε την Φύση. Φτιάχνουμε κάρτες και φακέλους με ένα ακόμη βιβλίο της Rebecca Jones, χαλαρώνουμε και ονειρευόμαστε τις ξένοιαστες μέρες που θα έρθουν. Κι αν ακόμη δεν σας έχω πείσει για το πόσο σημαντικό είναι να αφεθείτε κι εσείς στην anti-stress ζωγραφική συγκέντρωσα για εσάς 10 λόγους που σίγουρα είναι αρκετοί για να σας πείσουν: 1. Θα σας βοηθήσει να χαλαρώσετε. 2. Απομακρυνόμαστε από αρνητικές σκέψεις 3. Προσφέρει χρόνο μόνο για εσάς. 4. Μειώνει το άγχος. 5. Ενεργοποιεί κέντρα του εγκεφάλου που βοηθούν στην συγκέντρωση.…

Μια εκδρομή στην Αρχαία Μεσσήνη

Η Αρχαία Μεσσήνη βρίσκεται στο νομό Μεσσηνίας στο νοτιοδυτικό τμήμα της Πελοποννήσου, δίπλα στο σημερινό χωριό Μαυρομάτι. Θεωρείται μια από τις σημαντικότερες σε μέγεθος, μορφή και διατήρηση πόλεις της αρχαιότητας. Εμείς την επισκεφθήκαμε ένα καλοκαιρινό απόγευμα, παρέα με τα παιδιά μας και θαυμάσαμε το μοναδικό φυσικό περιβάλλον και τα πραγματικά εντυπωσιακά ευρήματα. Η πόλη ιδρύθηκε το 370-369 π.Χ. από τον Θηβαίο στρατηγό Επαμεινώνδα, ο οποίος απελευθέρωσε τη Μεσσηνία από τη σπαρτιατική κυριαρχία και επέλεξε τους πρόποδες του όρους Ιθώμη για να χτίσει την πρωτεύουσα των ελεύθερων Μεσσηνίων. Η πόλη ονομάστηκε έτσι από τη μυθική βασίλισσα Μεσσήνη, κόρη του βασιλιά του Άργους Τριόπα. Μέχρι το 395 μ.Χ. και την καταστροφική επιδρομή των Γότθων η πόλη παρέμεινε το πολιτικό και πολιτιστικό κέντρο της Μεσσηνίας. Η ζωή στην πόλη συνεχίστηκε και στη Βυζαντινή περίοδο, όπως δείχνουν οι πολυάριθμες εκκλησίες, σε πολύ πιο ταπεινές διαστάσεις ωστόσο, μέχρι και το 14ο αιώνα που η Μεσσήνη…

«Ρε μαμά, δεν παίξαμε καθόλου σήμερα!»

Πείτε μου πόσες φορές έχετε ακούσει εσείς αυτή τη φράση «Ρε μαμά, δεν παίξαμε καθόλου σήμερα!»… μετά από ένα ολόκληρο απόγευμα (δηλαδή 4 ώρες τουλάχιστον) που τα παιδιά έμειναν στο σπίτι και απλά έπαιζαν. Ακόμη και μετά από μια ολόκληρη μέρα στο σπίτι. Νομίζω πως την ακούω καθημερινά, ή τουλάχιστον μέρα παρά μέρα, ειδικά αυτή την περίοδο. Ζούμε σε μια χώρα όπου δυστυχώς τα παιδιά περνούν πολλές ώρες στο σχολείο, καθισμένα σε μια καρέκλα, με ελάχιστο χρόνο να παίξουν ακόμη και στα διαλείμματα. Το απόγευμα τρέχουν σε διάφορες δραστηριότητες, εκπαιδευτικές κατά προτίμηση, που πολλές φορές δεν τις έχουν καν επιλέξει τα ίδια. Σαν να μην έφτανε αυτό, το καλοκαίρι έρχεται από τον Μάιο (η καλοκαιρινή διάθεση σίγουρα) κι έτσι έχεις δύο παιδιά κουρασμένα, φορτωμένα (ακόμη κι αν από επιλογή δεν τα έχεις γράψει σε πολλές δραστηριότητες), να διαμαρτύρονται πως δεν προλαβαίνουν να παίξουν. Νομίζω πως ως ενήλικες ξεχνάμε με πόση…

Είσαι αυτά που τρως!

Ένα από τα μικρά μου κατορθώματα είναι να κάνω πολύ συνειδητά, με αργά και σταθερά βήματα (κι ευτυχώς με επιτυχία) μια προσπάθεια να τρώω καλύτερα. Ο στόχος μου δεν είναι μόνο να χάσω κιλά. Ο στόχος είναι να αισθάνομαι καλύτερα για αυτά που τρώω, να μην αισθάνομαι πως το φαγητό που τρώω χαρακτηρίζει εμένα και την ζωή που θέλω να κάνω. «Είσαι αυτά που τρως» και το ξέρεις! Κι εγώ ήμουν ένας άνθρωπος που αντιμετώπιζε το φαγητό ως παρηγοριά στα δύσκολα, ως φάρμακο στα άσχημα, δεν έβαζα φρένο γιατί δεν έβλεπα το λόγο, λιγουρευόμουν ακόμη και τροφές που δεν τις ψώνιζα ποτέ για να υπάρχουν στο σπίτι μου. Ένα κλικ είναι. «Είσαι αυτά που τρως». Αυτό θέλεις; Όχι φίλοι μου! Δεν θέλω να είμαι αυτή που δεν μπορεί να αντισταθεί σε ένα επιπλέον κομμάτι πίτσα, ενώ αισθάνομαι πως έχω σκάσει. Δεν μπορώ να είμαι αυτή που δεν μπορεί να βλέπει μια σοκολάτα…

error: Content is protected !!