Archive

Ιανουάριος 2016

Browsing

Και συνεχίζουμε να φωτογραφίζουμε!

Άλλη μια φωτογραφική χρονιά ξεκίνησε δυναμικά! Μετά την ολοκλήρωση ενός φωτογραφικού ημερολογίου για το 2015 με αφορμή την ομάδα της Μάρθας και το ‪#‎φωτογραφισετο‬ (μπορείτε να βρείτε όλες μου τις φωτογραφίες για το 2015 στο προφίλ μου στο Instagram και στον σχετικό πίνακα στο Pinterest) η χρονιά ξεκινά με δύο φωτογραφικά project τα οποία είναι ήδη σε εξέλιξη. Συνεχίζεται για μια ακόμη χρονιά το «Φωτογράφισε το!». Στόχος μας να βγάζουμε μια φωτογραφία κάθε μέρα. Το θέμα είναι ελεύθερο. Η φωτογραφία ανεβαίνει στην ομάδα μας στο Facebook χρησιμοποιώντας το hashtag #φωτογραφισετο_2016, ώστε πατώντας πάνω του να μπορούμε να δούμε συγκεντρωμένες όλες τις φωτογραφίες που έχουμε τραβήξει με αφορμή το συγκεκριμένο project. Οδηγός μου; Οι στιγμές, η καθημερινότητα, κάτι που με κάνει να χαμογελώ, τα παιδιά μου, ένα χαμόγελο, η δημιουργική και παιχνιδιάρικη διάθεση, μια αφορμή για συζήτηση… Αφεθείτε ελεύθεροι και η φωτογραφία κρύβεται κάπου δίπλα σας! Οι δικές μου φωτογραφίες βρίσκονται φυσικά στον λογαριασμό μου στο…

Δεν πειράζει…

Έχει περάσει περίπου ένας μήνας από την αλλαγή του χρόνου. Αυτή την στιγμή της χρονιάς που όλοι, λιγότερο ή περισσότερο, κοιτάμε πίσω και πατάμε το restart για να ξεκινήσει μια πιο αισιόδοξη χρονιά, γεμάτη στόχους, χαμόγελα, υποσχέσεις, ελπίδες και προσδοκίες. Φέτος λοιπόν είπα όχι στο restart! Δεν θα γίνω κάποια άλλη. Δεν θα βάλω μεγαλεπίβολους στόχους και δεν θα πατήσω κανέναν κουμπί, απλά θα συνεχίσω να είμαι ο εαυτός μου. Αυτός ο εαυτός που καθημερινά προσπαθεί, αποτυγχάνει, πέφτει, ξανασηκώνεται, ξεχνάει, αμελεί, φορτσάρει, πιέζει… Αυτός ο εαυτός που έχει δικαίωμα στην αυτοβελτίωση, αλλά έχει δικαίωμα και στην αποτυχία. Έχει δικαίωμα στην κακοκεφιά, στις υποσχέσεις που δεν μπόρεσε να κρατήσει, στην δίαιτα που χάλασε αυτές τις μέρες και κάθε μπουκιά που έτρωγε τον έτρωγε, αυτός ο εαυτός που δεν κρατήθηκε και φώναξε στον Άλκη όταν εκείνος γκρίνιαζε για το παιχνίδι του… Αυτός ο εαυτόε που κοιτάει το παρακάτω με αισιοδοξία και δεν…

«Ανάποδα» και «Απέναντι», δύο πολυαγαπημένα μας βιβλία!

Ομολογώ πως μέχρι πρόσφατα δεν είχαμε διαβάσει κανένα βιβλίο του Θοδωρή Παπαϊωάννου. Ντροπή μου, αλλά ψέματα δεν θα σας πω! Ο λόγος που αγόρασα το «Ανάποδα» ήταν η αγαπημένη μου εικονογράφος Ίρις Σαμαρτζή. Κάθε φορά που πηγαίνουμε στο βιβλιοπωλείο αγοράζω τα βιβλία της με κλειστά μάτια. Η Ίρις λοιπόν ήταν η αφορμή για να γνωρίσουμε τον αγαπημένο πλέον Θοδωρή Παπαϊωάννου και το ακόμη πιο αγαπημένο μας σκαθάρι τον Μέλιο, τον ήρωα των βιβλίων «Ανάποδα» και «Απέναντι». Ο Μέλιος το σκαθάρι παίζει με την χωματένια μπάλα του και ξαφνικά αναποδογυρίζει και βρίσκεται να κοιτάζει τον κόσμο «Ανάποδα». Τον πιάνει πανικός και φοβάται καθώς είναι αδύνατο να επανέλθει στην αρχική του θέση. Έτσι ζητάει βοήθεια από διάφορους περαστικούς. Θα τον βοηθήσουν; Μπορούν να μπουν στην θέση του; Όπως και να’ χει ο Μέλιος συνειδητοποιεί πως όταν είσαι ανάποδα τα πράγματα δείχνουν τελείως διαφορετικά. Ξαφνικά βλέπεις πιο καθαρά, μπορείς να ανακαλύψεις καινούρια πράγματα.…

7 χρόνια μαζί!

Τι μπορώ να γράψω σήμερα που δεν το έχει πει και δεν το έχει ήδη αισθανθεί μια μαμά όταν έχει γενέθλια το παιδί της; Μάλλον τίποτα… Και πιθανότατα ότι και να γράψω θα ακουστεί μελό, κοινό, ίσως και υπερβολή σε κάποιους. Όμως σήμερα το μεγάλο μου αγόρι γίνεται 7! Και θα γίνω μελό, θα γίνω όσο πιο μαμά μπορώ να γίνω, θα κλάψω και θα γελάσω μαζί, χωρίς να πω πολλά λόγια. Για μένα η αναζήτηση και μόνο των φωτογραφιών που θα δείτε σε αυτή την ανάρτηση ήταν αρκετή για να μου θυμίσει πόσο άλλαξε η ζωή μου με τον ερχομό αυτού του παιδιού. Του γλυκού μου Άρη! Αυτού του τρυφερού πλάσματος που έχει τον τρόπο να με κάνει να λέω πως όλα θα πάνε καλά, γιατί έχουμε ο ένας τον άλλο! Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι! Υπήρχε μια τεράστια κοιλιά και 26 κιλά που με το ζόρι μπορούσα να κουμαντάρω.…

Στην κουζίνα για γλυκιά κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο

Άλλη μια συνταγή της μαμάς μου! Την έφτιαχνε συχνά, με κολοκύθα από το χωράφι της. Αυτή λοιπόν που θα σας δείξω σήμερα είναι η γλυκιά εκδοχή της, γιατί η μαμά έβαζε την κολοκύθα και σε αλμυρές πίτες, όπως η ζαρκόπιτα, η λεγόμενη και ζυμαρόπιτα. Είναι γλυκιά, ζουμερή, χωρίς βούτυρο και μπορείτε να προσθέσετε και δικά σας αγαπημένα υλικά! Θα χρειαστείτε: 1 κιλό κίτρινη κολοκύθα 300 γρ. φαρίνα 200 γρ. ζάχαρη άχνη 150 γρ. καρύδια τριμμένα 200 ml γάλα 100 ml χυμό πορτοκάλι 100 ml ελαιόλαδο 4 αυγά κανέλα & γαρύφαλλο Εκτέλεση: Καταρχήν τρίβουμε την κολοκύθα στον τρίφτη (εγώ την κόβω στο multi, γιατί απλά δεν χωνεύω τον τρίφτη!). Χτυπάμε στο μίξερ τα υγρά υλικά (λάδι, αυγά, χυμό και γάλα). Στην συνέχεια προσθέτουμε την κολοκύθα, την κανέλα και το τριμμένο γαρύφαλλο (από 1 κουταλιά του γλυκού ή περισσότερο αν σας αρέσει), τα καρύδια, τη ζάχαρη, το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά. Προθερμαίνουμε…

error: Content is protected !!