Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Ένας διαγωνισμός με αφορμή τον "Μικρό Πρίγκιπα"

Άλλη μια παράσταση που την προλάβαμε λίγο πριν χαιρετήσουμε την φετινή θεατρική σεζόν. Και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό!

Γιατί μιλάμε για τον "Μικρό Πρίγκιπα", τον αγαπημένο ήρωα των δικών μου παιδικών χρόνων (αλλά και άλλων φίλων, είμαι σίγουρη). Πάντα επίκαιρος, πάντα υπέροχος, ο Μικρός Πρίγκιπας ήρθε στην Αθήνα, στο Θέατρο Ιλίσια χάρη στον Δημήτρη Αδάμη, ο οποίος έχει κάνει την σκηνοθεσία και θεατρική προσαρμογή του κειμένου, και τις Μαγικές Σβούρες


Το θέατρο ήταν κατάμεστο. Η αξέχαστη μουσική (όπως άλλωστε γίνεται σε όλες τις παραστάσεις του Δημήτρη Αδάμη), τα προσεγμένα κοστούμια, ο φωτισμός, η υπέροχη σκηνοθεσία και οι έξυπνοι διάλογοι συνθέτουν μια ιδιαίτερα προσεγμένη παραγωγή που σέβεται το παιδικό κοινό. Δεν μπορώ και δεν πρέπει να παραλείψω τους εξαιρετικούς ηθοποιούς, οι οποίοι κυριολεκτικά δίνουν ζωή σε πρόσωπα και χαρακτήρες τόσο γνώριμους και οικείους.

71 χρόνια μετά, το αριστουργηματικό βιβλίο του Αντουάν ντε Σαιντ- Εξυπερύ "Ο Μικρός Πρίγκιπας", αγαπημένο βιβλίο μικρών και μεγάλων, παραμένει πρώτο στις πωλήσεις στα ράφια των βιβλιοπωλείων. Ένα βιβλίο γεμάτο αγάπη, περιπέτεια και μυστήριο, ένα βιβλίο που υμνεί την ζωή και την φιλία, ένα βιβλίο αναφορά για την ζωή και την ανθρωπιά. Όπως πολύ εύστοχα γράφουν οι Μαγικές Σβούρες ο Μικρός Πρίγκιπας "είναι όλα όσα ακριβώς θα ήθελε να πει κανείς σε ένα παιδί αλλά και όλα όσα έχουμε κρυμμένα μέσα μας από τότε που ήμασταν παιδιά.". Ίσως για αυτό η παράσταση απευθύνεται τόσο σε μικρούς αλλά και μεγάλους θεατές.


Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους ήταν μαζί μας σε μια ακόμη θεατρική βόλτα. Η συμμετοχή σας ξεπέρασε κάθε προσδοκία μου, καθώς οι φίλοι του "Κάθε μέρα γονείς" αλλά και οι φίλοι του Μικρού Πρίγκιπα γέμισαν το μισό Θέατρο Ιλίσια!

Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τους ανθρώπους από τις Μαγικές Σβούρες! Είναι πολύ όμορφο να ακούς στην άλλη άκρη της γραμμής φιλικούς και ευγενικούς ανθρώπους, πάντα πρόθυμους να σε εξυπηρετήσουν. Η συνεργασία μας ήταν πραγματικά άψογη!!!


ΠΡΟΣΟΧΗ - Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Σας έχουμε και διαγωνισμό!

Και για να κρατήσετε για πάντα μαζί σας αυτή την μαγική εμπειρία, η "Μαγικές Σβούρες" σε συνεργασία με το "Κάθε μέρα... γονείς" προσφέρουν σε έναν/μια από εσάς ένα αντίτυπο του βιβλίου με το κείμενο και την μουσική της παράστασης. Αφήστε κάτω από την ανάρτηση το σχόλιό σας, με ένα όνομα (γραμμένο με ελληνικούς χαρακτήρες, παρακαλώ) και το e-mail σας, μέχρι την Κυριακή 5 Απριλίου και μπορεί να είστε εσείς ο τυχερός/ή!

Όροι διαγωνισμού:
1. Γίνονται δεκτές συμμετοχές μόνο από Ελλάδα και έγκυρη θεωρείται μια και μόνη συμμετοχή εφόσον έχετε αφήσει σχόλιο κάτω από την ανάρτηση όπως σας έχει ζητηθεί.
2. H κλήρωση θα γίνει μέσω του Random.org. Οι νικητές θα ενημερωθούν με προσωπικό μήνυμα στο e-mail που έχουν δηλώσει. Σε περίπτωση που δεν εμφανιστεί κάποιος από τους νικητές εντός 5 ημερών από την αποστολή του μηνύματος, η κλήρωση θα επαναληφθεί.
3. Τα έξοδα αποστολής του δώρου βαρύνουν τον δωροθέτη.
4. Το δώρο δεν ανταλλάσσεται με χρήματα ή με άλλο δώρο.
5. Η διάρκεια του διαγωνισμού ορίζεται από δημοσίευσής του ως και 5/4/2015.
6. Ο παρών διαγωνισμός θα δημοσιευτεί σε διάφορα sites διαγωνισμών.

Καλή επιτυχία σε όλους!!!


Ο Μικρός Πρίγκιπας θα βρίσκεται στο Θέατρο Ιλίσια μέχρι την Κυριακή 5 Απριλίου! 
Μην τον χάσετε!!!


Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #12

Εβδομάδα #12 και ο στόχος μου ήταν να φωτογραφίζω τους ανθρώπους της ζωής μου...

Τελικά κατάφερα να βγάλω μόνο παιδικά προσωπάκια, καθώς οι μεγάλοι ήταν κάπως διστακτικοί, στημένοι, ανίκανοι απλά να αφεθούν να αποτυπωθεί η στιγμή τους στην φωτογραφία. Όμως έχω μπροστά μου ακόμη μια εβδομάδα με την ίδια φωτογραφική θεματολογία, οπότε είμαι αισιόδοξη!

78/365 - 19.3.2015 "Αλκης"


79/365 - 20.3.2016 "Ανιψούλα"


80/365 - 21.3.2015 "Άρης"


81/365 - 22.3.2015 "Δεν μπόρεσα να αντισταθώ"


82/365 - 23.3.2016 "Άρης με ήλιο"


83/365 - 24.4.2015 "Άρης με φέσι"



84/365 - 25.3.2015 "Παρεούλα"


Μέχρι την επόμενη εβδομάδα #φωτογραφισετο

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Επιτέλους θέατρο για ενήλικες! - Είδαμε το "Loot - Τα λάφυρα"

Για το DIfY Challenge σας είχα γράψει στην αρχή του μήνα, όταν αποφάσισα να λάβω μέρος και να το τηρήσω ευλαβικά! Το οργανώνει η Μάχη του Momma's Daily Life και ο Μάρτιος θα ήταν για μένα το επίσημο ξεκίνημα.

Δυστυχώς το πρώτο δεκαπενθήμερο κύλησε μάλλον διαφορετικά από ότι το είχα προγραμματίσει και ενώ πήγα με τα παιδιά σε δύο παραστάσεις ("Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης" στο Θέατρο Πορεία και "Φαντασία" στο Θέατρο Badminton), συνέχισα και ολοκλήρωσα ένα κύκλο μαθημάτων ECDL, δεν εγκατέλειψα το blog μου, αλλά δεν κατάφερα να κάνω και πολλά για μένα, ή μάλλον δεν έκανα τίποτα απολύτως για μένα. Το αποκορύφωμα ήταν μια ακόμη ίωση που μας βρήκε την στιγμή ακριβώς που έλεγα "μόνο μια ίωση μας λείπει τώρα".

Δεν εγκαταλείπουμε όμως!

Το δεύτερο δεκαπενθήμερο ξεκίνησε δυναμικά!

Μετά από πολύ καιρό, μήνες, ίσως και χρόνια, πήγαμε με τον καλό μου σε μια θεατρική παράσταση, για ενήλικες αυτή την φορά. Είδαμε το "Loot - Τα λάφυρα" στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, μια παράσταση που παίζει από τις 8 Δεκεμβρίου 2014. Την μουσική έχει γράψει ο παιδικός μου φίλος Σπύρος Γραμμένος, ο οποίος κάνει και μια super guest εμφάνιση.


"Ο Χαλ και ο Ντένις ληστεύουν μια τράπεζα και κρύβουν τα χρήματα στο φέρετρο της μητέρας του Χαλ που μόλις έχει πεθάνει. Μια μυστήρια νοσοκόμα παρηγορεί τον πατέρα του Χαλ, που κλαίει πάνω από το φέρετρο τη νεκρή του γυναίκα. Και τότε χτυπάει το κουδούνι. Είναι ο Τράσκοτ, επιθεωρητής της Σκότλαντ Γιαρντ που μη έχοντας ένταλμα έρευνας, ψάχνει για τους δράστες μεταμφιεσμένος σε υπάλληλο της εταιρίας υδάτων. Και το πράγμα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο..."

Το Loot (τα Λάφυρα) του Τζο Όρτον, σήμα κατατεθέν της μαύρης κωμωδίας, γράφτηκε το 1964. Πενήντα χρόνια μετά παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ!  Το έργο "στηλιτεύει την άκριτη νομιμοφροσύνη, την αυθαιρεσία της αστυνομίας, τον δογματισμό της εκκλησίας και φυσικά τον παραλογισμό της εξουσίας". Την παράσταση σκηνοθετεί ο Μάκης Παπαδημητρίου και παίζουν οι ηθοποιοί Γιώργος Μακρής, Κατερίνα Λυπηρίδου, Δημήτρης Πασσάς, Γιάννος Περλέγκας, Όμηρος Πουλάκης και είπαμε guest εμφάνιση ο Σπύρος Γραμμένος ο οποίος έχει γράψει και την μουσική.

Γελάσαμε πολύ! Σε κάποια σημεία είχαμε την αίσθηση ότι υπήρχε ένα κράτημα. Ήταν οι ηθοποιοί, το σενάριο, το κοινό, απλά μια κακιά μέρα; Σαν κάτι να κράταγε το έργο και δεν το άφηνε να απογειωθεί. Παρόλα αυτά η παράσταση είναι μια διασκεδαστική σάτιρα, καλοδουλεμένη και απολαυστική. Ξεχωρίσαμε τον μυστικό πράκτορα Γιάννο Περλέγκα και τον gay νεκροθάφτη Όμηρο Πουλάκη.


Τα Λάφυρα θα βρίσκονται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου για 2 τελευταίες παραστάσεις, την Δευτέρα 30 και την Τρίτη 31 Μαρτίου στις 21:15.

Μην την χάσετε!

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

Το αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών είναι...

Εσείς ξέρετε ποιο είναι το αγαπημένο παιχνίδι των παιδιών;

Ξέρετε τι μπορεί να απασχολήσει τα παιδιά για αρκετή ώρα, χωρίς να σας ενοχλήσουν στιγμή;

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή...

Καθαρά Δευτέρα και παρέα με τα παιδιά και καλούς φίλους, βρεθήκαμε στο χωριό. Τα αγριόχορτα είχαν φουντώσει, τα πορτοκάλια μας δυστυχώς είχαν όλα πέσει στο έδαφος (αποτέλεσμα της παγωνιάς των προηγούμενων ημερών), οι πρώτες μαργαρίτες όμως είχαν ξεμυτίσει... και ήταν πανέμορφες!


Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Πήγαμε στο Paradise Park

Νομίζω πως το Σάββατο που πέρασε ήταν η πρώτη κανονικότατη ανοιξιάτικη μέρα. Και εμείς πραγματικά την απολαύσαμε καθώς παρέα με την ξαδερφούλα μας βρεθήκαμε στο Paradise Park για να παρακολουθήσουμε το βιωματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα Ο μικρός κτηνοτρόφος.


Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #11

Από μικρή είχα έρωτα, λατρεία στα ζώα. Γάτες, σκύλοι, ψάρια, κουνέλια, περιστέρια, κοτοπουλάκια, χελώνες, είχαν όλα περάσει από το σπίτι μας, είτε επειδή τα μάζευα από τον δρόμο για να τα προστατέψω, είτε γιατί τα αγόραζα από τα pet shop της πόλης.

Δεν θα μπορούσα λοιπόν να μην αφιερώσω μια φωτογραφική εβδομάδα στα καταπληκτικά κατοικίδια φιλαράκια που βρίσκονται δίπλα μας τα τελευταία χρόνια, πιστοί φίλοι, συντροφιά, κομμάτι της οικογένειας πλέον. Σοβαρή φωτογραφική παράλειψη ο αγαπημένος μας Καρότος, ένας υπέροχος, ναζιάρης γάτος, ο οποίος δεν φωτογραφήθηκε, καθώς μια ακόμη ίωση (ελπίζω η τελευταία της χρονιάς) μας έχει απομονώσει από τον περίγυρό μας. Θα δείτε τέλος και μια φοβερή αδέσποτη φατσούλα, την οποία ταΐζουμε στον πηγαιμό για το σχολείο, κερδίζοντας έτσι επάξια την θέση της στην καθημερινή μας ρουτίνα.

71/365 - 12.3.2015 "Γκρίνια"


72/365 - 13.3.2015 "Καληνύχτα"


73/365 - 14.3.2015 "Επιτέλους ήλιος!"


74/365 - 15.3.2015 "Αγαπημένο παρεάκι - αδεσποτάκι"


75/365 - 16.3.2015 "Βέλιος"


76/365 - 17.3.2015 "Δίας"


77/365 - 18.3.2015 "Μοναδική αγάπη"


Για τις επόμενες δύο εβδομάδες θα φωτογραφίζω πρόσωπα, θα σας δείξω τους ανθρώπους της ζωής μου...

Μέχρι την επόμενη φωτογραφική ανάρτηση, πάρτε την μηχανή ή το κινητό στο χέρι και κρατήστε ζωντανές όλες τις στιγμές της καθημερινότητάς σας!

#φωτογραφισετο

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Τα μπισκότα της Έλλης

Τα δοκιμάσαμε πρώτη φορά στο party της φίλης μας Έλλης. Και ξετρελαθήκαμε! Δεν ξέρω κι εγώ πόσα έφαγαν τα παιδιά. Έτσι ένα απόγευμα που κλειστήκαμε μέσα λόγω ίωσης, αποφασίσαμε να φτιάξουμε τα δικά μας. "Μπισκότα με smarties" λοιπόν, ή όπως τα ονομάσαμε εμείς "Τα μπισκότα της Έλλης". Η συγκεκριμένη συνταγή είναι από τις αγαπημένες μας, γιατί δεν απαιτεί μίξερ, ούτε ζύμωμα. Απλά ανακατεύετε τα υλικά!

Θα βρείτε την πρωτότυπη συνταγή εδώ.


Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

Ένα μουσικό ταξίδι στην "Fantasia"

Δεν ήταν μια από τις προγραμματισμένες μας δραστηριότητες οφείλω να πω, όμως πώς να αρνηθείς μια τέτοια πρόσκληση! Όταν λοιπόν η φίλη μας Ήβη, μαμά και μουσικός στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, μας ενημέρωσε για την μουσική παράσταση που θα έδινε η Ορχήστρα στο Θέατρο Badminton δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε.

Για άλλη μια φορά λοιπόν η super ομάδα μας "Κάθε μέρα γονείς" συναντήθηκε στην πρεμιέρα της παράστασης "Disney FANTASIA. Live in concert".



Δεν χρειάζεται να πω πολλά πράγματα για την "Fantasia". Οι περισσότεροι από εμάς την έχουμε δει ως παιδιά και σήμερα την βλέπουμε παρέα με τα δικά μας παιδιά. 75 χρόνια μετά παραμένει ένα μαγικό μουσικό και κινηματογραφικό ταξίδι, κορυφαία στιγμή στην ιστορία των κινουμένων σχεδίων κι ένα αδιαμφισβήτητο αριστούργημα της 7ης τέχνης.

"Η Φαντασία ενσαρκώνει το όραμα του Disney για υψηλού επιπέδου ψυχαγωγία για μικρούς και μεγάλους, που συνδυάζει τις πιο προχωρημένες τεχνικές animation με την εκλέπτυνση, την αισθαντικότητα, αλλά και το πάθος και την ανάταση της κλασικής μουσικής. Το φιλμ γυρίστηκε το 1940 και, στην αρχική του εκδοχή, τη μουσική ερμήνευσε η Philadelphia Orchestra υπό τη διεύθυνση του θρυλικού Leopold Stokowski. Η Φαντασία μάγεψε και μαγεύει εκατομμύρια θεατές εδώ και δεκαετίες, σφραγίζοντας ανεξίτηλα με την επιτυχία της έναν ολόκληρο αιώνα και οδηγώντας σ’ ένα εφάμιλλο sequel, τη Φαντασία 2000." (από την ιστοσελίδα του Θεάτρου)



Στην παράσταση στο Θέατρο Badminton η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών ερμηνεύει ζωντανά επιλεγμένα έργα που πλαισιώνουν τις ταινίες, "Φαντασία" και  "Φαντασία 2000", σε παράλληλη προβολή με αποσπάσματα και από τις δύο ταινίες. Έργα των Beethoven, Tchaikovsky, Stravinsky, Debussy, Gershwin και Dukas, γίνονται ένα με τα κινούμενα σχέδια, δημιουργώντας μια μοναδική σύνθεση. Την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών διευθύνει ο διεθνούς φήμης Έλληνας μαέστρος και διευθυντής της Κ.Ο.Α. Στέφανος Τσιαλής.


Η παράσταση απευθύνεται κυρίως σε μεγαλύτερα παιδιά, από 4 ετών, ή μικρότερα παιδιά που είναι εξοικειωμένα με το θέατρο και τον κινηματογράφο. Και φυσικά σε όλους τους λάτρεις της κλασικής μουσικής!

Παρουσιάζεται στο Θέατρο Badminton για τα επόμενα δύο Σαββατοκύριακα. αλλά και στις 24 και 31 Μαρτίου.

Ένα μειονέκτημα; Οι πρωταγωνιστές της βραδιάς, ο Mickey και ο Donald, βγαίνουν στο κλείσιμο της παράστασης, η οποία έχει αρκετά μεγάλη διάρκεια (1μιση ώρα περίπου μαζί με το διάλειμμα), με αποτέλεσμα οι ανυπόμονοι, μικρότεροι φίλοι να έχουν ήδη κουραστεί περιμένοντας.

Το δικό μου παρεάκι πάντως πέρασε πολύ όμορφα! Αγαπημένο τους απόσπασμα φυσικά ο Mickey, αλλά και "η κοπέλα που ζωντάνεψε την φύση" όπως μου είπαν. Λυπάμαι μόνο που δεν έχω περισσότερες φωτογραφίες να σας δείξω... Το έκανα το θαύμα μου και δεν ξέρω πώς, τις έσβησα από το κινητό μου! Χμμμμ...

Τέλοσπάντων, θα το ξεχάσω και θα μείνω σε αυτή την γλυκιά αίσθηση που σου αφήνει η μουσική και η καλή παρέα. Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε και κυρίως την Ήβη που μας κάλεσε!

Θα τα ξαναπούμε σύντομα!!!

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

Η Κατερίνα, ο Άρης, ο Άλκης και ο πρίγκιπας Μισός...

Ο δρόμος σήμερα μας έβγαλε στον Πολυχώρο Μεταίχμιο, όπου η Κατερίνα...

τι δεν ξέρετε την Κατερίνα;

Η Κατερίνα καλέ, από τις Μικρές Ιστορίες!!!

Η Κατερίνα Ανωγιαννάκη λοιπόν παρουσίασε με τον δικό της, μοναδικό τρόπο, το καινούριο της βιβλίο "Ο πρίγκιπας Μισός".


Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #10

Με έπιασε η άνοιξη! Είναι γεγονός!!!

Ψάχνω παντού ανθισμένα λουλούδια, μυρωδιές, καινούρια φύλλα... Τι κι αν ο καιρός δεν μας χαρίστηκε την εβδομάδα που πέρασε; Και συνεχίσει τα κόλπα του... Εγώ βρήκα και φωτογράφισα τα λουλούδια μου, βάζοντας έστω και λίγη φωτογραφική άνοιξη στην ζωή μου!

64/365 - 5.3.2015 "Η εκκίνηση"


65/365 - 6.3.2015 "Pretty pink"


66/365 - 7.3.2015 "Pretty in white"


67/365 - 8.3.2015 "Όταν τα φύλλα μεταμορφώνονται σε άνθη"


68/365 - 9.3.2015 "Pretty in pink, Part 2"


69/365 - 10.3.2015 "Pretty in white, Part 2"


70/365 - 11.3.2015 "Όταν τα φύλλα μεταμορφώνονται σε άνθη, Μέρος 2"


Μη μου πείτε πως δεν είναι υπέροχη η ανοιξιάτικη διάθεση!

Την επόμενη εβδομάδα φωτογραφίζω τα παρεάκια της ζωής μας!

Εσάς ποιο είναι το δικό σας παρεάκι;

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Πήγαμε στην παράσταση "Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης"

Από τον Οκτώβριο έλεγα "Πρέπει να οργανώσω μια εξόρμηση στο Θέατρο Πορεία, για να δούμε αυτή την παράσταση 'Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και...' κάτι που δεν θυμάμαι!". Και ευτυχώς που βρήκα χρόνο τώρα, λίγο πριν το τέλος της φετινής θεατρικής σεζόν, γιατί η συγκεκριμένη παράσταση είναι από τις πιο ωραίες που έχουμε δει με τα παιδιά μέχρι σήμερα.

"Τζέλα, Λέλα, Κόρνας και ο Κλεομένης" λοιπόν και δεν νομίζω πως θα ξεχάσω πλέον τον τίτλο αυτής της παράστασης.


Βρισκόμαστε στην οδό Σκουπιδοπόλεως, όπου 4 παιδιά, 4 φίλοι προσπαθούν να παίξουν... Πού να παίξουν όμως; Δεν υπάρχουν ελεύθεροι χώροι, πάρκο, γήπεδο, παιδική χαρά πουθενά. Οι πλατείες γεμίσανε καφετέριες και οι ένοικοι των πολυκατοικιών απειλούν πως θα καλέσουν την αστυνομία με τον παραμικρό θόρυβο. Σε ένα αστικό τοπίο που χωράνε τόσα πράγματα, δεν υπάρχει πουθενά χώρος για το παιχνίδι και τις φωνές των παιδιών.

Χωρίς φανφάρες και βαρυσήμαντες κουβέντες, το έργο πραγματεύεται την ανακατάληψη του αστικού, δημόσιου χώρου, την μοναξιά και την απομόνωση της πόλης, την ανάγκη για κοινωνικότητα, το δικαίωμα των παιδιών στο παιχνίδι. Αν ψάχνετε συναισθηματικές εξάρσεις, την κορύφωση στην πλοκή όπως μας έχουν συνηθίσει οι άλλοι, τότε μην δείτε αυτό το θεατρικό έργο, το οποίο με μια απλότητα που μιλάει στον κάθε ένα από εμάς, χαρίζει απλόχερα γέλιο και χαρά!


Το έργο είναι του Volker Ludwig σε μετάφραση - διασκευή Βασίλη Κουκαλάνι και σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ - Βασίλη Κουκαλάνι. Η πρωτότυπη μουσική, την οποία σιγοτραγουδάμε εδώ και ώρες, αφού ακούσαμε και το CD της παράστασης 2-3 φορές, είναι του Φοίβου Δεληβοριά. Παίζουν οι πραγματικά εξαιρετικοί ηθοποιοί Πολυξένη Ακλίδη (Τζέλα), Νάνσυ Σιδέρη (Λέλα), Μιχάλης Τιτόπουλος (Κόρνας), Πέτρος Σπυρόπουλος (Κλεομένης), Δημήτρης Μυλωνάς (Τάκος) και Βασίλης Κουκαλάνι (Φίκος).

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να κάνω στα σκηνικά. Ευρηματικά, έξυπνα, φτιαγμένα από χαρτόκουτα, μου θύμισαν τις Βραζιλιάνικες φαβέλες, αλλά και τα στενά του Θησείου, "συνεργάστηκαν" άψογα με τους ηθοποιούς για να κινηθούν από την μια σκηνή στην άλλη, χωρίς να ενοχλήσουν καθόλου τον θεατή.


Θα σας πω τις αντιδράσεις όσων ήταν εκεί. Και δεν είμαστε και λίγοι, 67 στο σύνολο από την ομάδα "Κάθε μέρα Γονείς". Ποτέ δεν έχω δει τόσες χαμογελαστές φάτσες, μικρών αλλά και μεγάλων, να βγαίνουν από μια παιδική παράσταση. Τα παιδιά μου ποτέ δεν με είχαν ρωτήσει μέχρι σήμερα "Γιατί τέλειωσε το έργο μαμά;". Ποτέ δεν είχα ακούσει τόσα γέλια από το κοινό, κατά την διάρκεια μιας παράστασης. Ποτέ δεν είχα δει τέτοια αμεσότητα, τέτοια επαφή με το κοινό, χωρίς καν να γίνεται ιδιαίτερη προσπάθεια από τους ηθοποιούς. Ποτέ δεν είχα βγει από παιδική παράσταση με μια αίσθηση ευφορίας!

Η παράσταση αυτή δημιουργήθηκε χάρη στην ομάδα Νεανικού Θεάτρου «Συντεχνία του Γέλιου» που στεγάζεται στο Θέατρο Πορεία. Αξίζει να αναφέρω ότι η συγκεκριμένη ομάδα έχει ξεκινήσει ένα πιλοτικό πρόγραμμα με τον τίτλο «Δικαίωμα στο Θέατρο», όπου με την στήριξη χορηγών προσφέρει δωρεάν εισιτήρια σε σχολεία με άπορα παιδιά. Πρόκειται για μια ουσιαστική συνεργασία μεταξύ φορέων της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και του επιχειρηματικού κόσμου. Εάν θέλετε κι εσείς με το σχολείο σας να συμμετέχετε στο πρόγραμμα επικοινωνήστε με την κυρία Υρώ Μιχαλακάκου στα τηλέφωνα 2155503656, 6978068699.

Για το Θέατρο Πορεία και για τις υπόλοιπες παραστάσεις του θεάτρου μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα τους. Σας προτείνω ανεπιφύλακτα την "Μεγάλη Χίμαιρα"!!!




ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:

"Μου άρεσε πολύ. Και πιο πολύ η μουσική. Ο Δεληβοριάς δεν υπάρχει... Η πλοκή ήταν λίγη, αλλά δεν πειράζει."

"Είχαμε πολύ καιρό να δούμε παράσταση με τόσο έξυπνο και πραγματικό κείμενο. Δυστυχώς οι παραστάσεις που έχουμε δει τελευταία έπασχαν σε αυτό τον τομέα."

"Από τις καλύτερες παιδικές παραστάσεις θεάτρου που έχω δει. Και μάλλον και για τους περισσότερους μέσα στην αίθουσα, καθώς στο χειροκρότημα ακούγονταν ξέφρενα μπράβο και σφυρίγματα από παντού. Ένα έργο που μιλάει για το παιχνίδι, τη συλλογικότητα, την αλληλεγγύη, κοροϊδεύει τους ... θεσμούς και την εξουσία και διαθέτει και τον απαραίτητο ρομαντισμό μέσα από τον οποίο αναδύεται η ελπίδα, γιατί απευθύνεται κατά κύριο λόγο σε παιδιά και την ελπίδα για έναν
καλύτερο κόσμο δεν μπορείς να τους την στερήσεις. Φοβερή μουσική και στίχοι από τον Φοίβο Δεληβοριά, ... με λίγα λόγια ιδανικό για όσους θέλουν παιδιά μαχητές, παιδιά ρομαντικά, με ευαισθησίες και αίσθημα συλλογικότητας, παιδιά που διεκδικούν και έχουν το θάρρος να αμφισβητήσουν βγάζοντας την γλώσσα στην όποια αρτηριοσκληρωτική μορφή εξουσίας."

"Σου αφήνει μια γλυκιά ανάμνηση από το σπίτι της γιαγιάς, από τα παιδικά μας χρόνια που όντως συχνάζαμε στο δρόμο και σκαρφιζόμασταν παιχνίδια με τη φαντασία μας χωρίς τη barbie και το τροχόσπιτο της και την πισίνα της και τους gormiti και ...και...και τελικά μου αρέσει που βρωμάς!"

"Περάσαμε πολύ όμορφα!!! Αλλά πιο όμορφα πέρασαν τα παιδιά ., γελούσαν σχεδόν σε όλη την παράσταση , δεν σταματούσα να τους ρίχνω κλεφτές ματιές και να χασκογελώ βλέποντας τους να γελάνε δυνατά... Ήμουν πολύ χαρούμενη που τα έβλεπα να παρακολουθούν και να γελούν !!!!! Ευχαριστούμε την φίλη μας που μας οργανώνει και κρίμα που δεν είμαστε πια κοντά για να λαμβάνουμε μέρος στις διοργανώσεις της."

"Ξεχωριστή παράσταση, για μικρούς και μεγάλους, για την αξία της φιλίας και της συλλογικότητας. Με ενδιαφέρουσες νύξεις για τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα δύο φύλα, τους φίλους, τους συναδέλφους στη δουλειά και με αναρχορομαντικές αναφορές στους παραλογισμούς της εξουσίας!

Δείτε τι έγραψε και η Παρασκευή, που ήταν μαζί μας, στο blog της Παρασκευή απόγευμα.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Ο Αρούλης μου έγινε 6 χρονών

Φέτος τα γενέθλιά μας τα γιορτάσαμε και με το παραπάνω!

Διπλοί εορτασμοί, διπλά γλυκά, διπλή χαρά!!!

Οι εθνικές εκλογές μας ανάγκασαν να ακυρώσουμε τα αρχικά μας σχέδια. Παρόλα αυτά οργανώσαμε καταρχήν μια μίνι γιορτούλα στο σπίτι μας με cupcakes ζωάκια αντί για τούρτα και μερικές σοκολατένιες λιχουδιές για τους μεγαλύτερους...




Σάββατο, 7 Μαρτίου 2015

Με αφορμή την ημέρα της γυναίκας

Έρχεται κι αυτή η εποχή του χρόνου που γιορτάζουμε την γυναίκα (8 Μαρτίου)...

Όλες τις άλλες μέρες όμως τι γίνεται;

Κακοποίηση, δολοφονίες, βιασμοί, ανεργία, περιθωριοποίηση, ανισότητα, ανορεξία - βουλιμία, λάθος πρότυπα... Τα ακούμε όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία. Στις ειδήσεις, στις εφημερίδες, από την φίλη, την γειτόνισσα, από την άγνωστη στο λεωφορείο... Γιατί;

Δεν θα σας κάνω καμία φεμινιστική ανάλυση. Άλλωστε για μένα όταν μιλάμε για τα δικαιώματα των γυναικών, μιλάμε για ουσιαστικά, βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Για ζητήματα που αφορούν τον κάθε άνθρωπο, άντρα, γυναίκα, άσπρο, μαύρο, gay, straight...

Ήθελα απλώς μια μέρα σαν την σημερινή να ξεχάσετε αν θα πάτε για φαγητό, αν θα βγείτε στα μπουζούκια, αν θα πάτε για ψώνια... Θα ήθελα να κοιτάξετε στα μάτια την διπλανή σας που περνάει ώρες στο γυμναστήριο γιατί νομίζει πως είναι χοντρή, την γειτόνισσά σας που απολύθηκε όταν έγινε μητέρα, την συνάδελφο που διάλεξε να μην κάνει παιδιά γιατί απλά δεν θέλει, την φίλη που έχει υποστεί κακοποίηση, να διαβάσετε για την φοιτήτρια στην Τουρκία που δολοφονήθηκε μετά τον βιασμό της, για τις γυναίκες στην Ινδία, στο Πακιστάν, στην Αφρική που τιμωρούνται επειδή γεννήθηκαν γυναίκες...

Και τα γράφω εδώ, για να τα ακούσω κι εγώ. Αυτό το σώμα που κοιτάζετε στον καθρέφτη και δεν το αγαπάτε, είναι δικό σας, αλλάζει, μεγαλώνει μαζί σας, είναι το σώμα που αγκάλιασε τα παιδιά σας για μερικούς μήνες, είναι το σώμα με το οποίο γεννηθήκαμε, είναι το σώμα της Μάγδας, της Μαρίας, της Χριστίνας, της Ελένης, της Γεωργίας... Δεν είμαστε ίδιες. Είμαστε μοναδικές! Και όσο πιο νωρίς αγαπήσουμε αυτό το σώμα, τόσο πιο καλά θα είμαστε.

Δεν είμαστε μόνες σε αυτή την μάχη. Είμαστε πολλές!

Δεν θα γράψω άλλα... νομίζω πως η κάθε μια από εμάς αισθάνεται στο πετσί της τι σημαίνει να είσαι γυναίκα σε αυτόν τον κόσμο. Βρήκα όμως κάποιες φωτογραφίες και θα ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας, για να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε, να δούμε την γυναικεία μας φύση αλλιώς...


Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Φωτογραφικό ημερολόγιο 2015 - Εβδομάδα #9

Πέρασαν κιόλας #9 εβδομάδες!

Λοιπόν πρέπει να πω για άλλη μια φορά πόσο αγαπώ αυτό το φωτογραφικό ημερολόγιο, πόσο ξεκουράζει τα μάτια μου, ενώ την ίδια ώρα τα κρατάει σε εγρήγορση, πόσο ομορφαίνει την ματιά μου, με κάνει να ανακαλύπτω συνεχώς κάτι που μου κίνησε την περιέργεια, κάτι που με έκανε να χαμογελάσω!

Αυτή την εβδομάδα φωτογράφιζα ελεύθερα, χωρίς θέμα, πράγματα που έγιναν, πράγματα που μου άρεσαν, πλησίασα την άνοιξη, για αυτό και λέω να το συνεχίσω και την επόμενη!

56/365 - 25.2.2015 "Run Magda! Run!!!"


57/365 - 26.2.2015 "At the end of the day"


58/365 - 27.2.2025 "Almost Spring"


59/365 - 28.2.2015 "Carnival is not over"


60/365 - 1.3.2015 "Καλώς ήρθες Άνοιξη!"


61/365 - 2.3.2015 "Loving the sunshine"


62/365 - 3.3.2015 "Night night"


63/365 - 4.3.2015 "Και στο βάθος... φως"

Έτοιμη λοιπόν για Project #φωτογραφισετο και εβδομάδα #10 με ανοιξιάτικη διάθεση!