Author

Magda Zindrou

Browsing

Μια βόλτα στο Πάρκο Δεινοσαύρων

Στο Πολιτιστικό Πάρκο πήγαμε πρώτη φορά πριν 2,5 χρόνια. Είναι ένας καταπράσινος χώρος 25.000 τετραγωνικών μέτρων και βρίσκεται μερικά χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα (προέκταση Αττικής Οδού προς Λαύριο). Βρεθήκαμε εκεί ξανά πριν μερικούς μήνες για να δούμε την υπαίθρια έκθεση δεινοσαύρων! Το Πάρκο Δεινοσαύρων απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους και παρουσιάζει εκθέματα σε φυσικό μέγεθος, πιστές αναπαραστάσεις δεινοσαύρων και άλλων ζώων, με κύριο στόχο την αφύπνιση της οικολογικής συνείδησης του επισκέπτη. Η ζωή στην Αθήνα μας σπρώχνει καθημερινά να ψάχνουμε για ανοικτούς, πράσινους χώρους, όπου τα παιδιά μπορούν να τρέξουν, να παίξουν και να σκαρφαλώσουν ανενόχλητα. Το Πολιτιστικό Πάρκο στο Λαύριο είναι σίγουρα ένας από αυτούς τους χώρους. Και φυσικά τα παιδιά ενθουσιάστηκαν όταν τα ρώτησα αν θέλουν να δουν μια έκθεση με δεινόσαυρους! Η αγάπη μας για τους δεινόσαυρους είναι άλλωστε γνωστή σε όσους διαβάζουν αυτό το blog. Η συγκεκριμένη έκθεση, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Πάρκου, απευθύνεται…

«Δύσκολη που γίνεται σιγά σιγά η ζωή βρε μαμά!»

Η ώρα είναι 16:30. Έχουμε όλοι γυρίσει στο σπίτι από δουλειές και σχολεία. Ο Άρης ετοιμάζεται να διαβάσει γιατί το απόγευμα έχουμε κανονίσει παιχνίδι με έναν φιλαράκο του από την γειτονιά. Παίρνει την ασήκωτη αυτή τσάντα, που έπρεπε να κουβαλάμε όλη την χρονιά από το σπίτι στο σχολείο και από το σχολείο πίσω στο σπίτι και ξεφυσάει:»Ουφ, δύσκολη που γίνεται σιγά σιγά η ζωή βρε μαμά!» Εγώ: «Γιατί αγάπη μου το λες αυτό; Τι έπαθες;» Άρης: «Δεν έπαθα κάτι. Να απλά, κάθε χρόνος που περνάει η ζωή των παιδιών γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Ξεκινήσαμε από το μικρό σχολείο, που όλα ήταν τόσο ωραία. Παίζαμε, τραγουδούσαμε, τρέχαμε στην αυλή, ζωγραφίζαμε, ξαναπαίζαμε, είχαμε την κυρία Δήμητρα που είναι η καλύτερη δασκάλα όλου του κόσμου. Μετά πήγαμε στο μεσαίο σχολείο. Κι εκεί άρχισαν οι κυρίες να μη μας αφήνουν να τρέχουμε, διάβασμα δεν είχαμε, αλλά κάναμε εργασίες, παίζαμε λιγότερο. Και τώρα στο…

Γρήγορο και υγιεινό πρωινό (ή αλλιώς, το αγγλικό μου πρωινό)

Έζησα στην Αγγλία 8 χρόνια! Αγαπημένη συνήθεια ήταν 2-3 φορές την εβδομάδα, πριν την δουλειά να πηγαίνω με τον φίλο μου τον Garry στο μαγαζάκι της γειτονιάς μας για πρωινό. Όσοι έχετε πάει έστω και για λίγες μέρες στην Μεγάλη Βρετανία θα ξέρετε σίγουρα τι σημαίνει αγγλικό πρωινό. Σκέφτεστε λουκάνικα, μπέικον, ομελέτα ή scrambled eggs, γλυκά φασόλια και άλλα υπέροχα, πεντανόστιμα εδέσματα που εμείς συνήθως θα τρώγαμε για μεσημεριανό. Και πράγματι είναι τόσο yummy!!!!! Ο Garry όμως μου έδειξε και μια ακόμη συνταγή, πολύ απλή. Την ετοίμαζα τις υπόλοιπες μέρες τις εβδομάδας στο σπίτι, κάνοντας διάφορους συνδυασμούς φρούτων και ξηρών καρπών. Αυτό ήταν η γρήγορη και εύκολη λύση, που παρόλα αυτά με γέμιζε ενέργεια και φυσικά ήταν μια πιο υγιεινή λύση από το traditional english breakfast. Ο φίλος μου λοιπόν μου έμαθε να φτιάχνω porridge. Σε μια απλή εκδοχή, με βρώμη, γάλα, μπανάνα και μέλι. Σήμερα δεν φαντάζει ως κάτι…

Να είσαι ο εαυτός σου… για το καλό του παιδιού σου!

Πρόσφατα διάβασα αυτά τα πολύ απλά λόγια από την Magda Gerber: “What parents teach is themselves, as models of what is human – by their moods, their reactions, their facial expressions and actions. These are the real things parents need to be aware of, and of how they affect their children. Allow them to know you, and it might become easier for them to learn about themselves.”. Πόσο αληθινοί είμαστε με τα παιδιά μας; Φεβρουάριος αυτής της χρονιάς και με τον Άλκη είμαστε καλεσμένοι στο πάρτι ενός φίλου του. Και φτάνουμε στον χώρο καταχαρούμενοι που θα δει τους φίλους του και θα παίξουν. Με την πρώτη όμως ματιά χλωμιάζω. Όλα τα παιδάκια είναι ντυμένα με αποκριάτικες στολές. ΟΛΑ! Εκτός από τον Άλκη. Το ξέχασα! Ξέχασα πως το πάρτι ήταν μασκέ. Αυτό το κομμάτι της πληροφορίας με είχε τελείως προσπεράσει. Ο Άλκης δεν έδωσε από την αρχή σημασία, αλλά μετά από 10…

Διαβάσαμε τη «Δημοκρατία» από τις Εκδόσεις Ίκαρος

Δεν μπορώ να πω πως έχω διαβάσει πολλά κόμικς ως παιδί. Τα ανακάλυψα σχετικά αργά, στα φοιτητικά μου χρόνια. Τα τελευταία χρόνια όμως χάρη στα παιδιά και στον καλό μου, που έχει μια τεράστια συλλογή από comic books και graphic novels έχουν μπει για τα καλά στην ζωή μου! Και το τελευταίο μου απόκτημα, είναι ένα αριστουργηματικό πολιτικό graphic novel, με εκπληκτικούς χαρακτήρες, πολύ χρώμα και μια κριτική ματιά απέναντι σε μια από τις μεγαλύτερες επινοήσεις της παγκόσμιας πολιτικής ιστορίας. Από τους δημιουργούς του εξαιρετικού Logicomix έρχεται η Δημοκρατία, ένα βιβλίο από τις Εκδόσεις Ίκαρος, το οποίο έχει ήδη αποσπάσει το βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού βιβλίου – ΙΒΒΥ 2016 στην κατηγορία «Βραβείο σε συγγραφέα εφηβικού – νεανικού βιβλίου, για εφήβους και νέους». και τα βραβεία «Καλύτερου Σεναρίου» και «Καλύτερου Κόμικ by Wacom» στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς 2016. «Στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ., η Αθήνα βρίσκεται σε πόλεμο.…

error: Content is protected !!