Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

"Όλο κανόνες είναι η ζωή μαμά..."

Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι...

Μαμά: Τελείωσες με το πρωινό σου Άρη μου; Να ντυθούμε τώρα για να φύγουμε για το σχολείο;
Άρης: Μα δεν έπαιξα καθόλου!
Μαμά: Εντάξει, ας παίξεις για 5 λεπτά και μετά φεύγουμε εντάξει;

Τα 5 λεπτά φυσικά πέρασαν πολύ γρήγορα...

Μαμά: Λοιπόν; Φεύγουμε; Πάμε για παπουτσάκια, έλα.
Άρης: Ουφ! Όλο πάμε, πάμε, πάμε, πρέπει, πρέπει, πρέπει... Πάμε να ντυθείς, πάμε να κάνεις μπάνιο, πάμε να φας, πάμε σχολείο... Δεν είναι δίκαιο να μην σε ρωτάει κανένας τι θέλεις και να κάνεις μόνο ότι σου λένε! Καθόλου δίκαιο δεν είναι αυτό!
Μαμά: Πράγματι αγάπη μου, δεν είναι δίκαιο. Αλλά είπαμε πως πηγαίνουμε στο σχολείο για να μάθουμε πράγματα, να γνωρίσουμε καινούριους φίλους και να παίξουμε φυσικά.
Άρης: Ναι αλλά οι δασκάλες όλο πρέπει, πρέπει, εργασίες, λίγο παιχνίδι... Κι όταν θέλω μόνο μια μπουκιά από το φαγητό μου με πιέζουν και μου λένε να φάω κι άλλο και μετά ξανά εργασία και λίγο παιχνίδι...
Μαμά: Μωρό μου, αν δεν θέλεις να φας θα τους το λες! Εσύ αποφασίζεις πόσο θα φας. Και αν σκέφτεσαι έτσι μπορείς να μιλήσεις στις δασκάλες σου. Πες τους τι σκέφτεσαι.
Άρης: Δεν είναι δίκαιο μαμά...
Μαμά: Το ξέρω μωρό μου και λυπάμαι πολύ που αισθάνεσαι έτσι. Κι εγώ πολλές φορές αισθάνομαι έτσι για την δουλειά μου, αλλά προσπαθώ να βλέπω πάντα όλα τα καλά πράγματα που παίρνω από εκεί.
Άρης: Μα γιατί πρέπει να δουλεύετε; Για τα λεφτά; Να δουλεύετε όταν έχουν τελειώσει τελείως τα λεφτά και μετά να σταματάτε, να πίνετε κι εσείς έναν καφέ και μετά πάλι δουλειά. (Πού να ήμαστε και από αυτές τις οικογένειες που βλέπουν τα παιδιά τους ελάχιστα ή και καθόλου πολλές φορές τις καθημερινές...)
Μαμά: Δεν είναι τόσο απλό μωρό μου και μια μέρα που θα έχουμε χρόνο θα τα πούμε αυτά τα πράγματα.
Άρης: Να είδες; Τώρα εγώ πρέπει να βάλω παπούτσια, πρέπει να βάλω την ζακέτα μου και πρέπει να πάω στο σχολείο...
Μαμά: Πλησιάζει όμως τριήμερο και σου υπόσχομαι πως θα κάνουμε ότι σου αρέσει, ότι θέλεις!
Άρης: Μαμά, είναι πολύ δύσκολη η κάθε μέρα... Είναι κουραστικό μαμά! Όλο κανόνες είναι η ζωή μαμά. Είναι δύσκολο και άδικο να κάνεις μόνο αυτά που λένε οι άλλοι να κάνεις και όχι αυτά που θέλεις εσύ...


Η κουβέντα συνεχίστηκε μέχρι που συμφωνήσαμε πως θα πάμε στον ζωολογικό κήπο σύντομα, αυτό ήταν το αίτημα, και ηρέμησε, άρχισε να κάνει σχέδια. Αλλά για πρώτη φορά δεν με αποχαιρέτησε με χαμόγελο όταν τον άφησα στην τάξη του. Τα ματάκια του ήταν βουρκωμένα, με έσφιξε και μου είπε ότι θα ήθελε να ήταν αλλού...

Όταν τον είδε η δασκάλα του και τον ρώτησε τι συνέβη, της είπε ότι κουράστηκε, ότι θέλει να παίζει και δεν είναι δίκαιο να κάνουν τόσες εργασίες. Και η κουβέντα συνεχίστηκε κάπως έτσι...

Δασκάλα: Ναι αλλά στο σχολείο αγόρι μου έχουμε κανόνες και πρέπει να τους ακολουθούμε. Πρέπει να την ακούμε την κυρία και να κάνουμε αυτά που μας λέει.
Άρης: Ναι αλλά και η κυρία πρέπει να ακούει τα παιδάκια! Είναι δίκαιο να μην παίζουμε πολύ; Παιδάκια είμαστε!!!
Δασκάλα: Ναι, έχεις ένα δίκιο. Θέλεις να το συζητήσουμε όλοι μαζί στην τάξη αυτό και να μετρήσω εγώ 5 λεπτά παραπάνω στο ρολόι μου όταν θα είμαστε σήμερα στην αυλή;

Έγνεψε καταφατικά και μπήκαν στην τάξη.

Το βλέμμα του ήταν ακόμη υγρό, το παράπονο δεν είχε φύγει.

Και νομίζω πως θα μείνει εκεί για μέρες...

Τα σχόλια δικά σας.

Τρίτη, 28 Απριλίου 2015

Είδαμε την παράσταση "Κοίτα μέσα"

Το σχέδιο βγαίνω έξω και κάνω (επιτέλους) κάτι και για μένα, ή αλλιώς το DIfY Challenge πάει πολύ καλά! Και δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο χαίρομαι για αυτό.

Έτσι, μετά την θεατρική παράσταση "Loot - Τα λάφυρα" στο Θέατρο του Νέου Κόσμου βρεθήκαμε στο Θέατρο Ροές, αυτή την φορά για να απολαύσουμε ένα πολύ αγαπημένο μας πλάσμα, μια πολύ καλή φίλη, την Γιάννα Μελλά, στην παράσταση "Κοίτα μέσα" από την Ομάδα σύγχρονου χορού DIRECT.



Η επαφή μου με τον χορό με πάει πολλά χρόνια πίσω, όταν η ίδια έκανα μαθήματα τα οποία δυστυχώς εγκατέλειψα (για να είμαι ακριβής, με υποχρέωσαν να εγκαταλείψω λόγω των σχολικών μου υποχρεώσεων). Μεγάλη και πονεμένη ιστορία που ευτυχώς δεν είναι της παρούσης...

Η παράσταση "Κοίτα μέσα" πραγματεύεται την αδιάκοπη ανθρώπινη ανάγκη για την γνώση του εαυτού μας και της ψυχής μας. Όπως λέει η Μαρία Μιχαηλίδου, ο άνθρωπος πίσω από την δημιουργία της ομάδας DIRECT, "Είναι η προσωπική μας διαδρομή, η κατανόηση της εσωτερικότητάς μας, είναι ο δρόμος προς τις «ευτυχισμένες στιγμές» της ζωής μας, η συνειδητότητα της ύπαρξής μας."


Παρακολουθούσα αμίλητη, μαγεμένη από την κίνηση των ερμηνευτριών! Ήταν σαν να μιλούσαν με τα σώματά τους και με μια ανάσα που ακουγόταν σαν ψίθυρος στα κενά της μουσικής. 4 γυναίκες πάνω στην σκηνή περπατούσαν, πετούσαν, άγγιζαν η μια την άλλη, άλλοτε με ένταση και άλλοτε με τρυφερότητα, ενώθηκαν και διχάστηκαν, λύγισαν αλλά ξανασηκώθηκαν, ονειρεύτηκαν, θύμωσαν, έπεσαν, έσπασαν αλλά επέστρεψαν στην ελπίδα, έγιναν ένα με το κοινό του θεάτρου.

Ας μου επιτραπεί να πω ένα μεγάλο μπράβο στην φίλη μου Γιάννα! Αν και την γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια, δεν την είχαμε δει ποτέ να χορεύει! Και πρέπει να ομολογήσω πως έμεινα άφωνη! Η έκφραση στο πρόσωπό της άλλαζε συνεχώς. Το σώμα της γινόταν ένα εργαλείο έκφρασης συναισθημάτων. Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι ένα τόσο μικρόσωμο, χαμογελαστό και χαριτωμένο πλάσμα (γιατί εγώ έτσι την ξέρω και την αγαπώ) έκρυβε τέτοια δύναμη και ενέργεια! Μπράβο, μπράβο, πολλά πολλά μπράβο στο κορίτσι μας!

Η παράσταση χωρίζεται σε τρία μέρη τα οποία εκτυλίσσονται σε συνεχόμενο χρόνο. Αν και αρχικά είχαν προγραμματιστεί μόνο δύο παραστάσεις, όσοι θέλετε να την δείτε θα έχετε μια ακόμη ευκαιρία να πάτε στις 2 Μαΐου στις 21:00 στο Θέατρο Ροές για μια τελευταία παράσταση!

Μέχρι τότε, σας παρουσιάζω μερικές από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες που βρήκα στην σελίδα της ομάδας στο Facebook.







ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Σύλληψη – Χορογραφία – Σκηνοθεσία - Σκηνογραφία: Μαρία Μιχαηλίδου
Ερμηνεία - Xορός: Κουτρουμάνου Γεωργία, Μελλά Γιάννα, Πουλημένου Εύα, Τοντικίδου Έλενα
Φωτισμοί: Θέατρο Ροές
Φωτογραφία: Έλενα Λύγκου
Ηχογράφηση: Luigi Collacciani, Σπύρος Γραμμένος

Διαβάστε εδώ την συνέντευξη της Μαρίας Μιχαηλίδου στο culturenow.gr

Θέατρο Ροές, Ιάκχου 16, Γκάζι (Στάση μετρό Κεραμεικός)
Γενική είσοδος: 12 ευρώ
Μειωμένο: 10 ευρώ (φοιτητές, σπουδαστές, άνεργοι)
Πληροφορίες - κρατήσεις: Τηλ.: 210 3474312 (Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00 – 16:00)
Τηλ.: 210 5816529 (Δευτέρα έως Παρασκευή 17:00 – 22:00)

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #16

Τι εβδομάδα κι αυτή!

Πολύ παιχνίδι, δημιουργική διάθεση, εκδρομές, καινούριες γνωριμίες και φυσικά νέο look!

106/365 - 16.4.2015 "Το κορίτσι και το σπαθάκι"


107/365 - 17.4.2015 "Κι από σήμερα "βοηθητικά" γυαλιά!"


108/365 - 18.4.2015 "De-educate, re-educate"


109/365 - 19.4.2015 "Παιχνίδια δίπλα στην θάλασσα"


110/365 - 20.4.2015 "Μη του πείτε ότι με είδατε..."


111/365 - 21.4.2015 "Κι όμως είναι ακόμη Τρίτη..."


112/365 - 22.4.2015 "Άρη κουράστηκα... Να ξαπλώσω πάνω σου;"


Μέχρι την επόμενη εβδομάδα...

#‎φωτογραφισετο‬

Παρασκευή, 24 Απριλίου 2015

Πήγαμε στην θεατρική παράσταση "Ο Αυγερινός και η Πούλια"

Η απόφαση να δούμε αυτή την παράσταση προέκυψε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή!

"Μαμά θέλω να με πας να δω και μια άλλη παράσταση. Λέγεται Ο Αυγερινός και η Πούλια και μας είπε ο κύριος Δημήτρης ότι παίζεται σε ένα άλλο θέατρο". Αφού λοιπόν ο γιος μου είδε τον Μικρό Πρίγκιπα στο Θέατρο Ιλίσια, άκουσε τον κύριο Δημήτρη και παρέσυρε την μαμά, τον αδερφό του και μερικούς φίλους σε μια ακόμη θεατρική βόλτα. 


Και καλά έκανε, γιατί παρακολουθήσαμε παρέα την ωραιότερη παράσταση που έχουμε δει μέχρι σήμερα! 

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα τόπο μακρινό και κοντινό συνάμα, ζει ένα κορίτσι, η Πούλια. Έχει χάσει τη μητέρα της και ο πατέρας της έχει παντρευτεί μια άλλη γυναίκα, μια Μάγισσα. Αυτή η γυναίκα έχει ένα γιο, τον Αυγερινό. Στο πρόσωπό του η Πούλια θα βρει τον καλύτερο αδερφό, τον φύλακα άγγελό της. Όμως η μητέρα του Αυγερινού, έχει άλλα σχέδια. Θα χρησιμοποιήσει τις μαγικές της ικανότητες για να διώξει την Πούλια. Ο Αυγερινός θα την προστατέψει και οι δυο τους θα βρεθούν μακριά, θα περάσουν απίστευτες περιπέτειες σε ένα παραμυθένιο ταξίδι που κρύβει παγίδες αλλά και εκπλήξεις. 


"Ο Αυγερινός και η Πούλια", ένα παραδοσιακό ελληνικό παραμύθι, ζωντάνεψε από τον αγαπημένο μας πλέον "κύριο Δημήτρη", τον Δημήτρη Αδάμη (κείμενο & σκηνοθεσία). "Παραμύθι που έρχεται από τα βάθη μιας Ελλάδας που αγαπάμε ... τότε που τα παραμύθια έστρεφαν τα βλέμματα των παιδιών ψηλά στον ουρανό για να ακολουθήσουν τον δρόμο των αστεριών.", όπως λέει και ο ίδιος ο Αδάμης, "Ο Αυγερινός και η Πούλια" συναντάτε σε διαφορετικές παραλλαγές σε πολλές χώρες, με πιο διάσημη αυτή των αδερφών Γκρίμ, "Αδερφός και Αδερφούλα".

Ειλικρινά φοβάμαι να γράψω κάτι για αυτό το έργο, γιατί δεν θέλω να το αδικήσω, δεν θέλω να το κλείσω μέσα σε λέξεις που με κανέναν τρόπο δεν μπορούν να περιγράψουν το πώς ένιωσα εγώ, ως ενήλικας, βγαίνοντας δακρυσμένη από μια παιδική παράσταση. Όσο για τα παιδιά; Απλά μαγεύτηκαν! Μπήκαν σε έναν κόσμο μαγικό, ονειρικό, έναν κόσμο γεμάτο αστέρια, περιπέτεια, τρυφερότητα, ευαισθησία, γέλιο, κακία, μαγεία, θυμό, θλίψη, οργή, αγάπη... 



Η παράσταση είναι λυρική, ονειρεμένη, εντυπωσιάζει με τα κοστούμια και την μουσική της (ο άγνωστος κύκλος τραγουδιών του Μωρίς Ραβέλ, βασισμένος σε ελληνικά δημοτικά τραγούδια), την απλότητα και συνάμα την μεγαλοπρέπεια της. Η κακιά βασίλισσα-μητριά είναι ανεπανάληπτη, τόσο ως παρουσία όσο και ως ερμηνεία. Όλοι οι ηθοποιοί φυσικά είναι απλά εξαιρετικοί! Η κίνησή τους, την οποία επιμελήθηκε η Δόμνα Ζαφειροπούλου, είναι αρμονική και κυλάει σαν μια υπέροχη μελωδία.

Φωτογραφία: http://www.paraskhnio.gr/synexizetai-o-aygerinos-kai-i-poylia/

Φεύγοντας μην παραλείψετε να αγοράσετε το βιβλίο και το CD με τα κείμενα και την μουσική της παράστασης.

Η παράσταση απευθύνεται σε παιδιά από 3 - 12 ετών.

Αν έχετε την ευκαιρία να την παρακολουθήσετε σε κάποιο από τα φεστιβάλ που θα γίνουν ανά την Ελλάδα το καλοκαίρι, μην την χάσετε! Είναι ένα παραμύθι που θα σας μαγέψει, μια ιστορία που θα σας συγκινήσει. Και φυσικά είναι μια ακόμη δουλειά που αποδεικνύει πως το παιδικό θέατρο δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται από φτώχεια. Είναι μια παραγωγή που πραγματικά σέβεται το κοινό της!
Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Δημήτρη Αδάμη και τις Μαγικές Σβούρες, αλλά και την Δόμνα Ζαφειροπούλου, αυτόν τον τόσο χαμογελαστό και ευγενικό άνθρωπο! Μπράβο σε όλους σας!!!

Παίζουν οι ηθοποιοί: Στέλλα Δρογγίτη, Σοφία Πανάγου, Πέτρος Πέτρου, Τάσος Ράπτης, Έλενα Τυρέα, Γιάννης Φιλίππου.
Αν αγαπήσατε κι εσείς τον Αυγερινό και την Πούλια όσο κι εμείς, μπορείτε να στηρίξετε και να ψηφίσετε την συγκεκριμένη παράσταση στα Τρίτα Θεατρικά Βραβεία Κοινού "All Forfun" . Η διαδικασία είναι πολύ απλή. Μπαίνετε στην σελίδα τους, βλέπετε τις υποψηφιότητες και στέλνετε την προτίμησή σας μέχρι τις 15 Μαΐου στο all4fun.gr@gmail.com ή στο προφίλ τους στο Facebook.

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

Δεινόσαυροι, οι αγαπημένοι!

Ψάχνω να βρω ένα παιδί που δεν έχει περάσει την φάση δεινόσαυροι, που δεν αγαπάει και δεν γοητεύεται από αυτά τα πελώρια θηρία, που δεν έχει έστω και μια μικρή συλλογή πλαστικών δεινοσαύρων!

Εμείς πάντως ανήκουμε σε αυτή την κατηγορία! Είμαστε φανατικοί φίλοι και θαυμαστές!!!

Και ενώ στην αρχή είχα σκεφτεί να σας παρουσιάσω τα δεινοσαυροβιβλία μας, συνειδητοποίησα πως η συλλογή μας δεν περιλαμβάνει μόνο αυτά. Βιβλία, DVD, πλαστικοί και υφασμάτινοι δεινόσαυροι, δεινόσαυροι Playmobil, παζλ, κατασκευές κ.α.

Έτοιμοι;




Ταινίες
Κορυφαία και αγαπημένη μας ο "Δεινόσαυρος" (Dinosaur) της Disney. Η ταινία είναι μια συγκινητική περιπέτεια με ήρωα τον Άλανταρ, έναν γλυκύτατο δεινόσαυρο. Mας ταξιδεύει 65 εκατομμύρια χρόνια πριν, όπου ο ήρωάς μας μεταναστεύει με την "θετή" του οικογένεια προς αναζήτηση ασφαλούς καταφυγίου, μετά από μια επίθεση βροχής μετεωριτών.

Μην χάσετε όμως και το τρίτο μέρος της υπέροχης "Εποχής των παγετώνων: η αυγή των δεινοσαύρων", όπου η αγαπημένη προϊστορική παρέα επιστρέφει για να ανακαλύψει έναν χαμένο κόσμο που κατοικείται από δεινόσαυρους. Αξίζει να δείτε και την ταινία "Περπατώντας με τους δεινόσαυρους", που αν και δεν έχει γίνει ακόμη κομμάτι της συλλογής μας, την είδαμε πέρυσι στον κινηματογράφο και μας άρεσε πολύ!

Δεν σας κρύβω πως περιμένω να μεγαλώσουν λίγο ακόμη τα παιδιά για να ξαναδώ τις ταινίες "Jurassic Park". Παρά τα όσα έχουμε να σχολιάσουμε και τις ανακρίβειες που σίγουρα θα εντοπίζουν οι ειδικοί, μη μου πείτε πως δεν είναι εντυπωσιακές και ιδανικές για βραδιά σινεμά με πίτσα και καλή παρέα!


Ντοκιμαντέρ
"Ακολουθώντας τους δεινόσαυρους", "Ακολουθώντας τέρατα και δεινόσαυρους" και "Ακολουθώντας τους γίγαντες". Tρία ντοκιμαντέρ του BBC τα οποία αποκτήσαμε πριν μερικά χρόνια, προ παιδιών (πακέτο με μια εφημερίδα) και σήμερα περιμένουμε πότε θα μπορέσουμε να τα δούμε παρέα με τα μικρά μας. Ο μεγάλος μας γιος είδε 2 επεισόδια πέρυσι πρώτη φορά (5 χρονών) και δεν αντέδρασε άσχημα, δεν φοβήθηκε, αν και δεν καταλάβαινε τα επιστημονικά δεδομένα της σειράς. Παρόλα αυτά η υπέροχη αναπαράσταση των δεινοσαύρων, τα εφέ, μαγεύουν και συναρπάζουν μικρούς και μεγάλους θεατές!


Βιβλία
"Στην εποχή των Δεινοσαύρων" (Εκδόσεις Σαββάλας), "Δεινόσαυροι και Προϊστορική ζωή" (Εκδόσεις Susaeta) και "Το Μουσείο των Δεινοσαύρων" (Εκδόσεις Πατάκη). Τρία βιβλία για μεγαλύτερα παιδιά (εμείς ξεκινήσαμε να τα διαβάζουμε όταν ο Άρης έκλεισε τα 4), για να μελετήσετε παρέα με το παιδί σας τα επιστημονικά δεδομένα πίσω από τα υπέροχα αυτά πλάσματα.

Για μικρότερα παιδάκια σας προτείνουμε "Το πρώτο μου μεγάλο βιβλίο για τους δεινόσαυρους" (Εκδόσεις Σαββάλας), ένα τεράστιο σε μέγεθος βιβλίο για να μάθετε ενώ διασκεδάζετε, μέσα από τρισδιάστατες εικόνες, παραθυράκια και πλούσιο ένθετο υλικό.

Για το τέλος σας άφησα το τελευταίο μας απόκτημα, το βιβλίο "Ιστορίες με δεινόσαυρους" των Εκδόσεων Μεταίχμιο, αλλά και την αγαπημένη μας δεινοσαυροϊστορία "Ο τοσοδούλης δεινόσαυρος" (Modern Times), ένα βιβλίο που μας μαθαίνει να είμαστε απλώς ο εαυτός μας, όσο μικροί και ανίσχυροι κι αν αισθανόμαστε! Να το διαβάσετε οπωσδήποτε!!!  Φυσικά δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στην ολόδική μας, πρωτότυπη έκδοση, σε κείμενο και εικονογράφηση του Άρη και της θείας Φωτεινής "Το βιβλίο των δεινοσαύρων".



Φυσικά υπάρχουν και όλα τα άλλα...

Πυτζάμες, κατασκευές, μαλακά δεινοσαυροπαιχνίδια (ειδικά φτιαγμένα από την φίλη μας TinArt Ideas), οι μεγάλοι μας δεινόσαυροι (ο ένας μάλιστα ταξίδεψε από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο), αλλά και οι μικροί, παζλ, Playmobil...

Διάλεξε και πάρε!

Για το τέλος σας άφησα τις εκθέσεις που έχουμε δει μέχρι σήμερα με θέμα τους δεινόσαυρους.

Φυσικά δεν χάσαμε τις δύο μεγάλες εκθέσεις που φιλοξενήθηκαν στην Αθήνα "Δεινόσαυροι" και οι "Δεινόσαυροι της Παταγονίας στην Αθήνα", το 2011 και το 2012-13.




Πριν μερικά χρόνια, είχαμε την ευκαιρία να πάμε με τον Άρη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Λονδίνο. Μια εκδρομή που αξίζει να κάνει μια οικογένεια με την πρώτη ευκαιρία, καθώς θεωρώ ότι θα σας μείνει αξέχαστη!!! Εκεί στην μπλε ζώνη του Μουσείου θα μάθετε τα πάντα για τους δεινόσαυρους, θα μελετήσετε τα 160 εκατομμύρια χρόνια της ζωής τους πάνω στον πλανήτη, πώς έμοιαζαν, τι έτρωγαν, πώς εξελίχθηκαν και θα δείτε και 4 δεινόσαυρους που κινούνται, ανάμεσά τους και ο διάσημος T-Rex! Στην ιστοσελίδα του Μουσείου θα βρείτε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα για παιδιά κάθε ηλικίας. Να το ζηλεύεις, πραγματικά...

Αν πάλι ένα ταξίδι στο εξωτερικό φαντάζει δύσκολο (γιατί είναι στις μέρες μας, πώς να το κάνουμε;) μπορείτε να επισκεφθείτε το Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας (σύντομα σας ετοιμάζω και μια αναλυτικά παρουσίαση στο blog) ή το Μουσείο Παλαιοντολογίας και Γεωλογίας. Εκεί δυστυχώς δεν θα δείτε εντυπωσιακούς δεινόσαυρους, αλλά θα μάθετε πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία για τα απολιθώματα και την εποχή που έζησαν οι δεινόσαυροι.

Αυτά για την ώρα φίλοι μου! Νομίζω πως η ανάρτηση αυτή θα ενημερώνεται συχνά, καθώς η συλλογή εμπλουτίζεται διαρκώς και είμαι σίγουρη πως όλο και κάποια ευκαιρία θα παρουσιαστεί για να απολαύσουμε τους αγαπημένους μας δεινόσαυρους.

Για την ώρα απολαύστε τους δεινόσαυρούς μας στο φυσικό τους περιβάλλον!




Θα χαρώ να προσθέσετε όποιο άλλο στοιχείο θεωρείτε ότι θα είναι χρήσιμο στα σχόλια!

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

"Είναι δύσκολο να έχεις παιδί τελικά μαμά..."

Γιατί πρέπει τα πρωινά, το ξεκίνημα της μέρας, να είναι γεμάτο άγχος, βιασύνη, τρέξιμο; Πώς γίνεται με έναν μαγικό τρόπο, την μέρα ακριβώς που δεν πρέπει να αργήσεις, να ξυπνάς 10 κρίσιμα λεπτά αργότερα, να μην έχεις έτοιμες τις τσάντες των παιδιών, να είναι η μέρα που το μικρό θα ήθελε λίγο ύπνο παραπάνω...

Κάπως έτσι ξεκίνησε η μέρα μας. Η μαμά, εγώ δηλαδή, να τρέχω, να φτιάχνω γάλατα και πρωινά, να ντύνω τον εαυτό μου και δύο παιδιά, να ετοιμάζω τσάντες και εκείνη την ώρα που κλείνει η πόρτα του ασανσέρ για να πάω το πρώτο παιδί στο σχολικό, ακούω την κραυγή του άλλου στον διάδρομο της πολυκατοικίας (στις 7:30 το πρωί) "Μαμά μη φεύγεις, σ' αγαπώ μαμά, μη φεύγεις"...

Και του φωνάζω: "Μην κλαις αγόρι μου, θα ανέβω ξανά πάνω για να σε πάω στο σχολείο, πήγαινε στον μπαμπά!"

3 λεπτά αργότερα μπαίνω στο σπίτι και το βρίσκω σα μαραζωμένο στην πολυθρόνα.

Μαμά: Τι έπαθες, βρε Άρη; Γιατί κάνεις έτσι μωρό μου; Θα έφευγα έτσι; Αφού είχαμε πει πως θα σε πήγαινα εγώ στο σχολείο σήμερα. Δεν μπορείς να φωνάζεις έτσι στον διάδρομο της πολυκατοικίας πρωί πρωί. Κάποιοι κοιμούνται ακόμη και μπορεί να τους ξυπνήσουμε, δεν μπορούμε να φωνάζουμε και να κλαίμε στον διάδρομο...
Άρης: Μαμά... είναι δύσκολο να έχεις παιδί τελικά μαμά, έτσι δεν είναι;

Έμεινα για μερικά δευτερόλεπτα σαστισμένη...

Και πώς να μην σαστίσεις με κάτι τέτοιο δηλαδή; Το παιδί μου με παρατηρεί καθημερινά, πώς κινούμαι, πώς σκέφτομαι, τι τους λέω, πώς εκφράζομαι και σε μια στιγμή σαν αυτή συμπεραίνει πως "είναι δύσκολο να έχεις παιδί τελικά...". Και αυτό τι σημαίνει; Ότι σκέφτεται πως δεν το αγαπώ; Με κρίνει; Με λυπάται; Το έκανα να αισθάνεται ότι μου είναι βάρος;


Μέσα σε δευτερόλεπτα τα πέρασα όλα: τύψεις, φόβο, ενοχές, άγχος, πανικό...

Τον πήρα αγκαλιά και του είπα:

Μαμά: Αγόρι μου γλυκό, υπέροχό μου πλάσμα! Αν είναι δύσκολο; Καμιά φορά μπορεί να είναι δύσκολο... Πολλά πράγματα είναι δύσκολα στην ζωή μας. Δεν έχει όμως να κάνει με σένα, ούτε με την αγάπη που αισθάνομαι εγώ για σένα. Το πιο όμορφο πράγμα που έκανα στην ζωή μου είναι που έχω εσάς για παιδάκια μου. Και ακόμη κι όταν διαφωνούμε, ακόμη κι όταν η μαμά αισθάνεται ότι κουράστηκε, ακόμη κι όταν βιαζόμαστε, η αγάπη μου για εσάς είναι εκεί και μεγαλώνει μαζί σας. Κάθε μέρα που περνάει! 

Άρης: Κι εγώ σε αγαπώ μαμά, ακόμη κι όταν σου θυμώνω...Πιο πολύ τότε!

Χρειάστηκαν 5 λεπτά. Πέντε πολύτιμα λεπτά! Για να καταλάβει το παιδί πως δε ήμουν θυμωμένη μαζί του, δεν έφταιγε αυτό... Μαζί χαλαρώσαμε, αγκαλιαστήκαμε, τα είπαμε... και έτσι απλά το υπόλοιπο της μέρας μας κύλησε καλύτερα!

Καμιά φορά χρειάζονται απλώς 5 λεπτά ηρεμίας!

Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #15

Η εβδομάδα μας ήταν γεμάτη παιχνίδι, εξοχή, χαλάρωση, μαγειρέματα, εξερευνήσεις, διασκέδαση! Δεν φαίνεται;

#φωτογράφισετο Εβδομάδα #15

99/365 - 9.4.2015 "Χαρούμενη παρέα!"


100/365 - 10.4.2015 "Ελευθερία!"


101/365 - 11.4.2015 "Μαγειρίτσα"


102/365 - 12.4.2015 "Προετοιμασία..


103/365 - 13.4.2015 "Άλλο ένα αντίο"


104/365 - 14.4.2015 "Από τα χεράκια τους"


105/365 - 15.4.2015 "Επιστρέψαμε στην πόλη"


Μέχρι την επόμενη εβδομάδα φίλοι μου!

#φωτογράφισετο

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2015

Στην κουζίνα για τηγανίτες μόνο με δύο υλικά

Και έφτασε αυτή η μέρα που τα παιδιά σου λένε "Δεν θέλω να φάω μπανάνα, δεν μου αρέσει", ενώ εσύ έχεις αγοράσει καμιά δεκαριά, γιατί μόλις μέχρι χθες τις τρώγανε δύο δύο. Και οι μπανάνες έχουν γίνει κάπως έτσι...


Τρίτη, 14 Απριλίου 2015

Πήγαμε στο δάσος της Καισαριανής

Η μέρα ήταν βροχερή. Παρόλα αυτά δεν πτοηθήκαμε! Γιατί όταν είσαι στην πόλη δεν πρέπει να χάνεις τέτοιες ευκαιρίες. Όταν λοιπόν ο θείος Γιάννης και η θεία Φωτεινή μας πρότειναν μια βόλτα στο δάσος της Καισαριανής, εμείς ακολουθήσαμε με μεγάλη χαρά!


Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #14

Το θέμα έγινε ελεύθερο! Με το κινητό στο χέρι τραβάω τις καλύτερες στιγμές της ημέρας μας και στην συνέχεια όλες συγκεντρώνονται εδώ.

Εβδομάδα #14 και το φωτογραφικό μου ημερολόγιο συνεχίζεται!

#φωτογραφισετο

92/365 - 2.4.2015 "Στο τέλος κάθε μέρας"


93/365 - 3.4.2015 "Επιτέλους κομμωτήριο"


94/365 - 4.4.2015 "Party time!"


95/365 - 5.4.2015 "Στην αγκαλιά του Αυγερινού"


96/365 - 6.4.2015 "Την αγαπώ"


97/365 - 7.4.2015 "Το μικρό μας ανιψάκι!"


98/365 - 8.4.2015 "Κούνια κι ευτυχία"


Μέχρι την επόμενη εβδομάδα #φωτογραφισετο κι εσύ!