Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Οι τετράποδοι επισκέπτες μου

Το φετινό καλοκαίρι ήταν για μας σκέτη απόλαυση! Γεμάτο ξένοιαστες, ξεκούραστες και χαλαρές στιγμές. Μας επιφύλασσε όμως και μια τεράστια έκπληξη. Μια έκπληξη που μας αναστάτωσε, μας άγχωσε, έκρυβε αγωνία και φόβο, αλλά μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε δύο υπέροχα πλάσματα, γεμάτα αγάπη και τρυφερότητα. 

Να σας γνωρίσω την Ήρα και τον Κοκόνη!


Από γάτες ξέρω! Η Λολίτα, η αγγλίδα γάτα μου, είναι μαζί μου περισσότερο από 17 χρόνια τώρα και ήταν για μένα η πρώτη μου καθημερινή, κανονική επαφή με ένα κατοικίδιο. Λέω κανονική, γιατί κατά την διάρκεια της ζωής μου έκανα πολλές απόπειρες να υιοθετήσω ένα ζωάκι, οι περισσότερες όμως βρήκαν δυστυχώς σθεναρή αντίσταση από την μαμά μου.

Φέτος το καλοκαίρι όμως βρεθήκαμε στο χωριό παρέα με δύο σκυλιά, τα οποία φαίνεται πως κάποιος άφησε έξω από την πόρτα μας. Συνηθισμένη πρακτική όπως έμαθα στην πορεία, καθώς τα καλοκαίρια, με το που φθάνουν οι Αθηναίοι στα χωριά τους, αυξάνονται τα κρούσματα εγκατάλειψης ζώων. Όπως μας είπε κάτοικος της περιοχής το σκεπτικό είναι ότι ο Αθηναίος δεν θα το αφήσει στο δρόμο να πεινάσει και να το πατήσουν τα αυτοκίνητα. Άρα όλα καλά!

Καλάθια!

Ειλικρινά μου φαίνεται αδιανόητο να εγκαταλείπεις ένα ζώο. Δεν μπορώ να καταλάβω ποιος άνθρωπος μπορεί απλά να ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου του και να πετάξει στο δρόμο ένα πλάσμα που ζούσε μαζί του, ένα ζώο με το οποίο μοιράζονταν την καθημερινότητά του. Έμαθα πολλά αυτόν τον μήνα μαζί τους και κυρίως μάθαμε πόση αγάπη θα σου χαρίσει ένα ζώο, ως ένα ελάχιστον δείγμα ευγνωμοσύνης για την βοήθεια και την αγάπη που του προσφέρεις. Μάθαμε πως η σχέση με ένα ζώο κερδίζεται, χτίζεται μέχρι να γίνετε ένα, να επικοινωνείτε και να νιώθετε ο ένας την ανάγκη του άλλου.


Μάθαμε όμως πως αν βρεθείς με ένα αδέσποτο, τα πράγματα είναι δύσκολα. Ειδικά αν είναι ένα ζώο που δεν μπορείς να υιοθετήσεις, ένα ζώο που πρέπει μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να βρει ένα σπίτι, διαφορετικά θα γίνεις κι εσύ ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα της εγκατάλειψης, χωρίς καν να το θες.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση βρήκαμε ελάχιστη βοήθεια από τους επίσημους φορείς της περιοχής (Μεσσηνία). Δυστυχώς οι Δήμοι και οι διάφορες φιλοζωικές οργανώσεις ήταν ανύπαρκτες. Με εξαίρεση έναν άνθρωπο (δεν ξέρω αν μπορώ να πω δημόσια το όνομά της, αλλά την ευχαριστώ ειλικρινά για τις πολύτιμες συμβουλές) που με πολύ προσωπικό χρόνο, χρήμα και δουλειά βοηθάει τα αδέσποτα ζώα της περιοχής. Απεριόριστη βοήθεια όμως και υποστήριξη είχαμε και από την Ζωοφιλική Ένωση Ηλιούπολης. Παρότι μας χώριζαν αρκετά χιλιόμετρα και οι ίδιοι δεν είχαν την δυνατότητα να φιλοξενήσουν κανένα από τα δύο ζώα, μου πρόσφεραν χρήσιμες συμβουλές που δεν γνώριζα και κυρίως με ενθάρρυναν να μην τα εγκαταλείψω. Και φυσικά ο δικός μας κτηνίατρος και φίλος, που με την ματιά του με έκανε να δω την κατάσταση με ψυχραιμία.

Τι κάνουμε λοιπόν αν ξυπνήσουμε ένα πρωί και βρούμε στην αυλή μας, μπροστά στην πόρτα μας ένα εγκαταλειμμένο ζώο; 

Να σας πω καταρχήν πως πρέπει πάντα να είμαστε προσεκτικοί με ένα ζώο που δεν το γνωρίζουμε. Του δίνουμε χρόνο να μας μυρίσει, να καταλάβουμε τις διαθέσεις του, δεν αφήνουμε τα παιδιά να τρέξουν καταπάνω του και να το χαϊδέψουν αν δεν βεβαιωθούμε πως το ζώο δεν δαγκώνει και δεν είναι επιθετικό. Μπορεί να είναι χτυπημένο και φοβισμένο. Βεβαιωθείτε πως το ζώο δεν θα σας πειράξει!





Φτιάξτε μια αφίσα την οποία θα τοποθετήσετε σε κεντρικά σημεία, petshop, κτηνιατρεία, γυμναστήρια κτλ.και ετοιμάστε μια αγγελία την οποία θα ανεβάσετε στα προσωπικά σας social media και θα κοινοποιήσετε σε φιλοζωικές ομάδες που εθελοντικά κάνουν εξαιρετική δουλειά (να τους στείλετε μήνυμα με ότι λεπτομέρειες πιστεύετε ότι πρέπει να γνωρίζουν). Βάλτε φωτογραφίες των ζώων και προσπαθήστε να αναφέρετε όσο περισσότερα στοιχεία γίνεται για το ζώο και τον χαρακτήρα του. Λογικά, όπως συνέβη με εμάς, δεν θα γνωρίζετε την ηλικία του και φυσικά αν έχει κάνει εμβόλια ή αν είναι στειρωμένο. Μπορείτε να αναφέρετε όμως αν είναι μωρό, κουτάβι, ή νεαρής ηλικίας, μεγαλόσωμο ή μικροκαμωμένο και να δώσετε στοιχεία του χαρακτήρα του από το λίγο έστω χρόνο που το ξέρετε.

Όπως με συμβούλεψαν οι εθελοντές από την Ζωοφιλική Ένωση Ηλιούπολης, καλό θα είναι στην αγγελία να αναφέρουμε ότι το ζωάκι θα δοθεί με την προϋπόθεση τοποθέτησης microchip, συμβόλαιο υιοθεσίας και στείρωσης. Έτσι θα αποτρέψετε πιθανούς παράνομους εκτροφείς που θα το χρησιμοποιήσουν για παράνομη εκτροφή με σκοπό το κέρδος, καθώς και συλλέκτες ή ανεύθυνους ανθρώπους που δεν θα το προσέξουν. Εδώ θα βρείτε δείγμα συμβολαίου υιοθεσίας σκύλου.

Ζητήστε να δείτε που θα ζήσει το ζώο και αποφύγετε εκείνους που θέλουν ένα ζωάκι ως παιχνίδι για τα παιδιά τους, είτε το προορίζουν για δώρο έκπληξη σε φίλο/συγγενή. Καλό θα είναι επίσης να μη δώσετε το ζώο σε κάποιον που απλά σκοπεύει να το δέσει επί μονίμου βάσεως σε ένα μπαλκόνι, μια ταράτσα ή σε έναν κήπο. Ρωτήστε τους αν έχουν άλλα ζώα ή αν είχαν στο παρελθόν πώς πέθανε το ζώο. Φυσικά και δεν θα δώσετε το ζώο σε κάποιον που έχασε το κατοικίδιό του γιατί το είχε χωρίς λουρί στο δρόμο και το χτύπησε αυτοκίνητο ή σε κάποιον που του έπεσε από το μπαλκόνι κτλ.

Ακολουθήστε το ένστικτό σας! Αν κάποιος δεν σας κάνει το κλικ απορρίψτε τον. Δεν θέλουμε απλά να δώσουμε το ζώο στον πρώτο ενδιαφερόμενο για να το ξεφορτωθούμε. Ζητήστε του λίγο χρόνο να το σκεφτείτε, δείτε και τις υπόλοιπες προτάσεις και επιλέξτε. Είναι βασικό να μη βρεθεί ξανά το ζώο στον δρόμο, για αυτό αξιοποιήστε όλο τον χρόνο που έχετε και σκεφτείτε πριν το δώσετε. Επισκεφθείτε τον χώρο που θα ζήσει το ζώο. Η παράδοση θα πρέπει να γίνει σε κτηνιατρείο για να μπει microchip και να καταχωρηθούν σε αυτό τα στοιχεία του νέου κηδεμόνα. Πατήστε εδώ για να διαβάσετε τι θα πρέπει να προσέξετε με τους υποψήφιους κηδεμόνες. Η δική μας εμπειρία επίσης μας έδειξε πως ένα μικρόσωμο ζώο θα βρει πιο εύκολα σπίτι από ένα μεγαλόσωμο.





Αναρτήστε την αγγελία σας στις παρακάτω σελίδες.
https://www.facebook.com/paratrixa?fref=ts
https://www.facebook.com/pistosfilos.gr?fref=ts
https://www.facebook.com/skiloskaigata?fref=ts
https://www.facebook.com/trihes?fref=ts
https://www.facebook.com/groups/hathikebrethikexarizetai/?fref=ts
https://www.facebook.com/groups/zoakia/?fref=ts
goo.gl/S7zTjB
goo.gl/ikS8ra

Τέλος πρέπει να ξέρουμε τι μπορούμε να διεκδικήσουμε σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, αν και πρέπει να σας πω ότι εμείς, παρότι επικοινωνήσαμε με τους Δήμους της περιοχής, δεν το προχωρήσαμε περισσότερο. Σύμφωνα με τον νόμο λοιπόν, υπεύθυνος και υποχρεωμένος να αναλάβει και να φροντίσει για την στείρωση και την περίθαλψη ενός αδέσποτου ζώου είναι ο Δήμος της περιοχής σας. Θα πρέπει να επικοινωνήσετε μαζί τους και να τους πιέσετε να τα αναλάβουν και να τα φροντίσουν. Στη συνέχεια συνήθως επανεντάσσονται στο σημείο που βρέθηκαν εκτός και αν θελήσει κάποιος να το φιλοξενήσει μέχρι να βρει ένα νέο σπίτι. Αν ο Δήμος σας αδιαφορήσει ενημερώστε τον εισαγγελέα της περιοχής καθώς και το Σώμα Επιθεωρητών -Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης για το γεγονός ότι ο Δήμος σας αδιαφόρησε και προσπαθήστε να είστε όσο το δυνατόν πιο αναλυτικοί.

Τα "δικά μας αδεσποτάκια" βρήκαν στην κυριολεξία την τελευταία μέρα των διακοπών μας ένα σπίτι που τα ήθελε. Δυστυχώς εμείς δεν μπορούσαμε να τα κρατήσουμε, ούτε να τα μεταφέρουμε μαζί μας στην Αθήνα. Χαίρομαι όμως που μέχρι τέλους δεν εγκατέλειψα την προσπάθεια και έκανα το καλύτερο δυνατό για αυτά. Τι θα είχα κάνει αν δεν είχαν βρεθεί αυτοί οι άνθρωποι; Πιστεύω πως θα επέστρεφα την επόμενη μέρα στο χωριό και θα τα έφερνα μαζί μου στην Αθήνα μέχρι να τους βρω ένα σπίτι. Όσο κι αν στεναχωρήθηκα που τα άφησα πίσω (έκλαψα πολύ!) τουλάχιστον έδειξα στα παιδιά μου ότι ένα ζωάκι δεν πρέπει ποτέ να βρεθεί μόνο του, αβοήθητο στον δρόμο. Τα αγαπήσαμε πάρα πολύ αυτά τα σκυλάκια, ακόμη και ο πιο συγκρατημένος της οικογένειας! Δεν βρίσκω τα λόγια να σας περιγράψω πώς είναι να ζεις με ένα ζώο που έχει βιώσει την εγκατάλειψη. Τα στάδια που περνά αυτή η σχέση και πώς τελικά βιώνεις το ευχαριστώ που σου λένε με τον τρόπο τους καθημερινά. Μου λείπουν πολύ! Σύντομα όμως θα τα επισκεφθούμε. Ανυπομονώ...

4 σχόλια:

  1. Υπέροχο ποστ…
    Μπράβο σας για όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μάγδα μου υπέροχη ανάρτηση! Μακάρι όλοι οι άνθρωπο να λειτουργούσαν όπως εσείς! Σε ευχαριστούμε για τις πολύ χρήσιμες πληροφορίες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ ευχαριστώ Κατερίνα! Ήταν ένα από τα πιο όμορφα και δύσκολα πράγματα που κάναμε ως οικογένεια που αγαπά τα ζώα. Γιατί αυτά τα σκυλάκια είναι υπέροχα πλάσματα!

      Διαγραφή