Archive

Ιανουάριος 2017

Browsing

Πάμε θέατρο; «Οι 3 Σωματοφύλακες» στο Θέατρο Ακροπόλ

Την περιμένανε πώς και πώς αυτή την παράσταση! Σωματοφύλακες, που δεν είναι 3 τελικά αλλά 4, ο κακός Καρδινάλιος, ξιφομαχίες, δολοπλοκίες, ρούχα εποχής, δράση, όνειρα, φιλίες, έρωτες, ιππότες, βασιλιάδες… Μια ακόμη θεατρο-βόλτα με τους φίλους της ομάδας «Κάθε μέρα γονείς» ολοκληρώθηκε. Αυτή τη φορά βρεθήκαμε στο Θέατρο Ακροπόλ για να παρακολουθήσουμε την παράσταση «Οι 3 Σωματοφύλακες», του Αλέξανδρου Δουμά. Με το σύνθημα «Ένας για όλους και όλοι για έναν» μπήκαμε στην αίθουσα και περιμέναμε με αγωνία να αρχίσει η παράσταση. Από το πρώτο λεπτό τα βλέμματα έμειναν καθηλωμένα στους Σωματοφύλακες να ξιφομαχούν στη σκηνή με δεξιοτεχνία. Η ιστορία ξεκινάει κάπως έτσι: Ο Ντ’ Αρτανιάν φεύγει από το χωριό του για να πάει στο Παρίσι, γεμάτος όνειρα πως μια μέρα θα γίνει σωματοφύλακας του βασιλιά. Μετά από διάφορες περιπέτειες, άλλοτε με τους «κακούς» της παράστασης, αλλά και με τους διάσημους Σωματοφύλακες Άθω, Πόρθο και Άραμι, καταφέρνει «με το σπαθί του» να συμφιλιωθεί…

Διαβάσαμε: «Ποιος έκλεψε τον ήλιο;» από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα βιβλίο ιδανικό για μικρά παιδιά. Ένα βιβλίο που συνδυάζει το λιτό, γραμμένο σε κατανοητή γλώσσα κείμενο με την εικόνα.  Απευθύνεται καταρχήν σε μικρά παιδιά, που δεν ξέρουν να διαβάζουν μόνα τους. Είναι όμως και ένα καταπληκτικό πρώτο ανάγνωσμα για τα παιδιά που πηγαίνουν πρώτη φορά στο δημοτικό και μαθαίνουν να διαβάζουν μόνα τους.Το βιβλίο «Ποιος έκλεψε τον ήλιο;» της  βραβευμένης Κλαίρης Γεωργέλλη, από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος, ανήκει σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία, παρουσιάζει εξαιρετικό αισθητικό ενδιαφέρον κι ας απευθύνεται σε μικρούτσικους βιβλιοφάγους.  (3+ προτείνει ο εκδοτικός, εγώ θα σας πρότεινα να τολμήσετε να το διαβάσετε και με πιο μικρά παιδιά). Αυτή λοιπόν η ιστορία, όπως τόσες άλλες, ξεκινά με ένα «Μια φορά κι έναν καιρό…». Μια φορά κι έναν καιρό, μακριά σε ένα μικρό χωριό, οι κάτοικοι του είχαν όλοι αποκοιμηθεί. Κι όπως κάθε πρωί, ο κόκορας λάλησε «Ξυπνήστεεεεεε». Μόνο που αυτή η μέρα…

Η τελευταία αγκαλιά της μέρας

Τα τελευταία χρόνια έχω ακούσει πολλά για τα παιδιά, την μητρότητα και ότι άλλο περιέχει αυτή η σχέση και ο ρόλος. Θέματα για το φαγητό, την πειθαρχία, την συμπεριφορά, το σχολείο, τα παιχνίδια και φυσικά τις συνήθειες, ο λόγος άλλωστε για τον οποίο αποφάσισα να γράψω αυτό το κείμενο σήμερα. Μια δικιά μας αγαπημένη συνήθεια, που μέχρι σήμερα γίνεται στόχος κυρίως αρνητικής κριτικής είναι η διαδικασία που ακολουθούμε πριν τον βραδινό ύπνο. Εκείνη την δύσκολη ώρα, που όλη η κούραση και η ένταση της ημέρας είναι χαραγμένη σε κάθε κόκαλο και μυ του κορμιού μας. Εκείνη η ώρα που θες να κατεβάσεις τα ρολά σου, να πέσεις στον καναπέ και να χαλαρώσεις με ένα ποτήρι κρασί, χωρίς να πρέπει να σκεφτείς απολύτως τίποτα! Από την πρώτη μέρα που το μεγάλο μου παιδί ξάπλωσε στο κρεβάτι του, έξω από την καλαθούνα του, κάνουμε μια τεράστια αγκαλιά και διαβάζουμε ένα παραμύθι. Στην…

Αυτά τα καθημερινά μικρά κατορθώματα

Οι σκόρπιες σκέψεις παίρνουν σιγά σιγά υπόσταση. Γιατί αν κάτσεις κάτω, με χαρτί και με μολύβι, θα τα βρεις όλα εκεί. Τελικά αυτά που θέλουμε ή δεν θέλουμε να κάνουμε, αυτά που διαπιστώσαμε πως πρέπει ή δεν πρέπει να αποφεύγουμε, αυτά που διαπιστώσαμε πως τα έχουμε ανάγκη, είναι καλό να λέγονται και να γράφονται. Περισσότερο σαν υπενθύμιση, γιατί ορισμένα, κακά τα ψέματα, δεν θα αλλάξουν έτσι απλά. Και γιατί κάποια πράγματα δεν έρχονται, δεν φεύγουν και δεν σταματούν απλά γιατί τα γράψαμε σε μια λίστα. Εγώ όμως ήμουν πάντα το κορίτσι που έγραφα σκέψεις, ιδέες, λίστες, έβαζα στόχους στο χαρτί και τους έβλεπα να γίνονται. Η χρονιά μάλλον δεν σκοπεύει να μου χαριστεί φέτος.Έβγαλε τα δόντια της από νωρίς. Ούτε εγώ όμως σκοπεύω να συνεχίσω με το κεφάλι χαμηλά. Δειλιάζω να βάλω στόχους, δεν θέλω να γεμίσω προσδοκίες, θέλω όμως να αισθάνομαι ότι επιτρέπεται να θέλω, να μπορώ κι αν…

Πάμε θέατρο; «Η Αλίκη είχε αρχίσει να βαριέται έτσι που καθόταν πάνω στο χορτάρι»

Φαίνεται πως φέτος είναι η χρονιά της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων! Η ηρωίδα του Lewis Carroll ζωντανεύει σε μια ακόμη θεατρική σκηνή, αυτή τη φορά από την Θεατρική Ομάδα Τσόκαρα. «Η Αλίκη είχε αρχίσει να βαριέται έτσι που καθόταν πάνω στο χορτάρι» είναι ο τίτλος της παράστασης που μπορείτε να απολαύσετε για μια τελευταία Κυριακή (15/1 στις 15:00) στο θησείον, Ένα Θέατρο για τις Τέχνες. Η παράσταση «Η Αλίκη είχε αρχίσει να βαριέται έτσι που καθόταν πάνω στο χορτάρι» είναι εμπνευσμένη από το έργο «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων», μια ιστορία για μικρούς και μεγάλους, ένα σουρεαλιστικό ταξίδι σε έναν παράλογο κόσμο όπου όλα μπορούν να συμβούν, όλα είναι δυνατά. Στον κόσμο της υπάρχουν δεκάδες μαγικά πλάσματα (ο Άσπρος Κούνελος, η Γάτα Τσεσάιρ, ο Καπελάς, η Κάμπια, η Κόκκινη Βασίλισσα, τα Τραπουλόχαρτα-Κηπουροί κ.α.). Η λογική δεν έχει καμία θέση στη Χώρα των Θαυμάτων, μια Χώρα που ακροβατεί μεταξύ παράλογου…

error: Content is protected !!